Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ
Ω Θάνατε, Πού Είναι το Κεντρί Σου: Η Λύτρωση από τον Τάφο και η Θεραπεία του Μετανοούντος
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ωσηέ φθάνει στην κορυφή του σε έναν στίχο που η Εκκλησία ψάλλει τη νύχτα του Πάσχα: «Θα τους λυτρώσω από τη δύναμη του τάφου· θα τους εξαγοράσω από τον θάνατο· Ω θάνατε, θα γίνω οι πληγές σου· Ω τάφε, θα γίνω η καταστροφή σου». Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας τον ερμηνεύει, όπως και ο απόστολος Παύλος, για τη νίκη του Χριστού επί του θανάτου — διότι ο Παύλος παίρνει τις ίδιες τις λέξεις του στον ύμνο της Αναστάσεως: «Ω θάνατε, πού είναι το κεντρί σου; Ω τάφε, πού είναι η νίκη σου;» Ο Κύριλλος εξηγεί τη λύτρωση: ο Χριστός μας ελευθέρωσε από την τυραννία του θανάτου με τον ίδιο τον θάνατό Του επί του ξύλου, θριαμβεύοντας επί αρχών και εξουσιών και καταργώντας τη δύναμη του θανάτου όταν αφαίρεσε την αμαρτία, που είναι το κεντρί του. Και ονομάζει τον Λυτρωτή «την παρηγορία όλων», προορισμένο προ των αιώνων ως Σωτήρα για εκείνους που κρατούνται από τον θάνατο, μέσω του οποίου επαναφερόμαστε στην αφθαρσία. Μετά από αυτή την πασχαλινή φλόγα, το κεφάλαιο δεκατέσσερα στρέφεται στις γλυκύτερες από όλες τις λέξεις του προφήτη — τη θεραπεία του μετανοούντος που επιστρέφει. «Πάρτε μαζί σας λόγια και επιστρέψτε στον Κύριο… Θα θεραπεύσω την αποστασία τους, θα τους αγαπήσω ελεύθερα». Ο Κύριλλος ερμηνεύει την επιστροφή ως συμπεριλαμβάνουσα όχι μόνο τον Ισραήλ αλλά και την κλήση των εθνών, οικειοποιημένων στον Θεό εν Χριστώ διά της πίστεως και του αγιασμού. Και εμμένει στην ομορφιά της θεραπευμένης ψυχής: ανθίζει ως κρίνο, ριζώνει όπως ο Λίβανος, γίνεται πράσινη και καρποφόρα ελιά, στέλνει το αρωματικό άρωμα εν Χριστώ και κάθεται τελικά υπό τη σκιά Του. Το βιβλίο που άρχισε με πόρνη τελειώνει με νύφη αρωματισμένη και καρποφόρα από τη χάρη του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Ωσηέ 13–14 — «Θα τους λυτρώσω από τη δύναμη του τάφου· θα τους εξαγοράσω από τον θάνατο· Ω θάνατε, θα γίνω οι πληγές σου· Ω τάφε, θα γίνω η καταστροφή σου»· «Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου από τη γη της Αιγύπτου, και δεν θα γνωρίσεις άλλον θεό εκτός εμού· διότι δεν υπάρχει σωτήρας πλην εμού». Έπειτα το κεφάλαιο δεκατέσσερα: «Ω Ισραήλ, επίστρεψε στον Κύριο τον Θεό σου· διότι έπεσες από την ανομία σου. Πάρτε μαζί σας λόγια και επιστρέψτε στον Κύριο· πείτε προς αυτόν, Αφαίρεσε όλη την ανομία και δεχθείτε μας ευμενώς»· «Ο Ασσούρ δεν θα μας σώσει· δεν θα ιππεύσουμε επί ίππων· ούτε θα πούμε πλέον προς το έργο των χεριών μας, Εσείς είστε θεοί μας»· «Θα θεραπεύσω την αποστασία τους, θα τους αγαπήσω ελεύθερα· διότι η οργή μου απεστράφη απ’ αυτού. Θα είμαι ως δρόσος προς τον Ισραήλ· θα αυξηθεί ως το κρίνο και θα ριζώσει όπως ο Λίβανος… όσοι κατοικούν υπό τη σκιά αυτού θα επιστρέψουν»· «Ποιος είναι σοφός και θα εννοήσει αυτά;… διότι οι οδοί του Κυρίου είναι ορθές, και οι δίκαιοι θα πορευθούν εν αυταίς».
Μελετήστε
Μελέτη
Ποιος σπάζει τη δύναμη του τάφου; Ο Κύριλλος απαντά χωρίς δισταγμό: ο Χριστός, και ο τρόπος της θραύσεως είναι ο σταυρός Του. Η λύτρωση από τον θάνατο επιτελείται από τον θάνατο του Λυτρωτού:
Διότι μας εξηγόρασε από το χέρι του Άδη — δηλαδή από την τυραννία του θανάτου — και ο τρόπος της λυτρώσεως νοείται ως ο θάνατος του Χριστού. Εκουσίως ανήλθε στο ξύλο και εκεί αφόπλισε τις δυνάμεις που μας κρατούσαν:
διότι εκουσίως υπέμεινε τη σφαγή επί του ξύλου υπέρ ημών και εθριάμβευσε επί αρχών και εξουσιών, καρφώνοντας επ’ αυτού το χειρόγραφο που ήταν εναντίον μας. Γι’ αυτό το «Ω θάνατε, πού είναι το κεντρί σου» του Ωσηέ μπορεί να ψάλλεται από τους χριστιανούς: το κεντρί είναι η αμαρτία, και το κεντρί εξήχθη. Ο Κύριλλος ερμηνεύει όλο τον στίχο ως άμεση αναγγελία του Κυρίου:
Με αυτές τις λέξεις αναγγέλλει σε εμάς προκαταβολικώς τον Κύριό μας Ιησού Χριστό· διότι Αυτός είναι η παρηγορία όλων, το μέσο θεραπείας. Ο Λυτρωτής δεν ήταν μεταγενέστερη σκέψη αλλά προορισμένος προ πάντων των αιώνων:
Αυτόν ο Πατήρ προώρισε προ αιωνίων αιώνων ως Σωτήρα και Λυτρωτή για εκείνους που κρατούνται από τον θάνατο. Και το τέλος όλου του έργου είναι η αποκατάστασή μας στη ζωή που ο θάνατος είχε αρπάξει:
διά του οποίου και εν τω οποίω εμπλουτισθήκαμε με την επάνοδο στην αφθαρσία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Από τον κενό τάφο ο προφήτης στρέφεται στην ανοιχτή θύρα της μετανοίας, και ο Κύριλλος δείχνει πώς τα δύο ανήκουν μαζί: ο ίδιος Κύριος που νίκησε τον θάνατο θεραπεύει τώρα τον μετανοούντα που επιστρέφει. Σημειώνει ότι ο προφήτης πρώτα κήρυξε τη πασχαλινή λύτρωση και μόνο έπειτα κάλεσε σε επιστροφή:
Πρώτα ανήγγειλε τη λύτρωση που επρόκειτο να έλθει διά του Χριστού, και ότι εν καιρώ ο θάνατος θα έχανε τη δύναμή του και το κεντρί του Άδη θα καθίστατο ανίσχυρο. Η θεραπεία προσφέρεται όχι μόνο στον Ισραήλ αλλά σε όλα τα έθνη συναθροισμένα εν Χριστώ:
συμπεριλαμβάνεται και η κλήση των εθνών, και η οικειοποίησή τους στον Θεό εν Χριστώ διά της πίστεως και του αγιασμού. Και η επιστρέφουσα ψυχή, διδάσκει ο Κύριλλος, λαμβάνει την ομορφιά του Χριστού — αρωματισμένη, ανθούσα, καρποφόρα:
Θα στείλει, λέγει, το αρωματικό άρωμα εν Χριστώ και την γλυκεία οσμή ενάρετου βίου. Η δύναμη που εγείρει τον μετανοούντα δεν είναι της ψυχής ίδια αλλά ο άρτος εξ ουρανού, ο ίδιος ο λόγος του Θεού:
ο θείος και επουράνιος λόγος ενισχύει την ψυχή του ανθρώπου. Και όσοι επιστρέφουν βρίσκουν ανάπαυση υπό τη σκιά του Χριστού — διότι η Εκκλησία εκ των εθνών ψάλλει στο Άσμα Ασμάτων, «Υπό τη σκιά αυτού επεθύμησα και εκάθισα». Έτσι το βιβλίο που άνοιξε με κρίση κλείνει με θεραπεία: ο θάνατος καταργήθηκε, τα έθνη εκλήθησαν, και ο μετανοών ανθεί ως κρίνο υπό την προστασία του Κυρίου.
Απαντήστε
Απόκριση
Ψάλλε τη νίκη προτού αντιμετωπίσεις τον τάφο. Ο Κύριλλος ερμηνεύει το «Ω θάνατε, θα γίνω οι πληγές σου· Ω τάφε, θα γίνω η καταστροφή σου» του Ωσηέ για τον Χριστό, ο οποίος μας εξηγόρασε από την τυραννία του θανάτου με τον ίδιο τον θάνατό Του επί του ξύλου, θριαμβεύοντας επί των δυνάμεων και εξάγοντας το κεντρί, που είναι η αμαρτία. Όταν λοιπόν ο θάνατος πλησιάζει — για το σώμα, ή στις καθημερινές απώλειες αυτής της ζωής — απάντησέ του με τον πασχαλινό λόγο που σου έδωσε ο Απόστολος: «Ω θάνατε, πού είναι το κεντρί σου; Ω τάφε, πού είναι η νίκη σου;» Εκείνος που είναι η παρηγορία όλων σε επανέφερε στην αφθαρσία. Και έλα τότε διά της θύρας που ανοίγει το τελευταίο κεφάλαιο. «Πάρτε μαζί σας λόγια και επιστρέψτε στον Κύριο· πείτε προς αυτόν, Αφαίρεσε όλη την ανομία και δεχθείτε μας ευμενώς». Ο Κύριλλος δείχνει ότι ο Κύριος δεν ζητά χρυσό ή θυσίες αλλά λόγια — την ομολογία των χειλέων, την επιστροφή της καρδιάς — και υπόσχεται, «Θα θεραπεύσω την αποστασία τους, θα τους αγαπήσω ελεύθερα». Φέρε Του τα λόγια σου. Αποκήρυξε τους ψευδείς σωτήρες — τον Ασσούρ και τους ίππους και τα έργα των ιδίων χεριών σου — και άφησέ Τον να σε θεραπεύσει. Διότι η ψυχή που επιστρέφει δεν διαφεύγει απλώς την καταστροφή· ανθίζει ως το κρίνο, ριζώνει όπως ο Λίβανος, στέλνει το άρωμα του Χριστού και κάθεται τελικά υπό τη σκιά Του. Η πόρνη του πρώτου κεφαλαίου γίνεται η αρωματισμένη νύφη του δεκατέταρτου — όχι από τη δική της ομορφιά, αλλά από τη χάρη του Κυρίου που νίκησε τον θάνατο και αγαπά τον επιστρέφοντα ελεύθερα.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο λυτρώσας ημάς από της δυνάμεως του τάφου και εξαγοράσας ημάς εκ του θανάτου, γενόμενος πληγή του θανάτου και καταστροφή του Άδου: ευλογώ Σε ότι διά του εκουσίου θανάτου Σου επί του ξύλου εθριάμβευσας επί αρχών και εξουσιών, καρφώσας επ’ αυτού το χειρόγραφον το καθ’ ημών, και εξαγαγών το κεντρί του θανάτου, όπερ εστίν η αμαρτία. Συ ο ων η παρηγορία πάντων, προορισθείς προ των αιώνων ως Σωτήρ για εκείνους που κρατούνται υπό του θανάτου, επανήγαγες ημάς εις την αφθαρσίαν· ώστε ας ψάλλω εν παντί φόβω, Ω θάνατε, πού το κεντρί σου; Ω Άδη, πού η νίκη σου; Και αφού ήνοιξας την θύραν της επιστροφής, λαμβάνω μετά εμού λόγια και επιστρέφω προς Σε: αφαίρεσον πάσαν την ανομίαν μου, και δέξαι με ευμενώς. Αποκηρύττω πάντα ψευδή σωτήρα και τα έργα των ιδίων χειρών μου· θεράπευσον την αποστασίαν μου και αγάπησόν με ελευθέρως, διότι η οργή Σου απεστράφη. Γίνου μοι ως δρόσος, ίνα ανθήσω ως το κρίνον, ριζώσω όπως ο Λίβανος, αποστείλω το αρωματικόν άρωμα βίου βιωθέντος εν Σοι, και καθίσω υπό την σκιάν Σου, ένθα επεθύμησα να κατοικήσω. Σοι, ω Χριστέ ο Θεός ημών, τω θανατώσαντι τον θάνατον και θεραπεύοντι τον μετανοούντα, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →