← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους

Φιλιππησίους 2 — με τον Brown

Φιλιππησίους 2Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της ευλαβικής, στίχο προς στίχο έκθεσης που έχει θρέψει γενιές πιστών, στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset, και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο. Η προσέγγισή τους στο κεφάλαιο 2 των Φιλιππησίων αναπτύσσει την έκκληση του αποστόλου για ενότητα και ταπεινοφροσύνη, παρουσιάζοντας την αυτοκένωση του Χριστού ως πρότυπο για κάθε ακόλουθο. Με προσεκτική προσοχή στο ελληνικό κείμενο και τη ροή της ιστορίας της λύτρωσης, αυτοί οι μελετητές ανιχνεύουν πώς το φρόνημα του Χριστού οδηγεί τόσο στην παρούσα υπακοή όσο και στη μελλοντική δόξα. Το έργο τους μας προσκαλεί να διαβάσουμε την Αγία Γραφή με το νου και την καρδιά μας αφοσιωμένους, ώστε η ίδια ταπεινοφροσύνη που χαρακτήρισε τον Υιό να χαρακτηρίσει την Εκκλησία Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 2 των Φιλιππησίων. Ακούστε την τετραπλή έκκληση για ενότητα, τη μεγαλοπρεπή περιγραφή της ταπείνωσης και της εξύψωσης του Χριστού, και την πρακτική πρόσκληση να εργαστείτε για τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε φράση να διαμορφώσει την κατανόησή σας για το τι σημαίνει να έχετε το φρόνημα του Χριστού ανάμεσα στο λαό Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset, και Brown ανοίγουν την έκθεση παραθέτοντας τα τέσσερα παρακινητικά κίνητρα που υποστηρίζουν την έκκληση για ομοφροσύνη στο στίχο 1. Στίχος 1. 1. Το 'λοιπόν' υποδηλώνει ότι εδώ επεκτείνεται στην προτροπή ( :- ), 'εν ενί πνεύματι, μια ψυχή (νου).' Προτρέπει τέσσερα παρακινητικά κίνητρα σε αυτόν τον στίχο, για να ενσταλάξει τα τέσσερα χριστιανικά καθήκοντα που αντιστοιχούν αντίστοιχα σε αυτά ( :- ). 'Ίνα το αυτό φρονήτε, την αυτήν αγάπην έχοντες, σύμψυχοι, το εν φρονούντες'· (1) 'Εάν τις παρακλήσις εν Χριστώ,' δηλαδή, οποιαδήποτε παρηγοριά της οποίας ο Χριστός είναι η πηγή, οδηγώντας σας να επιθυμείτε να με παρηγορήσετε στις θλίψεις μου που υπέστην για χάρη του Χριστού, μου οφείλετε να εκπληρώσετε το αίτημά μου 'ίνα το αυτό φρονήτε' [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ και ΕΣΤΙΟΣ]: (2) 'Εάν τις παραμυθία αγάπης,' το συμπλήρωμα της 'παρακλήσεως εν Χριστώ'· (3) 'Εάν τις κοινωνία Πνεύματος' (κοινωνία μαζί ως Χριστιανοί, που πηγάζει από την κοινή συμμετοχή στο) Πνεύμα' ( :- ). Όπως οι Παγανιστές εννοούσαν κυριολεκτικά αυτούς που ήταν από το ίδιο χωριό, και έπιναν από την ίδια πηγή, πόσο μεγαλύτερη είναι η ένωση που συνδέει αυτούς που πίνουν από το ίδιο Πνεύμα! ( 1 Κορινθίους 12:4 ; 1 Κορινθίους 12:13 ) [ΓΡΟΤΙΟΣ]: (4) 'Εάν τις σπλάγχνα (τρυφερές συγκινήσεις) και οικτιρμοί (συμπόνια),' τα συμπληρώματα της 'κοινωνίας του Πνεύματος.' Τα αντίθετα των δύο ζευγών, στα οποία εμπίπτουν τα τέσσερα, αποδοκιμάζονται, Φιλιππησίους 2:3 ; Φιλιππησίους 2:4 . Στη συνέχεια παρουσιάζουν τον ίδιο τον Χριστό ως το ένα εξέχον παράδειγμα που δεν ζήτησε το δικό Του στο στίχο 5. Στίχος 5. 5. Τα αρχαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν, 'Τούτο φρονείσθω εν υμίν,' κ.λπ. Δεν παρουσιάζει τον εαυτό του (βλ. Φιλιππησίους 2:4 , και Φιλιππησίους 2:4- : ) ως παράδειγμα, αλλά τον Χριστό, ΤΟΝ ΕΝΑ εξέχοντα που δεν ζήτησε το δικό Του, αλλά 'εταπείνωσεν εαυτόν' ( Φιλιππησίους 2:8 ), πρώτον λαμβάνοντας τη φύση μας, δεύτερον, ταπεινώνοντας τον εαυτό του περαιτέρω σε αυτή τη φύση ( Ρωμαίους 15:3 ). Στη συνέχεια ανιχνεύουν την ακριβή φύση της αυτοκένωσής Του καθώς έλαβε τη μορφή δούλου στο στίχο 7. Στίχος 7. 7. εαυτόν εκένωσεν, μορφήν δούλου λαβών, εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος. Οι δύο τελευταίες προτάσεις (χωρίς τους συνδέσμους, 'και . . και,' στα ελληνικά) εκφράζουν σε τι συνίσταται η 'κένωσις εαυτού' του Χριστού, δηλαδή, στο 'λαβών μορφήν δούλου' (βλ. :- · σύγκρινε Έξοδος 21:5 ; Έξοδος 21:6 ; Ψαλμοί 40:6 , αποδεικνύοντας ότι ήταν την εποχή που ανέλαβε σώμα, έλαβε 'τη μορφή δούλου'), και για να εξηγήσει πώς έλαβε 'τη μορφή δούλου,' προστίθεται, 'εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος.'
Σκεφτείτε
Ως συνέπεια αυτής της υπακοής, καταλήγουν με την υπέρτατη εξύψωση που αποδόθηκε στο όνομα του Ιησού στο στίχο 9. Στίχος 9. 9. Διό —ως η δίκαιη συνέπεια της αυτοταπείνωσης και υπακοής Του ( Ψαλμοί 8:5 ; Ψαλμοί 8:6 ; Ψαλμοί 110:1 ; Ψαλμοί 110:7 ; Ματθαίος 28:18 ; Λουκάς 24:26 ; Ιωάννης 5:27 ; Ιωάννης 10:17 ; Ρωμαίους 14:9 ; Εφεσίους 1:20-22 ; Εβραίους 2:9 ). Μια υπόδειξη, ότι αν θέλουμε να εξυψωθούμε αργότερα, πρέπει και εμείς, κατά το παράδειγμά Του, να ταπεινωθούμε τώρα ( Φιλιππησίους 2:3 ; Φιλιππησίους 2:5 ; Φιλιππησίους 3:21 ; 1 Πέτρου 5:5 ; 1 Πέτρου 5:6 ). Ο Χριστός εκένωσε τον Χριστό· ο Θεός εξύψωσε τον Χριστό ως άνθρωπο σε ισότητα με τον Θεό [BENGEL]. υπερύψωσε — Ελληνικά, 'υπερεξύψωσε' ( 1 Πέτρου 5:6- : ). έδωκεν αυτώ — Ελληνικά, 'του απέδωσε.' όνομα —μαζί με την αντίστοιχη πραγματικότητα, δόξα και μεγαλείο. το οποίο —Μετάφραση, δηλαδή, 'το οποίο είναι υπεράνω παντός ονόματος.' Το όνομα 'ΙΗΣΟΥΣ' ( Φιλιππησίους 2:10 ), το οποίο είναι ακόμη και τώρα εν δόξη το όνομα τιμής Του ( Πράξεις 9:5 ). 'Υπεράνω' όχι μόνο ανθρώπων, αλλά και αγγέλων ( Πράξεις 9:5- : ). Τέλος, πιέζουν την οικουμενική ομολογία που κάθε γλώσσα θα κάνει προς δόξαν του Θεού Πατέρα στο στίχο 11. Στίχος 11. 11. πάσα γλώσσα —Σύγκρινε 'παν γόνυ' ( Φιλιππησίους 2:10 ). Με κάθε τρόπο θα αναγνωριστεί ως Κύριος (όχι πλέον ως 'δούλος,' Φιλιππησίους 2:7 ). Καθώς κανείς δεν μπορεί να το κάνει πλήρως 'ει μη εν Πνεύματι Αγίω' ( Φιλιππησίους 2:7- : ), τα πνεύματα των καλών ανθρώπων που έχουν πεθάνει, πρέπει να είναι η τάξη που εννοείται άμεσα, Φιλιππησίους 2:10 , 'των καταχθονίων.' εις δόξαν Θεού Πατρός —ο μεγάλος σκοπός του μεσιτικού αξιώματος και της βασιλείας του Χριστού, η οποία θα παύσει όταν αυτός ο σκοπός θα έχει πλήρως επιτευχθεί ( Ιωάννης 5:19-23 ; Ιωάννης 5:30 ; Ιωάννης 17:1 ; Ιωάννης 17:4-7 ; 1 Κορινθίους 15:24-28 ).
Απαντήστε
1. Πού στις παρούσες σχέσεις μου με καλεί ο Κύριος να αφήσω κατά μέρος την εγωιστική φιλοδοξία για να εκτιμήσω τους άλλους καλύτερα από τον εαυτό μου; 2. Πώς ο διαλογισμός πάνω στην αυτοκένωση του Χριστού αναδιαμορφώνει την προθυμία μου να υπηρετώ χωρίς αναγνώριση; 3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να κρατήσω ψηλά τον λόγο της ζωής αυτή την εβδομάδα, ώστε οι άλλοι να δουν το φως του Χριστού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φρόνημα του Χριστού που τέθηκε ενώπιόν μας στον λόγο Σου. Δώσε να διαμορφωθεί μέσα μας, μέσω του Πνεύματός Σου, η ίδια ταπεινοφροσύνη που οδήγησε τον Κύριό μας στον σταυρό. Απάλλαξέ μας από κάθε ρίζα εγωιστικής προσπάθειας και γέμισέ μας με την αγάπη που επιδιώκει το καλό των άλλων. Εργάσου μέσα μας και το θέλειν και το ενεργείν σύμφωνα με την ευαρέσκειά Σου, ώστε οι ζωές μας να λάμπουν ως φώτα σε αυτόν τον σκοτεινό κόσμο. Ας κάμψει κάθε γόνυ και ας ομολογήσει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, προς την αιώνια δόξα Σου. Ενδυνάμωσέ μας να εργαστούμε για τη σωτηρία μας με φόβο και τρόμο μέχρι την ημέρα του Χριστού. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →