Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 8 του Ματθαίου μας καλεί να παραμείνουμε στις συναντήσεις που αποκαλύπτουν την εξουσία και τη συμπόνια του Χριστού. Σε αυτούς τους στίχους ο λεπρός και ο εκατόνταρχος πλησιάζουν τον Ιησού με εντυπωσιακή ταπείνωση και πίστη, και ο Καλβίνος παρακολουθεί κάθε λεπτομέρεια με ακρίβεια. Το σχόλιό του δείχνει πώς ο λόγος και η αφή του Σωτήρα επιτυγχάνουν ό,τι καμία ανθρώπινη προσπάθεια δεν μπορεί. Καθώς ακολουθούμε τον Καλβίνο μέσα από την αφήγηση, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να εμπιστευθούμε τον ίδιο Κύριο που ακόμη συναντά την απελπισμένη ανάγκη με κυρίαρχη χάρη. Αυτό το μάθημα προετοιμάζει τις καρδιές μας να δεχθούμε τον λόγο που φέρνει καθαρισμό και θεραπεία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στο κεφάλαιο 8 του Ματθαίου και διάβασε την αφήγηση του καθαρισμού του λεπρού και της ικεσίας του εκατόνταρχου. Άφησε τα λόγια της Γραφής να εγκατασταθούν ήσυχα στο νου σου. Παρατήρησε την ευλάβεια που δείχνει κάθε ικέτης και την άμεση απάντηση του Ιησού. Επίτρεψε στην αφήγηση να αφυπνίσει τόσο πόθο όσο και εμπιστοσύνη καθώς προετοιμάζεσαι να ακούσεις την ερμηνεία του Καλβίνου για τα ίδια αυτά γεγονότα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά επιστρέφοντας στην ιστορική ακολουθία μετά την Επί του Όρους Ομιλία.
Ματθαίος 8:1. Και όταν κατέβηκε από το όρος ο Ματθαίος επιστρέφει τώρα στην πορεία της ιστορίας. Είχε πει προηγουμένως ότι ο Χριστός ανέβηκε σε ένα όρος (εδάφιο 1) έπειτα έριξε σαν σε ένα σωρό πολλά κύρια σημεία της διδασκαλίας του Χριστού και τώρα προσθέτει ότι περίπου την εποχή που κήρυττε στο όρος θεράπευσε έναν ορισμένο λεπρό Το ίδιο γεγονός αφηγείται ο Μάρκος και ο Λουκάς αν και δεν αναφέρουν τον χρόνο. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη της θείας δύναμης του Χριστού ότι με τον λόγο του μόνο και με ένα άγγιγμα του χεριού του καθάρισε αμέσως τη λέπρα του ανθρώπου. Τώρα αν και η λέπρα ήταν διαφορετικό είδος ασθένειας από την ελεφαντίαση είναι αρκετά σαφές ότι ήταν δύσκολο να θεραπευτεί. Όταν είχε συνεχιστεί για πολύ και είχε ριζώσει βαθιά σπάνια συνέβαινε να αναρρώσει κάποιος. Δεχόμενοι ότι οι γιατροί μπορεί με την επαγγελματική τους ικανότητα να είχαν δώσει κάποια ανακούφιση είναι φανερό ότι δεν υπήρχε τίποτε ανθρώπινο σε αυτό το θαύμα.Καθώς ο λεπρός πλησιάζει ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια το νόημα της λατρείας που προσφέρθηκε στον Ιησού.
2. Πλησιάζοντας προσκύνησε Τι σημαίνει το ρήμα προσκυνείν που αποδίδεται στη λατινική μετάφραση ως adorare να προσκυνήσει ή να λατρεύσει μπορεί εύκολα να μαθευτεί από αυτό το απόσπασμα. Για την εξήγησή του μπορούμε να βασιστούμε στους άλλους δύο ευαγγελιστές από τους οποίους ο Μάρκος λέει ότι έπεσε στα γόνατα και ο Λουκάς ότι έπεσε με το πρόσωπο κάτω Η εξωτερική χειρονομία του γονατίσματος επιδείχθηκε από τον λεπρό ως ένδειξη σεβασμού. Τώρα γνωρίζουμε ότι τέτοια σημάδια σεβασμού ήταν γενικά σε χρήση μεταξύ των Ιουδαίων καθώς οι λαοί της Ανατολής είναι περισσότερο εθισμένοι σε αυτό το είδος τελετουργιών. Πολλοί άνθρωποι κατά συνέπεια νομίζουν ότι ο λεπρός δεν σκόπευε να αποδώσει στον Χριστό θεία λατρεία αλλά του έδωσε έναν σεβαστό χαιρετισμό ως διακεκριμένου προφήτη του Θεού.Ο Καλβίνος εξετάζει έπειτα τη σημασία του ότι ο Ιησούς άπλωσε το χέρι του για να αγγίξει τον λεπρό.
3. Αφού άπλωσε το χέρι του άγγιξε Σύμφωνα με τον Νόμο το άγγιγμα ενός λεπρού ήταν μολυσματικό αλλά επειδή ο Χριστός κατέχει τέτοια καθαρότητα ώστε να αποκρούει κάθε ρύπο και ακαθαρσία δεν μολύνεται με λέπρα αγγίζοντας ούτε γίνεται παραβάτης του νόμου. Όταν ανέλαβε τη σάρκα μας δεν αρκέστηκε μόνο να αγγίξει σαν με το χέρι του αλλά ενώθηκε με ένα και το αυτό σώμα με το δικό μας ώστε να είμαστε σάρκα από τη σάρκα του (Γένεση 2:23). Ούτε μόνο άπλωσε το χέρι του προς εμάς αλλά κατέβηκε από τον ουρανό ακόμη και στον άδη και όμως δεν προσέλαβε κανέναν λεκέ από αυτό αλλά διατηρώντας την αθωότητά του αφαίρεσε όλες τις ακαθαρσίες μας και μας ράντισε με την αγιότητά του. Με τον λόγο του μόνο θα μπορούσε να θεραπεύσει τον λεπρό αλλά εφάρμοσε ταυτόχρονα το άγγιγμα του χεριού του για να εκφράσει το αίσθημα του ελέους. Ούτε αυτό πρέπει να προκαλέσει τον θαυμασμό μας αφού επέλεξε να αναλάβει τη σάρκα μας ώστε να μας καθαρίσει από τις αμαρτίες μας. Το άπλωμα του χεριού του ήταν επομένως έκφραση και σύμβολο άπειρης χάριτος και αγαθότητας. Αυτό που διαβάζουμε αδιάφορα και περνάμε ψυχρά δεν μπορεί να σταθμιστεί δεόντως χωρίς μεγάλη κατάπληξη. Ο Υιός του Θεού ήταν τόσο μακριά από το να περιφρονήσει να μιλήσει σε έναν λεπρό ώστε ακόμη και άπλωσε το χέρι του για να αγγίξει εκείνη την ακαθαρσία.Τέλος ο Καλβίνος πραγματεύεται την εντολή να δείξει τον εαυτό του στον ιερέα.
Δείξε τον εαυτό σου στον ιερέα Καθώς οι τελετές του νόμου δεν είχαν ακόμη καταργηθεί ο Χριστός δεν ήθελε να περιφρονηθούν ή να παραμεληθούν. Τώρα ο Θεός είχε προστάξει στον νόμο ότι αν κάποιος είχε καθαριστεί από λέπρα έπρεπε να παρουσιαστεί στον ιερέα με θυσία ευχαριστίας (Λευιτικόν 14:2). Ο σκοπός ήταν ο ιερέας με την απόφασή του να βεβαιώσει την ευεργεσία που ελήφθη από τον Θεό και ότι ο θεραπευμένος να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του. Ο Χριστός επομένως στέλνοντας τον λεπρό στον ιερέα αποδεικνύει ότι δεν είχε άλλο σκοπό παρά να επιδείξει τη δόξα του Θεού. Το να δείξει στον ιερέα ήταν για τον σκοπό της εξέτασης και η προσφορά ήταν η έκφραση ευχαριστίας. Επιθυμεί οι ιερείς να εξετάσουν τον άνθρωπο για να καταστήσουν τη θεία εύνοια φανερή και αναμφισβήτητη και ο λεπρός από την άλλη να αναγνωρίσει ότι ο Θεός τον θεράπευσε. Εν τω μεταξύ όπως μόλις ανέφερα διατάζει να τηρούν τις τελετές που ορίζει ο νόμος μέχρι τον καιρό που θα καταργηθεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αντλεί μια σαφή εφαρμογή από την αποτυχία του λεπρού να τηρήσει τη σιωπή.
4. Και ο Ιησούς του λέει, Πρόσεχε να μην το πεις σε κανέναν Μερικοί, για να δικαιολογήσουν τον λεπρό, νομίζουν ότι ο Χριστός δεν απαγόρευσε σοβαρά να δημοσιεύσει το θαύμα, αλλά μάλλον του έδωσε πρόσθετη παρότρυνση να το κάνει. Άλλοι πιο δικαιολογημένα θεωρούν ότι ο λόγος της απαγόρευσης ήταν ότι ο πλήρης 'καιρός δεν είχε έρθει ακόμη', (Ιωάννης 7:6.) Αναγνωρίζω ότι θα ήταν ακατάλληλο να κατασταλεί αυτό το θαύμα· αλλά ο Κύριός μας είχε ιδιαίτερο λόγο να επιθυμεί η αναφορά του να μην διαδοθεί αμέσως, ή, τουλάχιστον, όχι από τον λεπρό Ο λεπρός ήταν τόσο μακριά από το να αξίζει έπαινο για την άτακτη επίδειξη της ευγνωμοσύνης του, ώστε, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να κατακριθεί επειδή δεν υπάκουσε στην εντολή του Χριστού. Αν ήθελε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του σε αυτόν στον οποίο οφειλόταν η θεραπεία του, καμία καλύτερη μέθοδος δεν θα μπορούσε να βρεθεί από την υπακοή, την οποία ο Θεός προτιμά από όλες τις θυσίες, (Α' Σαμουήλ 15:22,) και η οποία είναι η αρχή και το θεμέλιο της νόμιμης λατρείας. Αυτό το παράδειγμα μας δείχνει ότι εκείνοι που επιτρέπουν στον εαυτό τους να καθοδηγούνται από απερίσκεπτο ζήλο ενεργούν ακατάλληλα, επειδή όσο πιο πρόθυμοι είναι να ευαρεστήσουν τον Θεό, τόσο μεγαλύτερη πρόοδο κάνουν στην ανταρσία προς τις εντολές του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου χρειάζεσαι περισσότερο να ακούσεις τον Ιησού να λέει, 'Είμαι πρόθυμος· καθαρίσου'; Πώς η εμπιστοσύνη του εκατόνταρχου στον απλό λόγο του Χριστού αμφισβητεί τον τρόπο που προσεύχεσαι; Ποια πράξη υπακοής μπορεί να σου ζητά ο Κύριος σήμερα που θα τον τιμούσε περισσότερο από πρόθυμο αλλά άτακτο ζήλο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ λαλῶν καὶ γινόμενον, δώρησαι ἡμῖν τὴν ταπεινὴν ἀλλὰ πεποιθημένην πίστιν τοῦ λεπροῦ καὶ τοῦ ἑκατοντάρχου, ἵνα ἐπὶ τὸν σὸν λόγον μόνον ἑαυτοὺς ῥίψωμεν. Ἐνέργησον τὴν χάριτός σου ἐξουσίαν ἵνα καθαρίσῃς ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ καὶ ἵνα καταπαύσῃς τὰς θυέλλας τὰς μαινομένας κατὰ τοῦ λαοῦ τῆς διαθήκης σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐν εὐφρόσυνῳ ὑπακοῇ, ἵνα ἡ βασιλεία σου προχωρῇ ἕως οὗ πᾶν γόνυ κλίνῃ τῷ Υἱῷ σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →