Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 11 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, στρεφόμενοι με ευλάβεια στο ενδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη. Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας και της Αρμινιανής-Ουεσλεϋανής έμφασης στην ελεύθερη χάρη και τη ζωντανή πίστη, ετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχτούν τον λόγο που ζωογονεί. Η προσεκτική έκθεση του Whedon μας καλεί να περπατήσουμε με τον Διδάσκαλο από τη Βηθαβαρά στη Βηθανία, αντικρίζοντας τόσο την ανθρώπινη θλίψη όσο και τη θεία δόξα που συναντώνται στον τάφο του Λαζάρου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον σχολιαστή να καθοδηγήσει τη μελέτη μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το ενδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη με πνεύμα ήσυχης προσδοκίας. Καθώς ξεδιπλώνεται η αφήγηση, ακούστε τα μετρημένα βήματα του Ιησού, τα δάκρυα των αδελφών και τη φωνή που καλεί τους νεκρούς στη ζωή. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει στην καρδιά, ώστε η πίστη να ενισχυθεί και η ελπίδα να ανανεωθεί στην υπόσχεση της ανάστασης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει καθορίζοντας το ιστορικό πλαίσιο του θαύματος.
Εισαγωγή. § 102. Ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΕΙΤΑΙ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ, στίχοι. ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ, Ιωάννης 11:1-54. Η Εορτή των Εγκαινίων πλησιάζοντας το τέλος Δεκεμβρίου, υποθέτουμε ότι ο Σωτήρας μας παρέμεινε στη Βηθαβαρά, όπως αναφέρεται στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, περίπου έξι εβδομάδες. Ήταν λοιπόν αρχές Φεβρουαρίου όταν ένας αγγελιοφόρος έφτασε και τον πληροφόρησε για την ασθένεια του Λαζάρου.Στη μεγάλη διακήρυξη, πιέζει το νόημα της ανάστασης και της ζωής.
Στίχος 25. 25. Εγώ ειμί… η ανάσταση… η ζωή Η δέουσα κατανόηση αυτών των δύο υπέροχων στίχων απαιτεί ανάλυση των δύο κύριων όρων. Ανάσταση είναι η επανένωση μιας συνειδητής ψυχής με ένα σώμα που ζωοποιείται από αυτήν. Από εκεί προκύπτει η πραγματική φυσική ζωή σύνθετα από ψυχή και σώμα. Ωστόσο, η ζωή, όπως συχνά χρησιμοποιείται, ειδικά στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, υποδηλώνει κάτι πέρα από αυτό. Σίγουρα αυτή η ανώτερη σημασία υπάρχει όταν η ζωή εξαρτάται, όπως εδώ, από την πίστη. Είναι τότε μια ζωή πάνω στη ζωή· Η ζωή κατ' εξοχήν· η δοξασμένη, ουράνια Ζωή, πέρα από μια ζωή που συνίσταται σε απλή συνειδητή ύπαρξη. Όταν, λοιπόν, η Μάρθα ονομάζει την ανάσταση, ο Χριστός απαντά, Εγώ δεν είμαι μόνο η ανάσταση αλλά είμαι περισσότερο· Εγώ είμαι η ζωή. Είναι ο δημιουργός όχι μόνο αυτής της απλής ζωής που προκύπτει από την ένωση ψυχής και σώματος, αλλά της ουράνιας ζωής με την οποία ο άνθρωπος είναι ένα δοξασμένο ον. Τότε παραφράζουμε τα λόγια ως εξής: Εγώ δεν είμαι μόνο η φυσική ανάσταση, αλλά είμαι η ουράνια ζωή· όποιος πιστεύει σε εμένα, αν και αυτός (όπως ο Λάζαρος) πεθάνει, εντούτοις η ουράνια ζωή επιβιώνει· και όποιος (σε αντίθεση με τον Λάζαρο) είναι ακόμα ζωντανός, και είναι πιστός σε εμένα, δεν θα βιώσει ποτέ κανένα θάνατο αυτής της ουράνιας ζωής. Το να είσαι η ανάσταση είναι ένα πράγμα· το να είσαι η ζωή είναι άλλο.Συνεχίζει να αφηγείται το δυνατό κάλεσμα που φέρνει τους νεκρούς έξω.
Στίχος 43. 43. Εκραύγασε με δυνατή φωνή Όπως δεν ήταν το συνηθισμένο του έθιμο. Αυτό έγινε για να επιστήσει την προσοχή ολόκληρου του πλήθους στην πράξη που αποδείκνυε τη θαυματουργική του πρόθεση, και για να προσφέρει ένα ισχυρό έμβλημα του πανίσχυρου καλέσματος με το οποίο θα καλέσει τα έθνη των νεκρών στην ανάσταση. Μπορεί να 'μιλήσει με τη φωνή που ξυπνά τους νεκρούς'. Έλα έξω Η δύναμη της φωνής έφτασε στο πνεύμα στο ευλογημένο διαμέρισμα του Άδη, και γρήγορα σαν σκέψη ενέπνευσε το άκαμπτο και νεκρό πτώμα. Αμέσως η φθορά και η οσμή του θανάτου έφυγαν, και ο ζωντανός υγιής άνθρωπος σηκώθηκε με τα ενδύματα του τάφου του και παραπάτησε προς την είσοδο. Τι στιγμή επίσημης σιωπής για αυτό το απολιθωμένο πλήθος! Τι ρίγος χαράς για αυτές τις κλαίουσες αδελφές!
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει σημειώνοντας την αποφασιστική απόρριψη του Κυρίου από το Συνέδριο.
Στίχος 53. 53. Από εκείνη την ημέρα Ο κ. Andrew, στο έργο του 'Life of Christ', παρατηρεί εύστοχα, σελ. 383: 'Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως η αποφασιστική και τελική απόρριψη του Ιησού από τις ιουδαϊκές αρχές. Πολύ νωρίτερα, οι Ιουδαίοι στην Ιερουσαλήμ είχαν επιδιώξει να τον σκοτώσουν ως παραβάτη του Σαββάτου και βλάσφημο, (Ιωάννης 5:16-18)· οι Φαρισαίοι και οι Ηρωδιανοί στη Γαλιλαία πώς θα μπορούσαν να τον καταστρέψουν, (Μάρκος 3:6)· το Συνέδριο είχε συμφωνήσει να αφορίσει όποιον ομολογούσε ότι ήταν ο Χριστός, (Ιωάννης 9:22)· σε μία περίπτωση είχαν σταλεί αξιωματικοί για να τον συλλάβουν, (Ιωάννης 7:32)· και υπήρχε μια γενική εντύπωση ότι οι εχθροί του δεν θα ησύχαζαν μέχρι να τον απομακρύνουν από τον δρόμο, (Ιωάννης 7:25). Αλλά δεν φαίνεται ότι, μέχρι αυτή τη στιγμή, υπήρχε μια απόφαση του Συνεδρίου σε επίσημη συνεδρίαση, ότι έπρεπε να πεθάνει. Το θαύμα στη Βηθανία, και η μεγάλη λαϊκή του επίδραση, έφεραν το θέμα σε κρίση. Το έθνος στο ανώτατο συμβούλιό του αποφάσισε με τον πιο επίσημο τρόπο ότι η δημόσια ασφάλεια απαιτούσε τον θάνατό του. Το μόνο που απέμενε τώρα ήταν να καθοριστεί πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί καλύτερα ο θάνατός του.'
Απαντήστε
Πώς μιλάει η χρονική στιγμή της καθυστέρησης του Ιησού στις δικές σας περιόδους αναμονής; Με ποιους τρόπους η διάκριση μεταξύ απλής ύπαρξης και ουράνιας ζωής προκαλεί την καθημερινή σας πορεία; Πού μπορεί το δυνατό κάλεσμα του Κυρίου να καλεί σε νέα ζωή στις παρούσες σας συνθήκες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Daniel D. Whedon και για το φως που ρίχνει το υπόμνημά του στον άγιο λόγο σου. Χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, την ίδια ζωντανή πίστη που ομολόγησε η Μάρθα και την ίδια ετοιμότητα να ακολουθήσουμε όπου κι αν οδηγήσει ο Διδάσκαλος. Ζωογόνησε τις καρδιές μας με τη φωνή που κάλεσε τον Λάζαρο, και κράτησέ μας σταθερούς μέσα σε κάθε απειλή του κόσμου. Είθε η δόξα του Θεού να φανερωθεί στις ζωές μας, και είθε να εμπιστευόμαστε πάντα ότι αυτός που είναι η ανάσταση και η ζωή θα μας φέρει τελικά στην ουράνια ημέρα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →