Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς του Ναυή 13-14 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 13 και 14 του Ιησού του Ναυή, ο Μακλάρεν ανιχνεύει τη μετάβαση από την κατάκτηση στην κληρονομιά, τονίζοντας την αλληλεπίδραση της θείας υπόσχεσης και της ανθρώπινης πιστότητας. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να εξετάσουμε πώς η ημιτελής εργασία, η σταθερή ελπίδα και η θαρραλέα εμπιστοσύνη διαμορφώνουν μια ζωή που παραμένει ζωηρή μέχρι το τέλος. Καθώς ακούμε τη φωνή του, εισερχόμαστε στην ιστορία του Χάλεβ και των φυλών, ανακαλύπτοντας αρχές που ακόμη καθοδηγούν τους πιστούς σήμερα. Ας εμβαθύνει αυτός ο χρόνος την εμπιστοσύνη σας στον λόγο του Θεού και ας διεγείρει νέα απόφαση να διεκδικήσετε την κληρονομιά που Εκείνος έχει ετοιμάσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 13 και 14 του Ιησού του Ναυή αργά και προσεκτικά. Παρατηρήστε τη μετατόπιση από τις νικημένες μάχες στη γη που μένει ακόμη να κατακτηθεί. Προσέξτε τα προχωρημένα χρόνια του Ιησού του Ναυή και το τολμηρό αίτημα του Χάλεβ. Αφήστε την αφήγηση να μιλήσει για υποσχέσεις που τηρήθηκαν επί δεκαετίες και την κλήση να ολοκληρώσουμε καλά. Επιστρέψτε όταν είστε έτοιμοι να μελετήσετε τις γνώσεις του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας τα γηρατειά του Ιησού του Ναυή και την ολοκλήρωση του έργου του από άλλους.
Ο Ιησούς του Ναυή ήταν τώρα πολύ γέρος και είχε αφιερώσει επτά χρόνια στην κατάκτηση. Το έργο του είχε τελειώσει, και τώρα έπρεπε μόνο να λάβει μέτρα για να εξασφαλίσει την ολοκλήρωση από άλλους του θριάμβου που ποτέ δεν θα έβλεπε. Αυτό το περιστατικό έχει πολλές εφαρμογές στο έργο της Εκκλησίας στον κόσμο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικές για την ατομική πρόοδο, και αυτές εξετάζουμε κυρίως τώρα.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια διερευνά την αναγκαιότητα της συνεχούς δυσαρέσκειας με τις μερικές κατακτήσεις.
Αυτό είναι ουσιώδες σε όλους τους τομείς, 'Όχι σαν να'. Όσο πιο ψηλά, τόσο πιο καθαρά βλέπουμε την κορυφή. Το ιδανικό γίνεται υψηλότερο καθώς πραγματοποιείται μερικώς. Το βουνό φαίνεται σχετικά χαμηλό και εύκολο μέχρι να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε. Θα έπρεπε να ωθούμαστε συνεχώς από την αίσθηση της ατέλειάς μας και να ελκυόμαστε από το ωραίο όραμα των ανεκπλήρωτων δυνατοτήτων. Σε όλους τους τομείς, το να είμαστε ικανοποιημένοι με το επιτευχθέν σημαίνει να παύουμε να αυξανόμαστε.Στη συνέχεια εξετάζει τον μερικό χαρακτήρα της κατάκτησης και τον ρόλο της πίστης στην κατανομή.
Η κατάκτηση του Ιησού του Ναυή ήταν πολύ μερική. Υπέταξε μέρος του κεντρικού ορεινού πυρήνα, αλλά η χαμηλή έκταση της χώρας στην ακτή, η Φιλιστία και η παραθαλάσσια πεδιάδα μέχρι την Τύρο και τη Σιδώνα και άλλες απομακρυσμένες περιοχές, παρέμειναν ακατάκτητες. Ωστόσο, ολόκληρη η γη έπρεπε τώρα να κατανεμηθεί στις φυλές. Αυτή η κατανομή πρέπει να ενίσχυσε την πίστη στην τελική τους κατοχή και ενθάρρυνε την προσπάθεια να κάνουν το ιδανικό πραγματικότητα και να οικειοποιηθούν ως δικό τους στην πραγματικότητα αυτό που ήταν ήδη δικό τους στον σκοπό του Θεού. Έτσι, μεγάλο μέρος του χριστιανικού καθήκοντος και ένα μεγάλο μυστικό της χριστιανικής προόδου είναι να εξοικειωθούμε με την ελπίδα της πλήρους νίκης. Θα έπρεπε να αποκτήσουμε τη συνήθεια να θεωρούμε ως σίγουρα προορισμένο από τον Θεό να είναι δικό μας, την πλήρη συμμόρφωση με τον χαρακτήρα του Χριστού, την πλήρη οικειοποίηση των δώρων του Χριστού. Ο Θεός διέταξε τον Ιερεμία να αγοράσει ένα 'χωράφι που ήταν στην Αναθώθ' τη στιγμή που ένας εισβολέας στρατός κατείχε τη γη. Ένας Ρωμαίος κατέβαλε χρήματα για το έδαφος στο οποίο ήταν στρατοπεδευμένοι οι πολιορκητές της Ρώμης. Δεν ταιριάζει στους χριστιανούς να είναι λιγότερο βέβαιοι για τη νίκη. Αλλά πρέπει να προσέξουμε ώστε η εμπιστοσύνη μας να βασίζεται στο σωστό θεμέλιο. Η εντολή του Θεού προς τον Ιησού του Ναυή να κατανείμει τη γη, ακόμη και ενώ οι φοβεροί εχθροί που απαριθμούνται στο πλαίσιο την κρατούσαν σταθερά, βασιζόταν στη διαβεβαίωση Ιησούς του Ναυή 13:6: 'Αυτούς θα τους διώξω ενώπιον των υιών Ισραήλ.' Η εμπιστοσύνη που βασίζεται στον εαυτό είναι αυθάδεια και θα καταλήξει σε ήττα· η εμπιστοσύνη που βασίζεται στον Θεό θα ενισχύσει σε ευγενή προσπάθεια, η οποία είναι ακόμη πιο ζωηρή και θα οδηγήσει σίγουρα σε νίκη, επειδή δυσπιστεί στον εαυτό.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια περιγράφει μια ζωή χτισμένη πάνω στη θεία υπόσχεση.
Ι. Βλέπω λοιπόν εδώ, πρώτον, μια ζωή όλη χτισμένη πάνω στην υπόσχεση του Θεού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν στοχάζεται σε μια ζωή που μπορεί να κοιταχθεί προς τα πίσω με ακεραιότητα.
Τώρα, φυσικά, ένας τέτοιος τόνος ομιλίας για το παρελθόν κάποιου μυρίζει ένα προγενέστερο στάδιο στην αποκάλυψη από αυτό στο οποίο ζούμε, και, αν αυτό επρόκειτο να ληφθεί ως ολικός απολογισμός ενός ανθρώπου για όλη του τη ζωή, δεν θα μπορούσαμε να το απαλλάξουμε από την κατηγορία της δυσάρεστης αυταρέσκειας και αυτοδικαιοσύνης. Αλλά παρ' όλα αυτά, δεν είναι το ίδιο πράγμα στην αναδρομή αν εσείς και εγώ πρέπει να κοιτάξουμε πίσω σε χρόνια που δόθηκαν στον εαυτό, στον κόσμο, στο πάθος, στην υπερηφάνεια, στην πλεονεξία και σε κάθε είδους επιπολαιότητες και ασήμαντα πράγματα, ή σε χρόνια που κυρίως, και λαμβάνοντας υπόψη τις βαθύτερες επιθυμίες και την κυρίαρχη κατεύθυνσή τους, δόθηκαν στον Θεό και στην υπηρεσία Του. Πολλοί άνθρωποι που κοιτάζουν πίσω στη ζωή τους- αναρωτιέμαι αν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι που με ακούν τώρα- μπορούν μόνο να δουν ένα τέτοιο θέαμα όπως είδε ο Αβραάμ εκείνο το πρωί όταν κοίταξε κάτω στην πεδιάδα των Σοδόμων, και 'Ιδού, ο καπνός της γης ανέβαινε σαν τον καπνό καμινιού.' Αγαπητοί φίλοι, το μόνο πράγμα που κάνει τη ζωή στην αναδρομή ανεκτή είναι να έχει δοθεί στον Θεό, και να μπορούμε να πούμε, 'Ακολούθησα ολοκληρωτικά τον Κύριο τον Θεό μου.'Τέλος, ο Μακλάρεν παρουσιάζει τον Χάλεβ ως παράδειγμα ετοιμότητας για νέες προκλήσεις στα γηρατειά.
Έτσι, αγαπητοί φίλοι, αν θέλουμε να έχουμε ζωές στις οποίες μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω, ζωές στις οποίες η πρώιμη φρεσκάδα θα διαρκέσει πέρα από την 'πρωινή δροσιά', ζωές στις οποίες θα έρχονται, μέρα με τη μέρα και στιγμή με τη στιγμή, άφθονες προγεύσεις για να συγκρατήσουν την πείνα μας μέχρι να καθίσουμε στο τραπέζι του Χριστού στη βασιλεία Του, πρέπει να 'ακολουθούμε τον Κύριο πάντοτε', με όχι μισόκαρδη παράδοση ούτε μερική αφοσίωση, αλλά να δώσουμε τον εαυτό μας σε Αυτόν ολοκληρωτικά, για να καθοδηγούμαστε και να αποστελλόμαστε όπου θέλει Εκείνος. Και τότε, όπως ο Χάλεβ, θα μπορούμε να πούμε, με ένα 'ίσως', όχι αμφιβολίας αλλά θαυμασμού ότι έτσι πρέπει να είναι, σε εμάς τους ανάξιους, 'Μπορεί ο Κύριος να είναι μαζί μου, και θα τους διώξω.' Σε όλα αυτά τα πράγματα 'είμαστε υπερνικητές μέσω Εκείνου που μας αγάπησε.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στο δικό σας ταξίδι αισθάνεστε την ένταση μεταξύ της ολοκληρωμένης εργασίας και της εργασίας που ακόμη απαιτείται; Πώς μπορεί η συνήθεια της διεκδίκησης των υποσχέσεων του Θεού να μεταμορφώσει την άποψή σας για τις ημιτελείς περιοχές; Ποιο βήμα θαρραλέας εμπιστοσύνης σας προσκαλεί ο Κύριος να κάνετε σήμερα, ακόμη και αν περιλαμβάνει κίνδυνο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τη μαρτυρία του Ιησού του Ναυή και του Χάλεβ, που εμπιστεύτηκαν τον λόγο Σου επί μακρά έτη. Δίδαξέ μας να κρατούμε τις υποσχέσεις Σου με την ίδια σταθερή λαβή, αρνούμενοι να αρκεστούμε σε μερικές νίκες. Κράτα τις καρδιές μας φρέσκες και τη δύναμή μας ανανεωμένη καθώς Σε ακολουθούμε ολοκληρωτικά. Δώσε μας θάρρος να ζητήσουμε τα δύσκολα μέρη όπου η παρουσία Σου θα φανεί πιο καθαρά. Ας φέρουν οι ζωές μας, όπως του Χάλεβ, το σημάδι της πιστής υπομονής και της τολμηρής προσδοκίας. Στο όνομα του Ιησού, που έχει προπορευθεί, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →