← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωνάς

Ιωνάς 1-2 — με τον Μπάρνς

Ιωνάς 1-2Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση του αμερικανικού ευαγγελικού πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για μια εξαμερή περισυλλογή στα αρχικά κεφάλαια του Ιωνά. Η προσεκτική προσοχή του Μπάρνς στο εβραϊκό κείμενο και τη ροή της λυτρωτικής ιστορίας ανοίγει την απρόθυμη αποστολή του προφήτη σε νέο φως. Οι σημειώσεις του ιχνηλατούν την αδιάσπαστη αλυσίδα της θείας αποκάλυψης από την ιστορία του Ισραήλ στον ευρύτερο εθνικό κόσμο. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτά τα αρχαία λόγια στις δικές μας κλήσεις σε υπακοή. Είθε ο ίδιος Κύριος που καταδίωξε τον Ιωνά να σταθεροποιήσει επίσης τις καρδιές μας για πιστή ανταπόκριση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 1 και 2 του Ιωνά με μετρημένη, προσευχητική φωνή. Ας αφήσουμε την αφήγηση της κλήσης του προφήτη, της φυγής, της καταιγίδας και της σωτηρίας να ξεπλύνει την ψυχή χωρίς βιασύνη. Προσέξτε ιδιαίτερα τον επαναλαμβανόμενο θείο λόγο και την απάντηση του Ιωνά. Κάντε μια σύντομη παύση μετά από κάθε παράγραφο για να αφήσετε το κείμενο να εγκατασταθεί. Η ανάγνωση προετοιμάζει την καρδιά για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει ιχνηλατώντας τη συνδετική δύναμη του αρχικού 'Και' σε όλο τον κανόνα. Στίχος 1. Τώρα ο λόγος του Κυρίου - , κυριολεκτικά, «Και, ...» Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι διάφοροι εμπνευσμένοι συγγραφείς της Παλαιάς Διαθήκης σημειώνουν ότι αυτό που τους δόθηκε να γράψουν ενώθηκε με εκείνα τα ιερά βιβλία που ο Θεός είχε δώσει σε άλλους να γράψουν, και σχημάτισε μαζί τους ένα συνεχές σύνολο. Η λέξη, «Και», υπονοεί αυτό. Θα το έκανε σε οποιαδήποτε γλώσσα, και το κάνει στα εβραϊκά όσο σε οποιαδήποτε άλλη. Όπως ούτε εμείς, ούτε οποιοσδήποτε άλλος λαός, θα χρησιμοποιούσαμε χωρίς νόημα τη λέξη, Και, έτσι ούτε οι Εβραίοι. Ενώνει τα τέσσερα πρώτα βιβλία του Μωυσή μαζί· συνεχίζει την ιστορία μέσω του Ιησού του Ναυή, των Κριτών, των Βιβλίων του Σαμουήλ και των Βασιλέων. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη σημασία αυτού του ίδιου 'Και' για το μήνυμα του Θεού προς τα έθνη. Αλλά τότε είναι πιο προφανές ότι ένας Εβραίος προφήτης ή ιστορικός, όταν αρχίζει με τη λέξη, «Και», έχει έναν σκοπό σε αυτή την αρχή· χρησιμοποιεί μια καθολική λέξη όλων των γλωσσών με την ομοιόμορφη σημασία της σε όλες τις γλώσσες, για να ενώσει πράγματα μαζί. Και ακόμη πιο ακριβώς· αυτή η μορφή, «και ο λόγος του Κυρίου ήρθε σε - λέγοντας», εμφανίζεται ξανά και ξανά, συνδέοντας τα μαργαριτάρια μεγάλης αξίας των αποκαλύψεων του Θεού, και ενώνοντας αυτή τη νέα αποκάλυψη με όλες εκείνες που την είχαν προηγηθεί. Η λέξη, «Και», τότε ενώνει ιστορίες με ιστορίες, αποκαλύψεις με αποκαλύψεις, ενώνοντας σε ένα τις ιστορίες των έργων και των λόγων του Θεού, και συγχωνεύοντας τα βιβλία της Αγίας Γραφής σε ένα θείο βιβλίο. Αλλά η μορφή των λέξεων πρέπει να είχε προτείνει στους Ιουδαίους μια άλλη σκέψη, η οποία είναι μέρος της ευγνωμοσύνης μας και του ότι είμαστε Πράξεις 11:18 , «τότε και στους εθνικούς έδωσε ο Θεός μετάνοια προς ζωή». Ο Μπάρνς στρέφεται στη συνέχεια στη θεία εντολή και την άμεση άρνηση του προφήτη. Στίχος 3. Αλλά (Και) ο Ιωνάς σηκώθηκε για να φύγει ... από την παρουσία του Κυρίου - κυριολεκτικά «από το να είναι ενώπιον του Κυρίου». Ο Ιωνάς γνώριζε καλά, ότι ο άνθρωπος δεν μπορούσε να ξεφύγει από την παρουσία του Θεού, τον οποίο γνώριζε ως τον Αυτοϋπάρχοντα, Αυτόν που μόνο είναι, τον Δημιουργό του ουρανού, της γης και της θάλασσας. Δεν «έφυγε» τότε «από την παρουσία Του», γνωρίζοντας καλά τι είπε ο Δαβίδ Ψαλμοί 139:7 , Ψαλμοί 139:9-10 , «πού θα πάω από το Πνεύμα Σου, ή πού θα φύγω από την παρουσία Σου; Αν πάρω τα φτερά της αυγής, και κατοικήσω στα έσχατα μέρη της θάλασσας, ακόμη και εκεί το χέρι Σου θα με οδηγήσει και το δεξί Σου χέρι θα με κρατήσει». Ο Ιωνάς έφυγε, όχι από την παρουσία του Θεού, αλλά από το να στέκεται ενώπιόν Του, ως υπηρέτης και διάκονος Του. Αρνήθηκε την υπηρεσία του Θεού, επειδή, όπως λέει ο ίδιος στον Θεό αργότερα Ιωνάς 4:2 , ήξερε σε τι θα κατέληγε, και δεν του άρεσε. Έτσι ενήργησε, όπως κάνουν συχνά οι άνθρωποι, που δεν τους αρέσουν οι εντολές του Θεού. Πιέζει περαιτέρω στις πνευματικές δυναμικές της φυγής του Ιωνά από το καθήκον. Ίσως φοβούνταν να εμπιστευτούν τον εαυτό τους στην παρουσία Του· ή ντρέπονταν να μείνουν εκεί, και να μην κάνουν αυτό που είπε. Έτσι οι άνθρωποι, όταν ο Θεός τους καλεί κρυφά στην προσευχή, πηγαίνουν και βυθίζονται στις υποθέσεις· όταν, στη μοναξιά, λέει στις ψυχές τους κάτι που δεν τους αρέσει, ξεφεύγουν από τη Φωνή Του σε πλήθος. Αν τους καλεί να κάνουν θυσίες για τους φτωχούς Του, παραγγέλλουν στον εαυτό τους ένα νέο ένδυμα ή κάποια φρέσκια πολυτέλεια ή αυταρέσκεια· αν στην αγαμία, αρραβωνιάζονται αμέσως· ή, αντίθετα, αν τους καλεί να μην κάνουν κάτι, το κάνουν αμέσως, για να τελειώσουν τον αγώνα και την υπακοή τους· για να βγάλουν την υπακοή από τη δύναμή τους· για να εισέλθουν σε μια πορεία ανυπακοής. Ο Ιωνάς, λοιπόν, σε αυτό το μέρος της ιστορίας του, είναι η εικόνα εκείνων που, όταν ο Θεός τους καλεί, παρακούουν την κλήση Του, και πώς τους αντιμετωπίζει, όταν δεν τους εγκαταλείπει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς ολοκληρώνει ζυγίζοντας το πατριωτικό κίνητρο του προφήτη έναντι των ευρύτερων σκοπών του Θεού. Αυτό, πάνω από όλα και μόνο, δεν μπορεί ούτε να ξεφύγει ούτε να αντισταθεί, ο Θεός. Όταν θέλει να κρατήσει και να αρπάξει στο Χέρι Του, φτάνει τον γρήγορο, ματαιώνει τον έξυπνο, ανατρέπει τον ισχυρό, υποκλίνει τον υψηλό, δαμάζει την προπέτεια, υποτάσσει τη δύναμη. Αυτός που απείλησε σε άλλους το ισχυρό Χέρι του Θεού, δεν ήταν ο ίδιος άγνωστος ούτε σκέφτηκε να φύγει, ο Θεός. Ας μην το πιστέψουμε αυτό. Αλλά αφού είδε την πτώση του Ισραήλ και αντιλήφθηκε ότι η προφητική χάρη θα περνούσε στους εθνικούς, αποσύρθηκε από το αξίωμα του κηρύγματος, και απέφυγε την εντολή.» «Ο προφήτης γνωρίζει, διδάσκοντάς τον το Άγιο Πνεύμα, ότι η μετάνοια των εθνικών είναι η καταστροφή των Ιουδαίων. Εραστής τότε της χώρας του, δεν ζηλεύει τόσο τη σωτηρία της Νινευή, όσο θέλει να μην χαθεί η δική του χώρα. Κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας τον μοναδικό χαρακτήρα της επανάστασης και της αποκατάστασης του Ιωνά. Έτσι ο Ιωνάς, μη συμπαθώντας ένα καθήκον, που ο Θεός του έδωσε να εκπληρώσει, αποχωρίστηκε από την υπηρεσία Του, έχασε την παρελθούσα κλήση του, έχασε, όσο εξαρτιόταν από αυτόν, τη θέση του μεταξύ «της καλής συναδέλφωσης των προφητών», και, αν όχι για τη φθάνουσα χάρη του Θεού, θα είχε τελειώσει τις ημέρες του μεταξύ των ανυπάκουων. Όπως στην Αγία Γραφή, ο Δαβίδ στέκεται μόνος από αγίους, που είχαν μετά την κλήση τους, λερωμένοι με αίμα· όπως ο μετανοημένος ληστής στέκεται μόνος μεταστραφείς στον θάνατο· όπως ο Πέτρος στέκεται μοναδικά, ανακληθείς μετά την άρνηση του Κυρίου του· έτσι ο Ιωνάς στέκεται, ο ένας προφήτης, που, έχοντας υπακούσει και μετά επαναστατήσει, εξαναγκάστηκε από την υπερνικώσα πρόνοια και αγάπη του Θεού, να επιστρέψει και να υπηρετήσει Αυτόν.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού σας κάλεσε πρόσφατα ο Κύριος σε ένα έργο που θα προτιμούσατε να αποφύγετε; Πώς η συνέχεια της Γραφής σας ενθαρρύνει ότι ο λόγος του Θεού φτάνει ακόμη πέρα από οικεία σύνορα; Με ποιους τρόπους μπορεί ο δικός σας ζήλος για άνεση ή φήμη να στενεύει την αγάπη που ο Θεός επιθυμεί να επεκτείνει μέσω σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Παντοκράτορ, ὁ ῥίπτων τὴν θύελλαν ἀλλὰ καὶ παρέχων τοὺς ἰχθύας διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ὁ δοῦλός Σου, ὑπόταξον τὰ πλανώμενα ἡμῶν πνεύματα καὶ χάρισον ἡμῖν ἄμεσον ὑπακοὴν εἰς πᾶσαν κλῆσιν τὴν ὁποίαν δίδεις. Μεγάλυνον τὴν ἀγάπην ἡμῶν διὰ τὰ ἔθνη τὰ ὁποῖα ἔπλασας, ἵνα μεταφέρωμεν τὸ ἔλεός Σου ἀπροθύμως καὶ ἀκαθυστέρητα. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου κράτησον ἡμᾶς πλησίον τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, τῆς μόνης ἡμῶν σωτηρίας ἐκ τοῦ βυθοῦ. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →