← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωνάς

Ιωνάς 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιωνάς 1-2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κλασικό υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στον απρόθυμο προφήτη Ιωνά, του οποίου η φυγή από την κλήση του Θεού εξακολουθεί να μιλάει δια μέσου των αιώνων. Στα κεφάλαια 1 και 2 παρακολουθούμε μια καταιγίδα να υψώνεται, έναν κλήρο να πέφτει και το έλεος να καταδιώκει έναν δραπέτη υπηρέτη μέχρις ότου καταποθεί αλλά και διατηρηθεί. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει τόσο τη δικαιοσύνη όσο και την τρυφερότητα του Κυρίου που δεν θα αφήσει τον λόγο του να επιστρέψει κενός. Καθώς ακούμε τις γνώσεις του σήμερα, το ίδιο Πνεύμα που συνέλαβε τον Ιωνά ας αφυπνίσει φρέσκια υπακοή μέσα μας. Αυτό το μάθημα έξι κινήσεων μας προσκαλεί να ιχνηλατήσουμε την αρχαία ιστορία με ειλικρινείς καρδιές και προσδοκώμενη πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 1 και 2 του Ιωνά. Προσέξτε τα καθοδικά βήματα του προφήτη, τον αυξανόμενο φόβο των ναυτών και το εκπληκτικό έλεος κρυμμένο μέσα στο μεγάλο ψάρι. Αφήστε τον ρυθμό της αφήγησης και τις προσευχές μέσα σε αυτήν να σας περιλούσουν. Ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει μια φράση που αισθάνεται προσωπικά απευθυνόμενη στη δική σας ιστορία σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά σκιαγραφώντας τις έξι βασικές κινήσεις του κεφαλαίου. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Μια εντολή δοθείσα στον Ιωνά να κηρύξει στη Νινευή, εδ. 1, 2. ΙΙ. Την ανυπακοή του Ιωνά σε αυτήν την εντολή, εδ. 3. ΙΙΙ. Την καταδίωξη και τη σύλληψή του για αυτήν την ανυπακοή από μια καταιγίδα, στην οποία κοιμόταν, εδ. 4-6. IV. Την αποκάλυψη αυτού και της ανυπακοής του ως αιτίας της καταιγίδας, εδ. 7-10. V. Την ρίψη αυτού στη θάλασσα, για την ηρεμία της καταιγίδας, εδ. 11-16. VI. Τη θαυματουργική διατήρηση της ζωής του εκεί στην κοιλιά ενός ψαριού (εδ. 17), που ήταν η διατήρησή του για περαιτέρω υπηρεσίες. Ο Χένρι στη συνέχεια ερμηνεύει την τιμή που απένειμε ο Θεός στον Ιωνά και την ατιμία της άρνησής του. Παρατηρήστε, 1. Την τιμή που έθεσε ο Θεός στον Ιωνά, δίνοντάς του μια αποστολή να πάει και να προφητεύσει κατά της Νινευή. Ο Ιωνάς σημαίνει περιστέρι, κατάλληλο όνομα για όλους τους προφήτες του Θεού, για όλο τον λαό του, που οφείλουν να είναι ακίνδυνοι ως περιστέρια και να θρηνούν ως περιστέρια για τις αμαρτίες και τις συμφορές της γης. Το όνομα του πατέρα του ήταν Αμιτταί—Η αλήθεια μου· διότι οι προφήτες του Θεού οφείλουν να είναι υιοί αληθείας. Σε αυτόν ήλθε ο λόγος του Κυρίου—σε αυτόν ήταν (έτσι σημαίνει η λέξη), διότι ο λόγος του Θεού είναι πραγματικό πράγμα· οι λόγοι των ανθρώπων είναι μόνο άνεμος, αλλά οι λόγοι του Θεού είναι ουσία. Έχει ήδη γνωρίσει τον λόγο του Κυρίου και γνώριζε τη φωνή του από εκείνη ενός ξένου· οι εντολές που του δόθηκαν τώρα ήταν, Σήκω, πήγαινε στη Νινευή, αυτήν την μεγάλη πόλη, εδ. 2. Η Νινευή ήταν αυτή την εποχή η μητρόπολη της Ασσυριακής μοναρχίας, μια εξέχουσα πόλη (Γεν. ι΄. 11), μια μεγάλη πόλη, εκείνη η μεγάλη πόλη, σαράντα οκτώ μίλια σε περίμετρο (κάποιοι την κάνουν πολύ μεγαλύτερη), μεγάλη στον αριθμό των κατοίκων, όπως φαίνεται από το πλήθος των νηπίων σε αυτήν (κεφ. δ΄. 11), μεγάλη στον πλούτο (δεν υπήρχε τέλος στην αποθήκη της, Ναούμ β΄. 9), μεγάλη σε δύναμη και κυριαρχία· ήταν η πόλη που για κάποιο διάστημα κυριαρχούσε στους βασιλείς της γης. Αλλά οι μεγάλες πόλεις, όπως και οι μεγάλοι άνδρες, είναι υπό την κυβέρνηση και την κρίση του Θεού. Η Νινευή ήταν μια μεγάλη πόλη, και όμως μια ειδωλολατρική πόλη, χωρίς τη γνώση και τη λατρεία του αληθινού Θεού. Πόσες μεγάλες πόλεις και μεγάλα έθνη υπάρχουν που κάθονται στο σκοτάδι και στην κοιλάδα της σκιάς του θανάτου! Αυτή η μεγάλη πόλη ήταν μια πονηρή πόλη: Η πονηρία τους έχει ανέβει ενώπιόν μου (η κακία τους, έτσι διαβάζουν κάποιοι)· η πονηρία τους ήταν αυθάδης και αμάρταναν με υψηλό χέρι. Είναι λυπηρό να σκέφτεται κανείς πόση πολλή αμαρτία διαπράττεται σε μεγάλες πόλεις, όπου υπάρχουν πολλοί αμαρτωλοί, που δεν είναι μόνο όλοι αμαρτωλοί, αλλά κάνουν ο ένας τον άλλον να αμαρτάνει. Η πονηρία τους έχει ανέβει, δηλαδή έχει φτάσει σε υψηλό βαθμό, στο υψηλότερο σημείο· το μέτρο της είναι γεμάτο μέχρι το χείλος· η πονηρία τους έχει ανέβει, όπως εκείνη των Σοδόμων, Γεν. ιη΄. 20, 21. Έχει ανέβει ενώπιόν μου—στο πρόσωπό μου (έτσι είναι η λέξη)· είναι μια τολμηρή και ανοιχτή προσβολή προς τον Θεό· είναι αμαρτία εναντίον του, ενώπιον των οφθαλμών του· επομένως ο Ιωνάς οφείλει να κραυγάσει εναντίον της· οφείλει να μαρτυρήσει κατά της μεγάλης πονηρίας τους και να τους προειδοποιήσει για την καταστροφή που ερχόταν επάνω τους γι' αυτήν. Ο Θεός έρχεται εναντίον της και στέλνει τον Ιωνά πριν, για να κηρύξει πόλεμο και να ηχήσει συναγερμό. Κραύγασε δυνατά, μην φεισθείς. Οφείλει να μην ψιθυρίσει το μήνυμά του σε μια γωνία, αλλά να το δημοσιεύσει στους δρόμους της Νινευή· αυτός που έχει αυτιά ας ακούσει τι έχει να πει ο Θεός μέσω του προφήτη του κατά εκείνης της πονηρής πόλης. Όταν η κραυγή της αμαρτίας ανεβαίνει στον Θεό, η κραυγή της εκδίκησης βγαίνει εναντίον του αμαρτωλού. Οφείλει να πάει στη Νινευή και να κραυγάσει εκεί επί τόπου κατά της πονηρίας της. Άλλοι προφήτες διατάχθηκαν να στείλουν μηνύματα στα γειτονικά έθνη και η προφητεία του Ναούμ είναι ιδιαίτερα το φορτίο της Νινευή· αλλά ο Ιωνάς οφείλει να πάει και να μεταφέρει ο ίδιος το μήνυμα: «Σήκω γρήγορα· αφιέρωσε τον εαυτό σου στο έργο με ταχύτητα και θάρρος και την απόφαση που αρμόζει σε έναν προφήτη· σήκω και πήγαινε στη Νινευή.» Εκείνοι που πηγαίνουν σε αποστολές του Θεού οφείλουν να σηκωθούν και να πάνε, οφείλουν να κινηθούν για το έργο που τους έχει ανατεθεί. Οι προφήτες στάλθηκαν πρώτα στα χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ, όμως όχι μόνο σε αυτούς· είχαν τον άρτο των τέκνων, αλλά η Νινευή τρώει από τα ψίχουλα. 2. Την ατιμία που έκανε ο Ιωνάς στον Θεό αρνούμενος να υπακούσει στις εντολές του και να πάει στην αποστολή για την οποία στάλθηκε (εδ. 3): Αλλά ο Ιωνάς, αντί να σηκωθεί για να πάει στη Νινευή, σηκώθηκε για να φύγει προς τη Θαρσείς, προς τη θάλασσα, όχι δεσμευμένος για κανένα λιμάνι, αλλά επιθυμώντας να απομακρυνθεί από την παρουσία του Κυρίου· και, αν μπορούσε μόνο να το κάνει αυτό, δεν τον ένοιαζε πού πήγαινε, όχι σαν να νόμιζε ότι μπορούσε να πάει οπουδήποτε έξω από το μάτι της επιθεώρησης του Θεού, αλλά από την ειδική παρουσία του, από το πνεύμα της προφητείας, το οποίο, όταν τον έθετε σε αυτό το έργο, νόμιζε ότι τον στοίχειωνε και επιθυμούσε να βγει εκτός ακοής του. Κάποιοι νομίζουν ότι ο Ιωνάς πήγε με την άποψη κάποιων Ιουδαίων ότι το πνεύμα της προφητείας περιοριζόταν στη γη του Ισραήλ (το οποίο στον Ιεζεκιήλ και τον Δανιήλ αποδείχθηκε αποτελεσματικά λάθος) και επομένως ήλπιζε ότι θα απαλλασσόταν από αυτό αν μπορούσε μόνο να βγει έξω από τα σύνορα εκείνης της γης. (1.) Ο Ιωνάς δεν ήθελε να πάει στη Νινευή για να κραυγάσει εναντίον της είτε επειδή ήταν ένα μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι εκεί και σε έναν δρόμο που δεν γνώριζε, είτε επειδή φοβόταν ότι θα ήταν όσο άξιζε η ζωή του να παραδώσει ένα τέτοιο αχάριστο μήνυμα σε εκείνη την μεγάλη και ισχυρή πόλη. Συμβουλεύτηκε με σάρκα και αίμα και αρνήθηκε την πρεσβεία επειδή δεν μπορούσε να πάει με ασφάλεια, ή επειδή ζήλευε για τα προνόμια της χώρας του και δεν ήθελε κανένα άλλο έθνος να μοιραστεί την τιμή της θείας αποκάλυψης· φοβόταν ότι θα ήταν η αρχή της μετακίνησης της βασιλείας του Θεού από τους Ιουδαίους σε άλλο έθνος, που θα έφερνε περισσότερους καρπούς της. Ομολογεί ο ίδιος (κεφ. δ΄. 2) ότι ο λόγος της αποστροφής του σε αυτό το ταξίδι ήταν επειδή προέβλεπε ότι οι Νινευίτες θα μετανόησαν και ο Θεός θα τους συγχωρούσε και θα τους δεχόταν σε εύνοια, το οποίο θα ήταν μια κηλίδα στον λαό του Ισραήλ, που ήταν για τόσο καιρό ένας ιδιαίτερος λαός για τον Θεό. (2.) Επομένως πήγε στη Θαρσείς, στην Ταρσό της Κιλικίας (έτσι κάποιοι), πιθανώς επειδή είχε φίλους και συγγενείς εκεί, με τους οποίους ήλπιζε να διαμείνει για κάποιο διάστημα. Πήγε στην Ιόππη, ένα διάσημο λιμάνι στη γη του Ισραήλ, αναζητώντας ένα πλοίο δεσμευμένο για τη Θαρσείς, και εκεί βρήκε ένα. Η Πρόνοια φαινόταν να ευνοεί το σχέδιό του και να του δίνει μια ευκαιρία να διαφύγει. Μπορεί να είμαστε έξω από τον δρόμο του καθήκοντος και όμως να συναντήσουμε έναν ευνοϊκό άνεμο. Ο έτοιμος δρόμος δεν είναι πάντα ο σωστός δρόμος. Βρήκε το πλοίο ακριβώς έτοιμο να σηκώσει άγκυρα ίσως και να αποπλεύσει για τη Θαρσείς, και έτσι δεν έχασε χρόνο. Ή, ίσως, πήγε στη Θαρσείς επειδή βρήκε το πλοίο να πηγαίνει εκεί· διαφορετικά όλα τα μέρη ήταν ίδια γι' αυτόν. Δεν νόμιζε τον εαυτό του έξω από τον δρόμο του, τον δρόμο που ήθελε να πάει, αρκεί να μην ήταν στον δρόμο του, τον δρόμο που έπρεπε να πάει. Έτσι πλήρωσε το ναύλο του· διότι δεν έδινε σημασία στο κόστος, αρκεί να μπορούσε να κερδίσει τον σκοπό του και να φτάσει σε απόσταση από την παρουσία του Κυρίου. Πήγε μαζί τους, με τους ναυτικούς, με τους επιβάτες, με τους εμπόρους, όποιοι κι αν ήταν αυτοί που πήγαιναν στη Θαρσείς. Ο Ιωνάς, ξεχνώντας την αξιοπρέπειά του καθώς και το καθήκον του, συναναστρεφόταν μαζί τους και κατέβηκε στο πλοίο για να πάει μαζί τους στη Θαρσείς. Δείτε τι είναι οι καλύτεροι άνθρωποι όταν ο Θεός τους αφήνει στον εαυτό τους και τι ανάγκη έχουμε, όταν έρχεται ο λόγος του Κυρίου σε εμάς, να έρθει το Πνεύμα του Κυρίου μαζί με τον λόγο, για να φέρει κάθε σκέψη μέσα μας σε υπακοή σε αυτόν. Ο προφήτης Ησαΐας ομολογεί ότι γι' αυτό δεν ήταν ανυπότακτος, ούτε γύρισε πίσω, επειδή ο Θεός όχι μόνο μίλησε σε αυτόν, αλλά άνοιξε το αυτί του, Ησ. ν΄. 5. Ας μάθουμε από εδώ να παύουμε από τον άνθρωπο και να μην είμαστε υπερβολικά βέβαιοι ούτε για τον εαυτό μας ούτε για άλλους σε καιρό δοκιμασίας· αλλά αυτός που νομίζει ότι στέκεται ας προσέχει μήπως πέσει. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει τον συναγερμό μεταξύ των ναυτών σε αντίθεση με τον ύπνο του Ιωνά. ΙΙ. Το πλήρωμα του πλοίου συναγερμίστηκε από αυτήν την ισχυρή καταιγίδα, αλλά ο Ιωνάς μόνο, το πρόσωπο που αφορούσε, ήταν αδιάφορος, εδ. 5. Οι ναυτικοί επηρεάστηκαν από τον κίνδυνό τους, αν και δεν ήταν με αυτούς που ο Θεός έχει αυτήν τη διαμάχη. 1. Φοβήθηκαν· αν και η δουλειά τους τους οδηγούσε να είναι πολύ εξοικειωμένοι με κινδύνους αυτού του είδους, συνήθιζαν να τους υποτιμούν, όμως τώρα οι γηραιότεροι και πιο στιβαροί από αυτούς άρχισαν να τρέμουν, αντιλαμβανόμενοι ότι υπήρχε κάτι περισσότερο από το συνηθισμένο σε αυτήν την καταιγίδα, τόσο ξαφνικά υψώθηκε, τόσο δυνατά μαίνονταν. Σημείωσε, ο Θεός μπορεί να χτυπήσει τρόμο στους πιο τολμηρούς και να κάνει ακόμη και μεγάλους άνδρες και αρχηγούς καπετάνιους να ζητήσουν καταφύγιο από βράχους και βουνά. 2. Κραύγαζαν κάθε άνθρωπος προς τον θεό του· αυτό ήταν το αποτέλεσμα του φόβου τους. Πολλοί δεν θα οδηγηθούν στην προσευχή μέχρι να φοβηθούν σε αυτήν· αυτός που θα μάθαινε να προσεύχεται, ας πάει στη θάλασσα. Κύριε, σε θλίψη σε επισκέφθηκαν. Κάθε άνθρωπος από αυτούς προσευχόταν· δεν ήταν κάποιοι προσευχόμενοι και άλλοι βλασφημούντες, αλλά κάθε άνθρωπος ασχολούνταν· όπως ο κίνδυνος ήταν γενικός, έτσι ήταν και η προσέγγιση στον ουρανό· δεν υπήρχε ένας προσευχόμενος για όλους, αλλά ο καθένας για τον εαυτό του. Κραύγαζαν κάθε άνθρωπος προς τον θεό του, τον θεό της χώρας ή της πόλης του, ή τη δική του προστάτιδα θεότητα· είναι μια μαρτυρία κατά του αθεϊσμού ότι κάθε άνθρωπος είχε έναν θεό και είχε την πίστη σε έναν Θεό· αλλά είναι ένα παράδειγμα της ανοησίας του παγανισμού ότι είχαν θεούς πολλούς, κάθε άνθρωπος τον θεό που είχε φαντασία γι' αυτόν, ενώ δεν μπορεί να υπάρχει παρά μόνο ένας Θεός, δεν χρειάζεται να υπάρχουν περισσότεροι. Αλλά, αν και είχαν χάσει εκείνη την υπαγόρευση του φωτός της φύσης ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός, εξακολουθούσαν να διέπονται από εκείνη την κατεύθυνση του νόμου της φύσης ότι ο Θεός πρέπει να προσεύχεται (Δεν πρέπει ένας λαός να ζητά κάτω από τον Θεό του; Ησ. η΄. 19) και ότι πρέπει ιδιαίτερα να προσεύχεται όταν είμαστε σε στενοχώρια και κίνδυνο. Επικαλέσου με σε καιρό θλίψης. Είναι κανείς θλιμμένος; Είναι κανείς φοβισμένος; Ας προσευχηθεί. 3. Οι προσευχές τους για απελευθέρωση ενισχύονταν με προσπάθειες και, αφού κάλεσαν τους θεούς τους να τους βοηθήσουν, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν τον εαυτό τους· διότι αυτός είναι ο κανόνας, Βοήθησε τον εαυτό σου και ο Θεός θα σε βοηθήσει. Έριξαν έξω τα εμπορεύματα που ήταν στο πλοίο στη θάλασσα, για να το ελαφρύνουν από αυτά, όπως οι ναυτικοί του Παύλου σε παρόμοια περίπτωση έριξαν έξω ακόμη και τα σχοινιά του πλοίου και το σιτάρι, Πράξ. κζ΄. 18, 19, 38. Έκαναν ένα εμπορικό ταξίδι, όπως φαίνεται, και ήταν φορτωμένοι με πολλά αγαθά και πολλή εμπορεύματα, με τα οποία ήλπιζαν να κερδίσουν· αλλά τώρα είναι ικανοποιημένοι να υποστούν απώλεια ρίχνοντας τα στη θάλασσα για να σώσουν τις ζωές τους. Δείτε πόσο ισχυρή είναι η φυσική αγάπη για τη ζωή. Δέρμα για δέρμα και όλα όσα έχει ένας άνθρωπος θα δώσει για αυτό. Και δεν θα βάλουμε παρόμοια αξία στην πνευματική ζωή, τη ζωή της ψυχής, λογαριάζοντας ότι το κέρδος όλου του κόσμου δεν μπορεί να αντισταθμίσει την απώλεια της ψυχής; Δείτε τη ματαιότητα του κοσμικού πλούτου και την αβεβαιότητα της συνέχειάς του μαζί μας. Ο πλούτος κάνει τον εαυτό του φτερά και πετάει μακριά· ναι, και η περίπτωση μπορεί να είναι τέτοια που μπορεί να είμαστε υπό ανάγκη να κάνουμε φτερά γι' αυτούς και να τους διώξουμε, όπως εδώ, όταν δεν μπορούσαν να κρατηθούν για τους ιδιοκτήτες τους παρά μόνο προς βλάβη τους, έτσι ώστε οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι να απαλλαγούν από αυτούς και να βυθίσουν αυτό που διαφορετικά θα τους βύθιζε, αν και δεν έχουν προοπτική να το ανακτήσουν ποτέ. Ω να ήταν οι άνθρωποι έτσι σοφοί για τις ψυχές τους και να ήταν πρόθυμοι να αποχωριστούν εκείνον τον πλούτο, την ηδονή και την τιμή που δεν μπορούν να κρατήσουν χωρίς να ναυαγήσουν την πίστη και μια καλή συνείδηση και να καταστρέψουν τις ψυχές τους για πάντα! Εκείνοι που έτσι εγκαταλείπουν τα προσωρινά τους συμφέροντα για την εξασφάλιση της πνευματικής τους ευημερίας θα είναι ανείπωτα κερδισμένοι στο τέλος· διότι ό,τι χάνουν με αυτούς τους όρους θα το βρουν ξανά σε ζωή αιώνια. Αλλά πού είναι ο Ιωνάς όλο αυτό το διάστημα; Κάποιος θα περίμενε να έχει κατέβει στην καμπίνα του, ναι, στο αμπάρι, ανάμεσα στα πλευρά του πλοίου, και εκεί ξαπλώνει και κοιμάται βαθιά· ούτε ο θόρυβος έξω ούτε η αίσθηση ενοχής μέσα τον ξύπνησαν. Ίσως για κάποιο διάστημα πριν απέφευγε τον ύπνο, από φόβο μήπως ο Θεός του μιλήσει ξανά σε όνειρο· και τώρα που φανταζόταν τον εαυτό του έξω από την εμβέλεια εκείνου του κινδύνου, κοιμόταν τόσο πιο βαθιά. Σημείωσε, η αμαρτία είναι φύσης που ναρκώνει και μας αφορά να προσέχουμε μήπως σε οποιαδήποτε στιγμή οι καρδιές μας σκληρυνθούν από την απάτη της. Είναι η πολιτική του Σατανά, όταν με τους πειρασμούς του έχει απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Θεό και το καθήκον τους, να τους νανουρίζει σε σαρκική ασφάλεια, ώστε να μην είναι ευαίσθητοι στη δυστυχία και τον κίνδυνο τους. Μας αφορά όλους να αγρυπνούμε επομένως. Ο Χένρι τέλος καταγράφει την ειλικρινή ομολογία του Ιωνά ενώπιον του πληρώματος. 5. Σε απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις ο Ιωνάς κάνει μια πλήρη αποκάλυψη. (1.) Ρωτήθηκαν σχετικά με τη χώρα του; Τους λέει ότι είναι Εβραίος (εδ. 9), όχι μόνο του έθνους του Ισραήλ, αλλά της θρησκείας τους, την οποία έλαβαν από τους πατέρες τους. Είναι Εβραίος και επομένως ντρέπεται περισσότερο να ομολογήσει ότι είναι εγκληματίας· διότι οι αμαρτίες των Εβραίων, που κάνουν μια τέτοια ομολογία θρησκείας και απολαμβάνουν τέτοια προνόμια, είναι μεγαλύτερες από τις αμαρτίες των άλλων και υπερβολικά αμαρτωλές. (2.) Ρωτήθηκαν σχετικά με το επάγγελμά του—Ποια είναι η ασχολία σου; Σε απάντηση σε αυτό δίνει μια περιγραφή της θρησκείας του, διότι αυτό ήταν η κλήση του, αυτό ήταν η ασχολία του, αυτό ήταν που έκανε επάγγελμα: «Φοβάμαι τον Κύριο Ιεχωβά· αυτός είναι ο Θεός που λατρεύω, ο Θεός που προσεύχομαι, ακόμη και ο Θεός του ουρανού, ο κυρίαρχος Κύριος όλων, που έκανε τη θάλασσα και την ξηρά και έχει εντολή και στα δύο.» Όχι ο θεός μιας συγκεκριμένης χώρας, για τον οποίο ρώτησαν και τέτοιοι όπως οι θεοί που καλούσε κάθε άνθρωπος, αλλά ο Θεός όλης της γης, ο οποίος, έχοντας κάνει και τη θάλασσα και την ξηρά, κάνει όποιο έργο θέλει και στα δύο και κάνει όποια χρήση θέλει και στα δύο. Αυτό το αναφέρει, όχι μόνο καταδικάζοντας τον εαυτό του για την ανοησία του, φεύγοντας από την παρουσία αυτού του Θεού, αλλά ως σχεδιάζοντας να φέρει αυτούς τους ναυτικούς από τη λατρεία και την υπηρεσία των πολλών θεών τους στη γνώση και την υπακοή του μοναδικού ζωντανού και αληθινού Θεού. Όταν είμαστε μεταξύ εκείνων που είναι ξένοι σε εμάς, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τους γνωρίσουμε με τον Θεό, όντας έτοιμοι σε όλες τις περιπτώσεις να ομολογήσουμε τη σχέση μας με αυτόν και τον σεβασμό μας γι' αυτόν. (3.) Ρωτήθηκαν σχετικά με το έγκλημά του, για το οποίο τώρα διώκεται; Ομολογεί ότι έφυγε από την παρουσία του Κυρίου, ότι έτρεχε μακριά από το καθήκον του και η καταιγίδα στάλθηκε για να τον φέρει πίσω. Έχουμε λόγους να νομίζουμε ότι τους το είπε αυτό με λύπη και ντροπή, δικαιώνοντας τον Θεό και καταδικάζοντας τον εαυτό του και υπαινισσόμενος στους ναυτικούς τι μεγάλος Θεός είναι ο Ιεχωβά, που μπορούσε να στείλει έναν τέτοιο αγγελιαφόρο όπως αυτή η καταιγίδα μετά από έναν δραπέτη υπηρέτη.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι στοχάζεται στον κλήρο που ξεχώρισε τον προφήτη. 3. Ο κλήρος έπεσε στον Ιωνά, ο οποίος θα μπορούσε να τους γλιτώσει αυτόν τον κόπο αν ήθελε μόνο να τους πει τι του έλεγε η ίδια του η συνείδηση, Εσύ είσαι ο άνθρωπος· αλλά όπως συνηθίζεται με τους εγκληματίες, δεν ομολογεί ποτέ μέχρι να βρει ότι δεν μπορεί να το αποφύγει, μέχρι να πέσει ο κλήρος επάνω του. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπήρχαν εκείνοι στο πλοίο που, για άλλους λόγους, ήταν μεγαλύτεροι αμαρτωλοί από τον Ιωνά, και όμως αυτός είναι ο άνθρωπος που καταδιώκει η καταιγίδα και στον οποίο πέφτει ο κλήρος· διότι είναι το δικό του παιδί, ο δικός του υπηρέτης, που ο γονέας, ο κύριος, διορθώνει, αν κάνουν λάθος· άλλους που αμαρτάνουν τους αφήνει στον νόμο. Η καταιγίδα στέλνεται μετά τον Ιωνά, επειδή ο Θεός έχει έργο για αυτόν να κάνει, και στέλνεται για να τον φέρει πίσω σε αυτό. Σημείωσε, ο Θεός έχει πολλούς τρόπους να φέρει στο φως κρυμμένες αμαρτίες και αμαρτωλούς και να κάνει φανερή εκείνη την ανοησία που θεωρούνταν κρυμμένη από τα μάτια όλων των ζωντανών. Το δεξί χέρι του Θεού θα βρει όλους τους υπηρέτες του που τον εγκαταλείπουν, καθώς και όλους τους εχθρούς του που έχουν σχέδια εναντίον του· ναι, ακόμη και αν φύγουν στα απώτατα μέρη της θάλασσας ή κατέβουν στα πλευρά του πλοίου. Ο Χένρι κλείνει συνοψίζοντας την ομολογία, την καταδίκη και τη διατήρηση του προφήτη. Ο Προφήτης Ομολογεί την Ανοησία του· Ο Προφήτης Διαβάζει τη Δική του Καταδίκη· Ο Προφήτης Ρίχνεται στη Θάλασσα· Η Διατήρηση του Ιωνά στην Κοιλιά του Ψαριού. (π. Χ. 840.)
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας κινείστε αυτήν τη στιγμή μακριά από μια σαφή αποστολή που σας έχει δώσει ο Θεός; Πώς μπορεί οι επείγουσες προσευχές των ναυτών να αμφισβητήσουν τον τρόπο που ανταποκρίνεστε σε ξαφνικό πρόβλημα; Τι θα έμοιαζε για εσάς να σταματήσετε να τρέχετε και αντίθετα να κραυγάσετε από όποια «κοιλιά» βρεθείτε τώρα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε της θάλασσας και της ξηράς, σε ευχαριστούμε που μας καταδιώκεις όταν φεύγουμε. Όπως ο Ιωνάς έχουμε μερικές φορές πληρώσει ναύλους για τη Θαρσείς και κρυφτεί κάτω από το κατάστρωμα. Αφύπνισέ μας από κάθε νάρκωση ανυπακοής. Δίδαξέ μας να σε φοβόμαστε περισσότερο από καταιγίδες και να εμπιστευόμαστε το έλεός σου ακόμη και μέσα στο ψάρι. Ας γίνουν οι ζωές μας ζωντανή απόδειξη ότι είσαι ο Θεός που ρίχνει και πιάνει, που κρίνει και αποκαθιστά. Φύτεψε τον λόγο σου βαθιά ώστε να σηκωθούμε και να πάμε όπου μας στέλνεις. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →