Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Ο Θρόνος Σου Εγκατεστημένος για Πάντα: Η Διαθήκη Εκπληρωμένη στον Υιό του Δαβίδ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αναπαυμένος επιτέλους στον οίκο του, ο Δαβίδ σκοπεύει να οικοδομήσει οίκο για τον Θεό — και ο Θεός απαντά υποσχόμενος να οικοδομήσει οίκο για τον Δαβίδ. Αυτή είναι η μεγάλη Δαβιδική διαθήκη, ο άξονας της ελπίδας όλης της Παλαιάς Διαθήκης: ο Κύριος θα αναστήσει το σπέρμα του Δαβίδ μετά από αυτόν και θα εγκαταστήσει τη βασιλεία του και τον θρόνο του 'για πάντα'. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου διαβάζει τον χρησμό με τα μάτια που οι Απόστολοι έδωσαν στην Εκκλησία, γιατί βλέπει ότι τα λόγια του υπερβαίνουν κάθε επίγειο βασιλιά. Ο Θεός υπενθυμίζει στον Δαβίδ τη φτώχεια του ποιμένα του και το ύψος στο οποίο τον ανύψωσε· υπόσχεται έναν σταθερό τόπο για τον λαό Του· και έπειτα υπόσχεται να οικοδομήσει οίκο — αλλά εδώ, δείχνει ο Θεοδώρητος, η προφητεία διχάζεται σε δύο. Υπάρχει ο ναός από πέτρα που ο Σολομών θα ανεγείρει, και υπάρχει ένας 'λογικός, θείος και σωτήριος ναός' που ο Θεός ο Ίδιος θα οικοδομούσε: τη σάρκα που λήφθηκε από την αγία Παρθένο, την οποία ο Κύριος Χριστός ονόμασε ναό όταν είπε, 'Καταλύσατε τον ναόν τούτον, και εν τρισίν ημέραις εγερώ αυτόν.' Και τα λόγια 'ο θρόνος αυτού θα εγκατασταθεί για πάντα' δεν μπορούν, επιμένει ο Θεοδώρητος, να γίνουν αληθή για τον Σολομώντα, ο οποίος δεν έφτασε ούτε την ηλικία του πατέρα του, ούτε για κανέναν από τη γενιά του, όλοι οι οποίοι συνάντησαν κοινό τέλος. Είτε, λέει, εφαρμόζουμε αυτά τα λόγια στον Κύριο, είτε ονομάζουμε την προφητεία ψευδή — και κανένας θείος λόγος δεν είναι ψευδής. Έτσι ο αιώνιος θρόνος που υποσχέθηκε στον Δαβίδ εκπληρώνεται στον Χριστό μόνο, ο οποίος έλαβε ανθρώπινη φύση από το σπέρμα του Δαβίδ, και ονομάστηκε αιώνιος Βασιλεύς και Αρχιερεύς κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, 'ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος' (Λουκάς 1:32–33).
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Β' Σαμουήλ 7–8. Όταν ο βασιλεύς κατοικεί στον οίκο του από κέδρο και ο Κύριος του έδωσε ανάπαυση, ο Δαβίδ λέει στον Νάθαν, 'Εγώ κατοικώ εν οίκω κέδρου, ο δε κιβωτός του Θεού κατοικεί εντός παραπετασμάτων.' Αλλά εκείνη τη νύχτα ο λόγος του Κυρίου έρχεται στον Νάθαν: ο Θεός έχει περπατήσει ανάμεσα στον λαό Του 'εν σκηνή και εν σκηνώματι', και ποτέ δεν ζήτησε οίκο από κέδρο. Αντίθετα, 'ο Κύριος λέγει σοι ότι αυτός θα οικοδομήσει σοι οίκον… Θέσω το σπέρμα σου μετά σε… και θα στερεώσω τη βασιλείαν αυτού. Αυτός θα οικοδομήσει οίκον τω ονόματί μου, και θα στερεώσω τον θρόνον της βασιλείας αυτού εις τον αιώνα. Εγώ έσομαι αυτώ εις πατέρα, και αυτός έσται μοι εις υιόν… Αλλά το έλεός μου ου μη αποστή απ' αυτού… Και ο οίκος σου και η βασιλεία σου στερεωθήσονται έως αιώνος ενώπιόν σου· ο θρόνος σου στερεωθήσεται έως αιώνος.' Ο Δαβίδ εισέρχεται και κάθεται ενώπιον του Κυρίου και προσεύχεται: 'Τις εγώ, Κύριε Θεέ; και τις ο οίκος μου, ότι ηγάγες με έως εδώ;… εστερέωσας σεαυτώ τον λαόν σου Ισραήλ εις λαόν σοι έως αιώνος… μεγαλυνθήτω το όνομά σου έως αιώνος… διότι συ, Κύριε των δυνάμεων, Θεός του Ισραήλ, απεκάλυψας τω δούλω σου… Ευδοκήσατε ευλογήσαι τον οίκον του δούλου σου, ίνα διαμένη έως αιώνος ενώπιόν σου.' Και οι νίκες του Δαβίδ ακολουθούν, διότι 'ο Κύριος εφύλαξε τον Δαβίδ ου επορεύθη'.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος ιχνηλατεί πώς ο χρησμός μεταβαίνει από τον ναό της πέτρας στον ναό του σώματος του Χριστού. Ο Θεός υποσχέθηκε να οικοδομήσει στον Δαβίδ όχι οίκο από κέδρο αλλά 'λογικό, θείο και σωτήριο ναό', και ο Θεοδώρητος δηλώνει το νόημά του ανοιχτά:
Τότε υπεσχέθη ότι θα οικοδομούσε γι' αυτούς λογικό, θείο και σωτήριο ναό.Και ότι αυτός ο ναός είναι η ίδια η σάρκα του Κυρίου, ληφθείσα από την Παρθένο, ο Θεοδώρητος το αποδεικνύει από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο οποίος κατέγραψε τα ίδια τα λόγια του Κυρίου για την καταστροφή και την έγερση 'τούτου του ναού':
Και ότι Αυτός ο Ίδιος οικοδόμησε τη σάρκα από την αγία Παρθένο, και ονόμασε αυτήν ναό, ο ευαγγελιστής Ιωάννης μας εδίδαξε. Έπειτα έρχεται στα λόγια που κανένας επίγειος βασιλεύς δεν μπορεί να φέρει — 'ο θρόνος αυτού θα στερεωθεί εις τον αιώνα' — και πιέζει το δίλημμα στο σημείο του, διότι ο Σολομών και όλη η γενιά του συνάντησαν κοινό τέλος:
είτε να εφαρμόσουμε αυτά στον Κύριο, είτε να πούμε ότι η προφητεία είναι ψευδής. Αλλά κανένας θείος λόγος δεν είναι ψευδής· επομένως, όσα ελέχθησαν αφορούν τον Κύριο Χριστό.Και έτσι το σπέρμα του Δαβίδ στο οποίο η διαθήκη τηρείται είναι ο Κύριος Χριστός ο Ίδιος, ο οποίος μόνο εκπληρώνει την υπόσχεση αιωνίου θρόνου και αιωνίας ιερωσύνης.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Όλο το βάρος της διαθήκης στηρίζεται, όπως είδε ο Θεοδώρητος, σε μια λέξη που κανένας υιός του Δαβίδ δεν μπορούσε να φέρει παρά Μόνος: 'εις τον αιώνα'. Ο Σολομών οικοδόμησε τον ναό του και βασίλευσε εν δόξα, όμως δεν έφτασε την ηλικία του πατέρα του, και κοινός θάνατος τον πήρε και όλους όσους ήρθαν μετά απ' αυτόν· ο θρόνος του Ιούδα μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα και αδειάστηκε. Αν 'ο θρόνος σου θα στερεωθεί εις τον αιώνα' σημαίνει μόνο επίγεια διαδοχή, ο λόγος απέτυχε — και κανένας θείος λόγος δεν αποτυγχάνει. Έτσι η υπόσχεση φθάνει πέρα από κάθε βασιλιά πέτρας και κέδρου στον Υιό του Δαβίδ γεννημένο από τη Μαρία, για τον οποίο ο Γαβριήλ είπε, 'Κύριος ο Θεός δώσει αυτώ τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού· και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος' (Λουκάς 1:32–33). Αυτός είναι ο λόγος που ο τυφλός φώναξε, 'Υιέ Δαβίδ, ελέησόν με', και γιατί τα παιδιά έψαλαν, 'Ωσαννά τω Υιώ Δαβίδ'. Ο οίκος που οικοδομεί ο Θεός για τον Δαβίδ είναι ο οίκος που ο Χριστός 'ως υιός επί τον οίκον αυτού' κυβερνά — και 'ου οίκος εσμέν ημείς' (Εβρ 3:6), η σύναξη των πιστών, ο ζωντανός ναός. Και ο ναός που ο Θεός ο Ίδιος θα ανεγείρει είναι το σώμα που ο Λόγος έλαβε από την Παρθένο, καταστραφέν επί του Σταυρού και αναστάν την τρίτη ημέρα. Το έλεος που 'ου μη αποστή' από τον Υιό του Δαβίδ κρατά ακόμη όταν τα τέκνα του αμαρτάνουν· διότι ο Θεός παιδεύει αυτούς ως πατήρ, 'αλλά το έλεός μου ου μη άρω απ' αυτών'. Αυτός είναι ο λόγος που ο Θεοδώρητος μπορεί να πει ότι η διαθήκη τηρείται σε Έναν μόνο, ο οποίος ένωσε εν Εαυτώ τον θρόνο του Δαβίδ και την ιερωσύνη του Μελχισεδέκ:
Διότι Αυτός ο Ίδιος έλαβε ανθρώπινη φύση από το σπέρμα του Δαβίδ, και ονομάστηκε αιώνιος Βασιλεύς, και Ιερεύς και Αρχιερεύς κατά την τάξιν του Μελχισεδέκ.Εδώ η βαθύτερη ελπίδα της Παλαιάς Διαθήκης και η εκπλήρωση της Καινής Διαθήκης συναντώνται: ο αιώνιος θρόνος, ο αιώνιος Ιερεύς κατά τον Μελχισεδέκ, ο ναός μη χειροποίητος — όλα είναι ο Χριστός, ο Υιός του Δαβίδ και ο Υιός του Θεού, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος.
Απαντήστε
Απόκριση
Ο Δαβίδ επιθυμούσε να οικοδομήσει στον Θεό οίκο, και ο Θεός απάντησε οικοδομώντας στον Δαβίδ οίκο που ποτέ δεν θα πέσει. Ας διδάξει αυτή η αντιστροφή το σχήμα της χάριτος. Τόσο συχνά ερχόμαστε στον Θεό με ό,τι θα κάνουμε γι' Αυτόν — τις προσφορές μας, τους κόπους μας, τους οίκους μας από κέδρο — και Αυτός απαντά δείχνοντάς μας ό,τι Αυτός έχει κάνει και θα κάνει για εμάς, πέρα από κάθε αξία μας. Η απόκριση του Δαβίδ είναι η μόνη αρμόζουσα: εισέρχεται και κάθεται ενώπιον του Κυρίου και λέει, 'Τις εγώ, Κύριε Θεέ;' Μάθε αυτή την ταπείνωση. Μέτρησε τις υποσχέσεις του Θεού όχι κατά την αξία σου αλλά κατά την πιστότητά Του, διότι είναι το έλεός Του, όχι η αξία σου, που 'ου μη αποστή'. Και θέσε την ελπίδα σου όπου ο Θεοδώρητος την θέτει — στον θρόνο που είναι εγκατεστημένος για πάντα, ο οποίος δεν είναι επίγεια βασιλεία που αδειάζει στη Βαβυλώνα, αλλά η βασιλεία του Υιού του Δαβίδ, 'ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος'. Οικοδόμησε τη ζωή σου σε αυτόν τον οίκο. Δεν είσαι πλέον ξένος αλλά μέρος του ναού που ο Θεός ο Ίδιος ανεγείρει, 'ου οίκος εσμέν ημείς'. Όταν επίγειοι θρόνοι κλονίζονται και κάθε οίκος κέδρου φθείρεται, ανάπαυσε όλη την εμπιστοσύνη σου στον Ένα θρόνο που δεν μπορεί να σαλευθεί, και στο έλεος που ο Θεός ορκίστηκε ποτέ να μην αφαιρέσει. Προσευχήσου όπως προσευχήθηκε ο Δαβίδ: 'Ευδοκήσατε ευλογήσαι τον οίκον του δούλου σου, ίνα διαμένη έως αιώνος ενώπιόν σου' — και γνώριζε ότι εν Χριστώ τω Υιώ του Δαβίδ, αυτή η προσευχή έχει ήδη απαντηθεί.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ του Δαβίδ, ο οποίος όταν ο δούλος Σου θα οικοδομούσε Σοι οίκο υπεσχέθης αντί να οικοδομήσεις αυτώ οίκον ο οποίος θα στεκόταν εις τον αιώνα, και ανέστησας εκ του σπέρματος αυτού τον Υιόν εν ω ο αιώνιος θρόνος είναι εγκατεστημένος: ευλογώ Σε ότι αι υποσχέσεις Σου δεν στηρίζονται επί της αξίας μου αλλά επί του ελέους Σου, το οποίον ώμοσας ότι ου μη αποστή. Ωκοδόμησας εκ της αγίας Παρθένου τον λογικόν και σωτήριον ναόν, την ιδίαν σάρκα του Χριστού Σου, καταστραφέντα επί του Σταυρού και αναστάντα την τρίτην ημέραν· και εποίησας ημάς επίσης οίκον Σου, τον ναόν του λαού Σου εν ω ευδοκείς να κατοικήσεις. Θέσον την ελπίδα μου, δέομαι, επί του ενός θρόνου ο οποίος δεν δύναται να σαλευθεί, της βασιλείας του Υιού του Δαβίδ ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος· και όταν πας επίγειος οίκος κέδρου φθείρεται, άφες με να αναπαυθώ εν τω αιωνίω Βασιλεί και Αρχιερεί κατά την τάξιν του Μελχισεδέκ. Ευλόγησον τον οίκον του δούλου Σου, ίνα διαμένη έως αιώνος ενώπιόν Σου. Σοι, ω Χριστέ ο Θεός ημών, αιώνιε Βασιλεύ και Ιερεύ, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →