Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 15 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για μια προσεκτική ερμηνεία του κεφαλαίου 15 της Προς Ρωμαίους. Ο Μπάρνς γράφει με τη σταθερή σαφήνεια του Πρεσβυτεριανού ερμηνευτή, ανιχνεύοντας την έκκληση του αποστόλου προς ενότητα, ανεκτικότητα και την κοινή δοξολογία Ιουδαίων και Εθνικών. Τα σχόλιά του διατηρούν το ίδιο το κείμενο στο προσκήνιο ενώ δείχνουν πώς κάθε προτροπή στηρίζεται στο ολοκληρωμένο έργο του Χριστού. Ακούμε για την ίδια πνευματοδότηση υπομονή που συνιστά το κεφάλαιο, ζητώντας από τον Κύριο να διαμορφώσει τις καρδιές μας με τον λόγο που έχει διαφυλάξει για την Εκκλησία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε την Προς Ρωμαίους 15 αργά και προσευχητικά, προσέχοντας την κίνηση του αποστόλου από τον ισχυρό που βαστάζει τον αδύναμο, μέσω του παραδείγματος του Χριστού, μέχρι την ενωμένη δοξολογία όλων των εθνών. Κάνουμε παύση μετά από κάθε παράγραφο και ζητούμε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά καθώς και τον νου. Το κεφάλαιο τελειώνει με μια ευλογία ελπίδας· δεχόμαστε αυτήν ως υπόσχεση για ολόκληρο τον λαό του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει το κεφάλαιο αναλαμβάνοντας τις υποχρεώσεις του ισχυρού.
Εδάφιο 1. Εμείς λοιπόν που είμαστε ισχυροί - Ο απόστολος επαναλαμβάνει το θέμα του προηγούμενου κεφαλαίου· και συνεχίζει την προτροπή προς αδελφική αγάπη και αμοιβαία καλοσύνη και ανεκτικότητα. Με τον «ισχυρό» εδώ εννοεί τον ισχυρό «εν πίστει» σχετικά με τα υπό συζήτηση θέματα· εκείνους των οποίων ο νους ήταν ελεύθερος από αμφιβολίες και αμηχανίες. Ο δικός του νους ήταν ελεύθερος από αμφιβολία, και υπήρχαν πολλοί άλλοι, ιδιαίτερα από τους Εθνικούς προσήλυτους, που είχαν τις ίδιες απόψεις. Αλλά πολλοί επίσης, ιδιαίτερα από τους «Ιουδαίους» προσήλυτους, είχαν πολλές αμφιβολίες και ενδοιασμούς. Οφείλουν να βαστάζουν - Αυτή η λέξη βαστάζω σημαίνει κυρίως «σηκώνω», «απομακρύνω», «αφαιρώ». Αλλά εδώ χρησιμοποιείται με ευρύτερη έννοια· «ανέχομαι, είμαι επιεικής προς, υπομένω υπομονετικά, δεν αντιμάχομαι»· Προς Γαλάτας 6:2· Αποκάλυψη 2:2, «Δεν μπορείς να υπομείνεις εκείνους που είναι κακοί». Και να μην αρέσουμε στον εαυτό μας - Να μην κάνουμε κύριο σκοπό μας να ικανοποιούμε τις δικές μας θελήσεις. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αρνηθούμε τον εαυτό μας, αν με αυτό μπορούμε να προάγουμε την ευτυχία των άλλων. Αυτό αναφέρεται ιδιαίτερα σε «γνώμες» για φαγητά και ποτά· αλλά μπορεί να εφαρμοστεί γενικά στη χριστιανική συμπεριφορά, ως ένδειξη ότι δεν πρέπει να κάνουμε τη δική μας ευτυχία ή ικανοποίηση το μέτρο της συμπεριφοράς μας, αλλά να επιδιώκουμε την ευημερία των άλλων· βλέπε το παράδειγμα του Παύλου, Α΄ Κορινθίους 9:19, Α΄ Κορινθίους 9:22· βλέπε επίσης Φιλιππησίους 2:4· Α΄ Κορινθίους 13:5, «Η αγάπη δεν ζητεί τα εαυτής»· Α΄ Κορινθίους 10:24, «Κανείς να μη ζητεί το εαυτού, αλλά ο καθένας το του άλλου»· επίσης Ματθαίος 16:24.Στη συνέχεια εικονογραφεί το ίδιο καθήκον από τη συμπεριφορά του Σωτήρα.
Εδάφιο 3. Διότι και ο Χριστός - Ο απόστολος προχωρεί, κατά τον συνήθη τρόπο του, να εικονογραφήσει όσα είπε με το παράδειγμα του Σωτήρα. Για έναν χριστιανό, το παράδειγμα του Κυρίου Ιησού θα παράσχει την πιο πρόσφορη, βέβαιη και ευτυχή εικονογράφηση της φύσεως και της έκτασης του καθήκοντός του. Δεν άρεσε στον εαυτό του - Αυτό δεν πρέπει να νοηθεί σαν ο Κύριος Ιησούς να μην ασχολήθηκε εκουσίως και πρόθυμα με το μεγάλο έργο Του. Δεν «αναγκάστηκε» να έρθει και να υποφέρει. Ούτε πρέπει να νοηθεί σαν να μην «ενέκρινε» το έργο, ή να μην έβλεπε την καταλληλότητά του. Αν δεν το ενέκρινε, δεν θα ασχολούνταν ποτέ με τις θυσίες και τις αυταπαρνήσεις του. Αλλά το νόημα μπορεί να εκφραστεί στα εξής: (1) Ήρθε για να κάνει το θέλημα ή την επιθυμία του Θεού στην «ανάληψη» του έργου της σωτηρίας.Ο Μπάρνς εφαρμόζει στη συνέχεια την αρχή στην αμοιβαία αποδοχή Ιουδαίων και Εθνικών πιστών.
Εδάφιο 7. Διά τούτο - Ενόψει όλων των σκέψεων που τείνουν να παράγουν ενότητα και αγάπη, οι οποίες έχουν παρουσιαστεί. Αναφέρεται στα διάφορα επιχειρήματα σε αυτό και στο προηγούμενο κεφάλαιο. Δέχεσθε ο ένας τον άλλον - Αναγνωρίζετε ο ένας τον άλλον ως χριστιανούς, και συμπεριφέρεστε ο ένας στον άλλον ως τέτοιον, αν και μπορεί να διαφέρετε σε γνώμη για πολλά μικρότερα θέματα· βλέπε Προς Ρωμαίους 14:3. Καθώς και ο Χριστός μας εδέχθη - Δηλαδή, μας εδέχθη ως φίλους και ακολούθους Του· βλέπε Προς Ρωμαίους 14:3. Προς δόξαν Θεού - Για να προάγει τη δόξα Του. Μας εξαγόρασε και μας αναγέννησε, για να προάγει την τιμή του Θεού· συγκρίνετε Εφεσίους 1:6. Καθώς ο Χριστός μας εδέχθη για να προάγει τη δόξα του Θεού, έτσι οφείλουμε να συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλον με παρόμοιο τρόπο για παρόμοιο σκοπό. Η προτροπή σε αυτό το εδάφιο απευθύνεται σε εκείνους που είχαν διαιρεθεί σε διάφορα σημεία σχετικά με τυπικές διατάξεις και τελετές· σε εκείνους που είχαν προσηλυτιστεί από «Εθνικούς» και «Ιουδαίους»· και ο απόστολος λέει εδώ ότι ο Χριστός εδέχθη «και τους δύο». Για να επιβάλει αυτό, και ιδιαίτερα για να δείξει στους «Ιουδαίους» προσήλυτους ότι οφείλουν να δέχονται και να αναγνωρίζουν τους «Εθνικούς» αδελφούς τους, προχωρεί να δείξει, στους επόμενους στίχους, ότι ο Χριστός είχε αναφορά και στους «δύο» στο έργο Του. Δείχνει αυτό σε σχέση με τους «Ιουδαίους» Προς Ρωμαίους 15:8, και προς τους «Εθνικούς» Προς Ρωμαίους 15:9-12. Έτσι, αντλεί όλα τα επιχειρήματά του από το έργο του Χριστού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς εξάγει τις βαθιές συνέπειες της υπομονής του Χριστού στον ονειδισμό για την ενότητα της Εκκλησίας.
Έπεσε επάνω μου - Με άλλα λόγια, ο Χριστός ήταν πρόθυμος να υποφέρει ονειδισμό και περιφρόνηση για να κάνει καλό σε άλλους. Υπέμεινε συκοφαντία και περιφρόνηση σε όλη Του τη ζωή, από εκείνους που με τα χείλη και τη ζωή τους κακολογούσαν τον Θεό, ή ονείδιζαν τον Δημιουργό τους. Μπορούμε να μάθουμε εδώ, (1) Ότι η περιφρόνηση του Ιησού Χριστού είναι περιφρόνηση εκείνου που Τον διόρισε. (2) Μπορούμε να δούμε την καλοσύνη του Κυρίου Ιησού στο ότι ήταν πρόθυμος έτσι να «ρίξει τον εαυτό Του» ανάμεσα στον αμαρτωλό και τον Θεό· να «παρεμβάλει», κατά κάποιον τρόπο, τις αμαρτίες μας, και να φέρει τα αποτελέσματά τους στο ίδιο Του το πρόσωπο. Στάθηκε ανάμεσα «σε εμάς» και στον Θεό· και τόσο οι ονειδισμοί όσο και η θεία δυσαρέσκεια που οφειλόταν σε αυτούς, «συνάντησαν» στο ιερό Του πρόσωπο, και παρήγαγαν τις θλίψεις της εξιλέωσης - την πικρή αγωνία Του στον κήπο και στον σταυρό. Ο Ιησούς έδειξε έτσι την αγάπη Του προς τον Θεό στο ότι ήταν πρόθυμος να βαστάξει τους ονειδισμούς που στρέφονταν εναντίον Του· και την αγάπη Του προς «τους ανθρώπους» στο ότι ήταν πρόθυμος να υπομείνει τις θλίψεις αναγκαίες για να εξιλεώσει αυτές ακριβώς τις αμαρτίες.Κλείνει το τμήμα κατευθύνοντας την προσοχή στον Θεό της ελπίδας που γεμίζει τους πιστούς με χαρά και ειρήνη.
Εδάφιο 13. Τώρα ο Θεός της ελπίδας - Ο Θεός που «εμπνέει», ή «παράγει» την χριστιανική ελπίδα. Πάσα χαρά και ειρήνη - Προς Ρωμαίους 14:17. Αν ήταν γεμάτοι με αυτά, δεν θα υπήρχε έριδα και φιλονικία. Εν τη πίστει - Το αποτέλεσμα της πίστεως είναι να παράγει αυτή τη χαρά και την ειρήνη. Ώστε να περισσεύετε ... - Ώστε η ελπίδα σας να είναι σταθερή και ισχυρή. Διά της δυνάμεως ... - Διά μέσου της ισχυρής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος. Είναι μόνο διά της δυνάμεώς Του που ο χριστιανός έχει την ελπίδα της αιωνίου ζωής· βλέπε Εφεσίους 1:13-14· Προς Ρωμαίους 8:24.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού στην παρούσα κοινωνία μου μου ζητείται να ανεχθώ έναν αδελφό ή αδελφή αντί να αρέσω στον εαυτό μου; 2. Πώς το παράδειγμα του Χριστού που δέχθηκε και Ιουδαίους και Εθνικούς διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο υποδέχομαι εκείνους που διαφέρουν από εμένα; 3. Σε ποια συγκεκριμένη δοκιμασία προσβλέπω στον Θεό της ελπίδας για να παράγει υπομονή και παρηγορία διά του λόγου Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, πλήρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐν ὑπομονῇ καὶ παρακλήσει τῶν Γραφῶν σου, ἵνα περισσεύωμεν ἐν ἐλπίδι καὶ ὑπομένωμεν τοὺς ἀσθενεῖς ἐν πίστει, μὴ ζητοῦντες νὰ ἀρέσκωμεν εἰς ἑαυτούς, ἀλλὰ νὰ οἰκοδομῶμεν αὐτοὺς ἐν ἀγάπῃ. Ἕνωσον τὰς καρδίας καὶ τὰς φωνάς ἡμῶν, ὦ Θεὲ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως, ἵνα ὁμοθυμαδὸν σὲ δοξάζωμεν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →