Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Άσμα Ασμάτων
Άσμα Ασμάτων 3-4 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Τζον Γκιλ για να αντλήσουμε γνώση από τα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Άσματος Ασμάτων. Η προσεκτική κατά στίχο ερμηνεία του Γκιλ αποκαλύπτει την πλούσια εικονογραφία του πόθου της νύφης για τον αγαπημένο της. Το έργο του μας καθοδηγεί μέσα από τις νύχτες της αναζήτησης, τον ρόλο των πιστών φυλάκων και τη χαρά της εύρεσης του Χριστού στα μέσα της χάριτος. Ακούμε τον Γκιλ να ερμηνεύει αυτούς τους στίχους με ακρίβεια και ποιμαντική θέρμη, επιτρέποντας στο αρχαίο άσμα να μιλήσει εκ νέου στην εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει το ιερό κείμενο. Διάβασε τα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Άσματος Ασμάτων αργά και προσευχητικά. Παρατήρησε την επίμονη αναζήτηση της νύφης, τις συναντήσεις της με τους φύλακες και την ένδοξη περιγραφή του άρματος και της κλίνης του βασιλιά. Άφησε τις λέξεις να εγκατασταθούν στο πνεύμα σου προτού μελετήσουμε μαζί την ερμηνεία του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας τις νύχτες της αναζήτησης στον πρώτο στίχο.
Στίχος 1. Τη νύχτα στην κλίνη μου αναζήτησα αυτόν που αγαπά η ψυχή μου.... Η ημέρα δεν είχε ακόμη ξημερώσει, η νύχτα του ιουδαϊκού σκότους ήταν ακόμη πάνω στην εκκλησία και η σκιά του τελετουργικού νόμου εκτεινόταν ακόμη πάνω της· και έχοντας κάποια γνώση του Χριστού μέσω τύπων και προφητειών, επιθυμεί περισσότερη και την αναζητά με τη χρήση μέσων· αν και οι λέξεις μπορούν να ληφθούν με ευρύτερη έννοια και να αντιπροσωπεύουν την κατάσταση της εκκλησίας και όλων των αληθινών πιστών σε κάθε εποχή και σε μία στιγμή όπως και σε άλλη· οι οποίοι, όταν ο αγαπημένος τους απουσιάζει, είναι «νύχτα» γι' αυτούς· όπως η παρουσία του Χριστού κάνει ημέρα, η απουσία του κάνει νύχτα· και ήταν τώρα νύχτα για την Εκκλησία, είτε θλίψης είτε σκότους και εγκατάλειψης, και πράγματι και των δύο. Η λέξη είναι πληθυντικός, «κατά νύχτας»· μία νύχτα μετά την άλλη, διαδοχικά, αναζητούσε τον αγαπημένο της· το οποίο εκφράζει τόσο τη συνέχεια της κατάστασής της όσο και την επιμέλεια και την επιμονή της στην αναζήτηση του Χριστού.Ο Γκιλ περιγράφει στη συνέχεια την απόφαση της εκκλησίας να σηκωθεί και να ερευνήσει την πόλη.
Στίχος 2. Θα σηκωθώ τώρα.... Αντιλαμβανόμενη ότι είχε ακολουθήσει λάθος μέθοδο και γι' αυτό ανεπιτυχή, καθορίζει άλλη· και, με τη δύναμη της θείας χάριτος, αποφασίζει να την ακολουθήσει και «τώρα», αμέσως, χωρίς καμία καθυστέρηση, «να σηκωθεί» από την κλίνη της οκνηρίας και της άνεσης και να αφήσει τις σαρκικές απολαύσεις της, για να αναζητήσει τον αγαπημένο της· το οποίο έδειξε την ειλικρίνεια της αγάπης της προς αυτόν· και να περιέλθει την πόλη· όχι την πόλη της Ιερουσαλήμ, αν και μπορεί να υπάρχει υπαινιγμός σε αυτήν· αλλά την πνευματική πόλη, της οποίας οι άγιοι είναι συμπολίτες, όπου κατοικούν και όπου κηρύττεται ο λόγος και χορηγούνται τα μυστήρια· και το «περιέρχεσθαι» γύρω της, όπως πρότεινε, έδειξε την επιμέλεια και την εργατικότητά της στην αναζήτησή του· και επειδή η νύχτα είναι ακατάλληλη ώρα για να περιέρχεται κανείς μια πόλη, ιδιαίτερα για γυναίκες, αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη της μεγάλης αγάπης της προς τον Χριστό, καθώς όχι μόνο εκτέθηκε σε μομφή και σκάνδαλο αλλά και σε βλάβη και κίνδυνο· αλλά φλεγόμενη από αγάπη και άφοβη του κινδύνου και αποφασισμένη να βρει τον αγαπημένο της, αποφάσισε να προχωρήσει, ό,τι και αν υπέφερε.Ο Γκιλ δείχνει στη συνέχεια την εκκλησία να συναντά τους φύλακες και να τους ερωτά.
Στίχος 3. Οι φύλακες που περιέρχονται την πόλη με βρήκαν.... Με αυτούς εννοούνται οι λειτουργοί του Ευαγγελίου· οι οποίοι ονομάζονται φύλακες, όπως ήταν οι προφήτες υπό την Παλαιά Διαθήκη, Ησαΐας 52:8· κατ' αναλογία προς τους φύλακες στις πόλεις· και ονομάζονται έτσι σε σχέση με τον εαυτό τους, καθώς είναι καθήκον τους να αγρυπνούν για τον εαυτό τους· και για το δόγμα τους και όλες τις ευκαιρίες να το κηρύξουν και την επιτυχία του· η εργασία τους σε σχέση με τους άλλους είναι να δίνουν την ώρα της νύχτας· να δείχνουν την κατάσταση της εκκλησίας· να προειδοποιούν για κίνδυνο τους αμαρτωλούς στον πλατύ δρόμο προς την απώλεια· και τους αγίους, μέσω της επικράτησης της πλάνης, της αίρεσης και της ανηθικότητας· όλα αυτά απαιτούν νηφαλιότητα, επαγρύπνηση, φρόνηση, θάρρος και πιστότητα· και δείχνουν την αναγκαιότητα και τη χρησιμότητα της ευαγγελικής διακονίας και τον σεβασμό που της αρμόζει· και τη φροντίδα που δείχνει ο Χριστός για τις εκκλησίες του, παρέχοντας τέτοιους αξιωματούχους σε αυτές.Ο Γκιλ ολοκληρώνει την αφήγηση της αναζήτησης αφηγούμενος τη στιγμή της εύρεσης.
Στίχος 4. [Ήταν] λίγο που πέρασα από αυτούς.... Είτε μια μικρή στιγμή χρόνου, όπως λέει η Ταργκούμ και ο Αβεν Έζρα· είτε μικρή απόσταση τόπου, δηλαδή από τους φύλακες ή τους λειτουργούς, από τους οποίους πέρασε· όχι από ασέβεια προς αυτούς, πολύ λιγότερο περιφρόνηση· ούτε επειδή δεν έλαβε κανένα όφελος από αυτούς· αλλά η συνέχιση δείχνει ότι δεν αναπαύθηκε στα μέσα αλλά κοίταξε πέρα από αυτά και προχώρησε περαιτέρω στην άσκηση της πίστης και της ελπίδας της να βρει τον αγαπημένο της· και η συνάντηση μαζί του λίγο μετά που πέρασε από τους λειτουργούς υποδηλώνει ότι ο Χριστός δεν είναι μακριά από τους λειτουργούς και τα μυστήριά του· γιατί ακολουθεί, αλλά βρήκα αυτόν που αγαπά η ψυχή μου· το οποίο εκφράζει με τη μέγιστη αγαλλίαση και ευχαρίστηση, την οποία πρέπει να της δίνει η συνάντηση μαζί του, μετά από τόσο μακρές και άκαρπες αναζητήσεις και τόσες απογοητεύσεις· βλέπε Ιωάννη 1:41· και το να δείξει ο Χριστός τον εαυτό του, χωρίς το οποίο δεν υπάρχει εύρεσή του, είναι απόδειξη του μεγαλείου της αγάπης του και της ελευθερίας και κυριαρχίας της· και ότι τα μέσα, αν και πρέπει να χρησιμοποιούνται, δεν πρέπει να εξαρτώνται από αυτά· ούτε πρέπει να αποθαρρυνόμαστε όταν αποτυγχάνουν, αφού ο Χριστός μπορεί να κάνει τον εαυτό του γνωστό χωρίς αυτά, όπως έκανε εδώ στην εκκλησία· η οποία λέει, τον κράτησα και δεν θα τον άφηνα να φύγει· το οποίο εκ μέρους της εκκλησίας εκφράζει την πίστη της σε αυτόν, που σημαίνεται με το να πιαστεί από αυτόν, το πρόσωπό του, τη δικαιοσύνη, τη χάρη και τη δύναμή του, Παροιμίες 3:18· και την ισχυρή στοργή της προς αυτόν, αγκαλιάζοντάς τον στα χέρια της πίστης και της αγάπης· και τον φόβο και τη ζήλεια της μήπως φύγει πάλι από αυτήν· και την σταθερή απόφασή της να τον κρατήσει, όποια και αν ήταν η συνέπεια· και εκ μέρους του, υποδηλώνει μια φαινομενική προσφορά να φύγει· και μια χαριτωμένη άδεια να πιαστεί από αυτόν· και την υπέροχη συγκατάβασή του να κρατηθεί από αυτήν· και την ευχαρίστηση που έλαβε από την άσκηση της πίστης της επάνω του· γιατί δεν ήταν ενάντια αλλά με το θέλημά του που κρατήθηκε από αυτήν· και αυτό αποφάσισε να κάνει και να μην αφήσει τη λαβή της, μέχρι, λέει, να τον είχα φέρει στον οίκο της μητέρας μου και στους θαλάμους εκείνης που με συνέλαβε· η αναφορά είναι στις σκηνές και τα διαμερίσματα που είχαν οι γυναίκες παλαιότερα, ξεχωριστά από τους άνδρες τους, Γένεση 24:67· και όλα αυτά μπορούν να νοηθούν είτε για την ορατή εκκλησία και τα μυστήριά της, τη μητέρα όλων των αληθινών πιστών, όπου γεννιούνται εκ νέου, ανατρέφονται και τρέφονται· και όπου ο Χριστός μπορεί να ειπωθεί ότι φέρεται, όταν το όνομά του ομολογείται, το Ευαγγέλιό του αγκαλιάζεται και τα μυστήριά του υποτάσσονται· και εδώ η εκκλησία επιθυμεί να εισαγάγει τον Χριστό, ώστε αυτή με άλλους να τον μεγαλύνει και να τον αινεί για όλες τις εκδηλώσεις της χάριτος και της καλοσύνης του και να έχει κοινωνία μαζί του· ή αλλιώς η καρδιά και τα ενδότερα βάθη της μπορεί να εννοούνται· όπου ο άφθαρτος σπόρος της θείας χάριτος ρίχνεται· όπου το νέο πλάσμα συλλαμβάνεται, γεννιέται και ανατρέφεται, μέχρι να γίνει τέλειος άνθρωπος· και όπου ο Χριστός επιθυμείται να είναι και να κατοικεί δια πίστεως, και οι άγιοι μπορεί να έχουν αδιάκοπη κοινωνία μαζί του· εκτός αν εννοούνται οι ουράνιες κατοικίες, ο οίκος της άνω Ιερουσαλήμ, η μητέρα μας όλων· όπου οι άγιοι επιθυμούν να είναι με τον Χριστό, να τον απολαμβάνουν και να μην χάνουν πλέον την παρουσία του· μέχρι τότε η εκκλησία αποφασίζει να τον κρατήσει σφιχτά στους βραχίονες της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης και να μην τον αφήσει να φύγει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ στοχάζεται την ανδρεία φρουρά που περιβάλλει την κλίνη του Σολομώντα.
Ο Σολομών ήταν τύπος του Χριστού στη σοφία και τον πλούτο του, στο μέγεθος και την ειρηνικότητα της βασιλείας του· στον γάμο του με την κόρη του Φαραώ και στην οικοδόμηση του ναού, μιας εικόνας της εκκλησίας· και με την κλίνη του εννοείται ο τόπος όπου οι άγιοι συναντώνται για θρησκευτική λατρεία, η ορατή εκκλησία του, η οποία είναι ο τόπος ανάπαυσής και κατοικίας του· όπου οι ψυχές γεννιούνται και γεννιούνται εκ νέου και έχουν κοινωνία με τον Χριστό· και την οποία έχει ιδιοκτησία με δωρεά και αγορά· και ένα ιδού προτάσσεται σε αυτήν ως σημείωση προσοχής, κατευθύνοντας τις θυγατέρες της Ιερουσαλήμ να αποστρέψουν τον λόγο από αυτήν και από τον έπαινο της, για να εξετάσουν το μέγεθος του Χριστού του αγαπημένου της· ο οποίος θα μπορούσε να συμπεράνει ότι αν η κλίνη του ήταν τόσο μεγαλοπρεπής όπως περιγράφεται στη συνέχεια, πόσο μεγάλος πρέπει να είναι ο ίδιος· και ως σημείωση θαυμασμού, για να δείξει πόσο πολύ επηρεάστηκε από το μέγεθος της χάριτος του προς αυτήν και τα προνόμια που απολάμβανε της εγγύτητας προς αυτόν και της κοινωνίας μαζί του· εξήντα ανδρείοι άνδρες [είναι] γύρω της, από τους ανδρείους του Ισραήλ· λειτουργοί του Ευαγγελίου, τέτοιοι που είναι Ισραηλίτες αληθινά, πιστοί και ευθείς· και οι οποίοι είναι ανδρείοι και ενδιαφέρονται ειλικρινά για το καλό και την ευημερία του λαού του Χριστού και φροντίζουν ώστε τίποτα να μην τους βλάψει ούτε να διαταράξει την ανάπαυση και την ηρεμία τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια σημερινή περίοδο της ζωής σου αισθάνεσαι τη νύχτα της αναζήτησης και πώς θα μπορούσες να σηκωθείς για να επιδιώξεις τον Χριστό πιο επιμελώς; Ποιο ρόλο παίζουν οι λειτουργοί του ευαγγελίου ως φύλακες στη ζωή σου και πώς σε βοήθησαν να βρεις τον αγαπημένο; Πώς διαμορφώνει την καθημερινή σου πορεία το να κρατάς σφιχτά τον Χριστό μέχρι να τον φέρεις στους θαλάμους της καρδιάς σου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, κίνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ ἐγερθῶμεν καὶ νὰ ζητήσωμεν τὸν Χριστόν, τὸν Ἀγαπητόν μας, μὲ τὴν ἰδίαν εἰλικρινῆ λαχτάραν ποὺ ἔδειξεν ἡ νύμφη τὴν νύκτα, ἀρνούμενοι πᾶσαν σαρκικὴν ἄνεσιν μέχρι νὰ Τὸν εὕρωμεν. Ἕλκυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου τῆς χάριτος εἰς τὴν γλυκύτητα τῆς ἀγάπης Του, ὥστε νὰ Τὸν φέρωμεν εἰς τὰ ἐνδότατα δωμάτια τῶν καρδιῶν ἡμῶν καὶ νὰ ἀναπαυθῶμεν ἀσφαλῶς εἰς τὴν ἀγκαλιά Του. Ἄς μετατρέψῃ ἡ παρουσία Του πᾶσαν σκοτεινίαν εἰς φῶς μέχρι νὰ Τὸν ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →