Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 1-2 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα, αντλημένο από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, στρεφόμαστε στα θεμελιώδη κεφάλαια της Γένεσης. Οι ερμηνείες τους στίχο προς στίχο φωτίζουν το θαύμα του δημιουργικού έργου του Θεού και την καθιέρωση ιερών θεσμών. Καθώς εξερευνούμε αυτές τις αρχαίες αλήθειες, είθε οι καρδιές μας να διεγερθούν για να λατρέψουν τον Δημιουργό που έφερε τα πάντα σε ύπαρξη με τον λόγο Του και να δεχτούμε τον Λόγο Του με ευλάβεια και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 1 και 2 της Γένεσης με ανοιχτές καρδιές, προσέχοντας την μεγαλειώδη αφήγηση της δημιουργίας και τις πρώτες ημέρες της ανθρώπινης ζωής κάτω από το κυρίαρχο χέρι του Θεού. Σταματήστε μετά από κάθε ενότητα για να αναλογιστείτε τη δύναμη και την τάξη που εκδηλώνονται στο κείμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Το σχόλιο ξεκινά με μια έκθεση της αρχικής διακήρυξης της δημιουργίας.
Στίχος 1. 1. Εν αρχή —μια περίοδος μακρινής και άγνωστης αρχαιότητας, κρυμμένη στα βάθη των αιώνιων εποχών· και έτσι η φράση χρησιμοποιείται στις Παροιμίες 8:22· Παροιμίες 8:23. Ο Θεός —το όνομα του Υπέρτατου Όντος, που σημαίνει στα Εβραϊκά, 'Ισχυρός', 'Παντοδύναμος'. Εκφράζει παντοδύναμη δύναμη· και με τη χρήση του εδώ στον πληθυντικό αριθμό, διδάσκεται ασαφώς στην αρχή της Βίβλου, μια διδασκαλία που αποκαλύπτεται σαφώς σε άλλα μέρη της, δηλαδή, ότι αν και ο Θεός είναι ένας, υπάρχει πληθώρα προσώπων στην Θεότητα—Πατέρας, Υιός και Πνεύμα, οι οποίοι συμμετείχαν στο δημιουργικό έργο (Παροιμίες 8:27· Ιωάννης 1:3· Ιωάννης 1:10· Εφεσίους 3:9· Εβραίους 1:2· Ιώβ 26:13). εποίησεν —όχι σχηματισμένο από προϋπάρχοντα υλικά, αλλά φτιαγμένο εκ του μηδενός. τον ουρανόν και την γην —το σύμπαν. Αυτός ο πρώτος στίχος είναι μια γενική εισαγωγή στον εμπνευσμένο τόμο, δηλώνοντας τη μεγάλη και σημαντική αλήθεια ότι όλα είχαν αρχή· ότι τίποτα σε όλο το ευρύ φάσμα της φύσης δεν υπήρχε από την αιωνιότητα, δεν προήλθε από τύχη, ή από την ικανότητα κάποιου κατώτερου παράγοντα· αλλά ότι ολόκληρο το σύμπαν παράχθηκε από τη δημιουργική δύναμη του Θεού (Πράξεις 17:24· Ρωμαίους 11:36). Μετά από αυτόν τον πρόλογο, η αφήγηση περιορίζεται στη γη.Η προσοχή στρέφεται στη συνέχεια στη δημιουργία του ανθρώπου κατ' εικόνα Θεού.
Στίχος 26. 26. Το τελευταίο στάδιο στην πρόοδο της δημιουργίας έχει τώρα επιτευχθεί— Και είπεν ο Θεός, Ποιήσωμεν άνθρωπον —λόγια που δείχνουν την ιδιαίτερη σημασία του έργου που επρόκειτο να γίνει, τη δημιουργία ενός πλάσματος, το οποίο επρόκειτο να είναι ο εκπρόσωπος του Θεού, ενδεδυμένος με εξουσία και κυριαρχία ως ορατός κεφαλή και μονάρχης του κόσμου. Κατ' εικόνα ημετέραν, καθ' ομοίωσιν ημετέραν —Αυτή ήταν μια ιδιαίτερη διάκριση, η αξία της οποίας φαίνεται στα λόγια που αναφέρονται δύο φορές. Και σε τι συνίστατο αυτή η εικόνα του Θεού; Όχι στην όρθια μορφή ή τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου, όχι στη διάνοιά του, γιατί ο διάβολος και οι άγγελοί του είναι, από αυτή την άποψη, πολύ ανώτεροι· όχι στην αθανασία του, γιατί δεν έχει, όπως ο Θεός, ένα παρελθόν καθώς και ένα μέλλον αιωνιότητας ύπαρξης· αλλά στις ηθικές διαθέσεις της ψυχής του, που συνήθως ονομάζονται αρχική δικαιοσύνη (Εκκλησιαστής 7:29). Καθώς η νέα δημιουργία είναι μόνο μια αποκατάσταση αυτής της εικόνας, η ιστορία της μιας ρίχνει φως στην άλλη· και μας πληροφορείται ότι ανανεώνεται κατ' εικόνα Θεού σε γνώση, δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητα (Κολοσσαείς 3:10· Εφεσίους 4:24).Οι συγγραφείς στη συνέχεια αναφέρονται στην καθιέρωση της ανάπαυσης του Σαββάτου.
Στίχος 3. 3. ευλόγησε και αγίασε την έβδομη ημέρα —μια ιδιαίτερη διάκριση που της δόθηκε πάνω από τις άλλες έξι ημέρες, και δείχνει ότι ήταν αφιερωμένη σε ιερούς σκοπούς. Ο θεσμός του Σαββάτου είναι τόσο παλιός όσο η δημιουργία, δίνοντας αφορμή για αυτή την εβδομαδιαία διαίρεση του χρόνου που επικρατούσε στις αρχαιότερες εποχές. Είναι ένας σοφός και ευεργετικός νόμος, που παρέχει αυτό το τακτικό διάστημα ανάπαυσης που απαιτεί η φυσική φύση του ανθρώπου και των ζώων που χρησιμοποιούνται στην υπηρεσία του, και η παραμέληση του οποίου οδηγεί και τους δύο σε πρόωρη φθορά. Επιπλέον, εξασφαλίζει μια καθορισμένη περίοδο για θρησκευτική λατρεία, και αν ήταν απαραίτητο σε κατάσταση πρωταρχικής αθωότητας, πόσο μάλλον τώρα, που η ανθρωπότητα έχει μια ισχυρή τάση να ξεχνά τον Θεό και τις απαιτήσεις Του;
Σκεφτείτε
Το σχόλιο κλείνει την επεξεργασία του πιέζοντας τις επιπτώσεις για τον γάμο και την ανθρώπινη κλήση.
Στίχος 24. 24. μία σάρκα —Το ανθρώπινο ζευγάρι διέφερε από όλα τα άλλα ζευγάρια, ότι με την ιδιαίτερη δημιουργία της Εύας, ήταν ένα. Και αυτό το χωρίο επικαλείται ο Κύριός μας ως τη θεία καθιέρωση του γάμου (Ματθαίος 19:4· Ματθαίος 19:5· Εφεσίους 5:28). Έτσι ο Αδάμ εμφανίζεται ως ένα πλάσμα που δημιουργήθηκε κατ' εικόνα Θεού—δείχνοντας τη γνώση του δίνοντας ονόματα στα ζώα, τη δικαιοσύνη του με την έγκρισή του της σχέσης του γάμου, και την αγιότητά του με τις αρχές και τα συναισθήματά του, και βρίσκοντας ικανοποίηση στην υπηρεσία και την απόλαυση του Θεού.
Απαντήστε
Πώς η αλήθεια της δημιουργίας εκ του μηδενός διαμορφώνει την άποψή σας για την εξουσία του Θεού πάνω σε όλα; Με ποιους τρόπους η φέρουσα εικόνα του Θεού σας καλεί να αντανακλάτε τον χαρακτήρα Του σήμερα; Πού μπορεί να χρειαστεί να δεχτείτε το Σάββατο ως δώρο και όχι ως βάρος;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε Θεέ Παντοκράτορα, που με τον Λόγο Σου έφερες σε ύπαρξη τους ουρανούς και τη γη, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Γραφής και για τους πιστούς κόπους εκείνων που άνοιξαν το νόημά της στον λαό Σου. Δώσε μας χάρη να δεχτούμε αυτές τις αλήθειες με ταπεινή πίστη, να περπατήσουμε στην αξιοπρέπεια που έδωσες στην ανθρωπότητα, και να τιμήσουμε την ημέρα ανάπαυσης που αγίασες. Είθε το Πνεύμα Σου να ανανεώσει την εικόνα Σου μέσα μας, ώστε να ζούμε μόνο για τη δόξα Σου, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →