Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Αναζωπυρώνοντας την Πρώτη Αγάπη
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στα γραπτά της μέσα στις Πράξεις των Αποστόλων, η Έλεν Γ. Γουάιτ ξεδιπλώνει τα μηνύματα που ο Χριστός έδωσε μέσω του Ιωάννη στις επτά εκκλησίες. Τα λόγια της προσκαλούν τους πιστούς σήμερα να ακούσουν τη φωνή του Σωτήρα που μιλά απευθείας στις δικές τους καρδιές και εκκλησίες. Σε αυτές τις σελίδες ιχνηλατεί την λαμπρή αρχή της πρώιμης εκκλησίας, την σταδιακή ψύξη της, και την επίμονη κλήση του Κυρίου να επιστρέψουν. Η Γουάιτ τοποθετεί κάθε αναγνώστη ενώπιον Εκείνου που περπατά ανάμεσα στις χρυσές λυχνίες, προσφέροντας τόσο προειδοποίηση όσο και ελπίδα. Η συμβουλή της κρατά τη μεγάλη διαμάχη και την ευλογημένη ελπίδα πάντα εν όψει, δείχνοντάς μας τον Χριστό μόνο ως την πηγή ζωής και φωτός για τον λαό Του μέχρι να έρθει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στην Αποκάλυψη κεφάλαιο 2 και άκουσε τα λόγια του αναστημένου Κυρίου προς την Έφεσο και τις εκκλησίες που ακολουθούν. Άσε το απόσπασμα να μιλήσει στη δική σου πορεία με τον Ιησού. Πρόσεξε τον έπαινο, την προειδοποίηση και τις υποσχέσεις που δίνονται σε όσους νικούν. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε γραμμή στην καρδιά σου και στην εκκλησία που αγαπάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ πρώτα εφιστά την προσοχή στον πρώιμο ζήλο της εκκλησίας και στην αγάπη για τον Χριστό.
«Γνωρίζω τα έργα σου, και τον κόπο σου, και την υπομονή σου, και ότι δεν μπορείς να υποφέρεις αυτούς που είναι κακοί· και δοκίμασες αυτούς που λέγουν ότι είναι απόστολοι, και δεν είναι, και βρήκες ότι είναι ψεύτες· και υπέμεινες, και έχεις υπομονή, και για χάρη του ονόματός Μου κοπίασες, και δεν λιποψύχησες.» Αποκάλυψη 2:2, 3. Στην αρχή η εμπειρία της εκκλησίας στην Έφεσο χαρακτηριζόταν από παιδική απλότητα και ζήλο. Οι πιστοί επιζητούσαν με ζήλο να υπακούσουν σε κάθε λόγο του Θεού, και οι ζωές τους αποκάλυπταν ειλικρινή, ένθερμη αγάπη για τον Χριστό. Χαιρόντουσαν να κάνουν το θέλημα του Θεού επειδή ο Σωτήρας ήταν στις καρδιές τους ως παρούσα παρουσία. Γεμάτοι αγάπη για τον Λυτρωτή τους, ο υψηλότερος στόχος τους ήταν να κερδίσουν ψυχές σε Αυτόν. Δεν σκέφτονταν να θησαυρίσουν τον πολύτιμο θησαυρό της χάριτος του Χριστού. Ένιωθαν τη σημασία της κλήσης τους· και, βαρυμένοι με το μήνυμα, «Ειρήνη στη γη, καλή θέληση προς τους ανθρώπους», έκαιγαν από επιθυμία να μεταφέρουν τα χαρμόσυνα νέα της σωτηρίας στα πιο απομακρυσμένα όρια της γης. Και ο κόσμος γνώριζε γι' αυτούς ότι είχαν σταθεί με τον Ιησού. Αμαρτωλοί άνθρωποι, μετανοημένοι, συγχωρημένοι, καθαρισμένοι και αγιασμένοι, εισήχθησαν σε κοινωνία με τον Θεό μέσω του Υιού Του.Στη συνέχεια ιχνηλατεί πώς αυτή η αγάπη άρχισε να ψύχεται και νέες διδασκαλίες εισχώρησαν.
Αλλά μετά από κάποιο διάστημα ο ζήλος των πιστών άρχισε να μειώνεται, και η αγάπη τους για τον Θεό και ο ένας για τον άλλον έγινε λιγότερη. Ψυχρότητα εισχώρησε στην εκκλησία. Κάποιοι ξέχασαν τον θαυμαστό τρόπο με τον οποίο είχαν λάβει την αλήθεια. Ένας προς έναν οι παλιοί σημαιοφόροι έπεσαν στη θέση τους. Κάποιοι από τους νεότερους εργάτες, που θα μπορούσαν να μοιραστούν τα βάρη αυτών των πρωτοπόρων, και έτσι να προετοιμαστούν για σοφή ηγεσία, είχαν κουραστεί από τις επαναλαμβανόμενες αλήθειες. Στην επιθυμία τους για κάτι νέο και εντυπωσιακό προσπάθησαν να εισαγάγουν νέες φάσεις διδασκαλίας, πιο ευχάριστες σε πολλά μυαλά, αλλά όχι σε αρμονία με τις θεμελιώδεις αρχές του ευαγγελίου. Στην αυτοπεποίθηση και την πνευματική τους τύφλωση απέτυχαν να διακρίνουν ότι αυτές οι σοφιστείες θα προκαλούσαν πολλούς να αμφισβητήσουν τις εμπειρίες του παρελθόντος, και έτσι θα οδηγούσαν σε σύγχυση και απιστία.Η Γουάιτ στη συνέχεια παρουσιάζει την τρυφερή έκκληση του Κυρίου να θυμηθούν και να μετανοήσουν.
Νωρίς στην ιστορία της εκκλησίας το μυστήριο της ανομίας που προφητεύτηκε από τον απόστολο Παύλο άρχισε το ολέθριο έργο του· και καθώς οι ψευδοδιδάσκαλοι για τους οποίους ο Πέτρος είχε προειδοποιήσει τους πιστούς, προωθούσαν τις αιρέσεις τους, πολλοί παγιδεύτηκαν από ψευδείς διδασκαλίες. Κάποιοι κλονίστηκαν υπό δοκιμασία και πειράστηκαν να εγκαταλείψουν την πίστη. Την εποχή που δόθηκε αυτή η αποκάλυψη στον Ιωάννη, πολλοί είχαν χάσει την πρώτη τους αγάπη για την αλήθεια του ευαγγελίου. Αλλά στο έλεός Του ο Θεός δεν άφησε την εκκλησία να συνεχίσει σε κατάσταση οπισθοδρόμησης. Σε ένα μήνυμα άπειρης τρυφερότητας αποκάλυψε την αγάπη Του γι' αυτούς και την επιθυμία Του να κάνουν σίγουρο έργο για την αιωνιότητα. «Θυμήσου», ικέτευσε, «από πού έχεις πέσει, και μετανόησε, και κάνε τα πρώτα έργα.» Στίχος 5.Τέλος καταγράφει τις υποσχέσεις που δόθηκαν σε όσους παραμένουν πιστοί.
Ήταν μέσω ενός που δήλωσε ότι είναι «αδελφός, και σύντροφος στη θλίψη» (Αποκάλυψη 1:9), που ο Χριστός αποκάλυψε στην εκκλησία Του τα πράγματα που πρέπει να υποφέρουν για χάρη Του. Κοιτάζοντας μέσα από μακρούς αιώνες σκότους και δεισιδαιμονίας, ο ηλικιωμένος εξόριστος είδε πλήθη να υποφέρουν μαρτύριο εξαιτίας της αγάπης τους για την αλήθεια. Αλλά είδε επίσης ότι Εκείνος που στήριξε τους πρώτους μάρτυρές Του δεν θα εγκαταλείψει τους πιστούς οπαδούς Του κατά τους αιώνες διωγμού που πρέπει να περάσουν πριν από το τέλος του χρόνου. «Μη φοβάσαι τίποτα από αυτά που θα υποφέρεις», δήλωσε ο Κύριος· «ιδού, ο διάβολος θα ρίξει μερικούς από εσάς στη φυλακή, για να δοκιμαστείτε· και θα έχετε θλίψη: . . . γίνε πιστός μέχρι θανάτου, και θα σου δώσω στέφανο ζωής.» Αποκάλυψη 2:10. Και σε όλους τους πιστούς που αγωνίζονταν ενάντια στο κακό, ο Ιωάννης άκουσε τις υποσχέσεις που δόθηκαν: «Σε αυτόν που νικά θα δώσω να φάει από το δέντρο της ζωής, που είναι στο μέσο του Παραδείσου του Θεού.» «Αυτός που νικά, ο ίδιος θα ντυθεί με λευκή στολή· και δεν θα σβήσω το όνομά του από το βιβλίο της ζωής, αλλά θα ομολογήσω το όνομά του ενώπιον του Πατέρα Μου, και ενώπιον των αγγέλων Του.» «Σε αυτόν που νικά θα δώσω να καθίσει μαζί Μου στον θρόνο Μου, όπως και Εγώ νίκησα, και κάθισα με τον Πατέρα Μου στον θρόνο Του.» Στίχος 7· 3:5, 21.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας στον ίδιο τον Χριστό, που κρατά τα αστέρια και περπατά ανάμεσα στις εκκλησίες Του.
Ο Χριστός μιλάται ως περιπατώντας στο μέσο των χρυσών λυχνιών. Έτσι συμβολίζεται η σχέση Του με τις εκκλησίες. Είναι σε συνεχή επικοινωνία με τον λαό Του. Γνωρίζει την αληθινή τους κατάσταση. Παρατηρεί την τάξη τους, την ευσέβειά τους, την αφοσίωσή τους. Αν και είναι αρχιερέας και μεσίτης στο αγιαστήριο πάνω, όμως παριστάνεται ως περιπατώντας πάνω και κάτω στο μέσο των εκκλησιών Του στη γη. Με ακούραστη εγρήγορση και αδιάλειπτη επαγρύπνηση, παρακολουθεί για να δει αν το φως οποιουδήποτε από τους φρουρούς Του σβήνει ή σβήνει. Αν οι λυχνίες αφήνονταν στη φροντίδα μόνο ανθρώπων, η τρεμάμενη φλόγα θα μαραζωνε και θα πέθαινε· αλλά Αυτός είναι ο αληθινός φρουρός στον οίκο του Κυρίου, ο αληθινός φύλακας των αυλών του ναού. Η συνεχής φροντίδα Του και η στηρίζουσα χάρη Του είναι η πηγή ζωής και φωτός.Κλείνει το τμήμα δείχνοντας την ανταμοιβή του νικητή στην παρουσία του Αρνίου.
Ήταν μέσω ενός που δήλωσε ότι είναι «αδελφός, και σύντροφος στη θλίψη» (Αποκάλυψη 1:9), που ο Χριστός αποκάλυψε στην εκκλησία Του τα πράγματα που πρέπει να υποφέρουν για χάρη Του. Κοιτάζοντας μέσα από μακρούς αιώνες σκότους και δεισιδαιμονίας, ο ηλικιωμένος εξόριστος είδε πλήθη να υποφέρουν μαρτύριο εξαιτίας της αγάπης τους για την αλήθεια. Αλλά είδε επίσης ότι Εκείνος που στήριξε τους πρώτους μάρτυρές Του δεν θα εγκαταλείψει τους πιστούς οπαδούς Του κατά τους αιώνες διωγμού που πρέπει να περάσουν πριν από το τέλος του χρόνου. «Μη φοβάσαι τίποτα από αυτά που θα υποφέρεις», δήλωσε ο Κύριος· «ιδού, ο διάβολος θα ρίξει μερικούς από εσάς στη φυλακή, για να δοκιμαστείτε· και θα έχετε θλίψη: . . . γίνε πιστός μέχρι θανάτου, και θα σου δώσω στέφανο ζωής.» Αποκάλυψη 2:10. Και σε όλους τους πιστούς που αγωνίζονταν ενάντια στο κακό, ο Ιωάννης άκουσε τις υποσχέσεις που δόθηκαν: «Σε αυτόν που νικά θα δώσω να φάει από το δέντρο της ζωής, που είναι στο μέσο του Παραδείσου του Θεού.» «Αυτός που νικά, ο ίδιος θα ντυθεί με λευκή στολή· και δεν θα σβήσω το όνομά του από το βιβλίο της ζωής, αλλά θα ομολογήσω το όνομά του ενώπιον του Πατέρα Μου, και ενώπιον των αγγέλων Του.» «Σε αυτόν που νικά θα δώσω να καθίσει μαζί Μου στον θρόνο Μου, όπως και Εγώ νίκησα, και κάθισα με τον Πατέρα Μου στον θρόνο Του.» Στίχος 7· 3:5, 21.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχει ησυχάσει η πρώτη μου αγάπη για τον Ιησού, και πώς θα ήταν να επιστρέψω; Πώς φυλάω το φως που ο Χριστός έχει τοποθετήσει στη φροντίδα μου; Με ποιους τρόπους μπορώ να ενθαρρύνω άλλους να κρατήσουν σταθερά τον λόγο της υπομονής Του μέχρι να έρθει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε που μιλάς τόσο προσωπικά στην εκκλησία Σου. Φύλαξέ μας από το να χάσουμε την απλότητα και τον ζήλο που χαρακτήριζαν τις πρώτες ημέρες μας μαζί Σου. Περπάτα ακόμα ανάμεσά μας, κλάδεψε κάθε λάμπα που τρεμοπαίζει, και αποκατάστησε την αγάπη μας για Σένα και ο ένας για τον άλλον. Ενίσχυσε κάθε πιστό που αντιμετωπίζει δοκιμασία, και δώσε μας χάρη να νικήσουμε με το αίμα του Αρνίου και τον λόγο της μαρτυρίας μας. Ας καίει φωτεινή η ελπίδα της σύντομης επιστροφής Σου μέχρι να Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →