← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς

Πρώτη προς Θεσσαλονικείς 2 — με τον Σάιμεον

Α' Θεσσαλονικείς 2Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης και ποιμαντικής ακριβείας. Στο δεύτερο κεφάλαιο της Πρώτης προς Θεσσαλονικείς, ο Σάιμεον ξεδιπλώνει το αποστολικό πρότυπο διακονίας με την τρυφερότητα πατέρα και την αυτοθυσιαστική αγάπη μητέρας. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε τόσο την κλήση του διακόνου όσο και την ανταπόκριση του λαού ως ζωντανές εκφράσεις της δύναμης του Ευαγγελίου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Άγιο Παύλο και καθοδήγησε τον Σάιμεον να ζωογονήσει τώρα τις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τον λόγο του Θεού στην Πρώτη προς Θεσσαλονικείς κεφάλαιο δεύτερο. Σε αυτούς τους στίχους ο Απόστολος αποκαλύπτει την καρδιά του, φανερώνοντας την πραότητα, τον μόχθο και την ιερή αυθεντία με την οποία υπηρέτησε την εκκλησία των Θεσσαλονικέων. Καθώς διαβάζουμε, είθε να ακούσουμε όχι μόνο τη φωνή του Παύλου αλλά την ίδια την κλήση του Χριστού προς κάθε πιστό ποιμένα και κάθε ανταποκρινόμενο ποίμνιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει αντιπαραβάλλοντας την κενή καύχηση με τη βιωματική μαρτυρία του αποστόλου. Ο Απόστολος, όταν έγραφε προς τους Κορινθίους, αναγκάστηκε να εξαγγείλει, κατά κάποιον τρόπο, τους δικούς του επαίνους, για να απαντήσει στις συκοφαντίες που είχαν διαδοθεί εναντίον του· αλλά σε αυτή την επιστολή μιλά μόνο από την πληρότητα της καρδιάς του προς εκείνους τους οποίους θεωρούσε με τη βαθύτερη αγάπη· και ό,τι θα μπορούσε να ονομαστεί καύχηση δεν ήταν παρά η έκχυση ενός νου που έκαιγε από αγάπη και εμψυχωνόταν από τα ευγενέστερα αισθήματα. Από όσα λέει για τον εαυτό του στα λόγια που έχουμε ενώπιόν μας, θα λάβουμε αφορμή να δείξουμε, Ι. Ποια είναι τα διαθέσεις και οι συνήθειες ενός πιστού διακόνου— Οι διάκονοι παριστάνονται στις Γραφές υπό ποικίλους χαρακτήρες. Στη συνέχεια παρουσιάζει την εικόνα της θηλάζουσας μητέρας ως πρότυπο για την ποιμαντική φροντίδα. Υπάρχει όμως μια ακόμη πιο τρυφερή εικόνα με την οποία ο Θεός ευαρεστείται να παριστάνει την υπερβατική αγάπη Του προς τον λαό Του, και με την οποία επίσης απεικονίζεται το καθήκον των διακόνων· εννοώ εκείνη της μητέρας που θηλάζει το βρέφος της [Σημείωση: Ησαΐας 66:10-13]. Ο Άγιος Παύλος, δηλώνοντας την αγωνία του για την ευημερία των προσήλυτων, συγκρίνει τα αισθήματά του με τους πόνους της γυναίκας κατά τον τοκετό [Σημείωση: Προς Γαλάτας 4:19]· και την ευαρέσκειά του σε αυτούς, με εκείνη της μητέρας που περιθάλπει στον κόλπο της το νεογέννητο βρέφος. Η γλώσσα στο κείμενό μας είναι εξαιρετικά ωραία και συγκινητική. Η τροφός που αναφέρεται δεν είναι ξένη, αλλά θηλάζουσα μητέρα· δεν είναι μόνο στις αγκάλες της, αλλά στον κόλπο της που περιθάλπει το παιδί. Σε όλη τη μεταχείρισή του, δεν είναι σκληρή, σαν εκείνη που κουράζεται γρήγορα να εκτελεί έργα αγάπης· αλλά ήπια. Ο Σάιμεον προχωρεί να ξεδιπλώσει την τρυφερή αγάπη που χαρακτηρίζει κάθε πιστό διάκονο. Αν υπήρχε ο παραμικρός λόγος να φοβηθεί ότι κάποιος πειρασμός είχε ενεργήσει προς βλάβη των ψυχών τους, δεν είχε ανάπαυση στο πνεύμα του, έως ότου διαπιστώσει την πραγματική τους κατάσταση· και, αν λάμβανε ευνοϊκή αναφορά γι’ αυτούς, τότε κάθε δοκιμασία γινόταν εύκολη, και κάθε θλίψη ελαφριά [Σημείωση: Πρώτη προς Θεσσαλονικείς 3:5-8]. Έτσι συμβαίνει επίσης με κάθε υπηρέτη του Κυρίου Ιησού. «Αν κάποιος δεν φροντίζει για τα πρόβατά του, είναι μισθωτός», και ανάξιος του ονόματος διακόνου του Χριστού. Ο αληθινός ποιμένας θα, θα έλεγα σχεδόν, «θυσιάσει τη ζωή του για τα πρόβατα». Γνωρίζει καλά ότι τίποτε άλλο εκτός από το Ευαγγέλιο, πιστά χορηγούμενο, δεν μπορεί να ωφελήσει τις ψυχές τους· και αυτό είναι πρόθυμος να το μεταδώσει σε αυτούς κατά το μέγιστο της δύναμής του, ως το φάρμακο για όλες τις ασθένειές τους, και ως προμήθεια για όλες τις ανάγκες τους· και, ανάλογα με την αποτελεσματικότητά του στις ψυχές τους, θα είναι οι ελπίδες και οι φόβοι του, οι χαρές και οι λύπες του. Περαιτέρω δείχνει τις αυτοθυσιαστικές προσπάθειες που απαιτούνται από εκείνους που υπηρετούν με αυτό το πνεύμα. «Δεν έχει μεγαλύτερη χαρά από το να βλέπει τα τέκνα του να περιπατούν εν αληθεία [Σημείωση: Γ' Ιωάννου, εδ. 4.]» 2. Οι αυτοθυσιαστικές προσπάθειές του— [Ο Άγιος Παύλος εργαζόταν με τα χέρια του τη νύχτα, για να καλύψει τις δικές του υλικές ανάγκες, ενώ μόχθουσε, με απίστευτη προσπάθεια, καθ’ όλη την ημέρα, για να μεταδώσει πνευματικά οφέλη στις ψυχές των ανθρώπων. Αν και θα μπορούσε δικαίως να διεκδικήσει συντήρηση για το σώμα του, εντούτοις απέφυγε να το κάνει, ώστε να έχει την ικανοποίηση να διανέμει ελεύθερα τις ευλογίες που ο ίδιος είχε λάβει τόσο ελεύθερα [Σημείωση: εδ. 9 και Β' προς Θεσσαλονικείς 3:8-9 με Α' Κορινθίους 9:12-18 και Β' Κορινθίους 11:7-12]. Κάθε διάκονος βεβαίως δεν καλείται να παραιτηθεί με τον ίδιο τρόπο από τις αξιώσεις του για υλική υποστήριξη· αλλά κάθε διάκονος οφείλει να μπορεί να δηλώσει στον λαό του, ενώπιον του Θεού, «Δεν ζητώ τα δικά σας, αλλά εσάς».
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον ολοκληρώνει πιέζοντας τα αμοιβαία καθήκοντα που μόνο μπορούν να παράγουν και να αναζωογονούν αυτή την ευλογημένη κοινωνία. [Ας σκεφτούν όλοι τη σχέση στην οποία έχουν εισαχθεί· και πάνω απ’ όλα, ας σκεφτούν πώς η τιμή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και η επιτυχία του Ευαγγελίου Του, εμπλέκονται στη συμπεριφορά τους. Οι διάκονοι δεν μπορούν ποτέ να ελπίζουν ότι θα είναι ευρέως ωφέλιμοι, εκτός αν αποβάλουν όλα τα κοσμικά και ιδιοτελή συμφέροντα, και μοχθήσουν να αποκτήσουν όλα εκείνα τα ιερά αισθήματα που απαιτεί επιτακτικά η θέση τους. Ούτε μπορεί κανένας λαός να κοσμήσει αληθινά την ιερή του ομολογία, εκτός αν και αυτοί από την πλευρά τους επιδιώξουν να γίνουν ως μικρά παιδιά, και καλλιεργήσουν ταπεινό, αγαπητικό και ουράνιο ήθος. Ας στοχεύσουμε λοιπόν, ο καθένας στη θέση του, σε αυτό· και ας προσευχόμαστε θερμά στον Θεό για τη χάρη Του, η οποία μόνο μπορεί να μας καταστήσει ικανούς για την εκπλήρωση των αντίστοιχων καθηκόντων μας.] 2. Πώς μπορεί να αναζωογονηθεί μια τέτοια ευλογημένη κατάσταση πραγμάτων; [Πρέπει να αναμένεται ότι όπου το Ευαγγέλιο έχει κηρυχθεί για πολύ καιρό, ο Σατανάς θα σπείρει ζιζάνια με το σιτάρι, και ότι κακά κάποιου είδους ή άλλου θα ανακύψουν.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη δική μου ζωή ή ενορία η εικόνα της θηλάζουσας μητέρας ελέγχει μια απλώς επαγγελματική προσέγγιση στη διακονία ή τη μαθητεία; Πώς θα μπορούσα, είτε ως ποιμένας είτε ως πρόβατο, να καλλιεργήσω την ευγνώμονα αγάπη και την πρόθυμη υποταγή που ο Σάιμεον θέτει ενώπιόν μας; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να μοχθήσω αυτή την εβδομάδα για να αποκαταστήσω ή να εμβαθύνω την οικογενειακή ένωση για την οποία μιλούν ο Απόστολος και ο Σάιμεον;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού, που κάλεσες τον Άγιο Παύλο να περιθάλπει το ποίμνιό Σου με καρδιά μητέρας, χάρισε σε όλους όσοι διακονούν στο όνομά Σου την ίδια τρυφερή αγάπη και αυτοθυσιαστικό ζήλο. Ανάστησε στην Εκκλησία Σου έναν λαό που δέχεται τον λόγο ως από τον ίδιο τον Θεό και που περιπατεί άξια της υψηλής κλήσεώς του. Θεράπευσε κάθε ρήγμα, υποτάξτε κάθε διεστραμμένο πνεύμα, και ένωσέ μας μαζί εν αγάπη, ώστε να αυξηθούμε ως άγιος ναός εν Κυρίω. Διά του αγαπήσαντος ημάς και παραδόντος εαυτόν υπέρ ημών, Ιησού Χριστού του Σωτήρος ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →