Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Κατά Ιωάννην 21 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 21 του Κατά Ιωάννην. Αυτό το παράρτημα του Ευαγγελίου καταγράφει την εμφάνιση του αναστημένου Κυρίου σε επτά μαθητές δίπλα στη Θάλασσα της Τιβεριάδας. Ο Μακλάρεν αναδεικνύει τη σημασία της συγκέντρωσής τους, της υπομονετικής επιστροφής τους στην καθημερινή εργασία και της συνεχούς φροντίδας του Κυρίου για τους υπηρέτες Του. Η έκθεσή του τονίζει τόσο την ιστορική πραγματικότητα της ανάστασης όσο και τη συνεχιζόμενη σχέση μεταξύ του Χριστού και της Εκκλησίας Του. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε τον εαυτό μας ανάμεσα σε εκείνους τους πρώτους οπαδούς που περίμεναν, μόχθησαν και συναντήθηκαν από τον Δάσκαλό τους στην ακτή. Ας καθοδηγήσει η προσεκτική ανάγνωση του Μακλάρεν τη δική μας συνάντηση με τον ζωντανό Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα διαβάζουμε την πλήρη αφήγηση του αναστημένου Ιησού που εμφανίζεται στους μαθητές Του στη Θάλασσα της Τιβεριάδας. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί αργά, παρατηρώντας τα ονόματα των παρόντων, την απόφασή τους να ψαρέψουν, τη μακρά νύχτα με άδεια δίχτυα και τη φωνή που καλεί από την ακτή. Αφήστε τις λεπτομέρειες της υπακοής τους και της πρόνοιας του Κυρίου να μιλήσουν στη δική σας αναμονή και εργασία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας τη σημασία του ότι οι μαθητές ήταν μαζί.
Πώς συνέβη να παραμείνουν ενωμένοι; Πώς δεν είχαν υποκύψει στον πειρασμό να αναζητήσουν ασφάλεια με φυγή, που θα ήταν η φυσική πορεία μετά τον θάνατο του Αρχηγού τους με κατηγορία προδοσίας κατά της ρωμαϊκής εξουσίας; Η διαδικασία της αποσύνθεσης είχε αρχίσει, και τη βλέπουμε να προχωρά στη συμπεριφορά των μαθητών πριν την Ανάσταση. Ο Ποιμένας χτυπήθηκε, και, ως φυσικό επακόλουθο, τα πρόβατα άρχισαν να διασκορπίζονται. Και όμως εδώ τους βρίσκουμε πίσω στη Γαλιλαία, στους παλιούς τόπους τους, και όχι να προσπαθούν να διαφύγουν με χωρισμό, που θα ήταν το πρώτο βήμα που θα πρότεινε σε συνηθισμένους ανθρώπους σε συνηθισμένη κατάσταση πραγμάτων. Αλλά εκεί που όλοι τους γνώριζαν, και εκείνοι γνώριζαν όλους, και όλοι τους γνώριζαν ως μαθητές του Ιησού Χριστού, εκεί πηγαίνουν, και παραμένουν ενωμένοι σαν να είχαν ακόμη ζωντανό κέντρο και ενωτικό δεσμό. Πώς συνέβη αυτό; Το γεγονός ότι μετά τον θάνατο του Χριστού υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων ενωμένη απλώς και μόνο ως μαθητές, και που επέδειξε την ενότητά της ως μαθητές εμφανώς, μπροστά σε εκείνους που τους γνώριζαν καλύτερα, αυτό αποτελεί ένα παράξενο φαινόμενο που χρειάζεται εξήγηση. Και υπάρχει μόνο μία εξήγηση γι' αυτό, ότι ο Ιησούς Χριστός είχε αναστηθεί από τους νεκρούς. Αυτό τους ένωσε ξανά. Δεν μπορείς να οικοδομήσεις Εκκλησία πάνω σε νεκρό Χριστό· και από όλες τις αποδείξεις της Ανάστασης, θεωρώ ότι δεν υπάρχει καμία που να είναι δυσκολότερη για έναν άπιστο να εξηγήσει, σε αρμονία με την υπόθεσή του, από το απλό γεγονός ότι οι μαθητές του Χριστού παρέμειναν ενωμένοι μετά τον θάνατό Του, και παρουσίασαν ενωμένο μέτωπο στον κόσμο.Στη συνέχεια στρέφεται στην παρουσία του Πέτρου και του Θωμά ανάμεσα στην ομάδα.
Και έπειτα, αν κοιτάξουμε τον κατάλογο, έχοντας υπόψη την ιστορία εκείνων που τον αποτελούν, μου φαίνεται ότι αυτό επίσης μας φέρνει μερικές πολύτιμες σκέψεις. Πρώτοι στέκονται, ως δεχόμενοι αυτή τη μεγάλη φανέρωση του Ιησού Χριστού, οι δύο μεγαλύτεροι αμαρτωλοί όλου του συγκροτήματος, Σίμων Πέτρος, και Θωμάς, ο καλούμενος Δίδυμος, ο αρνητής και ο αμφισβητίας. Παραδόξως αντιτιθέμενοι αυτοί οι δύο άνδρες ήταν σε πολλά της διαθέσεώς τους· και όμως όμοιοι στο γεγονός ότι η Σταύρωση ήταν υπερβολικά μεγάλη για την πίστη τους. Ο ένας από αυτούς ήταν ορμητικός, ο άλλος αργός. Ο ένας ήταν πάντα έτοιμος να πει περισσότερα από όσα εννοούσε· ο άλλος πάντα έτοιμος να κάνει περισσότερα από όσα έλεγε. Ο ένας ήταν φυσικά μελαγχολικός, διατεθειμένος να κοιτάζει μπροστά και να βλέπει την πιο ζοφερή πλευρά των πάντων-Ας πάμε κι εμείς για να πεθάνουμε μαζί Του-ο άλλος ποτέ δεν κοιτούσε μια ίντσα πέρα από τη μύτη του, και πάντα παραδιδόταν στην παρόρμηση της στιγμής. Και όμως και οι δύο ήταν ενωμένοι σε αυτό, ότι ο ένας, από ένα ξαφνικό κύμα δειλίας που τον παρέσυρε μακριά από τις βαθύτερες πεποιθήσεις του και τον έκανε για μια ώρα άπιστο στη θερμότερη αγάπη του, και ο άλλος, από το να υποκύψει στη συνταγματική του τάση προς τη μελαγχολία, και να παίρνει την πιο μαύρη δυνατή άποψη για τα πάντα-και οι δύο είχαν αποτύχει στην πίστη τους, ο ένας αποδεικνυόμενος αρνητής και ο άλλος αποδεικνυόμενος αμφισβητίας. Και όμως εδώ είναι, πρώτοι στον κατάλογο εκείνων που είδαν τον Αναστημένο Χριστό.Στη συνέχεια ο Μακλάρεν εξετάζει την επιστροφή τους στο έργο του ψαρέματος.
Τι τους έστειλε πίσω; Όχι αμφιβολία ή απόγνωση· επειδή είχαν δει τον Ιησού Χριστό στην Ιερουσαλήμ, και είχαν κατέβει στη Γαλιλαία με εντολή Του με σκοπό να Τον συναντήσουν. Εκεί θα Τον δείτε, ιδού σας το είπα, αντηχούσε στα αυτιά τους, και επέστρεψαν με πλήρη εμπιστοσύνη στην εμφάνισή Του εκεί. Είναι πολύ χαρακτηριστικό του Πέτρου ότι αυτός θα ήταν ο πρώτος που θα πρότεινε να γεμίσει μια ώρα του χρόνου αναμονής με χειρωνακτική εργασία. Ο χρόνος θα κρεμόταν βαριά στα χέρια του. Ο Ιωάννης θα μπορούσε να καθίσει ήσυχος στο σπίτι, όπως η Μαρία, η καρδιά πιο πολυάσχολη, επειδή τα χέρια έμεναν ήσυχα στην αγκαλιά. Αλλά αυτό δεν ήταν ο τρόπος του Πέτρου, και ο Ιωάννης ήταν έτοιμος να τον συνοδεύσει. Ο Πέτρος σκέφτηκε ότι το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν, μέχρι να διαλέξει ο Ιησούς να έρθει, ήταν να επιστρέψουν στο έργο τους, και ήταν λογικός και σωστός. Η καλύτερη προετοιμασία για την εμφάνιση του Χριστού, και η καλύτερη στάση για να βρεθεί κανείς από Αυτόν, είναι να κάνουμε την καθημερινή μας εργασία, όσο κοσμική και μικρή κι αν είναι. Ένα βρόμικο, υγρό ψαρόβαρκα, όλο γλιστερό με λέπια, ήταν ένα παράξενο μέρος για να περιμένει κανείς τη φανέρωση ενός αναστημένου Σωτήρα. Αλλά ήταν το σωστό μέρος, πιο σωστό από αν περιπλανιούνταν ανάμεσα στις φανταστικές ιερότητες των συναγωγών.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τέλος ο Μακλάρεν παρουσιάζει τον αναστημένο Κύριο να συμμετέχει στον μόχθο των υπηρετών Του.
Και έτσι, τέλος, σχετικά με αυτό το πρώτο μέρος του θέματός μου, ξεχωρίζει μπροστά μας εδώ η ευλογημένη εικόνα του ίδιου του Κυρίου, του Αναστημένου Κυρίου, με το φωτοστέφανο του θανάτου και της ανάστασης γύρω Του· εκεί, στην στερεή ακτή, στο αυξανόμενο φως του πρωινού, ενδιαφερόμενος για, φροντίζοντας για, κατευθύνοντας και στεφανώνοντας με τη δική Του ευλογία, το υπάκουο έργο των υπηρετών Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες συνθήκες σας αισθάνεστε την κλήση να παραμείνετε ενωμένοι με άλλους πιστούς; Πώς το παράδειγμα του Πέτρου και του Θωμά σας ενθαρρύνει να φέρετε τις αποτυχίες σας στον αναστημένο Κύριο; Σε ποια καθημερινή εργασία καλείστε να συνεχίσετε να εργάζεστε ενώ περιμένετε την εμφάνισή Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Αναστημένε Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη μαρτυρία εκείνων των πρώτων μαθητών που παρέμειναν ενωμένοι μετά τον θάνατό Σου και επέστρεψαν στα δίχτυα τους με υπομονετική προσδοκία. Δώσε μας την ίδια σταθερότητα όταν οι μόχθοι μας φαίνονται άκαρποι και η νύχτα είναι μακρά. Συνάντησέ μας στα συνηθισμένα καθήκοντα αυτής της ημέρας, μίλησε τον λόγο Σου της κατεύθυνσης, και προμήθευσε ό,τι οι δικές μας προσπάθειες δεν μπορούν να παράσχουν. Ας αναγνωρίσουμε την παρουσία Σου στην ακτή και ας βρούμε τη δύναμή μας ανανεωμένη από τη φροντίδα Σου. Κράτησέ μας πιστούς μέχρι να Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →