Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 67-68 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στην προφητική καρδιά των Ψαλμών 67 και 68, αποκαλύπτοντας πώς οι αρχαίες προσευχές για την ευλογία του Ισραήλ επεκτείνονται σε οράματα παγκόσμιας λατρείας. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι αυτά τα άσματα δεν προορίζονταν ποτέ να παραμείνουν ιδιωτικά· φέρουν το βλέμμα του Πνεύματος προς το μέλλον για τη συγκέντρωση των εθνών. Καθώς ακούμε σήμερα τη φωνή του Χένρι, καλούμαστε να κρατήσουμε τόσο τις παρούσες ανάγκες της εκκλησίας όσο και τους παγκόσμιους σκοπούς του Κυρίου στο ίδιο προσευχητικό βλέμμα. Ο θερμός, ποιμαντικός τόνος του μας βοηθά να δούμε ότι κάθε κραυγή για έλεος υπηρετεί τελικά τη διάδοση της σωτηρίας του Θεού στα πέρατα της γης. Ας προσεγγίσουμε λοιπόν αυτούς τους ψαλμούς με το ίδιο προσδοκώμενο πνεύμα που ενέπνευσε τη μελέτη του Χένρι.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 67 και 68 δυνατά ή σιωπηλά. Προσέξτε πώς ο πρώτος ψαλμός μεταβαίνει από μια ικεσία για την ευλογία του Ισραήλ σε ένα όραμα όλων των εθνών που δοξάζουν τον Θεό, ενώ ο δεύτερος εορτάζει την θριαμβευτική πορεία του Θεού και την ανάληψη του Βασιλέα. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε δοξολογία και τις εικόνες των διασκορπισμένων εχθρών και των συγκεντρωμένων προσκυνητών να διαμορφώσουν τις δικές σας προσευχές. Διαβάστε αρκετά αργά ώστε το Πνεύμα να τονίσει μια φράση που παραμένει στην καρδιά σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά συνοψίζοντας την προφητική εμβέλεια του Ψαλμού 67.
Αυτός ο ψαλμός σχετίζεται με την εκκλησία και υπολογίζεται για το δημόσιο. Εδώ είναι, Ι. Μια προσευχή για την ευημερία της εκκλησίας του Ισραήλ, εδ. 1. ΙΙ. Μια προσευχή για τη μεταστροφή των εθνών και την εισαγωγή τους στην εκκλησία, εδ. 2-5. ΙΙΙ. Μια προοπτική ευτυχών και ένδοξων καιρών όταν ο Θεός θα το κάνει αυτό, εδ. 6, 7. Έτσι ο ψαλμωδός παρασύρθηκε από το πνεύμα της προφητείας για να προφητεύσει την ένδοξη κατάσταση της χριστιανικής εκκλησίας, στην οποία Ιουδαίοι και εθνικοί θα ενώνονταν σε ένα ποίμνιο, η αρχή του οποίου ευλογημένου έργου πρέπει να είναι θέμα χαράς και δοξολογίας μας, και η ολοκλήρωσή του θέμα προσευχής και ελπίδας μας, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό.Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην προσευχή για τη μεταστροφή των εθνών.
ΙΙ. Μεταβαίνει από αυτό σε μια προσευχή για τη μεταστροφή των εθνών (εδ. 2): Όπως να γίνει γνωστή η οδός σου επί της γης. «Κύριε, δεν προσεύχομαι μόνο να είσαι ελεήμων σε εμάς και να μας ευλογήσεις, αλλά να είσαι ελεήμων σε όλη την ανθρωπότητα, ώστε η οδός σου να γίνει γνωστή επί της γης.» Έτσι δημόσια προσανατολισμένοι πρέπει να είμαστε στις προσευχές μας. Πάτερ ημών εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου. Δεν θα έχουμε ποτέ λιγότερο από το έλεος, την ευλογία και την εύνοια του Θεού, επειδή άλλοι έρχονται να μοιραστούν μαζί μας. Ή μπορεί να ληφθεί έτσι: «Ο Θεός ας είναι ελεήμων σε εμάς τους Ιουδαίους, και ας μας ευλογήσει, ώστε με αυτόν τον τρόπο η οδός σου να γίνει γνωστή επί της γης, ώστε με τα ιδιαίτερα διακριτικά σημάδια της εύνοιάς σου προς εμάς άλλοι να προσελκυστούν να έρθουν και να ενωθούν μαζί μας, λέγοντας, Θα πάμε μαζί σας, γιατί ακούσαμε ότι ο Θεός είναι μαζί σας», Ζαχ. η΄ 23.Ο Χένρι παρέχει μια επισκόπηση της δομής και των θεμάτων στον Ψαλμό 68.
Αυτός είναι ένας εξαιρετικός ψαλμός, αλλά σε πολλά σημεία η γνήσια έννοια δεν είναι εύκολο να προσεγγιστεί· γιατί σε αυτόν, όπως και σε μερικές άλλες γραφές, υπάρχουν πράγματα σκοτεινά και δύσκολα να γίνουν κατανοητά. Δεν φαίνεται πότε, ή με ποια αφορμή, ο Δαβίδ συνέταξε αυτόν τον ψαλμό· αλλά πιθανώς ήταν όταν, αφού ο Θεός του έδωσε ανάπαυση από όλους τους εχθρούς του γύρω, έφερε την κιβωτό (που ήταν τόσο το σημείο της παρουσίας του Θεού όσο και τύπος της μεσιτείας του Χριστού) από τον οίκο του Οβήδ-Εδώμ στη σκηνή που είχε στήσει γι' αυτήν στη Σιών· γιατί τα πρώτα λόγια είναι η προσευχή που χρησιμοποιούσε ο Μωυσής κατά την απομάκρυνση της κιβωτού, Αρ. ι΄ 35. Από αυτό οδηγείται, από το Πνεύμα της προφητείας, να μιλήσει ένδοξα πράγματα σχετικά με τον Μεσσία, την ανάληψή του στους ουρανούς, και την εγκαθίδρυση της βασιλείας του στον κόσμο. Ι. Ξεκινά με προσευχή, τόσο κατά των εχθρών του Θεού (εδ. 1, 2) όσο και για τον λαό του, εδ. 3. ΙΙ. Προχωρά σε δοξολογία, που καταλαμβάνει το υπόλοιπο του ψαλμού, καλώντας όλους να δοξάσουν τον Θεό (εδ. 4, 26, 32) και προτείνοντας πολλά πράγματα ως ύλη για δοξολογία. 1. Το μεγαλείο και η αγαθότητα του Θεού, εδ. 4-6. 2. Τα θαυμαστά έργα που ο Θεός είχε επιτελέσει για τον λαό του παλαιότερα, οδηγώντας τους μέσα από την έρημο (εδ. 7, 8), εγκαθιστώντας τους στη Χαναάν (εδ. 9, 10), δίνοντάς τους νίκη επί των εχθρών τους (εδ. 11, 12), και ελευθερώνοντάς τους από τα χέρια των καταπιεστών τους, εδ. 13, 14. 3. Η ειδική παρουσία του Θεού στην εκκλησία του, εδ. 15-17. 4. Η ανάληψη του Χριστού (εδ. 18) και η σωτηρία του λαού του από αυτόν, εδ. 19, 20. 5. Οι νίκες που ο Χριστός θα αποκτούσε επί των εχθρών του, και οι εύνοιες που θα παρείχε στην εκκλησία του, εδ. 21-28. 6. Η διεύρυνση της εκκλησίας με την προσχώρηση των εθνών σε αυτήν, εδ. 29-31. Και έτσι ολοκληρώνει τον ψαλμό με μια σεβαστή αναγνώριση της δόξας και της χάριτος του Θεού, εδ. 32-35. Με όλα αυτά τα μεγάλα πράγματα πρέπει να προσπαθήσουμε να επηρεαστούμε δεόντως ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό.Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει τον χαρακτήρα του Θεού ως ελεήμονα υπερασπιστή των ευάλωτων.
2. Ως ελεήμων Θεός, Θεός ελέους και τρυφερής συμπόνιας. Είναι μεγάλος, αλλά δεν περιφρονεί κανέναν, ούτε τον πιο ταπεινό· μάλιστα, όντας Θεός μεγάλης δύναμης, χρησιμοποιεί τη δύναμή του για την ανακούφιση εκείνων που βρίσκονται σε ανάγκη, εδ. 5, 6. Οι ορφανοί, οι χήρες, οι μοναχικοί, τον βρίσκουν Θεό παντοδύναμο γι' αυτούς. Παρατηρήστε πόσο η αγαθότητα του Θεού είναι η δόξα του. Αυτός που ιππεύει στους ουρανούς με το όνομα Ιάχ, θα σκεφτόταν κανείς ότι θα έπρεπε αμέσως να λατρευτεί ως Βασιλιάς των βασιλιάδων και Κύριος των κυρίων, και ο κυρίαρχος διευθυντής όλων των υποθέσεων των κρατών και των εθνών· είναι έτσι, αλλά αυτό μάλλον καυχάται, ότι είναι Πατέρας των ορφανών. Αν και ο Θεός είναι υψηλός, όμως έχει σεβασμό προς τους ταπεινούς. Ευτυχείς είναι εκείνοι που έχουν συμφέρον σε έναν τέτοιο Θεό. Αυτός που ιππεύει στους ουρανούς είναι Πατέρας άξιος να έχει· τριπλά ευτυχείς είναι ο λαός του οποίου ο Θεός είναι ο Κύριος. (1.) Όταν οι οικογένειες στερούνται τον αρχηγό τους ο Θεός φροντίζει γι' αυτές, και είναι ο ίδιος ο αρχηγός τους· και οι χήρες και τα ορφανά παιδιά θα βρουν σε αυτόν αυτό που έχασαν στη σχέση που αφαιρέθηκε, και απείρως περισσότερο και καλύτερο. Είναι Πατέρας των ορφανών, για να τα ελεήσει, να τα ευλογήσει, να τα διδάξει, να τα προνοήσει, να τα προικίσει. Θα τα διατηρήσει ζωντανά (Ιερ. μθ΄ 11), και μαζί του θα βρουν έλεος, Ωσ. ιδ΄ 3. Έχουν ελευθερία να τον αποκαλούν Πατέρα, και να επικαλούνται τη σχέση τους μαζί του ως φύλακά τους, Ψαλμ. ρμστ΄ 9· ι΄ 14, 18. Είναι κριτής ή προστάτης των χηρών, για να τους δώσει συμβουλή και να αποκαταστήσει τα παράπονά τους, να τις αναγνωρίσει και να υποστηρίξει την υπόθεσή τους, Παρ. κβ΄ 23. Έχει αυτί ανοιχτό σε όλα τα παράπονά τους και χέρι ανοιχτό σε όλες τις ανάγκες τους. Είναι έτσι στην αγία κατοικία του, η οποία μπορεί να νοηθεί είτε ως η κατοικία της δόξας του στον ουρανό (εκεί έχει ετοιμάσει τον θρόνο της κρίσεώς του, στον οποίο οι ορφανοί και οι χήρες έχουν ελεύθερη πρόσβαση, και τίθενται υπό την προστασία του, Ψαλμ. θ΄ 4, 7), είτε ως η κατοικία της χάριτος του στη γη· και έτσι είναι οδηγία προς τις χήρες και τα ορφανά πώς να προσφύγουν στον Θεό· ας πάνε στην αγία κατοικία του, στον λόγο και τις διατάξεις του· εκεί μπορούν να τον βρουν και να βρουν παρηγοριά σε αυτόν. (2.) Όταν οι οικογένειες πρόκειται να οικοδομηθούν είναι ο ιδρυτής τους: Ο Θεός τοποθετεί τους μοναχικούς σε οικογένειες, φέρνει εκείνους σε άνετες σχέσεις που ήταν μοναχικοί, δίνει σε εκείνους μια βολική εγκατάσταση που ήταν ασταθείς (Ψαλμ. ρ ιγ΄ 9)· κάνει εκείνους να κατοικούν στο σπίτι που αναγκάζονταν να ζητούν ανακούφιση στο εξωτερικό (έτσι ο Δρ. Χάμοντ), βάζοντας εκείνους που ήταν άποροι σε έναν τρόπο να κερδίζουν τη ζωή τους, που είναι ένας πολύ καλός τρόπος για τη φιλανθρωπία του ανθρώπου, όπως είναι της αφθονίας του Θεού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται στο χαρούμενο συμπέρασμα του Ψαλμού 67.
ΙΙΙ. Ολοκληρώνει με μια χαρούμενη προοπτική κάθε αγαθού όταν ο Θεός θα το κάνει αυτό, όταν τα έθνη θα μεταστραφούν και θα οδηγηθούν να δοξάσουν τον Θεό.Ο Χένρι συνδέει αυτά τα θέματα με την ανάμνηση των προηγούμενων ελέων.
Ο ψαλμωδός εδώ, έχοντας αφορμή να ευχαριστήσει τον Θεό για τα μεγάλα πράγματα που έκανε για αυτόν και τον λαό του πρόσφατα, παίρνει αφορμή από εκεί για να τον δοξάσει για ό,τι είχε κάνει για τους πατέρες τους στις ημέρες του παρελθόντος. Οι φρέσκες ελεημοσύνες πρέπει να μας υπενθυμίζουν τις προηγούμενες ελεημοσύνες και να αναζωογονούν την ευγνώμονα αίσθησή μας γι' αυτές. Ας μην ξεχαστεί ποτέ,
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στις δικές σας προσευχές αισθάνεστε το Πνεύμα να διευρύνει την ανησυχία σας από την προσωπική ευλογία στη σωτηρία των εθνών;
2. Πώς η ανάμνηση των παρελθουσών απελευθερώσεων του Θεού ενισχύει την εμπιστοσύνη σας ότι θα αναστηθεί και θα διασκορπίσει κάθε παρόντα εχθρό;
3. Με ποιον πρακτικό τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορείτε να ενωθείτε με την παρέα εκείνων που δημοσιεύουν τα καλά νέα ότι ο Κύριος βασιλεύει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐπίλαμψον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν λαόν σου, ἵνα γνωσθῇ ἡ ὁδός σου ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἡ σωτήριός σου δύναμις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι. Ἀνάστηθι, Κύριε, καὶ διασκόρπισον πάντα ἐχθρὸν τῆς βασιλείας σου, ἵνα οἱ δίκαιοι εὐφρανθῶσιν ἐνώπιόν σου μετὰ πολλῆς χαρᾶς καὶ οἱ μοναχικοὶ τεθῶσιν ἐν οἰκογενείαις πίστεως. Ἀπόστειλον τὸ Πνεῦμά σου ὡς ὄμβρον πολύν, ἵνα τὸ εὐαγγέλιον καρποφορήσῃ καὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς σε φοβηθῶσιν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →