← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ

Α' Σαμουήλ 17-18 — με τον Συμεών

Α' Σαμουήλ 17-18Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Σε λόγους επί του Πρώτου Σαμουήλ δεκαεπτά και δεκαοκτώ, ο Συμεών ιχνηλατεί τη γραμμή από τη νεανική τόλμη μέχρι τη βασιλική ζήλεια, κατευθύνοντας πάντοτε την καρδιά προς την επάρκεια του ζώντος Θεού. Η μέθοδός του είναι ταυτόχρονα ποιμαντική και ακριβής, προσκαλώντας ιεροκήρυκα και λαό να σταθούν με τον Δαβίδ ενώπιον του γίγαντα και ενώπιον του θρόνου. Ακούμε ώστε ο ίδιος Κύριος που ελευθέρωσε τον Ισραήλ να τελειοποιεί ακόμη τη δύναμη στην αδυναμία μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακουστεί η αφήγηση πλήρης, από την πρώτη πρόκληση του Φιλισταίου μέχρι τη ζήλεια που σκοτεινιάζει την αυλή του Σαούλ. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε ανταλλαγή να αντηχήσει στη σιωπή. Σημειώστε τις ερωτήσεις που ο Δαβίδ αναγκάζεται να απαντήσει και τα τραγούδια που ανάβουν τη ζήλεια. Το Πνεύμα που ενέπνευσε την ιστορία εξακολουθεί να ομιλεί δι' αυτής σε όσους προσέχουν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών αρχίζει καταγράφοντας την κατηγορία που βάρυνε τον Δαβίδ και την έκκληση που αυτός απηύθυνε σε απάντηση. Η έκκληση που ο Δαβίδ απευθύνει στον αγανακτισμένο αδελφό του, στο κείμενό μου, είναι ακριβώς εκείνη την οποία, όταν κατηγορούμαστε από κάποιον για πράξη που τον προσέβαλε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε: 'Τι έκανα τώρα' που άξιζε κατηγορία; ή τι έκανα, που δεν απαιτούνταν από τις περιστάσεις στις οποίες βρισκόμουν; Ας μου επιτραπεί, Ι. Να σας εκθέσω την υπεράσπιση του Δαβίδ — Σημειώστε, 1. Την κατηγορία που του αποδόθηκε — [Είχε σταλεί από τον πατέρα του να ρωτήσει για την ευημερία των αδελφών του· και εκτέλεσε το καθήκον του με κάθε δυνατή ταχύτητα [Σημείωση: εδ. 20, 22.]. Αλλά, ενώ ο Δαβίδ συνομιλούσε με τους αδελφούς του, ο Γολιάθ ήλθε μπροστά από τον ισραηλιτικό στρατό, όπως έκανε πρωί και βράδυ για σαράντα συνεχείς ημέρες, για να προκαλέσει οποιονδήποτε σε μονομαχία. Έπειτα εκθέτει τον χαρακτήρα των δύο αντιπάλων καθώς αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον. Εδάφια 45-46. ΛΟΓΟΣ: 302 ΔΑΒΙΔ ΚΑΙ ΓΟΛΙΑΘ Α' Σαμουήλ 17:45-46 . Τότε είπε ο Δαβίδ προς τον Φιλισταίο: Συ έρχεσαι σε εμένα με ξίφος και με λόγχη και με ασπίδα· αλλά εγώ έρχομαι σε σένα εν ονόματι Κυρίου των δυνάμεων, του Θεού των στρατευμάτων του Ισραήλ, τον οποίον συ υβρίσας. Σήμερον θα σε παραδώσει ο Κύριος εις την χείρα μου . Ότι ο Θεός ενεργεί κατά κυρίαρχο τρόπο στη διανομή των ευνοϊών Του είναι αλήθεια στην οποία ο υπερήφανος άνθρωπος είναι πολύ απρόθυμος: όμως συναντάται σε κάθε μέρος των Αγίων Γραφών. Την είδαμε στην ανύψωση του Σαούλ στο βασιλικό αξίωμα: εμφανίζεται επίσης στην εκλογή του Δαβίδ, τον οποίο ο Σαμουήλ διατάχθηκε να χρίσει ως διάδοχο του θρόνου [Σημείωση: Α' Σαμουήλ 16:1-13 .]. Την βλέπουμε τώρα πάλι στην ανάδειξη του Δαβίδ, ενώ ακόμη νέος απαίδευτος στον πόλεμο, να θανατώσει τον Γολιάθ, από τον οποίο όλος ο στρατός του Ισραήλ έφυγε. Στον λόγο επί του δεκάτου ογδόου κεφαλαίου ο Συμεών ιχνηλατεί τις πηγές από τις οποίες αναδύεται η ζήλεια στην ανθρώπινη καρδιά. Εδάφιο 9. ΛΟΓΟΣ: 303 Η ΖΗΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΟΥΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΑΒΙΔ Α' Σαμουήλ 18:9 . Και ο Σαούλ εθεώρει τον Δαβίδ από την ημέρα εκείνη και εμπρός . Δεν υπάρχει πιο ταπεινή αρχή στην ανθρώπινη καρδιά από τη ζήλεια. Αν παρατηρήσουμε τη σύνδεση στην οποία συνήθως αναφέρεται στις Γραφές, θα δούμε αμέσως τι μισητή διάθεση είναι. Ο απόστολος Παύλος, ομιλώντας για την κατάσταση της ανθρωπότητας εκ φύσεως, λέγει ότι είναι 'πλήρεις ζήλου , φόνου, έριδος, δόλου, κακοηθείας [Σημείωση: Ρωμαίους 1:29 .]:' και πάλι, δείχνοντας ποια μπορεί να είναι η κατάσταση ακόμη και του χριστιανικού κόσμου, όταν ταράσσεται από έριδες και διαμάχες, λέγει: 'μήπως υπάρξουν έριδες, ζήλοι , θυμοί, φιλονεικίες, καταλαλιές, ψιθυρισμοί, φυσήματα, ταραχαί [Σημείωση: Β' Κορινθίους 12:20 ..].' Σε αυτά τα δύο χωρία τη βλέπουμε ζωγραφισμένη με ακρίβεια· στο ένα, ως συγκρατημένη εντός ορίων από τα αναχώματα μιας θρησκευτικής ομολογίας· και στο άλλο, ως καταρρίπτουσα κάθε περιορισμό και κατακλύζουσα όλον τον άνθρωπο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών κλείνει τον λόγο περί Δαβίδ και Γολιάθ δηλώνοντας τον σκοπό όλης της οικονομίας για την παρηγορία του Ισραήλ του Θεού. Ας 'λάβουμε την ελπίδα ως περικεφαλαία μας, τη δικαιοσύνη ως θώρακά μας, την αλήθεια ως ζωστήρα μας, το ευαγγέλιο της ειρήνης ως περικνημίδες μας, την πίστη ως ασπίδα μας, και τον λόγο του Θεού ως ξίφος μας,' και δεν χρειαζόμαστε να φοβηθούμε ούτε ανθρώπους ούτε δαίμονες· διότι 'Εκείνος που είναι εν ημίν είναι μεγαλύτερος από εκείνον που είναι εν τω κόσμω,' και 'θα γίνουμε υπερνικητές διά του Αγαπήσαντος ημάς.' Ζωσθείτε λοιπόν για τη μάχη, προσδοκώντας 'ο Θεός να τελειοποιήσει τη δική Του δύναμη στην αδυναμία σας.' Όποιος, είτε φίλοι είτε εχθροί, επιχειρήσει να σας αποσπάσει από τον σκοπό σας, προχωρήστε: και θυμηθείτε ότι όπως τα μάτια και των δύο εχθρικών στρατών ήταν στραμμένα στον Δαβίδ και τον Γολιάθ, έτσι υπάρχει 'νέφος μαρτύρων' που σας παρατηρεί με αγωνία [Σημείωση: Εβραίους 12:1 .]. Ω, 'ανδρίζεσθε,' και σύντομα θα έχετε αφορμή να πείτε: 'Ευχαριστία τω Θεώ, ο οποίος δίδει εις ημάς την νίκην διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού!' Κλείνει τον λόγο περί της ζήλειας του Σαούλ συνταγογραφώντας τη μόνη αποτελεσματική θεραπεία για εκείνο το κακόβουλο πάθος. Μόνο ας στοχαστούμε με πόση δυσκολία αποκτώνται οι τιμές· με πόνο και ταραχή συνοδεύονται συχνά· πόσο εύκολα μαραίνονται· πόσο λίγο μπορούν να κάνουν για εμάς υπό πόνο ή ασθένεια· και πόσο σύντομα τελειώνουν από τον θάνατο· και θα δούμε ότι είναι ανάξιες της αγωνίας με την οποία ζητούνται ή της λύπης με την οποία χάνονται. Από μια τέτοια θεώρησή τους ο Δαβίδ μας προτρέπει να βλέπουμε με αδιαφορία την πρόοδο των άλλων, και να αρκούμαστε στην επιδίωξη τιμών που ποτέ δεν θα μαραθούν, και ευτυχίας που ποτέ δεν θα διαψεύσει τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες μας [Σημείωση: Ψαλμοί 37:1-4 .] — — —] 2. Διά της καλλιέργειας της γνώσεως των ιδίων καρδιών μας — [Εάν ζηλεύουμε άλλους, είναι από την ιδέα ότι εμείς οι ίδιοι αξίζουμε την τιμή που απονέμεται σε αυτούς.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στον παρόντα σταθμό σας ακούτε την ίδια ερώτηση, 'Μήπως δεν υπάρχει αιτία;' Πώς η μνήμη των παρελθουσών ελευθερώσεων του Θεού σας ενισχύει εναντίον των γιγάντων που αντιμετωπίζετε τώρα; Σε ποια κρυμμένη γωνιά της καρδιάς μπορεί η ζήλεια ακόμη να 'θεωρεί' κάποιον από αυτή την ημέρα και εμπρός, και ποια θεραπεία παρέχει το Ευαγγέλιο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε των δυνάμεων, ο οποίος ελευθέρωσες τον δούλο Σου Δαβίδ και ελευθερώνεις ακόμη όλους όσοι εμπιστεύονται σε Σένα, χάρισε μας χάρη ώστε να απαντούμε στις επικρίσεις των ανθρώπων έτσι ώστε η έκκλησή μας να είναι μόνο προς την ιδία Σου τιμή. Φύλαξέ μας από την ύπουλη μόλυνση της ζήλειας, και δίδαξέ μας μάλλον να χαιρόμαστε σε κάθε δώρο που απονέμεις στους αδελφούς μας. Όπλισέ μας για τον αγαθό αγώνα με τη σφενδόνη της πίστεως και το ξίφος του λόγου Σου· και όταν η μάχη τελειώσει, ας αποδοθεί η νίκη μόνο στο όνομά Σου. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →