← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 16 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Μάρκος 16Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην αφήγηση της αναστάσεως στο κατά Μάρκον κεφάλαιο 16 μέσω της προσεκτικής ερμηνείας του Ιωάννη Καλβίνου. Ο Καλβίνος οδηγεί τους αναγνώστες στην τελική σκηνή της απολυτρώσεως, δείχνοντας πώς ο κενός τάφος εξασφαλίζει τη συμφιλίωσή μας με τον Θεό και επικυρώνει την υιοθεσία μας. Το σχόλιό του τονίζει τον μετρημένο τρόπο με τον οποίο ο Χριστός αποκαλύφθηκε πρώτα στις γυναίκες και έπειτα στους αποστόλους, υπογραμμίζοντας τόσο τη θεία ευσπλαχνία όσο και την πρόσκληση να αποβάλουμε την υπερηφάνεια. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο ερμηνεία του Καλβίνου, καλούμαστε να δεχθούμε τη μαρτυρία της αναστάσεως με φρέσκια πίστη και ταπείνωση, επιτρέποντας στη δύναμη της αναστημένης ζωής του Χριστού να διαμορφώσει τη δική μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου διαβάζοντας αργά και προσευχητικά το κατά Μάρκον κεφάλαιο 16. Παρατήρησε τις γυναίκες που φθάνουν στον τάφο ενώ είναι ακόμη σκοτάδι, την αγγελική αναγγελία, τον τρόμο των φρουρών και τις πρώτες αναφορές του αναστημένου Κυρίου. Άφησε το κείμενο να αφυπνίσει τόσο το θαυμασμό όσο και την επιθυμία να δεις τον Ιησού ο ίδιος. Καθώς διαβάζεις, θυμήσου ότι κάθε λεπτομέρεια υπηρετεί την κεντρική αλήθεια ότι ο Χριστός αναστήθηκε αληθώς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει στρεφόμενος στην τελική σκηνή της απολυτρώσεώς μας. Έρχομαστε τώρα στην τελική σκηνή της απολυτρώσεώς μας. Διότι η ζωηρή βεβαιότητα της συμφιλιώσεώς μας με τον Θεό πηγάζει από το ότι ο Χριστός ήλθε από τον άδη ως νικητής του θανάτου, για να δείξει ότι διέθετε τη δύναμη νέας ζωής. Δικαίως λοιπόν λέγει ο Παύλος ότι δεν θα υπάρχει ευαγγέλιο και ότι η ελπίδα της σωτηρίας θα είναι μάταιη και άκαρπη, εκτός αν πιστεύουμε ότι ο Χριστός αναστήθηκε εκ νεκρών, (1 Κορινθίους 15:14.) Διότι τότε ο Χριστός απέκτησε δικαιοσύνη για εμάς και άνοιξε την είσοδό μας στον ουρανό· και, εν συντομία, τότε επικυρώθηκε η υιοθεσία μας, όταν ο Χριστός, αναστηθείς εκ νεκρών, ενήργησε τη δύναμη του Πνεύματός του και απέδειξε ότι είναι ο Υιός του Θεού. Αν και φανέρωσε την ανάστασή του με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που θα επιθυμούσε η αίσθηση της σαρκός μας, εντούτοις η μέθοδος που ενέκρινε οφείλει να θεωρείται και από εμάς ως η καλύτερη. Εξήλθε από τον τάφο χωρίς μάρτυρα, ώστε το κενό του τόπου να είναι η πρώτη ένδειξη· έπειτα επέλεξε να αναγγελθεί στις γυναίκες από τους αγγέλους ότι ζει· και λίγο αργότερα εμφανίσθηκε στις γυναίκες και, τέλος, στους αποστόλους, και σε διάφορες περιστάσεις. Ο Καλβίνος συνεχίζει περιγράφοντας πώς ο Χριστός σταδιακά καθοδήγησε τους ακολούθους του. Έτσι σταδιακά οδήγησε τους ακολούθους του, σύμφωνα με την ικανότητά τους, σε μεγαλύτερο μέτρο γνώσεως. Άρχισε με τις γυναίκες και όχι μόνο παρουσιάσθηκε για να τον δουν, αλλά και τους έδωσε εντολή να αναγγείλουν το ευαγγέλιο στους αποστόλους, ώστε να γίνουν διδάσκαλοί τους. Αυτό σκοπό είχε, πρώτον, να ελέγξει την αδιαφορία των αποστόλων, οι οποίοι ήταν σαν πρόσωπα μισοπεθαμένα από φόβο, ενώ οι γυναίκες έτρεξαν με προθυμία στον τάφο και επίσης έλαβαν όχι συνηθισμένη ανταμοιβή. Διότι αν και ο σκοπός τους να αλείψουν τον Χριστό, σαν να ήταν ακόμη νεκρός, δεν ήταν απαλλαγμένος από κατηγορία, εντούτοις συγχώρησε την αδυναμία τους και τους απένειμε διακεκριμένη τιμή, αφαιρώντας από τους άνδρες το αποστολικό αξίωμα και αναθέτοντάς το σε αυτές για σύντομο χρόνο. Με αυτόν τον τρόπο επίσης επέδειξε παράδειγμα αυτού που λέγει ο Παύλος, ότι εκλέγει τα πράγματα που είναι μωρά και ασθενή στον κόσμο για να ταπεινώσει την υπεροψία της σαρκός. Και ποτέ δεν θα είμαστε δεόντως προετοιμασμένοι να μάθουμε αυτό το άρθρο της πίστεώς μας με άλλον τρόπο παρά μόνο αποβάλλοντας κάθε υπερηφάνεια και υποτασσόμενοι να δεχθούμε τη μαρτυρία των γυναικών. Όχι ότι η πίστη μας οφείλει να περιορισθεί σε τόσο στενά όρια, αλλά επειδή ο Κύριος, για να δοκιμάσει την πίστη μας, ορίζει ότι θα γίνουμε μωροί, προτού μας δεχθεί σε πληρέστερη γνώση των μυστηρίων του. Ο Καλβίνος εξετάζει έπειτα τις λεπτομέρειες των γυναικών που ήλθαν στον τάφο. Όσον αφορά την αφήγηση, ο Ματθαίος λέγει μόνο ότι οι δύο Μαρία ήλθαν να δουν τον τάφο· ο Μάρκος προσθέτει τρίτη, τη Σαλώμη, και λέγει ότι αγόρασαν αρώματα για να αλείψουν το σώμα· και από τον Λουκά συμπεραίνουμε ότι όχι δύο ή τρεις μόνο, αλλά πολλές γυναίκες ήλθαν. Αλλά γνωρίζουμε ότι είναι συνήθεια των ιερών συγγραφέων, όταν ομιλούν για μεγάλο αριθμό, να ονομάζουν λίγες μόνο από αυτές. Μπορεί επίσης να εικασθεί με πιθανότητα ότι η Μαρία Μαγδαληνή, με άλλη σύντροφο—είτε εστάλη προηγουμένως είτε έτρεξε μόνη της—έφθασε στον τάφο πριν από τις υπόλοιπες γυναίκες. Και αυτό φαίνεται να υποδηλώνεται από τα λόγια του Ματθαίου, ότι εκείνες οι δύο γυναίκες ήλθαν για να δουν· διότι χωρίς να δουν τον Χριστό, δεν είχαν μέσο να τον αλείψουν. Δεν λέγει τίποτε, εν τω μεταξύ, για τον σκοπό που είχαν σχηματίσει να τον τιμήσουν· διότι ο κύριος σκοπός που είχε ενώπιόν του ήταν να μαρτυρήσει για την ανάσταση.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος αντλεί μια θεολογική διάκριση μεταξύ των δύο ειδών τρόμου που βίωσαν οι μάρτυρες. Πρέπει να προσέξουμε τη διάκριση μεταξύ των δύο ειδών τρόμου, μεταξύ των οποίων ο Ματθαίος κάνει σύγκριση. Οι στρατιώτες, που ήταν συνηθισμένοι σε ταραχές, τρομάχτηκαν και κατακλύσθηκαν τόσο πλήρως από φόβο, ώστε έπεσαν κάτω σαν άνθρωποι σχεδόν νεκροί· αλλά δεν ασκήθηκε καμία δύναμη για να τους αναστήσει από εκείνη την κατάσταση. Παρόμοιος τρόμος κατέλαβε τις γυναίκες· αλλά οι νόες τους, που είχαν σχεδόν υποκύψει, αποκαταστάθηκαν από την παρηγοριά που ακολούθησε αμέσως, ώστε να αρχίσουν, τουλάχιστον, να τρέφουν κάποια καλύτερη ελπίδα. Και, βεβαίως, είναι πρέπον η μεγαλειότητα του Θεού να προκαλεί αδιακρίτως τρόμο και φόβο τόσο στους ευσεβείς όσο και στους αποδοκιμασμένους, ώστε κάθε σάρκα να σιωπά ενώπιον του προσώπου του. Αλλά όταν ο Κύριος έχει ταπεινώσει και υποτάξει τους εκλεκτούς του, αμέσως μετριάζει τον φόβο τους, ώστε να μην καταρρεύσουν υπό την καταθλιπτική του επίδραση· και όχι μόνο αυτό, αλλά με την γλυκύτητα της χάριτός του θεραπεύει την πληγή που είχε προκαλέσει. Τους αποδοκιμασμένους, από την άλλη, είτε τους κατακλύζει με αιφνίδιο φόβο είτε τους αφήνει να φθίνουν σε αργά βασανιστήρια. Όσον αφορά τους ίδιους τους στρατιώτες, ήταν, χωρίς αμφιβολία, σαν νεκροί, αλλά χωρίς καμία σοβαρή εντύπωση. Σαν άνθρωποι σε κατάσταση αναισθησίας, τρέμουν πράγματι για μια στιγμή, αλλά σύντομα ξεχνούν ότι φοβήθηκαν· όχι ότι η ανάμνηση του τρόμου τους εξαλείφθηκε εντελώς, αλλά επειδή εκείνη η ζωηρή και ισχυρή αντίληψη της δυνάμεως του Θεού, στην οποία αναγκάσθηκαν να υποκύψουν, σύντομα απομακρύνθηκε από αυτούς. Αλλά οφείλουμε κυρίως να προσέξουμε αυτό το σημείο, ότι αν και αυτοί, όπως και οι γυναίκες, φοβήθηκαν, δεν εφαρμόσθηκε κανένα φάρμακο για να καταπραΰνει τον τρόμο τους· διότι μόνο στις γυναίκες είπε ο άγγελος, Μη φοβείσθε. Τους πρόσφερε έδαφος χαράς και βεβαιότητας στην ανάσταση του Χριστού. Ο Λουκάς προσθέτει μια επίπληξη, Γιατί ζητάτε τον ζώντα μεταξύ των νεκρών; σαν να τράβηξε ο άγγελος το αυτί τους, ώστε να μην παραμείνουν πλέον στην νωθρότητα και την απόγνωση.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στη ζωή σου χρειάζεσαι περισσότερο τη ζωντανή βεβαιότητα ότι ο Χριστός έχει νικήσει τον θάνατο; 2. Πώς μπορεί ο Κύριος να σε προσκαλεί να δεχθείς τον λόγο του μέσω απροσδόκητων αγγελιαφόρων; 3. Με ποιους τρόπους σε καλεί ο Χριστός να μεταβείς από τον φόβο προς τη χαρά της αναστάσεως;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ ἀναστάς Κύριε, διὰ τῆς κυριαρχικῆς Σου δυνάμεως ἐξεπλήρωσας τὴν διαθηκικὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἀφῆκας τὸν τάφον κενόν, ἀποστέλλων τὸν λόγον ὅτι ὁ Χριστὸς οὐκ ἔστιν ὧδε ἀλλὰ ἀνέστη ἀληθῶς. Δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα δεχθῶμεν τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον μετὰ πίστεως τῆς ἐκβαλούσης τὸν φόβον, πληροῦντες τὰς καρδίας ἡμῶν μετὰ τῆς παγιωμένης χαρᾶς τῆς νίκης Σου ἐπὶ τοῦ θανάτου. Διαμόρφωσον τὰς ζωὰς ἡμῶν διὰ ταύτης τῆς ἀληθείας, ἵνα περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ἐμπιστοσύνῃ καὶ εὐφρόσυνῳ ὑπακοῇ εἰς τὸν λόγον Σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →