Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 17 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ στις ιερές Γραφές. Σήμερα στρεφόμαστε στις Πράξεις κεφάλαιο 17 όπου ο απόστολος Παύλος συναναστρέφεται με τους στοχαστές της Αθήνας και διακηρύττει τον ένα αληθινό Θεό. Η συλλογή του Χέιντοκ συγκεντρώνει τις γνώσεις προηγούμενων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει το κείμενο για οικογένειες και σπουδαστές του Λόγου. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα διαβάσουμε το κεφάλαιο θα μελετήσουμε επιλεγμένες σημειώσεις θα εξετάσουμε βασικές συνδέσεις θα απαντήσουμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Είθε το Άγιο Πνεύμα να καθοδηγήσει τον διαλογισμό μας στον ζωντανό Λόγο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τις Πράξεις κεφάλαιο 17 αργά και προσευχητικά. Ακούστε την κίνηση του Πνεύματος καθώς ο Παύλος συλλογίζεται στη συναγωγή, συζητά στην αγορά και απευθύνεται στους φιλοσόφους στον Άρειο Πάγο. Προσέξτε τις ποικίλες αντιδράσεις στο ευαγγέλιο και την πρόσκληση σε μετάνοια. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αφήσετε τις λέξεις να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στο σχόλιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά εξετάζοντας την προσέγγιση του Αγίου Παύλου προς τους Ιουδαίους.
Ο Χέιντοκ Καθολικός Σχολιασμός της Βίβλου Πράξεις ιζ΄ 2 ήταν συνήθεια του Αγίου Παύλου να ανοίγει πρώτα τις Γραφές προς τους Ιουδαίους (Πράξεις ιγ΄ 46) και να συζητά μαζί τους από τον νόμο και τους προφήτες (Πράξεις κη΄ 23). Ο Άγιος Παύλος χρησιμοποίησε τα ίδια χωρία της Γραφής για να πείσει τους Ιουδαίους όπως έκανε ο Ιησούς Χριστός σε παρόμοια περίπτωση (Ματθαίος Πόλος).Ο σχολιασμός στρέφεται έπειτα στον ευγενή χαρακτήρα των Βεροιαίων.
Αυτοί ήσαν ευγενέστεροι από εκείνους της Θεσσαλονίκης. Κατά την κοινή ερμηνεία η έννοια είναι ότι οι Βεροιαίοι είχαν ευγενέστερη και γενναιότερη διάθεση ψυχής μη παρασυρόμενοι από φθόνο και κακία όπως εκείνοι της Θεσσαλονίκης. --- Ερευνώντας τις Γραφές ή εκείνα τα χωρία των προφητών με τα οποία ο Άγιος Παύλος απέδειξε ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας ο οποίος επρόκειτο να υποφέρει θάνατο κ.λπ. (Ουίθαμ) --- Καθημερινά ερευνώντας τις Γραφές κ.λπ. Τα πρόβατα δεν γίνονται έτσι κριτές των ποιμένων τους ούτε ο λαός των ιερέων ούτε οι λαϊκοί άνδρες και γυναίκες της διδασκαλίας του Αγίου Παύλου. Οι Βεροιαίοι δεν ανέγνωσαν την Παλαιά Διαθήκη (και η Καινή δεν είχε τότε εκδοθεί) για να συζητήσουν με τους αποστόλους ή για να επικυρώσουν τη διδασκαλία του αλλά ήταν μεγάλη παρηγορία και επιβεβαίωση για τους Ιουδαίους που είχαν τις Γραφές να βρουν ακόμη και όπως είπε ο Άγιος Παύλος ότι ο Χριστός ήταν Θεός εσταυρωμένος αναστημένος και αναληφθείς στους ουρανούς το οποίο με την ερμηνεία του κατανόησαν και ποτέ πριν μολονότι τις ανεγίνωσκαν και τις άκουγαν να αναγινώσκονται κάθε Σάββατο. Έτσι είναι μεγάλη παρηγορία για έναν Καθολικό να βλέπει στις Γραφές τα σαφή χωρία που αποδεικνύουν την αλήθεια των δογμάτων του και δείχνουν τους λόγους των ελπίδων του. Αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν τον εξουσιοδοτεί να είναι κριτής των αληθινών ποιμένων της Εκκλησίας τους οποίους διατάσσεται από τον Ιησού Χριστό να ακούει και να υπακούει και από τους οποίους οφείλει να μάθει την αυθεντική έννοια των Γραφών.Ο Χέιντοκ παρουσιάζει έπειτα τον λόγο που εκφωνήθηκε στον Άρειο Πάγο.
Υπερδεισιδαίμονες.[4] Ή πολύ δεισιδαίμονες. Το να είναι κανείς δεισιδαίμων ή να έχει δεισιδαιμονία συνήθως νοείται ως μάταιη και αβάσιμη θρησκευτική λατρεία αλλά χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές με καλή έννοια. Και ίσως ο Άγιος Παύλος στην αρχή της ομιλίας του προς τόσους άνδρες παιδείας δεν τους κατηγορεί τόσο ανοιχτά ότι είναι ματαίως και ανοήτως δεισιδαίμονες αλλά με την επιγραφή στον άγνωστο[5] Θεό παρατηρεί πόσο λεπτοί και ακριβείς προσποιούνταν ότι είναι στο να μην παραλείπουν να αποδίδουν κάποιας μορφής τιμή σε οποιονδήποτε θεό ή θεούς όλων των άλλων εθνών τους οποίους ίσως δεν γνώριζαν. Διότι μερικοί ερμηνευτές νομίζουν ότι με αυτό το θυσιαστήριο σκόπευαν να λατρέψουν κάθε θεό οποιουδήποτε έθνους ο οποίος δεν είχε έρθει στη γνώση τους ή να λατρέψουν εκείνον τον μεγάλο Θεό που υπαινίσσεται στα συγγράμματα του Πλάτωνος ή όπως εικάζουν άλλοι εκείνον τον Θεό των Ιουδαίων για τον οποίο ίσως είχαν ακούσει τέτοια θαύματα και του οποίου το όνομα οι ίδιοι οι Ιουδαίοι έλεγαν ότι είναι άγνωστο και ανεκφώνητο. Ωστόσο από αυτή την επιγραφή ο Άγιος Παύλος λαμβάνει αφορμή με θαυμαστή επιδεξιότητα με υψηλές σκέψεις και με εκείνη τη στέρεη ευγλωττία της οποίας ήταν κύριος και την οποία χρησιμοποιούσε όποτε ήταν αναγκαίο για να τους πληροφορήσει και να τους διδάξει σχετικά με τα έργα του ενός αληθινού Θεού για τον οποίο είχαν μικρή γνώση εξ ιδίας υπαιτιότητας ότι αυτός ο ένας αληθινός Θεός έπλασε τον κόσμο και όλα τα πράγματα εν αυτώ ότι από έναν άνθρωπο ανέστησε όλο το ανθρώπινο γένος ότι η παρουσία του δεν περιορίζεται σε ναούς χειροποίητους όντας πανταχού και σε όλα τα κτίσματα διατηρώντας τα κάθε στιγμή ότι εν αυτώ ζούμε κινούμεθα και υπάρχουμε ή υφιστάμεθα ότι αυτός είναι ο οποίος έχει ορίσει τον χρόνο τα όρια ή τα σύνορα κάθε αυτοκρατορίας και βασιλείας και κάθε ανθρώπινης ζωής ότι αυτός ο αληθινός Θεός ο οποίος έπλασε διατηρεί και κυβερνά όλα τα πράγματα στον ουρανό και στη γη δεν μπορεί να μοιάζει με χρυσό άργυρο ή οτιδήποτε φτιαγμένο από την τέχνη ή τη φαντασία των ανθρώπων. Τους υπενθυμίζει ότι σύμφωνα ακόμη και με έναν από τους δικούς τους εθνικούς ποιητές τον Άρατο οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι απόγονοι του Θεού έχοντας λάβει ύπαρξη και γνώση ανώτερη από όλα τα άλλα κτίσματα σε αυτόν τον κόσμο οι οποίοι με το φως του λόγου οφείλουν να ζητούν τον Θεό και μελετώντας τα ορατά αποτελέσματα της Πρόνοιας επί του κόσμου και των κτισμάτων εν αυτώ να φθάσουν στη γνώση αυτού του ενός Θεού του δημιουργού των πάντων τουλάχιστον σε ατελή γνώση αυτού όπως οι άνθρωποι ανακαλύπτουν πράγματα με την αφή ή σαν να ψηλαφούν στο σκοτάδι. Έπειτα προσθέτει (εδ. 30) ότι έχοντας κατά κάποιον τρόπο παραβλέψει και επιτρέψει στους ανθρώπους για πολλές εποχές να τρέχουν σε αυτή την άγνοια και τύφλωση ως τιμωρία των αμαρτιών τους (αυτή η άγνοιά τους για τον ένα αληθινό Θεό τον δημιουργό όλων των πραγμάτων όντας εκούσια και αναιτιολόγητη) τώρα ο ίδιος ο αληθινός Θεός ευδόκησε να αναγγείλει σε όλους τους ανθρώπους ότι εφεξής να τον αναγνωρίζουν και να τον λατρεύουν να μετανοούν και να κάνουν μετάνοια για τις αμαρτίες τους. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ προσφέρει μια δογματική σημείωση σχετικά με τη φύση της θείας λατρείας.
Ο Θεός... δεν κατοικεί σε ναούς. Αυτός που είναι άπειρος δεν μπορεί να περιοριστεί σε χώρο· ούτε έχει ανάγκη από ό,τι μπορούν να παράσχουν ανθρώπινα χέρια. Οι ναοί δεν είναι για τον Θεό, αλλά για τον άνθρωπο. Είναι ο τελευταίος που αντλεί βοήθεια από αυτούς. Το ίδιο μπορεί να παρατηρηθεί για όλες τις εξωτερικές πράξεις λατρείας. Είναι χρήσιμες, εφόσον προέρχονται από, ή βοηθούν ισχυρά, την εσωτερική ευσέβεια, μέσω των εντυπώσεων που αφήνουν τα εξωτερικά αντικείμενα στην ψυχή. Η αμοιβαία δράση του ενός πάνω στο άλλο, στην παρούσα κατάσταση ύπαρξής μας, είναι μεγάλη και αναπόφευκτη. (Χέιντοκ) Δες κεφ. ζ΄ παραπάνω, εδ. 48. --- Ο Θεός, πράγματι, κατοικεί στον ναό, ναι, και στην ψυχή του δικαίου ανθρώπου, αλλά δεν περιορίζεται εκεί, όπως τα είδωλα στους ναούς τους. Γι’ αυτό η προσευχή του Σολομώντα κατά τα εγκαίνια του ναού: αν ο ουρανός και ο ουρανός των ουρανών δεν μπορούν να χωρέσουν την απεραντοσύνη σου, πόσο λιγότερο αυτός ο οίκος, τον οποίο έχω ανεγείρει; Ο Θεός κατοικεί εκεί, λοιπόν, για να δέχεται τις προσευχές και τις θυσίες των πιστών, αλλά όχι σαν να είχε ανάγκη από κάτι. Δες εδ. 25. --- Ο Θεός δεν περιέχεται στους ναούς· έτσι ώστε να τους χρειάζεται για κατοικία του, ή για άλλες χρήσεις, όπως φαντάζονταν οι εθνικοί. Ωστόσο, με την πανταχού παρουσία του, είναι εκεί και παντού. (Τσαλόνερ)
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς η μέθοδος του Παύλου να ξεκινά με τις Γραφές αμφισβητεί τον τρόπο που μοιράζομαι την πίστη σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής μου αναζητώ ακόμη τις Γραφές με ανοιχτή καρδιά; Πού μπορεί να παραβλέπω την πρόσκληση σε μετάνοια που διακήρυξε ο Παύλος στους Αθηναίους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ γνωρίσας τὸν ζῶντα Θεὸν τοῖς σοφοῖς τῶν Ἀθηνῶν καὶ νικήσας τὸν θάνατον διὰ τῆς ἀναστάσεώς σου, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα δεχθῶμεν τὴν ἐρχομένην σου κρίσιν καὶ ζητήσωμέν σε μετὰ τῆς πίστεως τῶν Βεροιέων. Στρέψον ἡμᾶς καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἀπὸ παντὸς εἰδώλου, ἵνα σοὶ μόνῳ λατρεύωμεν, καὶ ἔστω τὸ Πνεῦμά σου ἐν ταῖς οἰκογενείαις ἡμῶν, ὁδηγοῦν ἡμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ τοῦ λόγου σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διαμόρφωσον ἡμᾶς ἐν ταύτῃ τῇ εὐγενεῖ διαθέσει. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →