← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Επιστρέψατε, Ω Τέκνα Αποστάται: Η Περιτομή της Καρδίας

Ιερεμίας 3-4Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Αν το δεύτερο κεφάλαιο αποκάλυψε την πληγή, τα κεφάλαια τρία και τέσσερα σκύβουν για να τη θεραπεύσουν. Μέσα από τον Ιερεμία ο Κύριος κάνει κάτι θαυμαστό: Ικετεύει έναν λαό που έφυγε από Αυτόν όπως μια σύζυγος φεύγει από τον άνδρα της, και αντί να τους απορρίψει τους καλεί πίσω στο σπίτι. «Επιστρέψατε, Ω Τέκνα Αποστάται, λέγει ο Κύριος· διότι εγώ είμαι νυμφευμένος με σας». Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου θαυμάζει την υπερβολική αυτή ευσπλαχνία — ότι μετά από τόσες προδοσίες ο Θεός δεν ζητά τίποτε άλλο παρά την επιστροφή τους, ακόμη και σκύβοντας να τους διδάξει τα ίδια τα λόγια της μετανοίας που πρέπει να πουν. Έπειτα στο τέταρτο κεφάλαιο η κλήση βαθαίνει. Δεν αρκεί να διορθώσουν την εξωτερική ζωή· ο Θεός απαιτεί την περιτομή της καρδίας — την εσωτερική αλλαγή στην οποία έδειχνε πάντοτε το ορατό σημείο του Ισραήλ, την οποία η Εκκλησία λαμβάνει στο βάπτισμα και στο συντετριμμένο πνεύμα. Και μέσα σε όλα αυτά ο προφήτης που κλαίει κλαίει, η ψυχή του σχισμένη για τον λαό που πρέπει να προειδοποιήσει — προεικόνιση του Κυρίου που θα έκλαιγε για την Ιερουσαλήμ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Ιερεμίας 3–4 — τη άπιστη σύζυγο που όμως προσκαλείται, «Επιστρέψου πάλι σε εμένα»· την κλήση προς τον βορρά, «Επιστρέψου, συ αποστάτις Ισραήλ, λέγει ο Κύριος· και δεν θα αφήσω την οργή μου να πέσει επάνω σας· διότι εγώ είμαι ελεήμων»· «Επιστρέψατε, Ω Τέκνα Αποστάται… και θα σας δώσω ποιμένες κατά την καρδία μου»· την ομολογία που τους διδάσκει ο Θεός, «ημαρτήσαμεν κατά του Κυρίου του Θεού ημών». Έπειτα το τέταρτο κεφάλαιο: «Εάν επιστρέψεις, Ω Ισραήλ… επίστρεψε σε εμένα»· «Σκάψατε την παρθένο γη σας, και μη σπείρετε μεταξύ ακανθών»· «Περιτμηθείτε τω Κυρίω, και αφαιρέσατε τα ακροβύστια της καρδίας σας»· η σάλπιγγα του συναγερμού, το κακό από τον βορρά, ο λέων που ανέβηκε από το πυκνό του· και η αγωνία του προφήτη, «Τα σπλάγχνα μου, τα σπλάγχνα μου! Πονώ στην καρδία μου».
Μελετήστε

Μελέτη

Τι ζητά ο Θεός από έναν λαό που τον πρόδωσε αμέτρητες φορές; Ο Θεοδώρητος απαντά ότι η φιλανθρωπία του Δεσπότη δεν έχει μέτρο — ζητά μόνο να επιστρέψουν: Η φιλανθρωπία του Δεσπότη είναι αμέτρητη· διότι μετά από πολλές παραβάσεις απαιτεί μόνο μετάνοια. Και δεν θα αφήσει ούτε την πόρτα να κλείσει από την αναξιότητά τους· με την ανεκδιήγητη αγαθότητά Του κρατά το όνομα της οικογένειας στα χείλη Του για εκείνους ακριβώς που έφυγαν: Και με την ανεκδιήγητη αγαθότητά Του καλεί ακόμη και τους αποστάτες τέκνα. Αλλά πώς αρχίζει μια τέτοια επιστροφή; Ο Θεοδώρητος δίνει την απάντηση του πνευματικού ιατρού, και είναι το θεμέλιο όλης της μετανοίας — μια ψυχή δεν μπορεί να θεραπευθεί από μια ασθένεια που αρνείται να δει: Διότι η αρχή της υγείας είναι η αντίληψη της νόσου. Το να γνωρίζει κανείς την αμαρτία του ως αμαρτία δεν είναι απόγνωση· είναι το πρώτο βήμα της θεραπείας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το τέταρτο κεφάλαιο δείχνει ότι η επιστροφή που ζητά ο Θεός φθάνει βαθύτερα από τη συμπεριφορά. Όταν ο Κύριος προστάζει, «Περιτμηθείτε τω Κυρίω, και αφαιρέσατε τα ακροβύστια της καρδίας σας», ο Θεοδώρητος ακούει ολόκληρο το Ευαγγέλιο να προαναγγέλλεται — η εξωτερική τελετή δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο, αλλά μόνο σημείο της εσωτερικής πραγματικότητας που μόνο αυτή έχει σημασία: Σαφώς δίδαξε ότι η ορατή περιτομή είναι τύπος της κρυπτής, και ότι όταν υπάρχει η εσωτερική περιτομή η περιτομή του σώματος είναι περιττή. Ο Θεοδώρητος σημειώνει ότι ο θείος Απόστολος άντλησε τη διδασκαλία του προς τους Ρωμαίους απευθείας από αυτόν τον προφήτη — «Ιουδαίος είναι ο εν τω κρυπτώ, και περιτομή είναι η της καρδίας, εν πνεύματι, ου γράμματι». Έτσι η μετάνοια δεν είναι τακτοποίηση της επιφάνειας αλλά αποκοπή ό,τι είναι νεκρό στην καρδία. Και καθώς ο Θεός πιέζει αυτή την κλήση, ο ίδιος ο προφήτης δίνει το παράδειγμα της αγάπης που θρηνεί για τους αμαρτωλούς αντί να χαίρεται για την πτώση τους. Ακόμη και ενώ αναγγέλλει το ερχόμενο ξίφος, η ψυχή του είναι σχισμένη γι’ αυτούς — διότι ο προφήτης, παρατηρεί ο Θεοδώρητος, εκπληρώνει τον νόμο της αγάπης, συμπονώντας μαζί με εκείνους που τιμωρούνται. Εδώ είναι ο προφήτης που κλαίει και προεικονίζει τον Χριστό που κλαίει για την πόλη.
Απαντήστε

Απόκριση

Ακούστε τον λόγο που ο Θεός δεν μπορούσε να σταματήσει να λέει μέσω του Ιερεμία: επιστρέψτε, Ω αποστάτη τέκνο. Ό,τι κι αν έχετε κάνει, όσο μακριά κι αν έχετε φύγει, η φιλανθρωπία του Δεσπότη είναι αμέτρητη, και μετά από πολλές παραβάσεις σας ζητά μόνο αυτό το ένα πράγμα — να επιστρέψετε. Μην αφήσετε την ντροπή να σας πει ότι η πόρτα είναι κλειστή· ο Θεός από τον οποίο φύγατε σας καλεί ακόμη με το όνομα τέκνου. Αλλά αρχίστε από εκεί όπου πρέπει να αρχίσει η υγεία: με την αντίληψη της νόσου σας. Σταματήστε να δικαιολογείτε την αμαρτία, να της αλλάζετε όνομα, να αποστρέφετε το βλέμμα σας από αυτήν· ονομάστε την ειλικρινά ενώπιον του Θεού. Έπειτα αφήστε τη θεραπεία να φθάσει στη ρίζα. Δεν αρκεί να διορθώσετε την εξωτερική ζωή ενώ η καρδία παραμένει απερίτμητη. Ζητήστε από τον Θεό να αποκόψει ό,τι είναι νεκρό μέσα σας — τα μνησικακίες, τα κρυφά είδωλα, την σκληρότητα — ώστε να Τον υπηρετήσετε «εν πνεύματι, ου γράμματι». Και καθώς σας προειδοποιούν, μάθετε τα δάκρυα του προφήτη: μην αγαλλιάζετε για την πτώση κανενός, αλλά συμπονάτε με τους τιμωρημένους, και προσευχηθείτε να επιστρέψουν στο σπίτι.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ του οποίου η φιλανθρωπία είναι αμέτρητη, ο οποίος μετά από τις πολλές παραβάσεις μου απαιτείς από εμένα μόνο να επιστρέψω: περιπλανήθηκα σαν άπιστο τέκνο, όμως Εσύ με καλείς ακόμη με το όνομα τέκνου. Δώσε μου την αντίληψη της νόσου μου, ώστε γνωρίζοντας την αμαρτία μου να αρχίσω να θεραπεύομαι· και περιέτεμε την καρδία μου, αφαιρώντας ό,τι είναι νεκρό και σκληρό μέσα μου, ώστε να Σε υπηρετώ όχι μόνο κατά το γράμμα αλλά εν πνεύματι. Σκάψε την παρθένο γη της ψυχής μου, και ας μη σπείρω πλέον μεταξύ ακανθών. Δίδαξέ μου τα ίδια τα λόγια της μετανοίας, όπως δίδαξες τον αρχαίο λαό Σου, και δώσε μου τα δάκρυα του προφήτη, ώστε να θρηνώ για την αμαρτία και να συμπονώ με τους τιμωρημένους, ποτέ χαρούμενος για την πτώση καμιάς ψυχής. Φέρε με πίσω στο σπίτι, Ω ελεήμων Κύριε· διότι Εσύ είσαι ο Θεός που κλαίει για την πόλη που ήλθε να σώσει, στον Οποίον ανήκει η δόξα με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →