Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571)
Ομιλία — Περί του Τόπου και του Χρόνου της Προσευχής
Άνοιγμα
Οι Άγγλοι Μεταρρυθμιστές θεμελίωσαν τη ζωή της πίστης σε καθορισμένους χρόνους και τόπους για προσευχή. Αυτό το μάθημα παρουσιάζει την ομιλία 'Περί του Τόπου και του Χρόνου της Προσευχής' από το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών, η οποία ομολογεί ότι ο ίδιος ο Θεός ορίζει τόσο μια εβδομαδιαία ημέρα ανάπαυσης όσο και έναν αφιερωμένο οίκο για να συγκεντρώνεται ο λαός του. Η διδασκαλία έχει σημασία επειδή προστατεύει τον πιστό από το να αντιμετωπίζει κάθε ημέρα και κάθε τοποθεσία ως την ίδια, υπενθυμίζοντάς μας ότι η τακτική, κοινή λατρεία διαμορφώνει την ευγνωμοσύνη, την υπακοή και την κοινωνία μας με τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψτε τώρα στην ίδια την ομιλία και διαβάστε το πλήρες επιχείρημά της για το Χριστιανικό Σάββατο και τον οίκο προσευχής. Το κείμενο βασίζεται στην τέταρτη εντολή, τον Ψαλμό 103, τις Πράξεις 13, την Α' Κορινθίους 16, την Αποκάλυψη 1, και άλλα χωρία που δείχνουν τόσο την εντολή όσο και το αποστολικό πρότυπο της συγκέντρωσης την Ημέρα του Κυρίου σε καθορισμένους τόπους.
Μελετήστε
Μελέτη
Η ομιλία αρχίζει την οδηγία της για τους καθορισμένους χρόνους στρεφόμενη στην τέταρτη εντολή.
22): Εντούτοις, φαίνεται να είναι η αγαθή θέληση και ευαρέσκεια του ΘΕΟΥ, ότι πρέπει σε ειδικούς χρόνους, και σε ειδικούς τόπους, να συγκεντρωνόμαστε, με σκοπό το όνομά του να δοξάζεται, και η δόξα του να προβάλλεται στην εκκλησία και τη σύναξη των Αγίων του. Όσον αφορά τον χρόνο που ο Παντοδύναμος ΘΕΟΣ όρισε τον λαό του να συγκεντρώνεται πανηγυρικά, φαίνεται από την τέταρτη εντολή του ΘΕΟΥ: Να θυμάσαι, λέει ο ΘΕΟΣ, να αγιάζεις την ημέρα του Σαββάτου. Κατά την οποία ημέρα, όπως είναι σαφές στις Πράξεις των Αποστόλων, ο λαός συνήθιζε να συγκεντρώνεται, και άκουγε επιμελώς τον Νόμο και τους Προφήτες να διαβάζονται μεταξύ τους (Πράξεις 13.14). Και παρόλο που αυτή η εντολή του ΘΕΟΥ δεν δεσμεύει τους Χριστιανούς τόσο αυστηρά να τηρούν και να φυλάσσουν τις εξωτερικές τελετές της ημέρας του Σαββάτου, όπως δόθηκε στους Ιουδαίους, όσον αφορά την αποχή από εργασία και κόπο σε καιρό μεγάλης ανάγκης, και όσον αφορά την ακριβή τήρηση της έβδομης ημέρας, κατά τον τρόπο των Ιουδαίων.Συνεχίζει δείχνοντας πώς η εκκλησία τηρούσε την πρώτη ημέρα της εβδομάδας από την αρχή.
Έτσι μπορεί να φανεί καθαρά, ότι η θέληση και η εντολή του Θεού ήταν να υπάρχει ένας πανηγυρικός χρόνος και μια σταθερή ημέρα την εβδομάδα, κατά την οποία ο λαός θα συγκεντρωνόταν, και θα θυμόταν τα θαυμαστά του οφέλη, και θα του απέδιδε ευχαριστίες γι' αυτά, όπως αρμόζει σε αγαπητό, ευγενικό και υπάκουο λαό. Αυτό το παράδειγμα και η εντολή του ΘΕΟΥ ο ευσεβής Χριστιανικός λαός άρχισε να ακολουθεί αμέσως μετά την ανάληψη του Κυρίου μας Χριστού, και άρχισε να επιλέγει μια σταθερή ημέρα της εβδομάδας για να συγκεντρώνεται: Όχι όμως την έβδομη ημέρα, την οποία τηρούσαν οι Ιουδαίοι: αλλά την Κυριακή, την ημέρα της ανάστασης του Κυρίου, την ημέρα μετά την έβδομη ημέρα, η οποία είναι η πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Για την οποία ημέρα γίνεται μνεία από τον Άγιο Παύλο ως εξής, Την πρώτη ημέρα του Σαββάτου, ας βάλει ο καθένας στην άκρη ό,τι νομίζει καλό: εννοώντας για τους φτωχούς (Α' Κορινθίους 16.2). Με την πρώτη ημέρα του Σαββάτου, εννοείται η Κυριακή μας, η οποία είναι η πρώτη ημέρα μετά την έβδομη ημέρα των Ιουδαίων. Και στην Αποκάλυψη είναι πιο σαφές, όπου ο Άγιος Ιωάννης λέει, Ήμουν εν Πνεύματι την Κυριακή (Αποκάλυψη 1.10).Η ομιλία στη συνέχεια μεταβαίνει από τον χρόνο στον τόπο και ονομάζει την εκκλησία ως τον οίκο συνάθροισης.
Τώρα όσον αφορά τον τόπο όπου ο λαός του ΘΕΟΥ πρέπει να συγκεντρώνεται, και όπου ειδικά πρέπει να εορτάζει και να αγιάζει την ημέρα του Σαββάτου, δηλαδή την Κυριακή, την ημέρα της ιερής ανάπαυσης: Αυτός ο τόπος ονομάζεται Ναός του ΘΕΟΥ ή Εκκλησία, επειδή η συντροφιά και η σύναξη του λαού του ΘΕΟΥ (που ονομάζεται κυρίως Εκκλησία) συγκεντρώνεται εκεί τις ημέρες που έχουν οριστεί για τέτοιες συναθροίσεις και συναντήσεις. Και εφόσον ο Παντοδύναμος ΘΕΟΣ έχει ορίσει έναν ειδικό χρόνο για να τιμάται, είναι πολύ πρέπον, ευσεβές, και επίσης αναγκαίο, να υπάρχει ένας τόπος ορισμένος όπου αυτοί οι άνθρωποι θα συναντιούνται και θα συγκεντρώνονται, για να υπηρετούν τον φιλεύσπλαχνο ΘΕΟ και ελεήμονα Πατέρα τους. Αλήθεια είναι, οι άγιοι Πατριάρχες για μεγάλο αριθμό ετών δεν είχαν ούτε Ναό ούτε Εκκλησία για να συγκεντρώνονται. Η αιτία ήταν ότι δεν ήταν εγκατεστημένοι σε κανένα μέρος, αλλά βρίσκονταν σε συνεχή περιπλάνηση και περιπλάνηση, ώστε να μην μπορούν να χτίσουν εύκολα καμία Εκκλησία.Αναφέρει περαιτέρω πώς χτίστηκαν εκκλησίες μόλις δόθηκε ειρήνη στους πιστούς.
Τώρα, όταν διάφορα Βασίλεια εγκαθιδρύθηκαν στην αληθινή Θρησκεία του ΘΕΟΥ, και ο ΘΕΟΣ τους είχε δώσει ειρήνη και ησυχία: τότε άρχισαν Βασιλείς, Ευγενείς, και ο λαός επίσης, παρακινημένοι από έναν ευσεβή ζήλο και θέρμη, να χτίζουν Ναούς και Εκκλησίες, όπου ο λαός θα μπορούσε να συγκεντρώνεται, για να εκπληρώνει καλύτερα το καθήκον του προς τον ΘΕΟ, και να τηρεί αγία την ημέρα του Σαββάτου, την ημέρα της ανάπαυσης. Και σε αυτούς τους Ναούς οι Χριστιανοί συνήθιζαν να συγκεντρώνονται από καιρό σε καιρό, ως σε κατάλληλους τόπους όπου θα μπορούσαν με κοινή συναίνεση να υμνούν και να δοξάζουν το όνομα του ΘΕΟΥ, αποδίδοντάς του ευχαριστίες για τα οφέλη που καθημερινά τους χορηγεί, τόσο ελεήμονα όσο και άφθονα, όπου θα μπορούσαν επίσης να ακούσουν τον άγιο λόγο του να διαβάζεται, να εξηγείται και να κηρύσσεται ειλικρινά, και να λαμβάνουν τα άγια Μυστήριά του που τους χορηγούνται δεόντως και καθαρά. Αλήθεια είναι ότι οι κύριοι και ειδικοί Ναοί του ΘΕΟΥ, στους οποίους έχει τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση, και πιο πολύ ευχαριστιέται να κατοικεί, είναι τα σώματα και οι ψυχές των αληθινών Χριστιανών, και ο εκλεκτός λαός του ΘΕΟΥ, σύμφωνα με τη διδασκαλία των αγίων Γραφών, όπως δηλώθηκε από τον Άγιο Παύλο.
Σκεφτείτε
Η ομιλία κλείνει το κύριο επιχείρημά της παροτρύνοντας τους πιστούς να έρχονται πρόθυμα στην υλική εκκλησία την Κυριακή.
Αν θέλουμε να δείξουμε ότι έχουμε τον φόβο του ΘΕΟΥ, αν θέλουμε να δείξουμε ότι είμαστε αληθινοί Χριστιανοί, αν θέλουμε να είμαστε ακόλουθοι του Χριστού του διδασκάλου μας, και εκείνων των ευσεβών Πατέρων που έζησαν πριν από εμάς, και τώρα έχουν λάβει την ανταμοιβή των αληθινών και πιστών Χριστιανών, πρέπει και πρόθυμα, και με ζήλο, και με ευλάβεια να ερχόμαστε στις υλικές Εκκλησίες και Ναούς για να προσευχηθούμε, ως σε κατάλληλους τόπους που έχουν οριστεί για αυτή τη χρήση, και αυτό την ημέρα του Σαββάτου, ως στον πιο κατάλληλο χρόνο για τον λαό του ΘΕΟΥ, να παύσει από σωματικές και κοσμικές ασχολίες, να αφοσιωθεί σε ιερή ανάπαυση, και ευσεβή περισυλλογή που αφορά την υπηρεσία του Παντοδύναμου ΘΕΟΥ: Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να συμφιλιωθούμε με τον ΘΕΟ, να γίνουμε μέτοχοι των αγίων Μυστηρίων του, και να είμαστε ευλαβείς ακροατές του αγίου λόγου του, ώστε να εδραιωθούμε στην πίστη προς τον Θεό, στην ελπίδα ενάντια σε κάθε αντιξοότητα, και στην αγάπη προς τους πλησίον μας.
Απαντήστε
Πού στον εβδομαδιαίο σας ρυθμό αντιμετωπίζετε πιο ξεκάθαρα την Κυριακή ως την ημέρα που ο Κύριος έχει ξεχωρίσει; Πώς επηρεάζει η συγκέντρωση σε ένα αφιερωμένο κτίριο τον τρόπο που προσεγγίζετε την προσευχή και την ακρόαση του λόγου του Θεού; Ποιο πρακτικό βήμα θα σας βοηθούσε να ακολουθήσετε την έκκληση της ομιλίας να τηρείτε την ημέρα αγία τόσο στην ανάπαυση όσο και στην κοινή λατρεία;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Πατέρα, μας έχεις δώσει και ημέρα και τόπο για να σε συναντήσουμε. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε την Κυριακή ως δώρο σου και την εκκλησία ως οίκο σου. Κράτησέ μας από το να αντιμετωπίζουμε όλες τις ημέρες το ίδιο ή να φανταζόμαστε ότι μπορούμε να σε λατρεύουμε εξίσου καλά μόνοι μας. Κίνησε μέσα μας μια πρόθυμη καρδιά να παύσουμε από την κοινή εργασία, να συγκεντρωθούμε με τον λαό σου, και να ακούσουμε τον λόγο σου με ευλάβεια. Είθε η τήρηση αυτού του αγίου χρόνου και αυτού του αγίου τόπου να εμβαθύνει την ευγνωμοσύνη μας, να ενισχύσει την πίστη μας, και να μας προετοιμάσει για την αιώνια ανάπαυση που έχεις ετοιμάσει, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →