Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης
Α' Ιωάννου 3 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το τρίτο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής του Ιωάννου εκθέτει την υψηλή αξιοπρέπεια εκείνων τους οποίους ο Θεός έχει καλέσει σε συμφιλίωση διαθήκης με τον εαυτό του μέσω του Υιού. Από την κυρίαρχη απόφαση του Πατέρα προέρχεται η υιοθεσία με την οποία οι πιστοί λογίζονται ως τέκνα του, όχι από κάποια αξία που κατοικεί σε αυτούς αλλά από την καθαρή ευαρέσκεια του θελήματός του. Αυτή η θέση συνεπάγεται υποχρέωση συμμόρφωσης με την αγιότητα εκείνου που τους ονόμασε έτσι. Ο απόστολος ιχνηλατεί τη γραμμή από τη θεία πρωτοβουλία στην επακόλουθη αναγκαιότητα της καθαρότητας, δείχνοντας ότι τα τέκνα του Θεού χαρακτηρίζονται από μια ζωή που αρνείται την πρακτική της αμαρτίας και εκδηλώνεται με αγάπη προς τους αδελφούς. Το κεφάλαιο λοιπόν υπηρετεί τόσο για να επιβεβαιώσει τη βεβαιότητα εκείνων που ανήκουν στη διαθήκη όσο και για να τους διακρίνει από εκείνους που παραμένουν υπό την εξουσία του πονηρού. Με αυτόν τον τρόπο το κείμενο υποστηρίζει την κυριαρχία του Θεού στην εκλογή ενώ απαιτεί την υπακοή που πηγάζει από την ίδια αυτή εκλεκτική χάρη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το κεφάλαιο πλήρως, προσέχοντας την κίνηση από τη διακήρυξη της υιοθετικής αγάπης στην πρόσκληση για καθαρότητα θεμελιωμένη στην μελλοντική ελπίδα. Παρατηρήστε πώς το κείμενο διακρίνει τα τέκνα του Θεού από τα τέκνα του διαβόλου με τα διπλά σημάδια της δικαιοσύνης και της αδελφικής αγάπης. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι όσοι γεννήθηκαν από τον Θεό δεν συνεχίζουν στην αμαρτία, και σημειώστε τη σύνδεση που γίνεται μεταξύ της εμπιστοσύνης ενώπιον του Θεού και της τήρησης των εντολών του. Προσέξτε ιδιαίτερα τον τρόπο με τον οποίο η παρούσα ταυτότητα ως τέκνα ενώνονται με μια εσχατολογική ελπίδα που ασκεί καθαρτική δύναμη στο παρόν.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει κατευθύνοντας την προσοχή στην αγάπη του Πατέρα που χαρίζει σε ορισμένα πρόσωπα το όνομα των τέκνων. Αυτή η ονομασία δεν είναι κενός τίτλος αλλά πραγματική αλλαγή θέσης που επιτελείται με θεία απόφαση. Επειδή ο κόσμος δεν γνωρίζει τον Θεό, αποτυγχάνει επίσης να αναγνωρίσει εκείνους που φέρουν το όνομά του. Η παρούσα πραγματικότητα της υιοθεσίας, όμως, βρίσκεται σε ένταση με μια ακόμη μεγαλύτερη πραγματικότητα που θα αποκαλυφθεί· αυτό που οι πιστοί θα είναι δεν έχει ακόμη φανερωθεί, όμως η γνώση ότι θα είναι όμοιοι με τον Υιό όταν αυτός φανερωθεί παρέχει επαρκή βάση για παρούσα δράση. Αυτή η ελπίδα, στερεωμένη στην εμφάνιση του Χριστού, εκφράζεται στην κάθαρση του εαυτού, διότι η ομοιότητα με τον καθαρό απαιτεί την απομάκρυνση του μολυσμού. Το επιχείρημα στρέφεται στη φύση της αμαρτίας. Η αμαρτία ορίζεται ως ανομία, παράβαση της θείας τάξης που καθιερώθηκε από τον κυρίαρχο Νομοθέτη. Ο Χριστός εμφανίστηκε για να αφαιρέσει τις αμαρτίες, και σε αυτόν δεν υπάρχει αμαρτία· επομένως όσοι μένουν σε αυτόν δεν μπορούν να επιμένουν στην πρακτική που ήρθε να καταστρέψει. Εκείνος που συνεχίζει στην αμαρτία ούτε τον έχει δει ούτε τον έχει γνωρίσει. Αυτό οδηγεί σε σαφή διαφοροποίηση: ο πράττων δικαιοσύνη είναι δίκαιος, όπως ακριβώς ο Χριστός είναι δίκαιος, ενώ ο πράττων αμαρτία είναι εκ του διαβόλου, ο οποίος αμάρτησε από την αρχή. Ο Υιός του Θεού ήρθε για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου. Όσοι γεννήθηκαν από τον Θεό, επειδή ο σπόρος του παραμένει σε αυτούς, δεν πράττουν αμαρτία· η νέα γέννηση που επιτελέστηκε από τη θεία δύναμη τους διαφυλάσσει από την κυριαρχία της αμαρτίας. Η διάκριση μεταξύ των τέκνων του Θεού και των τέκνων του διαβόλου καθίσταται εμφανής στην πράξη: ο μη πράττων δικαιοσύνη ή ο αποτυγχάνων να αγαπήσει τον αδελφό του δεν είναι εκ του Θεού. Η εντολή να αγαπάμε ο ένας τον άλλον ανάγεται στην αρχή, όμως το μίσος του Κάιν προς τον Άβελ απεικονίζει την έχθρα που επιμένει μεταξύ των δύο σπερμάτων. Το μίσος του κόσμου προς τους πιστούς δεν αποτελεί λοιπόν αιτία έκπληξης· ακολουθεί το πρότυπο που καθιερώθηκε από την αρχή. Η αγάπη δεν πρέπει να ομολογείται μόνο με λόγια αλλά να αποδεικνύεται με έργα, ιδιαίτερα με την προθυμία να θυσιάσει κανείς τη ζωή του για τους αδελφούς. Η βεβαιότητα προκύπτει όταν η καρδιά δεν κατακρίνει, διότι ο Θεός είναι μεγαλύτερος από την καρδιά και γνωρίζει τα πάντα. Η υπακοή στις εντολές, ιδιαίτερα η εντολή να πιστεύουμε στο όνομα του Υιού και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, διατηρεί τον πιστό σε μένουσα ένωση με τον Θεό, ο οποίος έχει δώσει το Πνεύμα του ως επιβεβαιωτικό μάρτυρα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τα ίδια θέματα της υιοθετικής υιοθεσίας και της επακόλουθης αγιότητας εμφανίζονται στο όγδοο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, όπου το Πνεύμα της υιοθεσίας δίνει τη δυνατότητα στους πιστούς να κραυγάζουν Αββά, Πατέρα, και όπου η πρόγνωση και η προορισμός του Θεού καταλήγουν σε συμμόρφωση με την εικόνα του Υιού. Η επιστολή προς Εφεσίους επίσης θεμελιώνει την κλήση των αγίων στην εκλεκτική αγάπη του Θεού πριν από τη θεμελίωση του κόσμου, με τον σκοπό της αγιότητας να εκτίθεται ως καρπός αυτής της εκλογής. Μέσα στο Ιωάννειο σώμα η ίδια έμφαση επανέρχεται στο Ευαγγέλιο, όπου όσοι δόθηκαν στον Υιό από τον Πατέρα φυλάσσονται από τη θεία δύναμη και φέρουν καρπό που μαρτυρεί την ένωσή τους με τον Χριστό. Οι μεταρρυθμιστές θεολόγοι διάβασαν αυτά τα χωρία μαζί ως δείχνοντας την αδιάσπαστη σύνδεση μεταξύ του μυστικού διατάγματος του Θεού και της ορατής υπακοής του λαού του, αρνούμενοι κάθε διαχωρισμό που θα καθιστούσε την αγιότητα προαιρετική ή που θα θεμελίωνε τη βεβαιότητα σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το έργο του τρισυπόστατου Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η ελπίδα να γίνουμε όμοιοι με τον Χριστό κατά την εμφάνισή του διαμορφώνει τις καθημερινές επιλογές σας σχετικά με την αμαρτία και τη δικαιοσύνη; Πώς η διάκριση που γίνεται στο κεφάλαιο μεταξύ των τέκνων του Θεού και των τέκνων του διαβόλου δοκιμάζει την αυθεντικότητα της ομολογίας της πίστης σας; Πού βλέπετε την εντολή να αγαπάτε τους αδελφούς να απαιτείται πιο σαφώς από εσάς στις παρούσες περιστάσεις σας, και ποια υπακοή απαιτεί αυτή η απαίτηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Πατέρα, που εκ του ιδίου σου θελήματος κάλεσες έναν λαό από το σκότος στην κοινωνία του Υιού σου, χάρισε να περιπατούμε άξια του ονόματος που μας απένειμες. Φύλαξέ μας από κάθε πρακτική που αντιφάσκει με τη θέση μας ως τέκνων σου, και κάνε την ελπίδα της συμμόρφωσης με τον Χριστό να καθαρίζει τις διαθέσεις και τις πράξεις μας. Ενίσχυσέ μας να αγαπάμε τους αδελφούς με έργο και αλήθεια, ώστε το σημάδι της οικογένειάς σου να είναι εμφανές μεταξύ μας. Διαφύλαξέ μας από την κυριαρχία της αμαρτίας με τη δύναμη της νέας γεννήσεως που επέφερες, και επιβεβαίωσε τις καρδιές μας στην υπακοή της πίστεως. Ζητούμε αυτά για χάρη της διαθηκικής σου πιστότητας, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.