← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 35-36 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ησαΐας 35-36Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα διασχίζουμε τα κεφάλαια 35 και 36 του Ησαΐα με την έμπιστη καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι. Το υπόμνημά του αποκαλύπτει πώς οι υποσχέσεις ελέους λάμπουν πάνω σε φόντο κρίσεως, δείχνοντας πέρα από τις ημέρες του Εζεκία προς την ευαγγελική Εκκλησία και τη βασιλεία του Χριστού. Καθώς ο Χένρι αναλύει αυτά τα κεφάλαια, ανακαλύπτουμε παρηγοριά για τους αδύνατους, θαύματα χάριτος και πρακτικά διδάγματα από την ιστορία. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε τον δρόμο της αγιότητας ανοιχτό μπροστά μας και τη διαρκή χαρά που περιμένει όσους τον βαδίζουν. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς η αρχαία προφητεία συναντά τη ζωντανή πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο του Ησαΐα 35 και 36 και διαβάστε αργά, αφήνοντας την αντίθεση ανάμεσα στην έρημο και τον κήπο, την απειλή και την απελευθέρωση, να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Προσέξτε τις υποσχέσεις χαράς και θεραπείας μαζί με την ιστορική πολιορκία. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια σας στις ευαγγελικές πραγματικότητες που προτυπώνουν αυτά τα κεφάλαια, προετοιμάζοντας την καρδιά σας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά πλαισιώνοντας το κεφάλαιο 35 απέναντι στις προηγούμενες κρίσεις και την τυπολογική του εμβέλεια προς τη βασιλεία του Χριστού. Όπως μετά από πρόρρηση των κρίσεων του Θεού πάνω στον κόσμο (κεφ. κδ΄) ακολουθεί υπόσχεση μεγάλης ευσπλαχνίας που φυλάσσεται για την Εκκλησία του (κεφ. κε΄), έτσι εδώ μετά από μια μαύρη και τρομερή σκηνή συγχύσεως στο προηγούμενο κεφάλαιο έχουμε σε αυτό μια φωτεινή και ευχάριστη, η οποία, αν και προλέγει την ακμάζουσα κατάσταση της βασιλείας του Εζεκία στο τελευταίο μέρος της βασιλείας του, όμως σίγουρα βλέπει πολύ πέρα από αυτό όπως η προφητεία στο προηγούμενο κεφάλαιο βλέπει πέρα από την καταστροφή των Εδωμιτών· και τα δύο ήταν τυπικά, και μας αφορά περισσότερο να προσέξουμε εκείνα στα οποία ήταν τυπικά, τη βασιλεία του Χριστού και τη βασιλεία των ουρανών. Όταν ο κόσμος, που κείται στην πονηρία, τεθεί σε ερείπια, και η ιουδαϊκή Εκκλησία, που επέμεινε στην απιστία, γίνει ερήμωση, τότε η ευαγγελική Εκκλησία θα ιδρυθεί και θα ακμάσει. Ι. Τα έθνη θα εισαχθούν σε αυτήν, εδ. 1, 2, 7. ΙΙ. Οι ευχόμενοι υπέρ αυτής, που ήταν αδύναμοι και δειλοί, θα ενθαρρυνθούν, εδ. 3, 4. ΙΙΙ. Θαύματα θα γίνουν τόσο στις ψυχές όσο και στα σώματα των ανθρώπων, εδ. 5, 6. IV. Η ευαγγελική Εκκλησία θα οδηγηθεί στον δρόμο της αγιότητας, εδ. 8, 9. V. Θα οδηγηθεί τελικά σε ατελείωτες χαρές, εδ. 10. Έτσι βρίσκουμε περισσότερα για τον Χριστό και τον ουρανό σε αυτό το κεφάλαιο από ό,τι θα περίμενε κανείς στην Παλαιά Διαθήκη. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την εικόνα της ερημικής γης που ανθίζει υπό την επίδραση του ευαγγελίου. Ι. Η ερημική γη ανθίζει. Στο προηγούμενο κεφάλαιο είχαμε μια πολυάνθρωπη και εύφορη χώρα να μετατρέπεται σε φρικτή έρημο· εδώ έχουμε στη θέση της μια έρημο να γίνεται καλή γη. Όταν η γη του Ιούδα ελευθερώθηκε από τον ασσυριακό στρατό, εκείνα τα μέρη της χώρας που είχαν γίνει σαν έρημος από τις λεηλασίες και τις βιαιότητες που διέπραξαν άρχισαν να ανακάμπτουν και να φαίνονται ευχάριστα πάλι και να ανθίζουν σαν το ρόδο. Όταν τα εθνικά έθνη, που ήταν για πολύ καιρό σαν έρημος, μη φέρνοντας καρπό στον Θεό, δέχθηκαν το ευαγγέλιο, η χαρά ήρθε μαζί του σε αυτά, Ψαλμ. 67, 3, 4· 96, 11, 12. Όταν ο Χριστός κηρύχθηκε στη Σαμάρεια υπήρξε μεγάλη χαρά σε εκείνη την πόλη (Πράξεις 8, 8)· εκείνοι που κάθονταν στο σκοτάδι είδαν μεγάλο και χαρμόσυνο φως, και τότε άνθισαν, δηλαδή έδωσαν ελπίδες αφθονίας καρπού· γιατί αυτό ήταν που στόχευαν οι κήρυκες του ευαγγελίου (Ιωάν. 15, 16), να πάνε και να φέρουν καρπό, Ρωμ. 1, 13· Κολ. 1, 6. Αν και τα άνθη δεν είναι καρπός και συχνά αποτυγχάνουν και δεν γίνονται τίποτα, όμως είναι προς καρπό. Η μεταστρεπτική χάρις κάνει την ψυχή που ήταν έρημος να χαίρεται με χαρά και άσμα και να ανθίζει άφθονα. Αυτή η ανθισμένη έρημος θα έχει όλη τη δόξα του Λιβάνου δοθεί σε αυτήν, η οποία συνίστατο στη δύναμη και το μεγαλείο των κέδρων της, μαζί με την εξοχότητα του Καρμήλου και του Σαρών, η οποία συνίστατο σε σιτάρι και κτήνη. Ό,τι είναι πολύτιμο σε οποιοδήποτε θεσμό εισάγεται στο ευαγγέλιο. Όλη η ομορφιά της ιουδαϊκής Εκκλησίας εισήχθη στην χριστιανική Εκκλησία και εμφανίστηκε στην τελειότητά της, όπως δείχνει ο απόστολος εκτενώς στην επιστολή του προς τους Εβραίους. Ό,τι ήταν εξαίρετο και επιθυμητό στην μωσαϊκή οικονομία μεταφράζεται στους ευαγγελικούς θεσμούς. Ο Χένρι εξετάζει έπειτα τα θαυματουργικά έργα που επιτελούνται τόσο στα σώματα όσο και στις ψυχές. Ι. Θαύματα θα γίνουν στις βασιλείες τόσο της φύσεως όσο και της χάριτος, θαύματα ελέους που γίνονται στα τέκνα των ανθρώπων, αρκετά για να αποδείξουν ότι δεν είναι λιγότερο από Θεός που έρχεται σε εμάς. 1. Θαύματα θα γίνουν στα σώματα των ανθρώπων (εδ. 5, 6): Τα μάτια των τυφλών θα ανοιχθούν· αυτό γινόταν συχνά από τον Κύριό μας Ιησού όταν ήταν εδώ στη γη, με μια λέξη, και σε έναν έδωσε όραση που γεννήθηκε τυφλός, Ματθ. 9, 27· 12, 22· 20, 30· Ιωάν. 9, 6. Με τη δύναμή του τα αυτιά των κωφών επίσης ανοίχθηκαν, με μία λέξη. Εφφαθά—Ανοίχθητι, Μάρκ. 7, 34. Πολλοί χωλοί είχαν τη χρήση των μελών τους αποκατασταθεί τόσο τέλεια ώστε μπορούσαν όχι μόνο να περπατούν, αλλά και να πηδούν, και με τόση χαρά σε αυτούς ώστε δεν μπορούσαν να μην πηδούν από χαρά, όπως εκείνος ο ανήμπορος άνθρωπος, Πράξεις 3, 8. Οι άλαλοι επίσης κατέστησαν ικανοί να μιλούν, και τότε δεν είναι παράξενο που διέκειντο να ψάλλουν από χαρά, Ματθ. 9, 32, 33. Αυτά τα θαύματα ο Χριστός τα έκανε για να αποδείξει ότι εστάλη από τον Θεό (Ιωάν. 3, 2), μάλιστα, κάνοντάς τα με τη δική του δύναμη και στο δικό του όνομα, απέδειξε ότι ήταν Θεός, ο ίδιος που στην αρχή έκανε το στόμα του ανθρώπου, το ακουστικό αυτί και το βλέπον μάτι. Όταν ήθελε να αποδείξει στους μαθητές του Ιωάννη τη θεία αποστολή του το έκανε με θαύματα αυτού του είδους, στα οποία εκπληρώθηκε αυτή η γραφή. 2. Θαύματα, μεγαλύτερα θαύματα, θα γίνουν στις ψυχές των ανθρώπων. Με τον λόγο και το Πνεύμα του Χριστού εκείνοι που ήταν πνευματικά τυφλοί φωτίστηκαν (Πράξεις 26, 18), εκείνοι που ήταν κωφοί στις κλήσεις του Θεού έγιναν να τις ακούν πρόθυμα, όπως η Λυδία, της οποίας την καρδιά άνοιξε ο Κύριος, ώστε να προσέχει, Πράξεις 16, 14. Εκείνοι που ήταν ανήμποροι για οτιδήποτε καλό από τη θεία χάρι γίνονται, όχι μόνο ικανοί γι' αυτό, αλλά και ενεργοί σε αυτό, και τρέχουν τον δρόμο των εντολών του Θεού. Εκείνοι επίσης που ήταν άλαλοι, και δεν ήξεραν πώς να μιλούν για τον Θεό ή στον Θεό, έχοντας τις διανοήσεις τους ανοιχτές για να τον γνωρίσουν, θα έχουν έτσι τα χείλη τους ανοιχτά για να δείξουν την αίνεσή του. Η γλώσσα του άλαλου θα ψάλλει από χαρά, τη χαρά της σωτηρίας του Θεού. Η αίνεση θα τελειοποιηθεί από το στόμα νηπίων και θηλαζόντων.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι αντλεί αρκετά πρακτικά διδάγματα από τα γεγονότα που καταγράφονται στο κεφάλαιο 36. Εδώ θα παρατηρήσουμε μόνο μερικά πρακτικά διδάγματα. 1. Ένας λαός μπορεί να είναι στον δρόμο του καθήκοντός του και όμως να συναντήσει θλίψη και στενοχώρια. Ο Εζεκίας μεταρρυθμιζόταν, και ο λαός του ήταν σε κάποιο μέτρο μεταρρυθμισμένος· και όμως η χώρα τους εκείνη τη στιγμή εισβάλλεται και ένα μεγάλο μέρος της ερημώνεται. Ίσως άρχισαν να γίνονται χαλαροί και ψυχροί στο έργο της μεταρρυθμίσεως, το έκαναν κατά το ήμισυ, και έτοιμοι να σταματήσουν πριν από μια πλήρη μεταρρύθμιση· και τότε ο Θεός τους επισκέφθηκε με αυτή την κρίση, για να βάλει ζωή σε αυτούς και σε εκείνη την καλή υπόθεση. Δεν πρέπει να θαυμάζουμε αν, όταν κάνουμε καλά, ο Θεός στέλνει θλίψεις για να μας ζωογονήσει να κάνουμε καλύτερα, να κάνουμε το καλύτερό μας, και να προχωρήσουμε προς την τελειότητα. 2. Ότι δεν πρέπει ποτέ να είμαστε βέβαιοι για τη συνέχιση της ειρήνης μας σε αυτόν τον κόσμο, ούτε να νομίζουμε ότι το βουνό μας στέκεται τόσο ισχυρό ώστε να μην μπορεί να μετακινηθεί. Ο Εζεκίας δεν ήταν μόνο ευσεβής βασιλιάς, αλλά και συνετός, τόσο στη διοίκησή του στο εσωτερικό όσο και στις συνθήκες του στο εξωτερικό. Οι υποθέσεις του ήταν σε καλή κατάσταση, και φαινόταν ιδιαίτερα να είναι σε καλούς όρους με τον βασιλιά της Ασσυρίας, γιατί είχε πρόσφατα κάνει ειρήνη μαζί του με πλούσιο δώρο (Β' Βασ. 18, 14), και όμως εκείνος ο άπιστος πρίγκιπας χύνει στρατό στη χώρα του ξαφνικά και την ερημώνει. Είναι καλό λοιπόν για εμάς πάντα να διατηρούμε προσδοκία θλίψεως, ώστε, όταν έρθει, να μην είναι έκπληξη για εμάς, και τότε θα είναι λιγότερο τρόμος. 3. Ο Θεός μερικές φορές επιτρέπει στους εχθρούς του λαού του, ακόμη και σε εκείνους που είναι πιο ασεβείς και άπιστοι, να επικρατήσουν πολύ εναντίον τους. Ο βασιλιάς της Ασσυρίας πήρε όλες, ή τις περισσότερες, από τις οχυρωμένες πόλεις του Ιούδα, και τότε η χώρα θα ήταν φυσικά εύκολη λεία για αυτόν. Η πονηρία μπορεί να ευημερήσει για λίγο, αλλά δεν μπορεί να ευημερήσει πάντα. 4. Οι υπερήφανοι άνθρωποι αγαπούν να μιλούν μεγαλόσχημα, να καυχώνται για το τι είναι, και έχουν, και έχουν κάνει, μάλιστα και για το τι θα κάνουν, για να προσβάλουν τους άλλους, και να θέσουν όλη την ανθρωπότητα σε αψήφηση, αν και έτσι καθίστανται γελοίοι σε όλους τους σοφούς ανθρώπους και εκτεθειμένοι στην οργή εκείνου του Θεού που αντιστέκεται στους υπερήφανους. Αλλά έτσι νομίζουν ότι θα γίνουν φοβεροί, αν και γίνονται μισητοί, και ότι θα πετύχουν τον σκοπό τους με μεγάλα φουσκωμένα λόγια ματαιότητας, Ιούδα 16. 5. Οι εχθροί του λαού του Θεού προσπαθούν να τους κατακτήσουν τρομάζοντάς τους, ιδιαίτερα τρομάζοντάς τους από την εμπιστοσύνη τους στον Θεό. Έτσι ο Ραβσάκης εδώ, με θόρυβο και χλευασμό, υποτιμά τον Εζεκία ως εντελώς ανίκανο να αντιμετωπίσει τον κύριό του, ή έστω να αντισταθεί σε αυτόν. Μας αφορά λοιπόν, για να διατηρήσουμε το έδαφός μας εναντίον των εχθρών των ψυχών μας, να διατηρούμε το πνεύμα μας ψηλά διατηρώντας την ελπίδα μας στον Θεό. 6. Αναγνωρίζεται από όλους ότι εκείνοι που εγκαταλείπουν την υπηρεσία του Θεού χάνουν την προστασία του. Αν ήταν αληθινό αυτό που ισχυριζόταν ο Ραβσάκης, ότι ο Εζεκίας είχε γκρεμίσει τους βωμούς του Θεού, θα μπορούσε δικαίως να συμπεράνει ότι δεν μπορούσε με καμία βεβαιότητα να εμπιστευθεί σε αυτόν για βοήθεια και ανακούφιση, εδ. 7. Μπορούμε να πούμε έτσι στους αλαζονικούς αμαρτωλούς, που λένε ότι εμπιστεύονται στον Κύριο και στο έλεός του. Δεν είναι αυτός του οποίου τις εντολές έχουν ζήσει περιφρονώντας, του οποίου το όνομα έχουν ατιμάσει, και των οποίων τα διατάγματα έχουν περιφρονήσει; Πώς λοιπόν μπορούν να περιμένουν να βρουν εύνοια από αυτόν; 7. Είναι εύκολο πράγμα, και πολύ συνηθισμένο, για εκείνους που διώκουν την Εκκλησία και τον λαό του Θεού να προσποιούνται ότι έχουν εντολή από αυτόν για να το κάνουν. Ο Ραβσάκης μπορούσε να πει, Μήπως ανέβηκα τώρα χωρίς τον Κύριο; ενώ πραγματικά είχε ανέβει εναντίον του Κυρίου, κεφ. λζ΄ 28. Εκείνοι που σκοτώνουν τους δούλους του Κυρίου νομίζουν ότι του κάνουν υπηρεσία και λένε, Ας δοξασθεί ο Κύριος. Αλλά, αργά ή γρήγορα, θα γίνουν να γνωρίσουν το λάθος τους με κόστος, προς σύγχυσή τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα έρημό σας χρειάζεστε περισσότερο την υπόσχεση της ανθισμένης χαράς; Πώς μπορεί η κλήση να ενισχύσετε αδύναμα χέρια να εφαρμοστεί σε κάποιον που γνωρίζετε σήμερα; Με ποιους τρόπους η ασφάλεια του δρόμου της αγιότητας σας προσκαλεί να βαδίζετε πιο τολμηρά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Θεέ πολυεύσπλαχνε, ἐκπλήρωσον τὴν ὑπόσχεσίν σου ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ νὰ κάμῃς τὴν ἔρημον τῶν καρδιῶν ἡμῶν νὰ εὐφρανθῇ καὶ νὰ ἀνθίσῃ ὡς τὸ ῥόδον, φέρων ῥεύματα ζῶντος ὕδατος εἰς κάθε ξηρὸν καὶ κεκοπιακότα τόπον. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον τὰς ἀσθενεῖς χεῖρας ἡμῶν καὶ στερέωσον τὰ γόνατα τὰ ἀδύνατα, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ περιπατῶμεν τὴν Ὁδὸν τῆς Ἁγιότητος μετὰ θάρρους καὶ χαρᾶς, ἀκατάπληκτοι ἀπὸ πᾶσαν καύχησιν τοῦ ἐχθροῦ. Φέρε ἡμᾶς τέλος εἰς τὴν Σιὼν μετὰ ᾀσμάτων καὶ αἰωνίου ἀγαλλιάσεως, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →