← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορ 16 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Κορινθίους 16Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στον ήσυχο ρυθμό της καθημερινής μελέτης της Γραφής σταματούμε πριν από το τελευταίο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στις τελικές οδηγίες του Παύλου, αποκαλύπτοντας πώς οι συνηθισμένες πράξεις γενναιοδωρίας και η σταθερή πίστη συνδέουν την εκκλησία. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι κάθε λέξη του αποστόλου, αν και γράφτηκε πριν από πολύ καιρό, εξακολουθεί να μιλά με ζωντανή δύναμη στις δικές μας κοινότητες και κλήσεις. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε νέο θάρρος να δίνουμε, να αγρυπνούμε και να τιμούμε εκείνους που εργάζονται ανάμεσά μας. Ας συνοδεύσει η φωνή του Χένρι καθώς ανοίγουμε μαζί το κείμενο, ζητώντας από το Πνεύμα να κάνει αυτές τις αρχαίες οδηγίες καρποφόρες στη ζωή μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν, διαβάζουμε τώρα ολόκληρο το δέκατο έκτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Ακούστε την ήπια αλλά επείγουσα πρόσκληση στην πρακτική αγάπη, τα ταξιδιωτικά σχέδια του αποστόλου και τις θερμές συστάσεις των συνεργατών του. Αφήστε τις λέξεις να καθίσουν αργά· παρατηρήστε πώς ο Παύλος υφαίνει μαζί την ελεημοσύνη, το θάρρος και την ευγένεια. Καθώς το κεφάλαιο κλείνει, δεχτείτε την ευλογία ως προσωπική ευλογία που λέγεται πάνω στη δική σας ημέρα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει εξηγώντας πώς ο Παύλος εισάγει την οδηγία του για τη συλλογή. Ι. Πώς εισάγει την οδηγία του. Δεν ήταν μια ιδιαίτερη υπηρεσία που απαιτούσε από αυτούς· είχε δώσει παρόμοιες εντολές στις εκκλησίες της Γαλατίας, εδ. 1. Επιθυμούσε μόνο να συμμορφωθούν με τους ίδιους κανόνες που είχε δώσει σε άλλες εκκλησίες σε παρόμοια περίπτωση. Δεν επιθυμούσε να ανακουφιστούν άλλοι και αυτοί να επιβαρυνθούν, Β' Κορ. 8,13. Αναφέρει επίσης συνετά αυτές τις εντολές του στις εκκλησίες της Γαλατίας, για να διεγείρει τον ζήλο και να τους παρακινήσει να είναι γενναιόδωροι, ανάλογα με τις περιστάσεις τους και την περίσταση. Εκείνοι που ξεπερνούσαν τις περισσότερες εκκλησίες σε πνευματικά χαρίσματα, και, όπως είναι πιθανό, σε κοσμικό πλούτο (βλ. το επιχείρημα), σίγουρα δεν θα επέτρεπαν στον εαυτό τους να υστερήσουν σε κανέναν στη γενναιοδωρία τους προς τους θλιμμένους αδελφούς τους. Σημείωσε, Τα καλά παραδείγματα άλλων χριστιανών και εκκλησιών πρέπει να διεγείρουν σε εμάς έναν άγιο ζήλο. Είναι πρέπον για έναν χριστιανό να μην ανέχεται να ξεπερνιέται από έναν συνχριστιανό σε οτιδήποτε ενάρετο και άξιο επαίνου, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η σκέψη μόνο τον κάνει να καταβάλει προσπάθεια, όχι να φθονεί τους άλλους· και όσο περισσότερα πλεονεκτήματα έχουμε πάνω από τους άλλους, τόσο περισσότερο πρέπει να προσπαθούμε να τους ξεπεράσουμε. Η εκκλησία της Κορίνθου δεν πρέπει να ξεπεραστεί σε αυτή την υπηρεσία αγάπης από τις εκκλησίες της Γαλατίας, που δεν φαίνεται να έχουν εμπλουτιστεί με ίσα πνευματικά χαρίσματα ούτε εξωτερική ικανότητα. Στη συνέχεια στρέφεται στον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να γίνει η συλλογή. 1. Ο τρόπος με τον οποίο έπρεπε να γίνει η συλλογή: Ο καθένας έπρεπε να αποθέτει στην αποθήκη (εδ. 2), να έχει ένα θησαυροφυλάκιο, ή ταμείο, μαζί του, για αυτόν τον σκοπό. Το νόημα είναι ότι έπρεπε να αποθέτει όσο μπορούσε να περισσεύει από καιρό σε καιρό, και με αυτόν τον τρόπο να συγκεντρώνει ένα ποσό για αυτόν τον φιλανθρωπικό σκοπό. Σημείωσε, Είναι καλό πράγμα να αποθηκεύουμε για καλές χρήσεις. Εκείνοι που είναι πλούσιοι σε αυτόν τον κόσμο πρέπει να είναι πλούσιοι σε καλά έργα, Α' Τιμ. 6,17-18. Ο καλύτερος τρόπος για να είναι έτσι είναι να αφιερώνουν από το εισόδημά τους, και να έχουν ένα θησαυροφυλάκιο για αυτόν τον σκοπό, ένα απόθεμα για τους φτωχούς καθώς και για τον εαυτό τους. Με αυτόν τον τρόπο θα είναι έτοιμοι για κάθε καλό έργο μόλις προσφερθεί η ευκαιρία· και πολλοί που εργάζονται με τα χέρια τους για να ζήσουν πρέπει να εργάζονται έτσι ώστε να έχουν να δώσουν σε αυτόν που έχει ανάγκη, Εφ. 4,28. Πράγματι το θησαυροφυλάκιό τους για καλά έργα δεν μπορεί ποτέ να είναι πολύ μεγάλο (αν και, ανάλογα με τις περιστάσεις, μπορεί να ποικίλλει σημαντικά)· αλλά ο καλύτερος τρόπος στον κόσμο για να αποκτήσουν ένα θησαυροφυλάκιο για αυτόν τον σκοπό είναι να αποθέτουν από καιρό σε καιρό, όσο μπορούν να αντέξουν. Μερικοί από τους Έλληνες πατέρες παρατηρούν ορθά εδώ ότι αυτή η συμβουλή δόθηκε για χάρη των φτωχότερων ανάμεσά τους. Έπρεπε να αποθέτουν από εβδομάδα σε εβδομάδα, και όχι να φέρνουν στο κοινό θησαυροφυλάκιο, ώστε με αυτόν τον τρόπο οι εισφορές τους να είναι εύκολες για τον εαυτό τους, και όμως να μεγαλώνουν σε ένα ταμείο για την ανακούφιση των αδελφών τους. «Κάθε λίγο», όπως λέει η παροιμία, «θα έκανε ένα μεγάλο». Πράγματι όλη η ελεημοσύνη και η καλοσύνη μας πρέπει να είναι ελεύθερες και πρόθυμες, και για αυτόν τον λόγο πρέπει να γίνονται όσο πιο εύκολες για τον εαυτό μας γίνεται. Και ποιος πιο πιθανός τρόπος να μας κάνει εύκολους σε αυτό το θέμα από το να αποθέτουμε έτσι; Μπορούμε πρόθυμα να δώσουμε όταν ξέρουμε ότι μπορούμε να περισσεύσουμε, και ότι έχουμε αποθέσει στην αποθήκη ώστε να μπορούμε. Στη συνέχεια, ο Χένρι αναφέρεται στον χρόνο που ορίστηκε για αυτή την φιλανθρωπική πράξη. 3. Εδώ είναι ο χρόνος που πρέπει να γίνει αυτό: Την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, κατά μίαν σαββάτων (Λουκ. 24,1), την ημέρα του Κυρίου, την χριστιανική εορτή, όταν γίνονταν δημόσιες συνάξεις και τελούνταν δημόσια λατρεία, και παρακολουθούνταν οι χριστιανικές θεσμοθεσίες και μυστήρια (όπως τα ονόμαζαν οι αρχαίοι)· τότε ας αποθέτει ο καθένας μαζί του. Είναι ημέρα ιεράς ανάπαυσης· και όσο περισσότερη άδεια έχει ο νους από τις κοσμικές φροντίδες και τους μόχθους, τόσο περισσότερη διάθεση έχει να δείξει έλεος: και τα άλλα καθήκοντα της ημέρας πρέπει να μας διεγείρουν στην εκτέλεση αυτού· τα έργα ελεημοσύνης πρέπει πάντα να συνοδεύουν τα έργα ευσέβειας. Η αληθινή ευσέβεια προς τον Θεό θα γεννήσει ευγενικές και φιλικές διαθέσεις προς τους ανθρώπους. Αυτή την εντολή έχουμε από αυτόν ότι όποιος αγαπά τον Θεό αγαπά και τον αδελφό του, Α' Ιω. 4,21. Τα έργα ελέους είναι οι γνήσιοι καρποί της αληθινής αγάπης προς τον Θεό, και επομένως είναι κατάλληλη υπηρεσία την ίδια του την ημέρα. Σημείωσε, Η ημέρα του Θεού είναι κατάλληλη εποχή για να αποθηκεύουμε για φιλανθρωπικές χρήσεις, ή να δαπανούμε σε αυτές, ανάλογα με το πώς μας έχει ευλογήσει· είναι πληρωμή φόρου για τις ευλογίες της περασμένης εβδομάδας, και είναι κατάλληλος τρόπος να εξασφαλίσουμε την ευλογία του στο έργο των χεριών μας για την επόμενη.
Σκεφτείτε

Εξέταση

Ο Χένρι αργότερα στοχάζεται στα σχέδια του αποστόλου για την επίσκεψη στην εκκλησία. Σε αυτό το απόσπασμα ο απόστολος γνωστοποιεί και εξηγεί τον σκοπό του να τους επισκεφθεί, σχετικά με τον οποίο, παρατήρησε, 1. Ο σκοπός του: σκόπευε να περάσει από την Ασία, όπου βρισκόταν τώρα (βλ. εδ. 8, 19) και να περάσει από τη Μακεδονία στην Αχαΐα, όπου ήταν η Κόρινθος, και να μείνει κάποιο διάστημα μαζί τους, και ίσως τον χειμώνα, εδ. 5, 6. Είχε εργαστεί πολύ σε αυτή την εκκλησία, και είχε κάνει πολύ καλό ανάμεσά τους, και είχε την καρδιά του στραμμένη να κάνει πολύ περισσότερο (αν ο Θεός έβλεπε σωστό), και επομένως είχε στο μυαλό του να τους δει, και να μείνει μαζί τους. Σημείωσε, Η καρδιά ενός αληθινά χριστιανού διακόνου πρέπει να είναι πολύ προς εκείνους τους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους έχει εργαστεί πολύ καιρό, και με αξιοσημείωτη επιτυχία. Δεν είναι περίεργο που ο Παύλος ήταν πρόθυμος να δει την Κόρινθο και να μείνει μαζί τους όσο του επέτρεπαν τα άλλα καθήκοντα του αξιώματός του. Αν και μερικοί ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους τον περιφρονούσαν, και έκαναν φατρία εναντίον του, αναμφίβολα υπήρχαν πολλοί που τον αγαπούσαν τρυφερά, και του απέδιδαν όλο τον σεβασμό που οφείλεται σε απόστολο και πνευματικό πατέρα τους. Και είναι περίεργο που θα ήταν πρόθυμος να τους επισκεφθεί, και να μείνει μαζί τους; Και όσον αφορά τους υπόλοιπους, που τώρα έδειχναν μεγάλη ασέβεια, μπορούσε να ελπίζει να τους επαναφέρει σε καλύτερη διάθεση, και έτσι να διορθώσει ό,τι ήταν εκτός τάξης στην εκκλησία, μένοντας ανάμεσά τους για κάποιο διάστημα. Είναι σαφές ότι ήλπιζε σε κάποιο καλό αποτέλεσμα, επειδή λέει ότι σκόπευε να μείνει, ώστε να τον προπέμψουν στο ταξίδι του όπου κι αν πήγαινε (εδ. 6)· όχι ότι θα τον συνόδευαν λίγο στον δρόμο, αλλά θα τον εξόπλιζαν και θα τον προμήθευαν για το ταξίδι του, θα τον βοηθούσαν και θα τον ενθάρρυναν σε αυτό, και θα τον προετοίμαζαν για αυτό. Πρέπει να εννοηθεί ότι προπέμπεται στο ταξίδι του με θεοσεβή τρόπο (όπως εκφράζεται, Γ' Ιω. 6), ώστε να μην του λείπει τίποτα, όπως λέει ο ίδιος, Τιτ. 3,13. Η παραμονή του ανάμεσά τους, ήλπιζε, θα θεράπευε την φατριαστική τους διάθεση, και θα τους συμφιλίωνε με τον εαυτό του και το καθήκον τους. Σημείωσε, Ήταν δίκαιος λόγος για έναν απόστολο να κάνει την διαμονή του σε έναν τόπο ότι είχε προοπτική να κάνει καλό. 2. Η δικαιολογία του για το ότι δεν τους βλέπει τώρα, επειδή θα ήταν μόνο καθ' οδόν (εδ. 7), εν παρόδω—σε διέλευση—εν παρόδω: θα ήταν μόνο μια παροδική επίσκεψη. Δεν θα τους έβλεπε επειδή δεν μπορούσε να μείνει μαζί τους. Μια τέτοια επίσκεψη δεν θα έδινε ούτε σε αυτόν ούτε σε αυτούς καμία ικανοποίηση ή όφελος· θα ξυπνούσε μάλλον την όρεξη παρά θα την ικανοποιούσε, θα ύψωνε μάλλον τις επιθυμίες τους να είναι μαζί παρά θα τις ικανοποιούσε. Τους αγαπούσε τόσο πολύ που ποθούσε μια ευκαιρία να μείνει μαζί τους, να πάρει την κατοικία του ανάμεσά τους για κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτό θα ήταν πιο ευχάριστο για τον εαυτό του, και πιο ωφέλιμο για αυτούς, από μια σύντομη επίσκεψη καθ' οδόν· και επομένως δεν θα τους έβλεπε τώρα, αλλά άλλη φορά, όταν μπορούσε να μείνει περισσότερο. 3. Έχουμε τον περιορισμό αυτού του σκοπού: Ελπίζω να μείνω λίγο μαζί σας, αν ο Κύριος επιτρέψει, εδ. 7. Αν και οι απόστολοι έγραφαν υπό έμπνευση, δεν γνώριζαν έτσι πώς ο Θεός θα τους διέθετε. Ο Παύλος είχε σκοπό να έρθει στην Κόρινθο, και να μείνει εκεί, και ήλπιζε να κάνει καλό έτσι. Αυτός δεν ήταν σκοπός που προερχόταν από κάποια εξαιρετική κίνηση ή ώθηση του Πνεύματος του Θεού· δεν ήταν αποτέλεσμα έμπνευσης· γιατί αν ήταν τέτοιος δεν θα μπορούσε να μιλήσει γι' αυτό με αυτόν τον τρόπο. Ένας σκοπός που σχηματίστηκε έτσι μέσα του πρέπει να ήταν ο σκοπός του Θεού, που του σημάνθηκε από το Πνεύμα του· και μπορούσε να πει ότι θα ερχόταν στην Κόρινθο με αυτή την άποψη μόνο, αν ο Θεός επιτρέψει, δηλαδή ότι θα εκτελούσε τον ίδιο τον σκοπό του Θεού σχετικά με τον εαυτό του, με την άδεια του Θεού; Πρέπει λοιπόν να εννοηθεί ως κοινός σκοπός, σχηματισμένος στο δικό του πνεύμα. Και σχετικά με όλους τους σκοπούς μας είναι σωστό να λέμε, «Θα τους εκτελέσουμε αν ο Κύριος επιτρέψει». Σημείωσε, Όλοι οι σκοποί μας πρέπει να γίνονται με υποταγή στη θεία πρόνοια. Πρέπει να λέμε, Αν ο Κύριος θελήσει, θα ζήσουμε, και θα κάνουμε αυτό και εκείνο, Ιακ. 4,15. Δεν είναι σε εμάς να πραγματοποιήσουμε τα δικά μας σχέδια, χωρίς τη θεία άδεια. Είναι με τη δύναμη και την άδεια του Θεού, και υπό την καθοδήγησή του, που πρέπει να κάνουμε κάθε πράγμα. Οι εθνικοί έχουν συμφωνήσει στην αναγνώριση αυτής της μέριμνας της Πρόνοιας σε όλες τις πράξεις και τις υποθέσεις μας· σίγουρα πρέπει να την αναγνωρίζουμε πρόθυμα, και συχνά και σοβαρά να την προσέχουμε. 4. Έχουμε τον σκοπό του εκφρασμένο να μείνει στην Έφεσο προς το παρόν. Λέει ότι θα έμενε εκεί μέχρι την πεντηκοστή, εδ. 8. Είναι πολύ πιθανό ότι τη στιγμή της συγγραφής αυτής της επιστολής βρισκόταν στην Έφεσο, από αυτό το απόσπασμα, σε σύγκριση με εδ. 19, όπου λέει, Οι εκκλησίες της Ασίας σας χαιρετούν. Ένας κατάλληλος χαιρετισμός από την Έφεσο, αλλά δύσκολα τόσο κατάλληλος αν βρισκόταν στις Φιλίππους, όπως έχει η συνδρομή αυτής της επιστολής στα κοινά μας αντίγραφα. «Οι εκκλησίες της Μακεδονίας σας χαιρετούν» θα είχε εισαχθεί πολύ πιο κατάλληλα στο τέλος μιας επιστολής από τις Φιλίππους, παρά το άλλο. Αλλά, 5. Έχουμε τον λόγο που δίνεται για την παραμονή του στην Έφεσο προς το παρόν: Επειδή μια μεγάλη πόρτα, και αποτελεσματική, άνοιξε σε αυτόν, και υπήρχαν πολλοί αντίπαλοι, εδ. 9. Μια μεγάλη πόρτα και αποτελεσματική άνοιξε σε αυτόν· πολλοί ήταν προετοιμασμένοι να δεχτούν το ευαγγέλιο στην Έφεσο, και ο Θεός του έδωσε μεγάλη επιτυχία ανάμεσά τους· είχε φέρει πολλούς στον Χριστό, και είχε μεγάλη ελπίδα να φέρει περισσότερους. Για αυτόν τον λόγο αποφάσισε να μείνει λίγο στην Έφεσο. Σημείωσε, Η επιτυχία, και μια δίκαιη προοπτική για περισσότερη, ήταν δίκαιος λόγος για να αποφασίσει ένας απόστολος να μείνει και να εργαστεί σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Και υπήρχαν πολλοί αντίπαλοι, επειδή μια μεγάλη πόρτα, και αποτελεσματική, άνοιξε. Σημείωσε, Μεγάλη επιτυχία στο έργο του ευαγγελίου συνήθως δημιουργεί πολλούς εχθρούς. Ο διάβολος αντιτίθεται περισσότερο σε εκείνους, και τους κάνει περισσότερο πρόβλημα, που πιο ολόψυχα και επιτυχώς βάζουν τον εαυτό τους να καταστρέψουν το βασίλειό του. Υπήρχαν πολλοί αντίπαλοι· και επομένως ο απόστολος αποφάσισε να μείνει. Μερικοί νομίζουν ότι αλληγορεί σε αυτό το απόσπασμα στο έθιμο του Ρωμαϊκού Ιπποδρομίου, και τις πόρτες του, από τις οποίες έμπαιναν οι αρματηλάτες, καθώς οι αντίπαλοί τους έμπαιναν από τις αντίθετες πόρτες. Το αληθινό θάρρος ακονίζεται από την αντίθεση· και δεν είναι περίεργο που το χριστιανικό θάρρος του αποστόλου θα εμψυχωνόταν από τον ζήλο των αντιπάλων του. Ήταν αποφασισμένοι να τον καταστρέψουν, και να εμποδίσουν το αποτέλεσμα της διακονίας του στην Έφεσο· και έπρεπε σε αυτή την ώρα να εγκαταλείψει τον σταθμό του, και να ατιμάσει τον χαρακτήρα και τη διδασκαλία του; Όχι, η αντίθεση των αντιπάλων μόνο εμψύχωσε τον ζήλο του. Δεν φοβήθηκε σε τίποτα από τους αντιπάλους του· αλλά όσο περισσότερο μαινόταν και αντιστεκόταν τόσο περισσότερο καταβαλλόταν. Έπρεπε ένας τέτοιος άνθρωπος σαν αυτόν να φύγει; Σημείωσε, Οι αντίπαλοι και η αντίθεση δεν σπάνε τα πνεύματα των πιστών και επιτυχημένων διακόνων, αλλά μόνο ανάβουν τον ζήλο τους, και τους εμπνέουν με νέο θάρρος. Πράγματι, το να εργάζεται κανείς μάταια είναι άκαρδο και αποθαρρυντικό. Αυτό καταπνίγει τα πνεύματα, και σπάει την καρδιά. Αλλά η επιτυχία θα δώσει ζωή και σφρίγος σε έναν διάκονο, αν και οι εχθροί μαινόταν, και βλασφημούν, και διώκουν. Δεν είναι η αντίθεση των εχθρών, αλλά η σκληρότητα και η πείσματος των ακροατών του, και οι οπισθοδρομήσεις και η αποστασία των ομολογητών, που καταπνίγουν έναν πιστό διάκονο, και σπάζουν την καρδιά του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στον εβδομαδιαίο ρυθμό σας μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να αποθέσετε ένα μέρος για τους άλλους; Πώς μπορείτε να επεκτείνετε γνήσιο σεβασμό σε εκείνους που υπηρετούν πιστά, ακόμη και όταν είναι νεότεροι ή λιγότερο γνωστοί; Με ποιον τρόπο η αντίθεση στην πραγματικότητα ενισχύει την αποφασιστικότητά σας να παραμείνετε σταθεροί στην αγάπη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, σε υμνούμε για το ευαγγέλιο που μας ωθεί να δίνουμε με χαρά και τακτικά, καθώς μας ευλογείς, και για την κλήση να στεκόμαστε σταθεροί στην πίστη, τιμώντας παράλληλα εκείνους που κοπιάζουν ανάμεσά μας. Με το Πνεύμα Σου, κάνε τα σπίτια και τις εκκλησίες μας τόπους όπου η αγάπη ρέει ελεύθερα και οι δούλοι Σου αναζωογονούνται, κρατώντας μας άγρυπνους και ευγενικούς μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Στο όνομα του Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →