← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 57-58 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 57-58Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 57 και 58 προσφέρει σταθερή καθοδήγηση στους πιστούς που αντιμετωπίζουν άδικη αντίθεση. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν πώς οι προσευχές και οι αίνoι του Δαβίδ αναδύονται από πραγματικό κίνδυνο αλλά στηρίζονται στο έλεος και την αλήθεια του Θεού. Μέσα από αυτά τα αρχαία λόγια ο Χένρι δείχνει την καρδιά του πιστού να μετακινείται από το παράπονο στην εμπιστευτική λατρεία. Επίσης αποκαλύπτει τις βαθιές ρίζες της ανομίας σε εκείνους που διαστρέφουν τη δικαιοσύνη. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να παραμείνουμε με τις γνώσεις του Χένρι ώστε οι δικές μας δοκιμασίες να μας ωθήσουν ομοίως σε σταθερή εμπιστοσύνη και εγκάρδια αίνo. Θα διαβάσουμε τους ψαλμούς, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους, θα εξετάσουμε τα ευρύτερα θέματά τους, θα αποκριθούμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 57 και 58. Παρατηρήστε πώς ο Δαβίδ κραυγάζει για έλεος ενώ οι εχθροί τον περικυκλώνουν σαν λιοντάρια, και έπειτα ξαφνικά ξεσπά σε σταθερή αίνo. Προσέξτε την αυστηρή επίπληξη των διεφθαρμένων κριτών και την έκκληση για θεία δικαιοσύνη. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν· επιτρέψτε τόσο στους θρήνους όσο και στις διακηρύξεις του ελέους και της αλήθειας του Θεού να διαμορφώσουν το πνεύμα σας πριν στραφούμε στο σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά παρέχοντας το ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού 57. Ο τίτλος αυτού του ψαλμού έχει μία νέα λέξη, Αλ-τασχίθ — Μην καταστρέψεις. Κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο κάποια γνωστή μελωδία στην οποία τέθηκε αυτός ο ψαλμός· άλλοι την εφαρμόζουν στην περίσταση και το περιεχόμενο του ψαλμού. Μην καταστρέψεις· δηλαδή ο Δαβίδ δεν άφησε τον Σαούλ να καταστραφεί, όταν τώρα στη σπηλιά υπήρχε ευκαιρία να τον σκοτώσει και οι υπηρέτες του θα το έκαναν πρόθυμα. Όχι, λέει ο Δαβίδ, μην τον καταστρέψεις, Α' Σαμ. 24:4,6. Ή μάλλον ο Θεός δεν άφησε τον Δαβίδ να καταστραφεί από τον Σαούλ· τον άφησε να διώκει τον Δαβίδ, αλλά πάντα υπό αυτόν τον περιορισμό, Μην τον καταστρέψεις· όπως επέτρεψε στον Σατανά να θλίβει τον Ιώβ, Μόνο σώσε τη ζωή του. Ο Δαβίδ δεν πρέπει να καταστραφεί, γιατί υπάρχει ευλογία σε αυτόν (Ησ. 65:8), ακόμη και ο Χριστός, η καλύτερη ευλογία. Όταν ο Δαβίδ ήταν στη σπηλιά, σε άμεσο κίνδυνο, μας λέει εδώ ποιες ήταν οι κινήσεις της καρδιάς του προς τον Θεό· και ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που έχουν τέτοιες καλές σκέψεις στο νου τους όταν βρίσκονται σε κίνδυνο! Ο Χένρι στη συνέχεια σκιαγραφεί το πιθανό νομικό υπόβαθρο του Ψαλμού 58. Είναι η πιθανή υπόθεση κάποιων (ιδιαίτερα του Αμυράλδου) ότι πριν ο Σαούλ αρχίσει να διώκει τον Δαβίδ με ένοπλη βία και να επιστρατεύσει τον στρατό για να τον συλλάβει, σχημάτισε διαδικασία εναντίον του με νόμιμο τρόπο, με την οποία καταδικάστηκε χωρίς ακρόαση και κηρύχθηκε προδότης από το μεγάλο συμβούλιο ή το ανώτατο δικαστήριο, και έπειτα ανακηρύχθηκε 'λύκος εκτός νόμου', τον οποίο οποιοσδήποτε μπορούσε να σκοτώσει και κανείς δεν μπορούσε να προστατεύσει. Οι πρεσβύτεροι, για να κερδίσουν την εύνοια του Σαούλ, αφού ψήφισαν αυτό το διάταγμα, υποτίθεται ότι ο Δαβίδ συνέταξε αυτόν τον ψαλμό με την ευκαιρία. Ι. Περιγράφει την αμαρτία τους και την επιδεινώνει, εδ. 1-5. ΙΙ. Επικαλείται και προλέγει την καταστροφή τους και τις κρίσεις που ο δίκαιος Θεός θα έφερνε επάνω τους για την αδικία τους (εδ. 6-9) που θα επέστρεφαν, 1. Στην παρηγοριά των αγίων, εδ. 10. 2. Στη δόξα του Θεού, εδ. 11. Η αμαρτία εμφανίζεται εδώ και υπερβολικά αμαρτωλή και υπερβολικά επικίνδυνη, και ο Θεός δίκαιος εκδικητής του κακού, με τα οποία πρέπει να επηρεαζόμαστε ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τη διαφθορά της φύσης που τροφοδοτεί τέτοια αδικία. ΙΙ. Η διαφθορά της φύσης τους. Αυτή ήταν η ρίζα της πικρίας από την οποία ξεπήδησε εκείνη η χολή και η αψίνθια (εδ. 3): Οι ασεβείς, που στην καρδιά εργάζονται ανομία, είναι αποξενωμένοι από τη μήτρα, αποξενωμένοι από τον Θεό και κάθε αγαθό, απομακρυσμένοι από τη θεία ζωή και τις αρχές, τις δυνάμεις και τις απολαύσεις της, Εφ. 4:18. Μια αμαρτωλή κατάσταση είναι κατάσταση αποξένωσης από εκείνη την γνωριμία με τον Θεό και την υπηρεσία του για την οποία πλαστήκαμε. Ας μην απορεί κανείς ότι αυτοί οι ασεβείς άνδρες τολμούν να κάνουν τέτοια πράγματα, γιατί η ανομία είναι γεννημένη στα οστά τους· την έφεραν στον κόσμο μαζί τους· έχουν στη φύση τους ισχυρή κλίση προς αυτήν· την έμαθαν από τους ασεβείς γονείς τους και εκπαιδεύτηκαν σε αυτήν με κακή ανατροφή. Ονομάζονται, και όχι λανθασμένα, παραβάτες από τη μήτρα· μπορεί κανείς επομένως να περιμένει τίποτε άλλο παρά ότι θα φερθούν πολύ προδοτικά· βλέπε Ησ. 48:8. Απομακρύνονται από τον Θεό και το καθήκον τους μόλις γεννιούνται, (δηλαδή μόλις μπορούν)· η αφροσύνη που είναι δεμένη στις καρδιές τους εμφανίζεται με τις πρώτες ενέργειες της λογικής· όπως φυτρώνει το σιτάρι, φυτρώνουν και τα ζιζάνια μαζί του. Τρία παραδείγματα δίνονται εδώ για τη διαφθορά της φύσης:—1. Ψεύδος. Σύντομα μαθαίνουν να λένε ψέματα και να λυγίζουν τη γλώσσα τους, σαν τα τόξα τους, για αυτόν τον σκοπό, Ιερ. 9:3. Πόσο σύντομα τα μικρά παιδιά λένε ψέμα για να δικαιολογήσουν σφάλμα ή για δική τους επαίνo! Μόλις μπορούν να μιλήσουν, μιλούν προς ατιμία του Θεού· οι αμαρτίες της γλώσσας είναι μερικές από τις πρώτες πραγματικές παραβάσεις μας. 2. Κακία. Το δηλητήριό τους (δηλαδή η κακή τους θέληση και το μίσος που έτρεφαν προς το αγαθό και όλους τους αγαθούς ανθρώπους, ιδιαίτερα προς τον Δαβίδ) ήταν σαν το δηλητήριο του όφεως, έμφυτο, δηλητηριώδες και πολύ βλαβερό, και από το οποίο δεν μπορούν ποτέ να θεραπευτούν. Λυπόμαστε έναν σκύλο που δηλητηριάστηκε κατά τύχη, αλλά μισούμε έναν όφη που είναι δηλητηριώδης από τη φύση. Τέτοια είναι η καταραμένη εχθρότητα αυτής της γενιάς των όφεων κατά του Κυρίου και του χριστού του. 3. Ανυποταξία. Είναι κακοί και τίποτε δεν μπορεί να τους επηρεάσει, ούτε λόγος, ούτε καλοσύνη, για να τους μαλακώσει και να τους φέρει σε καλύτερη διάθεση. Είναι σαν την κωφή οχιά που κλείνει το αυτί της, εδ. 4,5. Ο ψαλμωδός, αφού παρομοίασε αυτούς τους ασεβείς άνδρες, για τους οποίους παραπονιέται εδώ, με όφεις, για την δηλητηριώδη κακία τους, παίρνει αφορμή από εκεί, για άλλον λόγο, να τους παρομοιάσει με την κωφή οχιά ή έχιδνα, για την οποία υπήρχε τότε αυτή η λαϊκή παράδοση, ότι ενώ με μουσική ή κάποια άλλη τέχνη είχαν τρόπο να γοητεύουν τους όφεις, ώστε είτε να τους καταστρέφουν είτε τουλάχιστον να τους καθιστούν ανίκανους να βλάψουν, αυτή η κωφή οχιά θα έβαζε το ένα αυτί στο έδαφος και θα έκλεινε το άλλο με την ουρά της, ώστε να μην ακούει τη φωνή της γοητείας, και έτσι να ματαιώνει τον σκοπό της και να προστατεύεται. Η χρήση αυτής της παρομοίωσης ούτε επαληθεύει την ιστορία ούτε, αν ήταν αληθινή, δικαιολογεί τη χρήση αυτής της γοητείας· γιατί είναι μόνο υπαινιγμός στην αναφορά ενός τέτοιου πράγματος, για να απεικονίσει την πείσμωνα των αμαρτωλών σε αμαρτωλή οδό. Ο σκοπός του Θεού, στον λόγο και την πρόνοιά του, είναι να θεραπεύσει τους όφεις από την κακία τους· για αυτόν τον σκοπό πόσο σοφά, πόσο δυνατά, πόσο καλά επιλεγμένα είναι τα γοητεύματα! Πόσο ισχυρά τα σωστά λόγια! Αλλά όλα μάταια με τους περισσότερους ανθρώπους· και ποιος είναι ο λόγος; Είναι επειδή δεν θέλουν να ακούσουν. Κανείς δεν είναι τόσο κωφός όσο εκείνοι που δεν θέλουν να ακούσουν. Σας παίξαμε αυλό και δεν χορέψατε· πώς θα μπορούσαν, όταν έχουν κλείσει τα αυτιά τους;
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι πρώτα περιγράφει τη συνολική πορεία του Ψαλμού 57. Αυτός ο ψαλμός μοιάζει πολύ με εκείνον που προηγείται αμέσως· συντάχθηκε σε παρόμοια περίσταση, όταν ο Δαβίδ ήταν και σε κίνδυνο θλίψης και σε πειρασμό αμαρτίας· αρχίζει όπως εκείνος, 'Ελέησέ με'· η μέθοδος είναι επίσης η ίδια. Ι. Αρχίζει με προσευχή και παράπονο, όμως όχι χωρίς κάποια βεβαιότητα ότι θα εισακουστεί στο αίτημά του, εδ. 1-6. ΙΙ. Καταλήγει με χαρά και αίνo, εδ. 7-11. Ώστε από εδώ μπορούμε να πάρουμε κατεύθυνση και ενθάρρυνση, τόσο στις ικεσίες μας όσο και στις ευχαριστίες μας, και να προσφέρουμε και τα δύο στον Θεό, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό. Ο Χένρι αργότερα τονίζει την ξαφνική αλλαγή από προσευχή σε αίνo. Πόσο παράξενα αλλάζει η μελωδία εδώ! Οι προσευχές και τα παράπονα του Δαβίδ, με τις ζωηρές ενέργειες της πίστης, μετατρέπονται εδώ, ξαφνικά, σε αίνους και ευχαριστίες· το σάκκο του λύνεται, περιζώνεται με ευφροσύνη, και τα αλληλούια του είναι τόσο θερμά όσο και τα ωσαννά του. Αυτό πρέπει να μας κάνει να αγαπήσουμε την προσευχή, ότι, αργά ή γρήγορα, θα καταποθεί από τον αίνo. Παρατηρήστε,
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο να επαναλάβετε την κραυγή του Δαβίδ, 'Ελέησέ με, Θεέ'; 2. Πώς μπορεί η παρατήρηση του Χένρι για τις σταθερές καρδιές να σας ενθαρρύνει να προετοιμαστείτε για αίνo πριν φτάσει η απελευθέρωση; 3. Με ποιους τρόπους μπορείτε να φυλαχθείτε από την αποξένωση από τον Θεό που ο Χένρι ανιχνεύει στη μήτρα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ πολυεύσπλαχνε, στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀκλινεῖς ἐν τῷ ἐλέει σου, καθὼς καταφεύγομεν ὑπὸ τὴν σκιὰν τῶν πτερύγων σου ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ. Ἔστω ἡ δόξα σου ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν καὶ ἡ αἴνεσίς σου πληρούτω τὴν γῆν, ἐνῷ ψάλλομεν τὴν πίστιν σου, κἂν λέοντες περιβάλλωσιν ἡμᾶς. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐκρίζωσον πᾶσαν πικρίαν καὶ ἔγειρον τὰς γλώσσας ἡμῶν ἐν ὄρθρῳ, ἵνα ἀναγγέλλωμεν τὴν ἀγάπην σου τὴν ἀμετάβλητον, ἕως οὗ ἡ δικαία κρίσις σου δικαιώσῃ τοὺς εὐθεῖς. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →