← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 8 — με τον Μακλάρεν

Λουκάς 8Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για ένα εστιασμένο ταξίδι στο κεφάλαιο 8 του Λουκά. Ο Μακλάρεν αναδεικνύει την ήσυχη πιστότητα των γυναικών που υποστήριζαν τον Ιησού και την ερευνητική πρόσκληση της παραβολής του σπορέα. Η προσεκτική ερμηνεία του μας καλεί να δούμε τόσο το κόστος της ακολουθίας του Χριστού όσο και τον καρπό που έρχεται όταν ο λόγος ριζώνει βαθιά. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε, θα μελετήσουμε, θα σκεφτούμε, θα ανταποκριθούμε και θα προσευχηθούμε, αφήνοντας αυτές τις αρχαίες σκηνές να διαμορφώσουν τη σημερινή μαθητεία μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε στο κεφάλαιο 8 του Λουκά και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Προσέξτε τις γυναίκες που ταξιδεύουν με τον Ιησού και τα ποικίλα εδάφη που δέχονται τον σπόρο. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει χωρίς βιασύνη. Σταματήστε όπου μια φράση παραμένει, έπειτα συνεχίστε μέχρι το κλείσιμο του κεφαλαίου. Η ανάγνωση προετοιμάζει το έδαφος για την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει σημειώνοντας τη διατήρηση από τον Λουκά περιστατικών που αφορούν γυναίκες. Ο ευαγγελιστής Λουκάς έχει διατηρήσει για εμάς αρκετά περιστατικά στη ζωή του Κυρίου μας στα οποία οι γυναίκες παίζουν εξέχοντα ρόλο. Δεν θα ήταν, νομίζω, δύσκολο να συνδέσουμε αυτό το γεγονός με τα κύρια χαρακτηριστικά του ευαγγελίου του, αλλά οπωσδήποτε αξίζει να παρατηρήσουμε ότι οφείλουμε σε αυτόν αυτές τις λεπτομέρειες, και το γεγονός ότι η υπηρεσία αυτών των ευγνώμονων γυναικών ήταν μόνιμη καθ' όλη τη διάρκεια της περιπλανώμενης ζωής του Κυρίου μας μετά την αναχώρησή του από τη Γαλιλαία. Μια τυχαία αναφορά στο γεγονός βρίσκεται στην αφήγηση του Ματθαίου για τη Σταύρωση, αλλά αν δεν υπήρχε ο Λουκάς δεν θα γνωρίζαμε τα ονόματα δύο ή τριών από αυτές, ούτε θα γνωρίζαμε πόσο σταθερά προσκολλήθηκαν σε αυτόν. Όσον αφορά τις γυναίκες της μικρής ομάδας, γνωρίζουμε πολύ λίγα για αυτές. Η Μαρία η Μαγδαληνή είχε πολύ σκληρή μοίρα. Η γραπτή μαρτυρία της Γραφής γι' αυτήν είναι πολύ γλυκιά και όμορφη. Ο Μακλάρεν παρουσιάζει στη συνέχεια την κεντρική μορφή του πτωχού Χριστού. Αφήστε με να σας ζητήσω για μια στιγμή να κοιτάξετε μαζί μου πρώτα απ' όλα την κεντρική μορφή, ως απεικόνιση-τι να πω; Μπορώ να τολμήσω να χρησιμοποιήσω μια τραχιά λέξη και να πω τον πτωχό Χριστό;-ως το μεγάλο Πρότυπο και Κίνητρο για εμάς, της αγάπης που γίνεται πτωχή. Πολύ συχνά καλύπτουμε τη ζωή του Κυρίου μας με τόση φανταστική ευλάβεια που μερικές φορές χάνουμε τις σκληρές γωνίες των γεγονότων της. Τώρα, θέλω να το συνειδητοποιήσετε, και μπορείτε να το μεταφράσετε σε όσο σύγχρονα αγγλικά θέλετε, γιατί θα βοηθήσει τη ζωντάνια της σύλληψης, που είναι ένα απλό, πεζό γεγονός, ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν, με την ευρύτερη έννοια της λέξης, πτωχός· όχι βέβαια με τη μουσκεμένη φτώχεια που μπορείτε να δείτε στις φτωχογειτονιές μας, αλλά ακόμα με πολύ πραγματική έννοια της λέξης. Δεν είχε τίποτα που να μπορεί να ονομάσει δικό του, και όταν έφτασε στο τέλος της ζωής του δεν υπήρχε τίποτα για τους δήμιούς του να στοιχηματίσουν εκτός από την μοναδική του κατοχή, τον άραφο χιτώνα. Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στην αγάπη που σκύβει για να υπηρετηθεί. Τώρα, στη συνέχεια, και ακολουθώντας ουσιαστικά την ίδια πορεία σκέψης, αφήστε με να σας προτείνω να κοιτάξετε την αγάπη-την αγάπη εδώ που σκύβει για να υπηρετηθεί. Ο Μακλάρεν τέλος ανιχνεύει το θεμέλιο και τη σφαίρα της υπηρεσίας. Πρώτα υπάρχει το θεμέλιο-'Ορισμένες γυναίκες που είχαν θεραπευτεί από πονηρά πνεύματα και ασθένειες.' Αχ, εκεί φτάνετε! Η συνείδηση της λύτρωσης είναι η μοναδική κύρια πινελιά που προκαλεί την ευγνωμοσύνη που ποθεί να εκφραστεί στην υπηρεσία. Δεν υπάρχει υπηρεσία εκτός αν είναι η έκφραση αγάπης. Αυτή είναι η μία μεγάλη χριστιανική αρχή· και η άλλη είναι ότι δεν υπάρχει αγάπη που δεν στηρίζεται στη συνείδηση της λύτρωσης· και από αυτές τις δύο-ότι όλη η υπηρεσία και η υπακοή είναι η έκφραση και η ευγλωττία της αγάπης, και ότι όλη η αγάπη έχει τη ρίζα της στην αίσθηση της λύτρωσης-μπορείτε να αναπτύξετε όλα τα διακριτά χαρακτηριστικά και τις ιδιαιτερότητες της χριστιανικής ηθικής, με την οποία το καθήκον γίνεται χαρά. 'Θέλω' και 'Οφείλω' επικαλύπτονται και καλύπτουν το ένα το άλλο σαν δύο τρίγωνα του Ευκλείδη· και ό,τι προστάζει Εκείνος, σε αυτό πετάω να το κάνω· και έτσι αν και το φορτίο είναι βαρύ, αν θεωρηθεί ως προς τις απαιτήσεις του, και αν και ο ζυγός πιέζει συχνά, αν θεωρηθεί καθ' εαυτόν, όμως επειδή τα σχοινιά που στερεώνουν τον ζυγό στον λαιμό μας είναι τα σχοινιά της αγάπης, μπορώ να πω, 'Το φορτίο μου είναι ελαφρύ.' Ένα από τα παλιά ψαλμούς το θέτει έτσι· 'Κύριε, αληθώς είμαι ο δούλος σου· έχεις λύσει τα δεσμά μου· και επειδή έχεις λύσει, γι' αυτό άκουσέ με· μίλα, Κύριε, γιατί ο δούλος σου ακούει.'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στη μνήμη και την καταγραφή της υπηρεσίας. Και έπειτα, αδελφοί, υπάρχει ένα άλλο πράγμα που δεν ανήκει τόσο άμεσα στο περιστατικό ενώπιόν μας, αλλά που προτείνεται σε μένα σε σχέση με αυτό. Προσπαθήσαμε να δείξουμε το κίνητρο και το πρότυπο, το θεμέλιο και τη σφαίρα, της υπηρεσίας: αφήστε με να προσθέσω μια τελευταία σκέψη-τη μνήμη και την καταγραφή της. Ο Μακλάρεν τελειώνει με το τελικό όραμα της αιώνιας ανταμοιβής. Πόσο παράξενο πρέπει να είναι για αυτές τις γυναίκες τώρα! Αν, όπως υποθέτω, εσείς και εγώ πιστεύουμε, ζουν με τον Χριστό, θα κοιτάξουν προς Αυτόν και θα σκεφτούν, 'Αχ! θυμόμαστε όταν συνηθίζαμε να βρίσκουμε την τροφή σας και να προετοιμάζουμε τις οικιακές σας ανέσεις, και εκεί είσαι στον θρόνο! Πόσο παράξενη και μεγάλη φαίνεται τώρα η επίγεια υπηρεσία μας!' Έτσι θα είναι για όλους μας όταν φτάσουμε εκεί πάνω. Θα πρέπει να πούμε, 'Κύριε, πότε σε είδα;' Εκείνος θα δώσει νόημα στο έργο μας και μεγαλείο σε αυτό που δεν γνωρίζουμε τίποτα τώρα. Έτσι, αδελφοί, θεωρείτε το όνομα των δούλων Του την υψηλότερη τιμή σας, και το έργο που δίνει η αγάπη σας τη μεγαλύτερη χαρά σας. Όταν με την πτωχή μας αγάπη υπηρετήσαμε πτωχά Αυτόν που με τη μεγάλη Του αγάπη πέθανε πολύ για εμάς, τότε, στο τέλος, ο θαυμαστός λόγος θα εκπληρωθεί: 'Αληθώς σας λέγω, θα ζωστεί ο Ίδιος και θα τους κάνει να καθίσουν στο τραπέζι και θα έρθει και θα τους υπηρετήσει.'
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στην καθημερινή μου ζωή αντιμετωπίζω τον Ιησού ως τον πτωχό Χριστό που ακόμα δέχεται τα απλά δώρα μου; Πώς η μνήμη της δικής μου λύτρωσης διεγείρει φρέσκια ευγνωμοσύνη που ποθεί να υπηρετήσει; Ποια συνηθισμένη εργασία σήμερα θα μπορούσε να γίνει πράξη λατρείας αν προσφερόταν απευθείας σε Αυτόν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, φύτευσον τὸν λόγον Σου βαθέως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ὡς ἡ ἀγαθὴ γῆ τοῦ Λουκᾶ η' δέχεται τὸν σπόρον, ἵνα καρποφορήσῃ ὑπομονετικὸν καὶ ἄφθονον καρπὸν εἰς δόξαν Σου. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ ἐλέους Σου νὰ Σὲ ὑπηρετῶμεν μὲ ἀδιαίρετον ἀφοσίωσιν, ὡς ἐκεῖναι αἱ γυναῖκες ἔδωκαν ἀπὸ καρδίας μεταμορφωμένας διὰ τῆς χάριτός Σου. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης περισπασμοῦ καὶ σκληρότητος, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου μέχρι τῆς ἐπιστροφῆς Σου. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →