Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 63-64 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 63 και 64 μας εισάγει στην καρδιά ενός ανθρώπου που αναζητούσε τον Θεό μέσα σε ερημικούς τόπους και εχθρικές φωνές. Ο Χένρι δείχνει πώς η εξορία του Δαβίδ στην έρημο όξυνε αντί να σιγήσει την αφοσίωσή του, μετατρέποντας κάθε πόθο σε αίνο και κάθε απειλή σε αφορμή εμπιστοσύνης. Σε αυτούς τους δύο ψαλμούς παρακολουθούμε μια ψυχή να μεταβαίνει από τη δίψα στον κορεσμό, από τον φόβο στον θρίαμβο και από τις κρυφές συνωμοσίες στην ασφαλή κρίση του Θεού. Οι στοχασμοί του Χένρι μας υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος Θεός που στήριξε τον Δαβίδ εξακολουθεί να συναντά τον λαό του σε άγονες εποχές και να τον προφυλάσσει από τα βέλη των ασεβών. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, ενθαρρυνόμαστε να φέρουμε ενώπιον του Κυρίου τις δικές μας άνυδρες περιοχές και τους κρυφούς εχθρούς με ανανεωμένη πεποίθηση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 63 και 64, επιτρέποντας στις λέξεις να αντηχούν τις κραυγές και τους αίνους μιας καρδιάς που αρνείται να αφήσει την απόσταση από το ιερό να σιγήσει το άσμα της. Παρατηρήστε πώς ο Δαβίδ μετακινείται μεταξύ επείγουσας δίψας και σταθερής χαράς, μεταξύ των συνωμοσιών των εχθρών και της βεβαιότητας της θείας προστασίας. Αφήστε το Πνεύμα να τονίσει φράσεις που μιλούν στην παρούσα περίοδο αναζήτησης ή σταθερής στάσης σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει τοποθετώντας τον Δαβίδ στην έρημο της Ιουδαίας και δείχνοντας πώς ακόμη και ερημικοί τόποι μπορούν να γίνουν σκηνικά ιερού άσματος.
Ο τίτλος μας λέει πότε συντάχθηκε ο ψαλμός, όταν ο Δαβίδ ήταν στην έρημο της Ιουδαίας· δηλαδή στο δάσος του Χαρέθ (Α' Βασ. κβ' 5) ή στην έρημο της Ζιφ, Α' Βασ. κγ' 15. 1. Ακόμη και στη Χαναάν, αν και ήταν εύφορη γη και ο λαός πολυάριθμος, υπήρχαν έρημοι, τόποι λιγότερο εύφοροι και λιγότερο κατοικημένοι από άλλους τόπους. Έτσι θα είναι στον κόσμο, στην Εκκλησία, αλλά όχι στον ουρανό· εκεί είναι όλη πόλη, όλος παράδεισος, και κανένα ερημικό έδαφος· η έρημος εκεί θα ανθίσει ως ρόδο. 2. Οι καλύτεροι και αγαπητότεροι άγιοι και υπηρέτες του Θεού μπορεί μερικές φορές να έχουν τον κλήρο τους ριγμένο σε έρημο, που τους μιλά για μοναξιά και απομόνωση, ερήμωση και θλίψη, ένδεια, περιπλάνηση και ασταθή κατάσταση, και εντελώς αμήχανους για το τι να κάνουν με τον εαυτό τους. 3. Όλες οι στενοχώριες και οι δυσκολίες μιας ερήμου δεν πρέπει να μας βγάζουν από τον τόνο για ιερά άσματα· αλλά ακόμη και τότε είναι καθήκον και συμφέρον μας να διατηρούμε ζωηρή κοινωνία με τον Θεό. Υπάρχουν ψαλμοί κατάλληλοι για έρημο, και έχουμε λόγο να ευχαριστούμε τον Θεό ότι είναι η έρημος της Ιουδαίας στην οποία βρισκόμαστε, όχι η έρημος της αμαρτίας.Στη συνέχεια ιχνηλατεί την πρώιμη και ειλικρινή απόφαση του Δαβίδ να αναζητήσει τον Θεό του οποίου η παρουσία μόνο ικανοποιεί.
1. Αποφασίζει να αναζητήσει τον Θεό, και την εύνοια και τη χάρη του: Συ είσαι ο Θεός μου, και γι' αυτό θα σε αναζητήσω· διότι δεν πρέπει ένας λαός να αναζητά τον Θεό του; Ησ. η' 19. Πρέπει να τον αναζητούμε· πρέπει να ποθούμε την εύνοιά του ως το υπέρτατο αγαθό μας και να συμβουλευόμαστε τη δόξα του ως τον υψηλότερο σκοπό μας· πρέπει να αναζητούμε γνωριμία μαζί του μέσω του λόγου του και να αναζητούμε έλεος από αυτόν με προσευχή. Πρέπει να τον αναζητούμε, (1.) Πρωί, με τη μέγιστη φροντίδα, ως εκείνοι που φοβούνται μήπως τον χάσουν· πρέπει να αρχίζουμε τις ημέρες μας με αυτόν, να αρχίζουμε κάθε ημέρα με αυτόν: Πρωί θα σε αναζητήσω. (2.) Ειλικρινά: 'Η ψυχή μου διψά για σένα και η σάρκα μου ποθεί για σένα (δηλαδή όλος ο άνθρωπός μου επηρεάζεται από αυτή την επιδίωξη) εδώ σε ξηρά και διψασμένη γη.' Παρατηρήστε, [1.] Το παράπονό του για την έλλειψη της ευνοϊκής παρουσίας του Θεού. Ήταν σε ξηρά και διψασμένη γη· έτσι την υπολόγιζε, όχι τόσο επειδή ήταν έρημος όσο επειδή ήταν σε απόσταση από την κιβωτό, από τον λόγο και τα μυστήρια. Αυτός ο κόσμος είναι κουρασμένη γη (έτσι είναι η λέξη)· είναι έτσι για τους κοσμικούς που έχουν το μερίδιό τους σε αυτόν—δεν θα τους δώσει αληθινή ικανοποίηση· είναι έτσι για τους ευσεβείς που έχουν το πέρασμά τους μέσα από αυτόν—είναι κοιλάδα Βακά· μπορούν να υποσχεθούν λίγα από αυτόν. [2.] Η επιμονή του για εκείνη την παρουσία του Θεού: Η ψυχή μου διψά, ποθεί, για σένα. Η ένδειά του όξυνε τις επιθυμίες του, που ήταν πολύ έντονες· διψούσε όπως το κυνηγημένο ελάφι για τα ρυάκια του νερού· δεν θα δεχόταν τίποτε λιγότερο από αυτό. Οι επιθυμίες του ήταν σχεδόν ανυπόμονες· ποθούσε, λιποθυμούσε, μέχρι να αποκατασταθεί στην ελευθερία των διατάξεων του Θεού. Σημείωσε, Οι ευσεβείς ψυχές κοιτούν κάτω τον κόσμο με ιερή περιφρόνηση και κοιτούν πάνω στον Θεό με ιερή επιθυμία.Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την απόλαυση που βρίσκει ο Δαβίδ στην αγαθότητά του Θεού, η οποία υπερβαίνει κάθε επίγεια παρηγοριά.
Ι. Για τι θα αινέσει ο Δαβίδ τον Θεό (εδ. 3): Διότι η αγαθότητά σου είναι καλύτερη από τη ζωή, από ζωές, ζωή και όλες τις παρηγορίες της ζωής, ζωή στην καλύτερη κατάστασή της, μακρά ζωή και ευημερία. Η αγαθότητα του Θεού είναι από μόνη της, και κατά την εκτίμηση όλων των αγίων, καλύτερη από τη ζωή. Είναι η πνευματική μας ζωή, και αυτή είναι καλύτερη από την πρόσκαιρη ζωή, Ψαλμ. λ' 5. Είναι καλύτερο, χίλιες φορές, να πεθάνει κανείς στην εύνοια του Θεού παρά να ζει υπό την οργή του. Ο Δαβίδ στην έρημο βρίσκει, με παρήγορη εμπειρία, ότι η αγαθότητα του Θεού είναι καλύτερη από τη ζωή· και γι' αυτό (λέει) τα χείλη μου θα σε αινέσουν. Σημείωσε, Εκείνοι που έχουν τις καρδιές τους ανανεωμένες με τα σημεία της εύνοιας του Θεού πρέπει να έχουν διευρυμένες καρδιές στους αίνους του. Έχουμε πολλούς λόγους να ευλογούμε τον Θεό ότι έχουμε καλύτερες προμήθειες και καλύτερες κτήσεις από ό,τι μπορεί να μας προσφέρει ο πλούτος αυτού του κόσμου, και ότι στην υπηρεσία του Θεού, και στην κοινωνία μαζί του, έχουμε καλύτερες απασχολήσεις και καλύτερες απολαύσεις από ό,τι μπορούμε να έχουμε στις υποθέσεις και τη συναναστροφή αυτού του κόσμου.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει την πραγματεία του για τον Ψαλμό 63 εορτάζοντας το καταφύγιο που βρίσκεται υπό τη σκιά των πτερύγων του Θεού.
Ο Δαβίδ, αφού εξέφρασε τις επιθυμίες του προς τον Θεό και τους αίνους του προς αυτόν, εδώ εκφράζει την εμπιστοσύνη του σε αυτόν και τις χαρμόσυνες προσδοκίες του από αυτόν (εδ. 7): Στη σκιά των πτερύγων σου θα αγαλλιάσω, αλληγορώντας είτε στις πτέρυγες των χερουβίμ που απλώνονται πάνω από την κιβωτό της διαθήκης, μεταξύ των οποίων λέγεται ότι κατοικεί ο Θεός ('θα αγαλλιάσω στους λόγους σου, και στη διαθήκη και κοινωνία μαζί σου'), είτε στις πτέρυγες ενός πτηνού, κάτω από τις οποίες τα ανήμπορα μικρά έχουν καταφύγιο, όπως τα μικρά του αετού (Έξ. ιθ' 4, Δευτ. λβ' 11), που μιλά για τη θεία δύναμη, και τα μικρά της κοινής όρνιθας (Ματθ. κγ' 37), που μιλά περισσότερο για τη θεία τρυφερότητα. Είναι μια φράση που χρησιμοποιείται συχνά στους ψαλμούς (Ψαλμ. ιζ' 8· λστ' 7· νζ' 1· ξα' 4· Ϟα' 4), και πουθενά αλλού με αυτή την έννοια, εκτός από τη Ρουθ β' 12, όπου η Ρουθ, όταν έγινε προσήλυτος, λέγεται ότι εμπιστεύεται υπό τις πτέρυγες του Θεού του Ισραήλ. Είναι καθήκον μας να αγαλλιούμε στη σκιά των πτερύγων του Θεού, που δηλώνει την προσφυγή μας σε αυτόν με πίστη και προσευχή, τόσο φυσικά όσο τα πουλάκια, όταν κρυώνουν ή φοβούνται, τρέχουν από ένστικτο κάτω από τις πτέρυγες της όρνιθας. Υπαινίσσεται επίσης την εξάρτησή μας από αυτόν ως ικανό και πρόθυμο να μας βοηθήσει και την ανανέωση και ικανοποίησή μας στη φροντίδα και προστασία του. Αφού παραδώσαμε τον εαυτό μας στον Θεό, πρέπει να είμαστε ήρεμοι και ευχαριστημένοι, και ήσυχοι από τον φόβο του κακού. Τώρα ας δούμε περαιτέρω,
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια σημερινή σας έρημο χρειάζεστε περισσότερο να ανακτήσετε μια πρώιμη, ειλικρινή αναζήτηση του Θεού; Πώς μπορεί η μνήμη της παρελθούσας βοήθειας να ενισχύσει την παρούσα εμπιστοσύνη σας υπό τη σκιά των πτερύγων του; Με ποιους τρόπους μπορείτε να αφήσετε τον αίνο να υψωθεί ακόμη και ενώ οι εχθροί ακόμη συνωμοτούν, εμπιστευόμενοι ότι ο Κύριος θα σιγήσει κάθε ψευδή στόμα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε της ερήμου και του ιερού, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα του Δαβίδ που διατηρήθηκε για εμάς σε αυτούς τους ψαλμούς. Δίδαξέ μας να διψούμε για σένα όταν κάθε παρηγοριά αφαιρείται και να σε αινούμε με χαρμόσυνα χείλη ακόμη και πριν έρθει η απάντηση. Στήριξε τις ψυχές μας όταν σε ακολουθούμε στενά, και κρύψε μας από κάθε κρυφή βουλή που σχηματίζεται εναντίον μας. Είθε το ίδιο δεξί χέρι που στήριξε τον Δαβίδ να μας σταθεροποιήσει μέχρι κάθε εχθρός να σιγήσει και η δόξα σου να είναι ο πλήρης κορεσμός μας. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →