Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 14 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 14 του Μάρκου μας εισάγει στις τελευταίες ημέρες της επίγειας διακονίας του Χριστού. Με ποιμαντική ακρίβεια ο Καλβίνος δείχνει πώς κάθε λεπτομέρεια υπηρετεί το απολυτρωτικό σχέδιο του Θεού. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε τον Σωτήρα να κινείται πρόθυμα προς τον σταυρό ενώ ψευδείς μαθητές και φοβισμένοι ηγέτες σχεδιάζουν γύρω του. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, μας υπενθυμίζεται ότι η ευαγγελική ιστορία δεν είναι τραγωδία περιστάσεων αλλά η σκόπιμη εκπλήρωση του θείου σκοπού. Σήμερα παραμένουμε στην χρίση στη Βηθανία και στη σκιά της προδοσίας, επιτρέποντας στον Καλβίνο να καθοδηγήσει τον στοχασμό μας για την εκούσια θυσία του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 14 του Μάρκου. Προσέξτε την ήσυχη πράξη αφοσίωσης στη Βηθανία, την αυξανόμενη ένταση μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών και τις πρώτες κινήσεις της προδοσίας. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στις γνώσεις του Καλβίνου. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχθείτε την προσεκτική προσοχή του σχολιαστή τόσο στις πράξεις των ανθρώπων όσο και στο κυρίαρχο χέρι του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει τη σκηνή εντοπίζοντας τη χρίση στη Βηθανία.
6. Και όταν ο Ιησούς ήταν στη Βηθανία. Αυτό που αφηγείται τώρα ο Ευαγγελιστής είχε συμβεί λίγο πριν ο Χριστός έρθει στα Ιεροσόλυμα, αλλά εισάγεται εδώ εύστοχα, για να μας πληροφορήσει ποια ήταν η αφορμή που ξαφνικά ώθησε τους ιερείς να βιαστούν. Δεν τολμούσαν να επιτεθούν στον Χριστό με ανοιχτή βία, και να τον καταπιέσουν με στρατήγημα δεν ήταν εύκολο ζήτημα· αλλά τώρα που ο Ιούδας τους προτείνει ένα σχέδιο στο οποίο δεν είχαν σκεφτεί, η ίδια η ευκολία εκτέλεσης τους οδηγεί να υιοθετήσουν διαφορετική γνώμη. Όσον αφορά κάποια μικρή διαφορά μεταξύ της αφήγησης του Ιωάννη και αυτής του Ματθαίου και του Μάρκου, είναι εύκολο να αφαιρεθεί η φαινομενική ασυνέπεια, η οποία οδήγησε ορισμένους σχολιαστές να φανταστούν εσφαλμένα ότι πρόκειται για διαφορετική αφήγηση. Ο Ιωάννης 12:3 εκφράζει το όνομα της γυναίκας που έχρισε τον Χριστό, το οποίο παραλείπεται από τους άλλους δύο Ευαγγελιστές· αλλά δεν αναφέρει το πρόσωπο που δέχθηκε τον Χριστό ως φιλοξενούμενο, ενώ ο Ματθαίος 26:6 και ο Μάρκος 14:3 δηλώνουν ρητά ότι ήταν τότε σε δείπνο στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού. Όσον αφορά το ότι λέγεται από τον Ιωάννη ότι χρίστηκαν τα πόδια του, ενώ οι άλλοι δύο Ευαγγελιστές λένε ότι έχρισε το κεφάλι του, αυτό δεν περιλαμβάνει αντίφαση. Αναμφίβολα γνωρίζουμε ότι οι χρίσεις δεν χύνονταν στα πόδια· αλλά επειδή χύθηκε τότε σε μεγαλύτερη αφθονία από το συνηθισμένο, ο Ιωάννης, με τρόπο ενίσχυσης, μας πληροφορεί ότι τα ίδια τα πόδια του Χριστού υγρανθήκαν με το λάδι. Ο Μάρκος επίσης αφηγείται ότι έσπασε το αλάβαστρο και έχυσε όλο το μύρο στο κεφάλι του· και αυτό συμφωνεί πολύ καλά με το να πούμε ότι έρευσε μέχρι τα πόδια του. Ας κρατήσουμε λοιπόν ως δεδομένο ότι και οι τρεις Ευαγγελιστές αφηγούνται την ίδια ιστορία.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια την αντίδραση των μαθητών στο δώρο της γυναίκας.
8. Και όταν το είδαν οι μαθητές. Αυτό επίσης δεν είναι ασυνήθιστο στους Ευαγγελιστές, όταν ένα πράγμα έχει γίνει από έναν, να το αποδίδουν σε πολλά πρόσωπα, αν δίνουν τη συγκατάθεσή τους σε αυτό. Ο Ιωάννης λέει ότι το μουρμούρισμα προήλθε από τον Ιούδα, που πρόδωσε τον Χριστό, (Ιωάννης 12:4.) Ο Ματθαίος και ο Μάρκος περιλαμβάνουν όλους τους μαθητές μαζί του. Ο λόγος είναι ότι κανένας από τους άλλους δεν θα τολμούσε ποτέ να μουρμουρίσει αν η πονηρή συκοφαντία του Ιούδα δεν είχε χρησιμεύσει ως δάδα για να τους ανάψει. Αλλά όταν άρχισε, με εύλογο πρόσχημα, να καταδικάζει τη δαπάνη ως περιττή, όλοι τους εύκολα έπιασαν τη μόλυνση. Και αυτό το παράδειγμα δείχνει τι κίνδυνος προκύπτει από κακόβουλες και δηλητηριώδεις γλώσσες· γιατί ακόμα και εκείνοι που είναι φυσικά λογικοί, και ειλικρινείς, και μετριοπαθείς, αν δεν ασκούν σύνεση και προσοχή, εξαπατώνται εύκολα από δυσμενείς ομιλίες και οδηγούνται να υιοθετήσουν ψευδείς κρίσεις. Αλλά αν η ελαφριά και ανόητη ευπιστία ώθησε τους μαθητές του Χριστού να πάρουν μέρος με τον Ιούδα, τι θα γίνει με εμάς, αν είμαστε πολύ εύκολοι στο να δεχόμαστε μουρμουριστές, που έχουν τη συνήθεια να επικρίνουν πονηρά τις καλύτερες πράξεις;Ο Καλβίνος στη συνέχεια ξεδιπλώνει την υπεράσπιση του Χριστού για την πράξη της γυναίκας.
10. Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Είναι θαυμαστό ότι ο Χριστός, του οποίου ολόκληρη η ζωή ήταν κανόνας και υπόδειγμα εγκράτειας και λιτότητας, τώρα εγκρίνει υπερβολική δαπάνη, η οποία φαίνεται να ήταν στενά συνδεδεμένη με πολυτέλεια και περιττή απόλαυση. Αλλά πρέπει να παρατηρήσουμε το είδος της υπεράσπισης που χρησιμοποιεί· γιατί δεν υποστηρίζει ότι η γυναίκα έκανε σωστά, με τέτοιο τρόπο σαν να ήθελε το ίδιο πράγμα να γίνεται κάθε μέρα, αλλά υποστηρίζει ότι αυτό που είχε κάνει σε μία μόνο περίπτωση ήταν ευάρεστο στον Θεό, επειδή πρέπει να είχε γίνει για καλό λόγο. Αν και ο Χριστός δεν επιθυμούσε τη χρήση του μύρου, ωστόσο αυτή η χρίση τον ευχαρίστησε λόγω των περιστάσεων στις οποίες συνέβη. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι ορισμένοι έκτακτοι τρόποι δράσης εγκρίνονται μερικές φορές από τον Θεό, και όμως θα ήταν ακατάλληλο να γίνουν παράδειγμα. Ούτε έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε ότι η Μαρία οδηγήθηκε από μυστική κίνηση του Πνεύματος να χρίσει τον Χριστό· όπως είναι βέβαιο ότι, όποτε οι άγιοι καλούνταν σε οποιαδήποτε έκτακτη εκτέλεση, οδηγούνταν από ασυνήθιστη κίνηση, ώστε να μην επιχειρούν τίποτα χωρίς την καθοδήγηση και την εξουσία του Θεού. Δεν υπήρχε εντολή που να επιβάλλει στη Μαρία αυτή τη χρίση, ούτε ήταν απαραίτητο να τεθεί νόμος για κάθε μεμονωμένη πράξη· αλλά επειδή η ουράνια κλήση είναι η μόνη προέλευση και αρχή της ορθής συμπεριφοράς, και επειδή ο Θεός απορρίπτει οτιδήποτε επιχειρούν οι άνθρωποι με δική τους πρόταση, η Μαρία καθοδηγήθηκε από την έμπνευση του Πνεύματος, ώστε αυτό το καθήκον, που εκτέλεσε στον Χριστό, να βασίζεται σε βεβαία πεποίθηση.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει ολόκληρο το επεισόδιο με την πρόθυμη υπακοή του Χριστού.
Ο Χριστός τώρα επιβεβαιώνει ξανά αυτό που έχουμε δει ότι είχε μερικές φορές προβλέψει στους μαθητές του· αλλά αυτή η τελευταία πρόβλεψη δείχνει σαφώς πόσο πρόθυμα προσφέρθηκε να πεθάνει· και ήταν απαραίτητο να το κάνει, επειδή ο Θεός δεν μπορούσε να εξιλεωθεί παρά μόνο με θυσία υπακοής. Σκόπευε, ταυτόχρονα, να αποτρέψει τους μαθητές από το να προσβληθούν, μήπως αποθαρρυνθούν εντελώς από τη σκέψη ότι σύρθηκε στον θάνατο από ανάγκη. Δύο σκοποί εξυπηρετήθηκαν έτσι από αυτή τη δήλωση: να μαρτυρήσει, πρώτον, ότι ο Υιός του Θεού παραδόθηκε πρόθυμα να πεθάνει, για να συμφιλιώσει τον κόσμο με τον Πατέρα, (γιατί με κανέναν άλλο τρόπο δεν μπορούσε να εξιλεωθεί η ενοχή των αμαρτιών, ή να αποκτηθεί δικαιοσύνη για εμάς·) και, δεύτερον, ότι δεν πέθανε σαν κάποιος που καταπιέζεται από βία την οποία δεν μπορούσε να αποφύγει, αλλά επειδή προσφέρθηκε εκουσίως να πεθάνει. Δηλώνει λοιπόν ότι έρχεται στα Ιεροσόλυμα με ρητή πρόθεση να υποφέρει θάνατο εκεί· γιατί ενώ ήταν ελεύθερος να αποσυρθεί και να κατοικήσει σε ασφαλές καταφύγιο μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα, έρχεται συνειδητά και εκουσίως μπροστά ακριβώς την ώρα. Και αν και δεν ήταν προς όφελος των μαθητών να ενημερωθούν, εκείνη τη στιγμή, για την υπακοή που απέδιδε στον Πατέρα, ωστόσο αργότερα αυτή η διδασκαλία συνέβαλε σε όχι μικρό βαθμό στην οικοδόμηση της πίστης τους. Παρομοίως, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε εμάς σήμερα, επειδή βλέπουμε, σαν σε φωτεινό καθρέφτη, την εκούσια θυσία, με την οποία όλες οι παραβάσεις του κόσμου εξαλείφθηκαν, και, παρατηρώντας τον Υιό του Θεού να προχωρεί με ευθυμία και θάρρος στον θάνατο, τον βλέπουμε ήδη νικητή επί του θανάτου.Ο Καλβίνος στοχάζεται περαιτέρω στην αποκλειστική εξουσία της έγκρισης του Θεού.
Γιατί έκανε καλή πράξη προς εμένα. Με αυτή την απάντηση, ο Χριστός όχι μόνο υπερασπίστηκε την υπόθεση μιας γυναίκας, αλλά επίσης διατήρησε τον άγιο καύχημα όλων όσοι αναπαύονται ικανοποιημένοι έχοντας τους εαυτούς τους και τα έργα τους εγκεκριμένα από τον Θεό. Συχνά θα συμβεί όχι μόνο μομφή, αλλά ανοιχτή καταδίκη, να εκφωνείται σε ευσεβείς άνδρες, οι οποίοι είναι πεπεισμένοι στις δικές τους συνειδήσεις ότι αυτό που κάνουν είναι ευάρεστο στην εντολή του Θεού· και αποδίδεται σε υπερηφάνεια, αν περιφρονούν τις ψευδείς κρίσεις του κόσμου, και αναπαύονται ικανοποιημένοι με την έγκριση μόνο από τον Θεό. Εφόσον αυτός είναι ένας σκληρός πειρασμός, και επειδή είναι σχεδόν αδύνατο να μην κλονιστούμε από τη συμφωνία πολλών ανθρώπων εναντίον μας, ακόμα και όταν είναι λάθος, πρέπει να κρατήσουμε αυτή τη διδασκαλία, ότι κανείς δεν θα είναι ποτέ γενναίος και σταθερός στο να ενεργεί σωστά, εκτός αν εξαρτάται μόνο από το θέλημα του Θεού. Και επομένως ο Χριστός καθορίζει εδώ τη διάκριση μεταξύ του τι είναι καλό και κακό με τη δική του μοναδική απόφαση: γιατί επιβεβαιώνοντας ότι αυτό που έκανε η γυναίκα είναι καλή πράξη, όταν αυτή η πράξη είχε ήδη καταδικαστεί από τους μαθητές, καταστέλλει με αυτή τη λέξη την προπέτεια των ανθρώπων, που επιτρέπουν ελεύθερα στον εαυτό τους να εκφέρουν κρίση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας μπορεί να πειραχθείτε να κρίνετε την αφοσίωση κάποιου άλλου με εξωτερικά πρότυπα χρησιμότητας; Πώς η γνώση ότι ο Χριστός κινήθηκε πρόθυμα προς τον σταυρό ενισχύει την εμπιστοσύνη σας όταν οι περιστάσεις φαίνονται εκτός ελέγχου; Σε ποια περιοχή αναζητάτε την ανθρώπινη έγκριση περισσότερο από την ήσυχη μαρτυρία ότι ο Θεός βλέπει και εγκρίνει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πατέρα, ἐν τῇ ἐκτυλίξει τῆς αἰωνίου σου διαθήκης ἡτοίμασας τὸ ποτήριον διὰ τὸν Υἱόν σου καὶ τὸν ἐστήριξας διὰ πάσης προδοσίας, ἀρνήσεως καὶ δοκιμασίας τῶν γεγραμμένων ἐν τούτῳ τῷ Εὐαγγελίῳ. Χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ τὸν ἀκολουθήσωμεν ἐν τῇ αὐτῇ ὑποτακτικῇ ἐμπιστοσύνῃ, παραδίδοντες τὰς θελήσεις ἡμῶν εἰς τὰς σάς, ἀκόμη καὶ ὅταν ἡ ὁδὸς εἶναι δαπανηρά, καὶ λύτρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἰδιοτελῶν κρίσεων τῶν πηγάζουσῶν ἐκ τῆς ἀπιστίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῆς ἐγκρίσεως τῆς οὔσης ἡμῖν ἐν Χριστῷ μόνῳ, ἵνα ἡ ὑπακοὴ τὴν ὁποίαν ἀπέδωκεν καρποφορήσῃ ἐν ταῖς ζωαῖς ἡμῶν πρὸς ἔπαινον τῆς δόξης σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →