← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 117-118 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)

Ψαλμοί 117-118Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι Ψαλμοί 117 και 118 αποτελούν μαζί μία ενιαία κίνηση αίνου που αρχίζει από τα έθνη και καταλήγει στον αρχηγό της διαθήκης ο οποίος έχει ελευθερωθεί. Η σύντομη πρόσκληση του εκατοστού δεκάτου εβδόμου ψαλμού επεκτείνει τον αίνο του Ιεχωβά πέρα από τον Ισραήλ σε κάθε λαό, ενώ ο μακρύτερος ψαλμός που ακολουθεί θεμελιώνει αυτή την πρόσκληση στην συγκεκριμένη ιστορία ενός ανθρώπου που αναστήθηκε από θλίψη με το δεξί χέρι του Κυρίου. Και οι δύο ψαλμοί επομένως παρουσιάζουν την ίδια αλήθεια από αντίθετες πλευρές: το κυρίαρχο έλεος που εκλέγει έναν λαό και το ίδιο έλεος που στηρίζει τον μεμονωμένο μέσα σε αυτόν τον λαό. Ο αναγνώστης καλείται να παρατηρήσει πώς η οικουμενική πρόσκληση στηρίζεται στην ιδιαίτερη πιστότητα της διαθήκης, και πώς η ιδιαίτερη ελευθέρωση του ψαλμωδού γίνεται αφορμή για τα έθνη να δοξάσουν τον Θεό που τηρεί τον λόγο του. Σε αυτά τα κεφάλαια το Πνεύμα παρουσιάζει ούτε γυμνό συναίσθημα ούτε ιδιωτική ευχαριστία, αλλά την οργανωμένη απόκριση της εκκλησίας στον αμετάβλητο χαρακτήρα του Κυρίου της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τους δύο ψαλμούς διαδοχικά χωρίς διακοπή. Σημειώστε την κίνηση από την σύντομη εντολή που απευθύνεται σε όλα τα έθνη στο κεφάλαιο 117 προς την εκτεταμένη επανάληψη της προσωπικής και συλλογικής ελευθέρωσης στο κεφάλαιο 118. Παρατηρήστε την επανάληψη του σταθερού ελέους του Κυρίου ως θεμελίου κάθε πρόσκλησης σε αίνο. Σημειώστε τα σημεία όπου ο ψαλμωδός αφηγείται την θλίψη του, την κραυγή του και την απάντηση του Κυρίου, και προσέξτε πώς αυτά τα γεγονότα δηλώνονται ως έργο του ίδιου του Κυρίου. Προσέξτε ιδιαίτερα την δήλωση σχετικά με τον λίθο που απέρριψαν οι οικοδόμοι και την τελική πρόσκληση που συνδέει την θυσία ευχαριστίας με τις πύλες της δικαιοσύνης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ψαλμός 117 αποτελείται από δύο μόνο στίχους, όμως η συντομία του υπηρετεί την ακρίβεια και όχι την μείωση. Η εντολή για αίνο εκδίδεται προς κάθε έθνος επειδή το έλεος και η αλήθεια του Ιεχωβά έχουν αποκαλυφθεί με τρόπο που δεν δέχεται εθνικό περιορισμό. Το έλεος και η αλήθεια δεν παρουσιάζονται ως αφηρημένες ιδιότητες αλλά ως οι λειτουργικοί όροι της διαθήκης που ο Θεός ορκίστηκε στον Αβραάμ και επιβεβαίωσε σε κάθε επόμενη πράξη ελευθέρωσης. Ο ψαλμός επομένως προϋποθέτει ότι η γνώση αυτών των ιδιοτήτων θα φθάσει στα έθνη μέσω του ίδιου του λαού τον οποίο ο Θεός επέλεξε για να φέρει αυτή την γνώση. Όταν τα έθνη καλούνται, η ίδια η πρόσκληση λειτουργεί ως προφητεία ότι η διαθήκη θα επεκταθεί πέρα από τα αρχικά της όρια ενώ παραμένει αγκυρωμένη στον ίδιο εκλεκτικό σκοπό. Ο Ψαλμός 118 ανοίγει με την ίδια πρόσκληση για ευχαριστία, τώρα απευθυνόμενη πρώτα στον Ισραήλ, έπειτα στον οίκο του Ααρών, έπειτα σε όσους φοβούνται τον Κύριο. Η επανάληψη εγκαθιστά συνέχεια: η οικουμενική πρόσκληση στηρίζεται στην οργανωμένη ζωή της κοινότητας της διαθήκης. Ο ψαλμωδός αφηγείται έπειτα την δική του πορεία μέσα από θλίψη. Περιστοιχίστηκε, απωθήθηκε και ταπεινώθηκε, όμως δεν έπεσε επειδή ο Κύριος πήρε το μέρος του. Η γλώσσα είναι σκόπιμα θεοκεντρική· η νίκη αποδίδεται όχι στην απόφαση του ψαλμωδού αλλά στο δεξί χέρι του Κυρίου που υψώνεται. Το ίδιο χέρι που πειθάρχησε τον ψαλμωδό τον ελευθέρωσε επίσης, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη της διαθήκης περιλαμβάνει τόσο την άδεια της θλίψης όσο και τον ορισμό του τέλους της. Η δήλωση ότι ο λίθος τον οποίο απέρριψαν οι οικοδόμοι έγινε κεφαλή γωνίας ακολουθεί απευθείας από αυτή την ελευθέρωση. Η απόρριψη των οικοδόμων δεν εξηγείται ψυχολογικά αλλά δηλώνεται ως έργο του Κυρίου, θαυμαστό στα μάτια εκείνων που τον φοβούνται. Έτσι η προσωπική δικαίωση του ψαλμωδού γίνεται δημόσιο σημείο ότι ο Κύριος ανατρέπει κυριαρχικά τις ανθρώπινες κρίσεις για να εγκαταστήσει την δική του βουλή. Οι πύλες της δικαιοσύνης ανοίγονται μόνο σε όσους εισέρχονται με την θυσία ευχαριστίας, δείχνοντας ότι η πρόσβαση στην παρουσία του Θεού παραμένει οργανωμένη από τους ίδιους όρους της διαθήκης που διέπουν την αρχική πρόσκληση. Οι τελευταίοι στίχοι επιστρέφουν στο επαναλαμβανόμενο του σταθερού ελέους, τώρα ομολογημένο από τον ελευθερωμένο άνθρωπο ως το διαρκές θεμέλιο κάθε αίνου. Σε όλη την έκταση και των δύο ψαλμών το Πνεύμα διατηρεί μία ενιαία δογματική γραμμή: το έλεος που καλεί τα έθνη είναι το ίδιο έλεος που στηρίζει τον μεμονωμένο πιστό, και αμφότερα στηρίζονται στην αμετάβλητη πιστότητα του Κυρίου της διαθήκης.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτοί οι ψαλμοί στέκονται σε άμεση σχέση με την αποστολική διακήρυξη ότι ο απορριφθείς λίθος έγινε ακρογωνιαίος λίθος της εκκλησίας. Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης παραθέτουν την ίδια εικόνα για να ταυτίσουν τον Κύριο Ιησού ως εκείνον τον οποίο ο Θεός ύψωσε μετά την ανθρώπινη απόρριψη, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι το πρότυπο που αναγγέλλεται στον Ψαλμό 118 βρίσκει την αποφασιστική του εκπλήρωση στον Χριστό. Ταυτόχρονα η οικουμενική πρόσκληση του Ψαλμού 117 αναλαμβάνεται στην αποστολική αποστολή προς τα έθνη, δείχνοντας ότι ο σκοπός της διαθήκης πάντοτε σκόπευε στην συμπερίληψη των εθνών μέσα στον αίνο του ενός αληθινού Θεού. Οι Μεταρρυθμιστές διάβασαν αυτά τα κείμενα ως απόδειξη ότι η ομολογία της εκκλησίας για κυρίαρχη χάρη δεν είναι καινοτομία αλλά η ανάκτηση του αρχικού νοήματος του Ψαλτηρίου. Η έμφαση στο έργο του Κυρίου, και όχι στην ανθρώπινη επίτευξη, συμφωνεί με την συνεπή γραφική μαρτυρία ότι η σωτηρία είναι του Κυρίου από την αρχή μέχρι το τέλος. Έτσι οι δύο ψαλμοί μαζί παρέχουν τόσο το ένταλμα για τις αποστολές όσο και το πρότυπο για την λατρεία της εκκλησίας υπό την συνεχιζόμενη διαθήκη.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεστε να μετράτε την πιστότητα του Κυρίου από την απουσία θλίψης και όχι από τον ορισμό των ορίων της από αυτόν; Πώς η δήλωση ότι ο απορριφθείς λίθος έγινε κεφαλή γωνίας διορθώνει κάθε τάση να ερμηνεύετε την αντίθεση ως απόδειξη ότι ο Θεός απέσυρε την εύνοια της διαθήκης του; Σε ποια συγκεκριμένη πράξη ευχαριστίας αυτή την εβδομάδα θα ενωθείτε με τον οργανωμένο αίνο της κοινότητας της διαθήκης αντί να μείνετε ικανοποιημένοι με ιδιωτική ευγνωμοσύνη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ της διαθήκης, που κάλεσες τα έθνη στον αίνο του ελέους και της αλήθειας σου, χάρισε να δεχθούμε αυτούς τους ψαλμούς όχι ως μακρινά τραγούδια αλλά ως τον παρόντα κανόνα της δικής μας ομολογίας. Στήριξε την εκκλησία σου με το ίδιο δεξί χέρι που ελευθέρωσε τον ψαλμωδό, και καθίδρυσε τον απορριφθέντα λίθο ως το ασφαλές θεμέλιο κάθε συνάθροισης που φοβάται το όνομά σου. Διαφύλαξέ μας από το να μετρούμε την αγάπη σου με το μέτρο της ευκολίας μας, και δίδαξέ μας να αποδίδουμε τόσο την θλίψη όσο και την ελευθέρωση στον κυρίαρχο ορισμό σου. Ας προσφέρεται η θυσία ευχαριστίας συνεχώς στις πύλες της δικαιοσύνης, μέχρι την ημέρα που κάθε έθνος που προσκλήθηκε στον εκατοστό δέκατο έβδομο ψαλμό θα ενωθεί με τον Ισραήλ του Θεού στον αιώνιο ύμνο των λελυτρωμένων. Διά του Ιησού Χριστού, της κεφαλής της γωνίας, το ζητούμε. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.