Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις ήσυχες ώρες του στοχασμού, στρεφόμαστε ξανά στην σταθερή φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει τις Γραφές με προσοχή και ευλάβεια. Το σχόλιό του στο τρίτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους μας προσκαλεί να εξετάσουμε τόσο τα προνόμια που χορηγεί ο Θεός όσο και την αμετάβλητη πιστότητα που στηρίζει κάθε υπόσχεση. Η μετρημένη ερμηνεία του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε πώς η ανθρώπινη αποτυχία δεν ανατρέπει ποτέ την θεία αλήθεια. Καθώς ακούμε, ας στερεωθούν οι καρδιές μας από το ίδιο έλεος που στήριξε τους πρώτους αναγνώστες του αποστόλου. Ας οδηγήσει αυτή η αρχαία σοφία τα βήματά μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το τρίτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί. Προσέξτε τις ερωτήσεις που θέτει ο Παύλος σχετικά με το πλεονέκτημα, την πιστότητα και την δικαιοσύνη. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να προετοιμάσουν το έδαφος για τις γνώσεις που ακολουθούν. Επιστρέψτε συχνά στο κείμενο καθώς προχωράτε στο μάθημα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει παραχωρώντας το αληθινό όφελος της περιτομής.
2. Πολύ κατά πάντα τρόπο, κ.λπ.· δηλαδή, πολύ. Αρχίζει εδώ να δίνει στο μυστήριο τον δικό του έπαινο· αλλά δεν παραχωρεί ότι εξαιτίας αυτού οι Ιουδαίοι έπρεπε να υπερηφανεύονται· διότι όταν διδάσκει ότι σφραγίστηκαν από το σύμβολο της περιτομής, με το οποίο λογίζονταν τέκνα του Θεού, δεν επιτρέπει ότι έγιναν ανώτεροι από τους άλλους μέσω κάποιας αξίας ή αξιοπρέπειας δικής τους, αλλά μέσω της ελεύθερης ευσπλαχνίας του Θεού. Αν λοιπόν ληφθούν υπόψη ως άνθρωποι, δείχνει ότι ήταν στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους· αλλά αν ληφθούν υπόψη οι ευεργεσίες του Θεού, παραδέχεται ότι κατείχαν αυτό που τους καθιστούσε πιο εξέχοντες από τους άλλους ανθρώπους.Σχετικά με τους χρησμούς που εμπιστεύθηκαν στον Ισραήλ, ο Καλβίνος γράφει στη συνέχεια.
Πρώτον βεβαίως, επειδή εμπιστεύθηκαν σε αυτούς, κ.λπ. Μερικοί νομίζουν ότι εδώ υπάρχει ατελής περίοδος, διότι θέτει αυτό που δεν ολοκληρώνει αργότερα. Αλλά η λέξη πρώτον δεν μου φαίνεται να είναι σημείωση αριθμού, αλλά σημαίνει κυρίως ή ιδιαιτέρως, και πρέπει να ληφθεί με αυτή την έννοια — «Αν και ήταν μόνο αυτό το ένα πράγμα, ότι έχουν τους χρησμούς του Θεού εμπιστευμένους σε αυτούς, θα μπορούσε να θεωρηθεί αρκετό για να αποδείξει την υπεροχή τους.» Και αξίζει να σημειωθεί ότι το πλεονέκτημα της περιτομής δεν συνίσταται στο γυμνό σημείο, αλλά η αξία του προέρχεται από τον λόγο· διότι ο Παύλος ρωτά εδώ ποιο όφελος απέφερε το μυστήριο στους Ιουδαίους, και απαντά ότι ο Θεός είχε καταθέσει σε αυτούς τον θησαυρό της ουράνιας σοφίας. Επομένως, έπεται ότι, χωρίς τον λόγο, δεν παρέμενε καμία εξοχότητα. Με χρησμούς εννοεί την διαθήκη που αποκάλυψε ο Θεός πρώτα στον Αβραάμ και στους απογόνους του, και αργότερα σφράγισε και ξεδίπλωσε με τον νόμο και τους Προφήτες.Ο Καλβίνος στη συνέχεια πραγματεύεται την επίδραση της απιστίας στην διαθήκη.
Μήπως η απιστία τους, κ.λπ. Το καταργείν σημαίνει κυρίως να καθιστά κενό και ανενεργό· μια έννοια πολύ κατάλληλη για αυτό το χωρίο. Διότι η έρευνα του Παύλου δεν αφορά τόσο το αν η απιστία των ανθρώπων εξουδετερώνει την αλήθεια του Θεού, ώστε να μην παραμένει από μόνη της σταθερή και αμετάβλητη, αλλά το αν εμποδίζει την επίδραση και την εκπλήρωσή της ως προς τους ανθρώπους. Η έννοια λοιπόν είναι, «Εφόσον οι περισσότεροι Ιουδαίοι είναι παραβάτες της διαθήκης, μήπως η διαθήκη του Θεού καταργείται τόσο από την απιστία τους ώστε να μην φέρει καρπό μεταξύ τους; Σε αυτό απαντά ότι δεν είναι δυνατόν η αλήθεια του Θεού να χάσει την σταθερότητά της μέσω της κακίας του ανθρώπου. Αν και λοιπόν το μεγαλύτερο μέρος είχε ακυρώσει και καταπατήσει την διαθήκη του Θεού, αυτή διατήρησε ακόμη την αποτελεσματικότητά της και φανέρωσε την δύναμή της, όχι βεβαίως σε όλους, αλλά σε λίγους από εκείνο το έθνος· και τότε είναι αποτελεσματική όταν η χάρη ή η ευλογία του Κυρίου ωφελεί για αιώνια σωτηρία. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει, παρά μόνο όταν η υπόσχεση γίνεται δεκτή με πίστη· διότι με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται μια αμοιβαία διαθήκη και από τις δύο πλευρές. Εννοεί λοιπόν ότι πάντοτε παρέμεναν σε εκείνο το έθνος μερικοί, οι οποίοι συνεχίζοντας να πιστεύουν στην υπόσχεση, δεν είχαν απομακρυνθεί από τα προνόμια της διαθήκης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος εξάγει την βαθύτερη παρηγοριά που ακολουθεί από την αμετάβλητη αλήθεια του Θεού.
Τώρα αυτό είναι ένα αξιοσημείωτο χωρίο, και περιέχει μια παρηγοριά που είναι πολύ αναγκαία· διότι τέτοια είναι η διαστροφή των ανθρώπων στο να απορρίπτουν και να περιφρονούν τον λόγο του Θεού, ώστε η αλήθεια του θα αμφισβητείτο συχνά αν δεν ερχόταν στον νου μας αυτό, ότι η αλήθεια του Θεού δεν εξαρτάται από την αλήθεια του ανθρώπου. Αλλά πώς συμφωνεί αυτό με όσα ειπώθηκαν προηγουμένως — ότι για να καταστεί αποτελεσματική η θεία υπόσχεση, η πίστη που την δέχεται είναι αναγκαία από την πλευρά των ανθρώπων; διότι η πίστη αντιτίθεται στο ψεύδος. Αυτό φαίνεται πράγματι να είναι ένα δύσκολο ερώτημα· αλλά μπορεί να απαντηθεί χωρίς μεγάλη δυσκολία, και με αυτόν τον τρόπο — ο Κύριος, παρά τα ψεύδη των ανθρώπων, και μολονότι αυτά αποτελούν εμπόδια στην αλήθειά του, βρίσκει όμως έναν δρόμο γι' αυτήν μέσα από αδιάβατο μονοπάτι, ώστε να εξέλθει νικητής, και αυτό γίνεται διορθώνοντας στους εκλεκτούς του την έμφυτη απιστία της φύσεώς μας, και υποτάσσοντας στην υπηρεσία του εκείνους που φαίνονται ανυπότακτοι. Πρέπει να προστεθεί ότι ο λόγος εδώ αφορά την διαφθορά της φύσεως, και όχι την χάρη του Θεού, η οποία είναι το φάρμακο για εκείνη την διαφθορά.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού διεκδικείτε πιο εύκολα ένα πλεονέκτημα που στην πραγματικότητα ανήκει μόνο στο έλεος του Θεού; Πώς επηρεάζει την εμπιστοσύνη σας σήμερα η γνώση ότι η ανθρώπινη απιστία δεν μπορεί να ακυρώσει τον λόγο του Θεού; Σε ποια περιοχή της ζωής σας πειράζεστε να μετράτε την θέση σας ενώπιον του Θεού με κάτι άλλο εκτός από την ελεύθερη υπόσχεσή του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἀποκαλύψας τὴν δικαιοσύνην σου χωρὶς νόμου, ἐλέησον ἡμᾶς τοὺς πάντας ἁμαρτήσαντας καὶ ὑστερήσαντας τῆς δόξης σου. Τῇ κυριαρχικῇ σου χάριτι δικαίωσον ἡμᾶς διὰ πίστεως ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ, βεβαιῶν τὴν διαθηκικὴν σου πίστιν ἀκόμη καὶ ὅταν πᾶν στόμα ἀποφραχθῇ. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος ἵνα καυχώμεθα μόνον ἐν σοὶ καὶ ἀναπαυώμεθα καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐν τῇ λυτρώσει ἣν ἐπετέλεσας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →