Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αββακούμ
Αββακούμ 3 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο «Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου» του Adam Clarke ανοίγουμε σήμερα στο κεφάλαιο 3 του Αββακούμ, τον καταληκτικό ύμνο τρόμου, ελπίδας και ακλόνητης εμπιστοσύνης του προφήτη. Η υπομονετική έκθεση του Clarke μας παρουσιάζει την απλή έννοια της Γραφής, δείχνοντας πώς ο ίδιος Θεός που έσωσε τον Ισραήλ στην αρχαιότητα θυμάται ακόμα το έλεος εν μέσω οργής. Με θερμές καρδιές Ουεσλεϋανών αναζητούμε εκείνη την πρακτική αγιότητα που αναπαύεται στη θεία χάρη καθώς πλησιάζουν τα χρόνια, πεπεισμένοι ότι ο λόγος του Κυρίου δεν μπορεί να αποτύχει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά ολόκληρο το κεφάλαιο 3 του Αββακούμ, ακούγοντας τον δέος του προφήτη μπροστά στα αρχαία έργα του Θεού και την ήσυχη αποφασιστικότητά του να χαίρεται στον Θεό της σωτηρίας ακόμα και όταν κάθε σημάδι ευλογίας φαίνεται να έχει αποσυρθεί. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον ύμνο να διαμορφώσει τόσο τον φόβο όσο και την πίστη μέσα στην καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά εξετάζοντας τον τίτλο του κεφαλαίου και την πιθανή λειτουργική του ρύθμιση.
Και στο τέλος τελειώνει τον ύμνο όπως τον άρχισε, εκφράζοντας τον δέος του για τις θείες κρίσεις, και την ακλόνητη εμπιστοσύνη του στο έλεος και την αγαθότητα του Θεού ενώ βρίσκεται υπό αυτές· και αυτό με όρους τόσο μοναδικής ομορφιάς, κομψότητας και υψιπετείας, ώστε να αποτελεί ένα κατάλληλο συμπέρασμα σε αυτό το θαυμάσιο κομμάτι θεϊκά εμπνευσμένης σύνθεσης, 16-19. Φαίνεται από τον τίτλο, και τη σημείωση που επισυνάπτεται στο τέλος, ότι είχε μελοποιηθεί και ψαλλόταν στην υπηρεσία του ναού. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΙΙ Στίχος Αββακούμ 3:1. Προσευχή του Αββακούμ - επί Σιγιωνόθ. — Βλέπε τη σημείωση στον τίτλο του Ψαλμού 7:1, όπου δίνεται η σημασία του Σιγγαϊόν. Η Βουλγάτα έχει, pro ignorantiis, για αγνοίες, ή αμαρτίες που διαπράχθηκαν εν αγνοία· και έτσι το κατανοεί και ο Χαλδαϊκός. Ο Συριακός δεν έχει τίποτα άλλο παρά μόνο, Προσευχή του Αββακούμ. Και οι Εβδομήκοντα, αντί για Σιγιωνόθ, έχουν μεταωδης, με ύμνο, το οποίο αντιγράφεται από τον Αραβικό.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την έκκληση του προφήτη να θυμηθεί το έλεος εν μέσω της επερχόμενης οργής.
Στίχος 2. Στίχος Αββακούμ 3:2. Εν μέσω των ετών — בקרב שנים bekereb shanim, 'Καθώς πλησιάζουν τα χρόνια.' Όσο πιο κοντά είναι ο καιρός, τόσο πιο σαφής και πλήρης είναι η πρόβλεψη· και τα σημάδια των καιρών δείχνουν ότι η πλήρης εκπλήρωση είναι κοντά. Αλλά καθώς οι κρίσεις θα είναι βαριές, (και δεν είναι μεγαλύτερες από ό,τι αξίζουμε,) όμως, Κύριε, εν μέσω οργής - επιβολής τιμωρίας - θυμήσου το έλεος, και λύτρωσε τις ψυχές που επιστρέφουν σε σένα με ταπείνωση και προσευχή.Ο Clarke στη συνέχεια παρουσιάζει την ξαφνική έκρηξη ποίησης που περιγράφει την έλευση του Κυρίου από τη Θαιμάν.
Στίχος 3. Στίχος Αββακούμ 3:3. Ο Θεός ήλθε από Θαιμάν — Ο Επίσκοπος Lowth παρατηρεί: 'Αυτή είναι μια ξαφνική έκρηξη ποίησης, στο αληθινό πνεύμα της ωδής· η κρυφή σύνδεση είναι ότι ο Θεός, ο οποίος στο παρελθόν είχε επιδείξει τέτοια δύναμη στην απελευθέρωση των Ισραηλιτών από την αιγυπτιακή δουλεία, θα μπορούσε να βοηθήσει τους απογόνους τους με παρόμοιο θαυμαστό τρόπο.' Εξ ου και ο προφήτης επιλέγει τα πιο εντυπωσιακά γεγονότα αυτής της πρώτης απελευθέρωσης· και για να τα διακοσμήσει και να τα καταστήσει εντυπωσιακά, αναδεικνύει όλες τις δυνάμεις της ιδιοφυΐας του, με όλη τη δύναμη και την κομψότητα της γλώσσας του. 'Αυτό που στεφανώνει την υψιπετεία αυτού του κομματιού,' λέει ο Επίσκοπος Lowth, 'είναι η μοναδική κομψότητα του κλεισίματος· και αν δεν ήταν που η αρχαιότητα έχει εδώ κι εκεί ρίξει το πέπλο της αδιαφάνειας πάνω του, δεν θα μπορούσε να συλληφθεί ένα πιο τέλειο και αριστοτεχνικό ποίημα του είδους του.' Βλέπε, για περισσότερες λεπτομέρειες, την εικοστή όγδοη Προλεξή του.Συνεχίζει ανιχνεύοντας τα κύρια γεγονότα της απελευθέρωσης της Εξόδου στα οποία αναφέρεται ο ύμνος.
Θα προσπαθήσω να δείξω τα γεγονότα στην απελευθέρωση από την Αίγυπτο, στα οποία αναφέρεται ο προφήτης. Θαιμάν — Αυτή ήταν μια πόλη, η πρωτεύουσα μιας επαρχίας της Ιδουμαίας, νότια της γης Χαναάν. Αριθμοί 20:21· Ιερεμίας 49:7. Φαράν — Ήταν μια πόλη που έδωσε το όνομά της σε μια επαρχία στην Αραβία την Πετραία. Γένεσις 21:21· Δευτερονόμιον 33:2. Σέλα — Αυτή η λέξη δεν είναι καλά γνωστή· πιθανώς σημαίνει παύση ή αλλαγή στη μουσική. Βλέπε την στους Ψαλμούς, και την εξήγησή της εκεί. Η δόξα του κάλυψε τους ουρανούς — Η δόξα του όταν κατέβηκε στο Όρος Σινά, και στη στήλη της φωτιάς τη νύχτα. Η γη ήταν γεμάτη από τον έπαινό του. — Όλη η γη ήταν έκπληκτη από το μεγαλείο των έργων του υπέρ του λαού του. Αντί για έπαινο, κάποιοι μεταφράζουν λαμπρότητα. Όλη η γη φωτίστηκε από τη δόξα του.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Clarke καταλήγει παρουσιάζοντας την μοναδική παραίτηση και την ακλόνητη εμπιστοσύνη του προφήτη.
Το Τάργκουμ υποστηρίζει αυτή την εκδοχή: - ואנא במימרא דיי אבוע veana bemeimra dayai abua, 'Αλλά στον ΛΟΓΟ του Κυρίου θα χαρώ,' δηλαδή, στον προσωπικό, ουσιαστικό Λόγο του Ιεχωβά. Αυτοί οι δύο στίχοι παρουσιάζουν την ωραιότερη έκφραση παραίτησης και εμπιστοσύνης που έχω συναντήσει ποτέ. Είδε ότι το κακό ήταν επικείμενο και αναπόφευκτο, υποτάχθηκε στην οικονομία του Θεού, του οποίου το Πνεύμα τον ενδυνάμωσε να το περιγράψει σε όλες τις ολέθριες περιστάσεις του. Ήξερε ότι ο Θεός ήταν ελεήμων και χαριτωμένος. Εμπιστεύτηκε την υπόσχεσή του, αν και όλες οι εμφανίσεις ήταν ενάντια στην εκπλήρωσή της· γιατί ήξερε ότι ο λόγος του Ιεχωβά δεν μπορούσε να αποτύχει, και επομένως η εμπιστοσύνη του είναι ακλόνητη. Καμία παράφραση δεν μπορεί να προσθέσει τίποτα σε αυτόν τον ύμνο, ο οποίος είναι γεμάτος από ανείπωτη αξιοπρέπεια και κομψότητα, αφήνοντας ακόμη και την απαράμιλλη ευσέβειά του εκτός συζήτησης.Κλείνει με μια σημείωση σχετικά με την επιγραφή που κατευθύνει τον ύμνο για τη λατρεία του ναού.
Στίχος 19. Στίχος Αββακούμ 3:19. Ο Κύριος ο Θεός είναι η δύναμή μου — Αυτή είναι μια μίμηση, αν όχι ένα απόσπασμα, από τους Ψαλμούς 18:32-33, όπου βλέπε τις σημειώσεις. Θα με κάνει να περπατώ στα ύψη μου — Αυτός ο τελευταίος στίχος λέγεται στο πρόσωπο του λαού, ο οποίος φαίνεται να προεξοφλεί την αποκατάστασή του· και ότι θα χαρούν για άλλη μια φορά στους λόφους και τα βουνά της Ιουδαίας. Στον αρχιμουσικό με τα έγχορδα όργανά μου. — Αυτή η γραμμή, η οποία είναι προφανώς μια επιγραφή, με οδηγεί να υποθέσω ότι όταν ο προφήτης είχε ολοκληρώσει τη σύντομη ωδή του, την δίπλωσε, με την παραπάνω οδηγία στον αρχιμουσικό, ή αρχηγό της χορωδίας, για να ψαλεί στην υπηρεσία του ναού. Πολλοί από τους Ψαλμούς απευθύνονται με τον ίδιο τρόπο. 'Στον αρχιμουσικό'· ή, 'στον αρχιμουσικό'· για να ψαλεί, ανάλογα με τη φύση τους, σε διαφορετικά είδη οργάνων, ή με συγκεκριμένες μελωδίες ή σκοπούς. Neginoth, נגינות, το οποίο μεταφράζουμε έγχορδα όργανα, σημαίνει όργανα που χτυπιούνταν με πλήκτρο, ή διεγείρονταν με κάποιο είδος τριβής ή παλμού· όπως βιολιά και κύμβαλα ή ταμπουρίνα. Δεν νομίζω ότι η γραμμή αποτελεί μέρος της προφητείας, αλλά απλώς την επιγραφή ή την οδηγία του έργου όταν ολοκληρώθηκε. Το τέλος θα φανεί πολύ πιο αξιοπρεπές, αν αυτή η γραμμή διαχωριστεί από αυτό.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στις παρούσες σου συνθήκες χρειάζεται περισσότερο να ικετεύσεις, 'εν οργή μνήσθητι ελέους'; Πώς η ανάμνηση των προηγούμενων σωτηριών του Θεού ενισχύει την εμπιστοσύνη σου όταν τα σημερινά σημάδια φαίνονται έρημα; Σε ποια καθημερινή πρακτική θα μπορούσες να καλλιεργήσεις την ίδια αποφασιστικότητα να χαίρεσαι στον Θεό της σωτηρίας σου ανεξάρτητα από την εξωτερική πρόβλεψη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, που κάποτε ήρθες από τη Θαιμάν με δύναμη και ακόμα πλησιάζεις με έλεος, δώσε μας το πνεύμα του Αββακούμ ώστε να τρέμουμε στις κρίσεις Σου αλλά να αναπαυόμαστε στην αγάπη της διαθήκης Σου. Διαμόρφωσε μέσα μας αυτή την πρακτική αγιότητα που υποτάσσεται στο χέρι Σου καθώς πλησιάζουν τα χρόνια, και δίδαξέ μας να χαιρόμαστε στον Ιησού τη σωτηρία μας όταν η συκιά και η άμπελος αποτυγχάνουν. Είθε ο λόγος Σου να κατοικεί πλούσια σε κάθε Ουεσλεϋανή καρδιά, ώστε να περπατάμε στα ύψη μας με τραγούδια απελευθέρωσης, μέσω του Χριστού της δύναμής μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →