Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβραίους 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις Γραφές με τον Ιωάννη Καλβίνο ως οδηγό μας, στρεφόμενοι στην προσεκτική ερμηνεία του για το κεφάλαιο 1 των Εβραίων. Η ερμηνεία του Καλβίνου μας εισάγει στην υπερβατική δόξα του Υιού μέσω του οποίου ο Θεός έχει μιλήσει τελικά και πλήρως. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στο κείμενο, παρατηρώντας τόσο τη συνέχεια όσο και τη κορυφαία διαφορά μεταξύ της παλαιάς αποκάλυψης και της νέας. Καθώς ακούμε, θα βρούμε τις καρδιές μας να κατευθύνονται να σεβόμαστε τον Χριστό πάνω από κάθε άλλο αγγελιαφόρο και να αναπαυόμαστε στην κληρονομιά που μόνο αυτός εξασφαλίζει. Ας αφήσουμε τις ακριβείς παρατηρήσεις του Καλβίνου να σταθεροποιήσουν το νου μας και να ανάψουν φρέσκια αγάπη για αυτόν που κάθεται στα δεξιά της Μεγαλειότητας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το κεφάλαιο 1 των Εβραίων αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την αρχική αντίθεση μεταξύ των προφητών και του Υιού, τους ευρείς ισχυρισμούς που γίνονται για το πρόσωπο και το έργο του Χριστού, και την τελική πρόσκληση σε λατρεία. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο νου σας πριν στραφούμε στις ερμηνείες του Καλβίνου στίχο προς στίχο. Μπορείτε να διαβάσετε το κεφάλαιο δύο φορές, μία για τη ροή της σκέψης και μία για συγκεκριμένες φράσεις που ξεχωρίζουν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει εκθέτοντας τη δομή της αρχικής πρότασης του κεφαλαίου.
Ο Θεός παλαιότερα, κ.λπ. Αυτή η αρχή γίνεται για να συστήσει τη διδασκαλία που δίδαξε ο Χριστός· διότι δείχνει ότι δεν πρέπει μόνο ευλαβικά να τη δεχόμαστε, αλλά και να αρκούμαστε σε αυτήν μόνη. Για να το κατανοήσουμε αυτό πιο καθαρά, πρέπει να παρατηρήσουμε την αντίθεση μεταξύ κάθε μιας από τις προτάσεις. Πρώτον, ο Υιός του Θεού τίθεται σε αντίθεση με τους προφήτες· έπειτα εμείς με τους πατέρες· και, τρίτον, οι ποικίλοι και πολυποίκιλοι τρόποι ομιλίας που ο Θεός είχε υιοθετήσει προς τους πατέρες, προς την τελευταία αποκάλυψη που φέρθηκε σε εμάς από τον Χριστό. Αλλά σε αυτήν την ποικιλία ακόμη μας παρουσιάζει έναν μόνο Θεό, ώστε κανείς να μην νομίσει ότι ο Νόμος αντιμάχεται το Ευαγγέλιο, ή ότι ο συγγραφέας του ενός δεν είναι ο συγγραφέας του άλλου. Για να κατανοήσετε, λοιπόν, την πλήρη σημασία αυτού του χωρίου, θα δοθεί η ακόλουθη διάταξη, --Στον στίχο 2 ο Καλβίνος γράφει για τον διορισμό του Υιού ως κληρονόμου.
2. Τον οποίο διόρισε, κληρονόμο, κ.λπ. Τιμά τον Χριστό με υψηλούς επαίνους, για να μας οδηγήσει να του δείξουμε σεβασμό· διότι αφού ο Πατέρας υπέταξε όλα τα πράγματα σε αυτόν, είμαστε όλοι υπό την εξουσία του. Υπαινίσσεται επίσης ότι κανένα αγαθό δεν μπορεί να βρεθεί χωρίς αυτόν, καθώς είναι ο κληρονόμος όλων των πραγμάτων. Εξ αυτού έπεται ότι πρέπει να είμαστε πολύ άθλιοι και στερημένοι από όλα τα αγαθά εκτός αν μας προμηθεύσει με τους θησαυρούς του. Προσθέτει περαιτέρω ότι αυτή η τιμή της κατοχής όλων των πραγμάτων ανήκει δικαιωματικά στον Υιό, επειδή δι' αυτού έχουν δημιουργηθεί όλα τα πράγματα. Ταυτόχρονα, αυτά τα δύο πράγματα [10] αποδίδονται στον Χριστό για διαφορετικούς λόγους.Στρεφόμενος στον στίχο 3, ο Καλβίνος εξηγεί τους τίτλους απαύγασμα της δόξας και χαρακτήρας της υπόστασης.
3. Όντας απαύγασμα της δόξας αυτού, κ.λπ. Αυτά λέγονται για τον Χριστό εν μέρει ως προς τη θεία ουσία του, και εν μέρει ως μέτοχος της σάρκας μας. Όταν καλείται απαύγασμα της δόξας αυτού και χαρακτήρας της υπόστασης αυτού, η θεότητά του αναφέρεται· τα άλλα πράγματα ανήκουν κατά κάποιο μέτρο στην ανθρώπινη φύση του. Το σύνολο, όμως, δηλώνεται για να παρουσιάσει την αξιοπρέπεια του Χριστού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος έπειτα συγκρίνει τον Χριστό με τους αγγέλους για να μεγαλύνει την υπεροχή του.
4. Γενόμενος τόσο ανώτερος, κ.λπ. Αφού ύψωσε τον Χριστό πάνω από τον Μωυσή και όλους τους άλλους, τώρα μεγαλύνει τη δόξα Του με σύγκριση προς τους αγγέλους. Ήταν κοινή αντίληψη μεταξύ των Ιουδαίων, ότι ο Νόμος δόθηκε από αγγέλους· παρατηρούσαν προσεκτικά τα τιμητικά πράγματα που λέγονται γι' αυτούς παντού στην Γραφή· και καθώς ο κόσμος είναι παραδόξως κεκλιμένος προς τη δεισιδαιμονία, επισκίαζαν τη δόξα του Θεού υπερβολικά εξυψώνοντας τους αγγέλους. Ήταν επομένως αναγκαίο να τους επαναφέρουμε στην τάξη τους, ώστε να μην επισκιάσουν τη λαμπρότητα του Χριστού. Και πρώτον αποδεικνύει από το όνομά του, ότι ο Χριστός υπερείχε πολύ αυτών, διότι καλείται Υιός του Θεού· [17] και ότι διακρινόταν από αυτόν τον τίτλο το δείχνει με δύο μαρτυρίες από την Γραφή, και οι δύο από τις οποίες πρέπει να εξεταστούν από εμάς· και έπειτα θα συνοψίσουμε την πλήρη σημασία τους.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε τον πειρασμό να κοιτάξετε πέρα από τον Χριστό για έναν πληρέστερο λόγο από τον Θεό;
2. Πώς διαμορφώνει η αλήθεια ότι ο Υιός συντηρεί όλα τα πράγματα με τον λόγο του τον τρόπο που αντιμετωπίζετε την αβεβαιότητα σήμερα;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορείτε να δώσετε στον Χριστό τη λατρεία που οι άγγελοι διατάσσονται να αποδώσουν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Πάτερ, ὁ ἐν ταῖς ἐσχάταις ταύταις ἡμέραις λαλήσας ἡμῖν ἐν Υἱῷ, ὃν ἔθηκας κληρονόμον πάντων καὶ δι' οὗ ἐποίησας τοὺς αἰῶνας, χάρισαι ἡμῖν ἐν αὐτῷ θεάσασθαι τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης σου καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεώς σου. Στήριξον ἡμᾶς τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καθάρισον τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὴν κυρίαρχον μεγαλειότητα αὐτοῦ ἐν τῇ δεξιᾷ σου, ἵνα ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι τῇ ἐν αὐτῷ μόνῳ ἐγγυηθείσῃ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →