Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παροιμίαι 1-2 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς στην Αγία Γραφή στις Παροιμίες κεφάλαια 1 και 2. Η προσεκτική, στίχο προς στίχο ερμηνεία του Μπαρνς στέκεται στο σαφές ερμηνευτικό ρεύμα του Αμερικανικού Πρεσβυτεριανισμού, ιχνηλατώντας την πορεία της αληθινής σοφίας από την πρώτη της πρόσκληση μέχρι την πλουσιότερη υπόσχεσή της. Με ευλάβεια προς το κείμενο και αγάπη για την Εκκλησία, τα σχόλιά του ξεδιπλώνουν τη συμβουλή που δόθηκε από το Πνεύμα και εξοπλίζει τους πιστούς να περπατούν εν φόβω Κυρίου. Ας υπηρετήσουν αυτές οι σημειώσεις ως σταθερός οδηγός, ωθώντας μας να κρύψουμε τον Λόγο του Θεού στις καρδιές μας και να εκτιμήσουμε τη γνώση του Αγίου πάνω από κάθε επίγειο κέρδος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τις Παροιμίες 1 και 2 από την αρχή μέχρι το τέλος, ακούγοντας την επαναλαμβανόμενη φωνή του πατέρα προς τον γιο του και την δημόσια κραυγή της Σοφίας στους δρόμους. Ας εγκατασταθούν οι λέξεις χωρίς βιασύνη, σημειώνοντας τις προειδοποιήσεις κατά των πονηρών συντρόφων και τις λαμπρές υποσχέσεις που δίνονται σε όσους ζητούν την κατανόηση ως κρυμμένο θησαυρό. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά για την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ανοίγει θέτοντας τον σκοπό του συγγραφέα να παράσχει ένα ηθικό εγχειρίδιο για τους νέους και για κάθε αναζητητή σοφίας.
Στίχος 2. Ο σκοπός του συγγραφέα είναι να εκπαιδεύσει. Γράφει αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί ηθικό εγχειρίδιο για τους νέους, αν και όχι μόνο για τους νέους. Από όλα τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, αυτό είναι το πιο ξεχωριστά εκπαιδευτικό. Μια σύγκριση του με ένα παρόμοιο εγχειρίδιο, τις «ρησεις των πατέρων», στη Μισνά, θα βοηθούσε τον σπουδαστή να μετρήσει τη διαφορά μεταξύ της Γραφικής και της ραβινικής διδασκαλίας. Σοφία - Η δύναμη με την οποία η ανθρώπινη προσωπικότητα φτάνει στην υψηλότερη πνευματική της τελειότητα, με την οποία όλα τα κατώτερα στοιχεία εναρμονίζονται με το υψηλότερο, προσωποποιείται τώρα ως ζωογόνος και δημιουργική. Συγκρίνετε τις σημειώσεις του Ιώβ 28:23, κ.λπ. Παιδεία - δηλαδή, πειθαρχία ή εκπαίδευση, το πρακτικό συμπλήρωμα της πιο θεωρητικής σοφίας. Κατανόηση - Η δύναμη διάκρισης του ορθού από το εσφαλμένο, της αλήθειας από το αντίγραφό της. Οι τρεις λέξεις σοφία, παιδεία, φρόνησις (Εβδομήκοντα) εκφράζουν πολύ ευτυχώς τη σχέση των λέξεων στα εβραϊκά.Στη συνέχεια δείχνει ότι ο φόβος του Κυρίου είναι η αληθινή αρχή όλης της σοφίας και το μόνο ασφαλές σημείο εκκίνησης για την ηθική εκπαίδευση.
Στίχος 7. Η αρχή της σοφίας βρίσκεται στην διάθεση του σεβασμού και του δέους. Ο φόβος του πεπερασμένου ενώπιον του Απείρου, του αμαρτωλού ενώπιον του Αγίου (συγκρίνετε Ιώβ 42:5-6), αυτός για τον Ισραηλίτη ήταν το σημείο εκκίνησης όλης της αληθινής σοφίας. Στο Βιβλίο του Ιώβ 28:28 εμφανίζεται ως χρησμός συνοδευόμενος από την ευγενέστερη ποίηση. Στους Ψαλμούς 111:10 έρχεται ως η χορωδιακή κατάληξη ενός ναϊκού ύμνου. Εδώ είναι το σύνθημα μιας αληθινής ηθικής εκπαίδευσης. Αυτός ο φόβος δεν έχει βασανισμό και είναι συμβατός με την παιδική αγάπη. Αλλά αυτός και όχι η αγάπη είναι η «αρχή της σοφίας». Μέσα από διαδοχικά στάδια και με την πειθαρχία της ζωής, η αγάπη αναμειγνύεται με αυτόν και τον τελειοποιεί.Ο Μπαρνς παρουσιάζει στη συνέχεια τη Σοφία ως βασιλικό πρόσωπο που υψώνει τη φωνή της στις πύλες και τις δημόσιες πλατείες της πόλης.
Στίχος 20. Η Σοφία προσωποποιείται. Στα εβραϊκά το ουσιαστικό είναι θηλυκό πληθυντικό, σαν να ήταν αυτή η Σοφία η βασίλισσα όλων των σοφιών, ενώνοντας μέσα της όλες τις αρετές τους. Υψώνει τη φωνή της, όχι στην απομόνωση, αλλά στους τόπους των ανθρώπων «έξω», δηλαδή έξω από τα τείχη, στους δρόμους, στο υψηλότερο σημείο όλων των τόπων συνάθροισης, στον ανοιχτό χώρο των πυλών όπου συναντώνται οι πρεσβύτεροι και ο βασιλιάς κάθεται για κρίση, στην καρδιά της ίδιας της πόλης Παροιμίες 1:21· μέσω σοφών, νομοθετών, διδασκάλων, και ακόμη περισσότερο μέσω της ζωής και των εμπειριών της, κηρύττει στην ανθρωπότητα. Ο Σωκράτης είπε ότι τα χωράφια και τα δέντρα δεν τον δίδαξαν τίποτα, αλλά ότι βρήκε τη σοφία που αναζητούσε στη συνομιλία με τους άνδρες που συναντούσε καθώς περπατούσε στους δρόμους και την αγορά της Αθήνας.Κλείνει το τμήμα δηλώνοντας την υπόσχεση που συνοδεύει τις προϋποθέσεις λήψης και θησαύρισης των λόγων της σοφίας.
Στίχος 1. Τώρα κατά τη θεία τάξη έρχεται η υπόσχεση Παροιμίες 2:5. Οι προϋποθέσεις της εκπλήρωσής της δηλώνονται στις Παροιμίες 2:1-4 σε τέσσερα σύνολα παράλληλων προτάσεων, καθένα με κάποια απόχρωση διακριτικού νοήματος. Έτσι, όχι μόνο «λαμβάνοντας», αλλά «κρύβοντας» ή θησαυρίζοντας - όχι μόνο το «αυτί», αλλά την «καρδιά» - όχι μόνο την απλή «κραυγή», αλλά την πρόθυμη «ύψωση της φωνής».
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπαρνς οδηγεί το μάθημα στο υψηλότερο σημείο του δηλώνοντας ότι ο φόβος του Κυρίου οδηγεί στην υπέρτατη ευλογία της γνώσης του ίδιου του Θεού.
Στίχος 5. Η υπόσχεση. Η υψηλότερη μακαριότητα είναι να γνωρίζει κανείς τον Θεό Ιωάννης 17:3. Αν μπορεί να πιεστεί κάποια διάκριση μεταξύ του «Κυρίου» יהוה και του «Θεού» אלהים εδώ, είναι ότι στον πρώτο προβάλλει η προσωπικότητα, στον δεύτερο η δόξα της θείας φύσης.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς ο φόβος του Κυρίου αναδιατάσσει τις καθημερινές μου επιλογές και τις στοργές μου; 2. Με ποιους τρόπους θησαυρίζω ενεργά τους λόγους της Γραφής ως κρυμμένο θησαυρό; 3. Πού έχω επιτρέψει σε πονηρούς συντρόφους ή σε απρόσεκτη ζωή να απειλήσουν την οδό της σοφίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ Ουράνιε, δώρησαι ἡμῖν τὴν σοφίαν, ἥτις ἀρχίζει ἀπὸ τοῦ φόβου Κυρίου, ἵνα ἀποστραφῶμεν τὰς δελεάσεις τῶν ἀσεβῶν καὶ περιπατήσωμεν ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς δικαιοσύνης. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ θησαυρίζωμεν τὸν Λόγον Σου ὑπὲρ πάντα πλοῦτον καὶ νὰ γνωρίζωμεν τὸν Υἱόν Σου, ἐν ᾧ κέκρυνται πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως. Κράτησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἐν εὐθύτητι καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς ἔτι βαθυτέρως εἰς τὴν γνῶσιν Σου, πρὸς δόξαν Σὴν μόνην. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →