← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς

Α' Θεσσαλονικείς 2 — με τον Γκιλ

Α' Θεσσαλονικείς 2John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στο δεύτερο κεφάλαιο της Α' Θεσσαλονικείς, ο Γκιλ αποκαλύπτει προσεκτικά τον χαρακτήρα της αποστολικής διακονίας, την ακεραιότητά της και την τρυφερή φροντίδα της για την Εκκλησία. Τα σχόλιά του κατά στίχο μας προσκαλούν να δούμε πώς το ευαγγέλιο προχωρεί μέσω πιστών, θεοδοκιμασμένων υπηρετών. Καθώς ακούμε την εξήγηση του Γκιλ, ας διεγείρει το Πνεύμα τις καρδιές μας να εκτιμήσουμε τον λόγο που μεταμορφώνει ζωές και να ακολουθήσουμε το υπόδειγμα ταπεινής, τολμηρής υπηρεσίας που μοντελοποίησαν ο Παύλος και οι σύντροφοί του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το δεύτερο κεφάλαιο της Α' Θεσσαλονικείς στην Αγία Γραφή σας. Ακούστε την υπεράσπιση του αποστόλου για τη συμπεριφορά του, την αγάπη του προς τους πιστούς και την άρνησή του να ζητά ανθρώπινους επαίνους. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ, η οποία θα ανοίξει το νόημα αυτών των στίχων με ακρίβεια και ποιμαντική διορατικότητα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας την είσοδο στη Θεσσαλονίκη. Στίχος 1. Διότι εσείς, αδελφοί, γνωρίζετε την είσοδό μας προς εσάς, .... Ο απόστολος, αφού παρατήρησε στην Α' Θεσσαλονικείς 1:9 ότι εκείνα τα πρόσωπα στα οποία έγινε η αναφορά για το κήρυγμα του Ευαγγελίου στη Θεσσαλονίκη και την επιτυχία του εκεί, έδειξαν παντού τόσο τι είδους είσοδο είχαν αυτός και οι συνυπουργοί του σε εκείνο τον τόπο, όσο και τη μεταστροφή πολλών ψυχών εκεί, επεκτείνεται στο δεύτερο και εδώ επαναλαμβάνει το πρώτο, και απευθύνεται στους ίδιους τους Θεσσαλονικείς, οι οποίοι πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά, και καλύτερα από άλλους, τι είδους είσοδος ήταν αυτή, και η οποία πρέπει να νοηθεί όχι απλώς ως σωματική είσοδος στην πόλη και τη συναγωγή τους, αλλά ως η έλευσή τους μεταξύ τους, μέσω του κηρύγματος του Ευαγγελίου, ως υπουργών του λόγου και πρεσβευτών του Χριστού: ότι δεν ήταν μάταιη, δεν ήταν μάταιη επίδειξη με εξωτερική πομπή και λαμπρότητα, όπως συνήθως είναι οι δημόσιες είσοδοι πρεσβευτών στις πόλεις, αλλά με μεγάλη ταπεινότητα, πενία, όνειδος και διωγμό, έχοντας πρόσφατα δεχθεί ξυλοδαρμό και κακομεταχείριση στη Φιλίππους, ούτε ήταν με μεγάλα φουσκωμένα λόγια ματαιότητας, με δελεαστικά λόγια ανθρώπινης σοφίας, για να γαργαλήσει το αυτί, να ευχαριστήσει τη φαντασία και να επενεργήσει στα πάθη φυσικών ανθρώπων, με τον τρόπο που ήρθαν οι ψευδοδιδάσκαλοι: αλλά ο απόστολος δεν ήρθε με απάτη και δόλο, με κολακευτικά λόγια ή με κάλυμμα πλεονεξίας, ή με σκοπό μάταιη δόξα και κοσμικό όφελος, ούτε ήταν το μήνυμα που έφεραν από τον Βασιλέα των βασιλέων μάταιο, ελαφρύ, κενό και ασήμαντο, αλλά στέρεο και ουσιαστικό, και μέγιστης σημασίας, η διδασκαλία που δίδασκαν δεν ήταν συγκρίσιμη με άχυρο και άνεμο, δεν ήταν διεφθαρμένη φιλοσοφία και μάταιη απάτη, οι παραδόσεις και οι εντολές ανθρώπων, αλλά υγιής διδασκαλία, οι ωφέλιμοι λόγοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: ούτε ήταν άκαρπη και χωρίς αποτέλεσμα, ο λόγος δεν επέστρεψε κενός και άδειος, αλλά ήταν δυνατός και αποτελεσματικός για τη μεταστροφή πολλών ψυχών. Ο Γκιλ στρέφεται στη συνέχεια στην τόλμη που επιδείχθηκε μετά τα παθήματα. Στίχος 2. Αλλά και αφού είχαμε πάθει προηγουμένως, .... Πριν έρθουμε στη Θεσσαλονίκη, το οποίο δεν θα είχαμε κάνει, αν η διακονία μας ήταν ελαφριά και κενή από μόνη της, και ασύμφορη για άλλους, και ιδιαίτερα αν αυτό ήταν το ζήτημα, δεν θα είχαμε ποτέ εμπλακεί βιαστικά σε αυτήν ξανά, και εκτεθεί σε νέα παθήματα και κινδύνους, όπως κάναμε: και δεχθήκαμε ατιμωτική μεταχείριση, όπως γνωρίζετε, στη Φιλίππους, δεχθήκαμε πολλές πληγές με ραβδιά, και φυλακισθήκαμε, και τα πόδια μας στερεώθηκαν στα ξύλα, με την υποκίνηση των κυρίων της δούλης που είχε πνεύμα μαντείας, από το οποίο αποκτούσαν πολλά κέρδη, και το οποίο ο Παύλος απέβαλε, βλέπε Πράξεις 16:16 ήμασταν τολμηροί στον Θεό μας για να μιλήσουμε προς εσάς το Ευαγγέλιο του Θεού με πολλή διαμάχη: και αυτό ακόμη το έκανε πιο φανερό, ότι η αποστολή στην οποία ήρθαμε ήταν ζήτημα σημασίας, και ότι δεν προχωρήσαμε σε ελαφριά θεμέλια: αυτό που μιλήσαμε ήταν 'το Ευαγγέλιο', η σωτηρία δια του Χριστού, και όχι δια των έργων του νόμου, το καθαρό Ευαγγέλιο, και όχι μικτό, ελεύθερο από ανάμειξη ανθρώπινων διδασκαλιών και εφευρέσεων ανθρώπων, χωρίς καμία νόθευση και ασυνέπεια, το όλο Ευαγγέλιο, και όχι μόνο μέρος του, κηρύξαμε όλη τη βουλή του Θεού, και δεν κρατήσαμε τίποτε που θα μπορούσε να είναι ωφέλιμο: και αυτό ονομάζεται Ευαγγέλιο του Θεού, για να διακριθεί από το Ευαγγέλιο ανθρώπων, ή εκείνο που δίδασκαν οι ψευδοδιδάσκαλοι, και το οποίο ονομαζόταν Ευαγγέλιο, αν και δεν ήταν τέτοιο, και για να εκφράσει την εξοχότητά του, από τον συγγραφέα του, ο οποίος είναι ο Θεός, όντας προϊόν της σοφίας και της χάριτός του, και από την ύλη του, περιέχοντας την καλή θέληση του Θεού προς τους ανθρώπους, εκθέτοντας τη χάρη του Θεού στην εκλογή, τη λύτρωση, τη δικαίωση, τη συγχώρηση, την υιοθεσία, την αναγέννηση και τη δόξα, και εκφράζοντας πράγματα σχετικά με τη βασιλεία του Θεού, καταλληλότητα για αυτήν, και δικαίωμα σε αυτήν, και ονομαζόμενο έτσι δείχνει ότι είναι κάτι θείο, μήνυμα απεσταλμένο από τον Θεό σε αμαρτωλούς ανθρώπους, και δίνει λόγο γιατί οι απόστολοι ήταν τόσο τολμηροί να το μιλήσουν, επειδή δεν ήταν από ανθρώπους, αλλά από τον Θεό. Ο Γκιλ συνεχίζει διευκρινίζοντας την καθαρότητα της προτροπής. Στίχος 3. Διότι η προτροπή μας, .... Ή 'παρηγορία', διότι η διακονία του Ευαγγελίου, η οποία εννοείται εδώ, αποτελείται από διδασκαλίες γεμάτες παρηγοριά σε θλιμμένες ψυχές, όπως η ελεύθερη δικαίωση δια της δικαιοσύνης του Χριστού, η πλήρης συγχώρηση δια του αίματός του, και η πλήρης ικανοποίηση δια της θυσίας του, καθώς και προτροπές για την άσκηση της χάριτος και την εκπλήρωση του καθήκοντος: και αυτή δεν ήταν απάτης, ή 'πλάνης', δεν ήταν 'απατηλή', όπως την αποδίδει η Αιθιοπική μετάφραση, αποτελούνταν μόνο από αλήθεια, ήταν ο λόγος της αλήθειας, και η αλήθεια όπως είναι στον Ιησού, ούτε προήλθε από οποιαδήποτε πρόθεση να εξαπατήσει και να επιβάλει σε πρόσωπα, δεν ήταν απάτη: ούτε ακαθαρσίας, δεν πήγασε από καμία ακάθαρτη στοργή για αμαρτία, για λαϊκή επιδοκιμασία, ή κοσμικό συμφέρον, ούτε οι υπουργοί της ανέχθηκαν ακαθαρσία σε άλλους, ή την ασκούσαν οι ίδιοι, όπως έκαναν οι ψευδοδιδάσκαλοι, αλλά έδωσαν τη μαρτυρία τους εναντίον της, τόσο με λόγια όσο και με παράδειγμα, και δεν δίδαξαν καμία διδασκαλία που ενθάρρυνε σε αυτήν, αλλά, αντίθετα, τη διδασκαλία που είναι σύμφωνα με την ευσέβεια, και η οποία διδάσκει τους ανθρώπους να αρνηθούν την ασεβή και τις κοσμικές επιθυμίες: ούτε με δόλο, όπως δεν υπήρχε δόλιος σχεδιασμός στη διακονία του λόγου, ούτε τίποτε ακάθαρτο και ανήθικο στην ύλη του, έτσι δεν χρησιμοποιήθηκε τέχνασμα στη διανομή του, ήταν απλό και απέριττο, χωρίς κανένα χρώμα και δόλο, χωρίς τα κρυμμένα πράγματα της ατιμίας, χωρίς πανουργία και χειρισμό του λόγου με απάτη, και αυτός είναι λόγος γιατί οι απόστολοι το κήρυξαν με τόση ελευθερία και τόλμη, επειδή δεν υπήρχε τίποτε ψευδές, ακάθαρτο, ή τεχνητό σε αυτό. Ο Γκιλ δείχνει στη συνέχεια πώς οι απόστολοι εγκρίθηκαν από τον Θεό. Στίχος 4. Αλλά όπως εγκριθήκαμε από τον Θεό, .... Ή, 'εγκριθήκαμε από τον Θεό', όχι ότι υπήρχε κάποια προηγούμενη καταλληλότητα και αξία σε αυτούς για να είναι υπουργοί του λόγου, αλλά τέτοια ήταν η καλή θέληση και η ευαρέσκεια του Θεού, ώστε από την αιωνιότητα μας επέλεξε και μας διόρισε σε αυτό το έργο, και στον δικό του καιρό με τη χάρη του μας κάλεσε σε αυτό, και με τα χαρίσματά του μας προσόντωσε για αυτό, οι οποίοι διαφορετικά ήμασταν ανάξιοι και ανεπαρκείς γι' αυτό: για να μας εμπιστευθεί το Ευαγγέλιο, το οποίο είναι μεγάλης αξίας και αξίας, πλούσιος θησαυρός, και ύψιστης σημασίας, το οποίο να εμπιστευθεί κανείς είναι πολύ μεγάλη τιμή, και η εκπλήρωση τέτοιας εμπιστοσύνης απαιτεί μεγάλη πιστότητα, την οποία είχαν οι απόστολοι: έτσι μιλούμε, το Ευαγγέλιο όπως μας παραδόθηκε, τόσο ως προς την ύλη όσο και ως προς τον τρόπο, ούτε αφαιρώντας από αυτό ούτε προσθέτοντας σε αυτό, ούτε αναμειγνύοντάς το με τίποτε δικό μας, ούτε συγκαλύπτοντάς το με τέχνασμα: όχι ως αρέσκοντες ανθρώπους, για να κερδίσουμε εύνοια και στοργή, εκτίμηση, επιδοκιμασία και τιμή από αυτούς, για να αποφύγουμε όνειδος και διωγμό, και να αποκτήσουμε κοσμικά πλεονεκτήματα με την παράλειψη, την απόκρυψη, ή την ανάμειξη αληθειών για να τις κάνουμε πιο ευάρεστες στη γεύση φυσικών ανθρώπων: αλλά τον Θεό, ο οποίος δοκιμάζει τις καρδιές μας, μελετώντας να εγκριθούμε ενώπιον του Θεού, του οποίου το Ευαγγέλιο μας εμπιστεύθηκε, από τον οποίο λάβαμε χαρίσματα για να το κηρύξουμε, και στον οποίο θα λογοδοτήσουμε για όλα, και ο οποίος όντας ο ερευνητής των καρδιών, και ο δοκιμαστής των νεφρών των τέκνων των ανθρώπων, γνωρίζει τις προθέσεις και τα σχέδια των ανθρώπων, και τις πηγές όλων των πράξεων, και βλέπει μέσα από όλα τα τεχνάσματα, και από τον οποίο τίποτε δεν μπορεί να κρυφθεί, και ο οποίος θα φέρει στον καιρό του στο φως τα κρυμμένα πράγματα του σκότους, υπό την αίσθηση του οποίου ενεργούν οι πιστοί υπουργοί, ως εκ ειλικρίνειας, και ως ενώπιον παντογνώστου Θεού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει επισημαίνοντας τον ήπιο τρόπο των αποστόλων. Στίχος 7. Αλλά ήμασταν ήπιοι μεταξύ σας, .... Πράοι και ταπεινοί, ήπιοι και μετριοπαθείς, μη χρησιμοποιώντας αυστηρότητα, ή φερόμενοι με υπερήφανο και αυταρχικό τρόπο, αναλαμβάνοντας εξουσία και κυριαρχία, κυριαρχώντας πάνω στην κληρονομιά του Θεού, και διατάζοντας πρόσωπα να αποδίδουν τιμή και σεβασμό σε αυτούς, και επιβάλλοντας τους εαυτούς τους πάνω τους, και υποχρεώνοντάς τους να τους συντηρούν.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς διαμορφώνει η καθαρότητα της διακονίας του ευαγγελίου τον τρόπο με τον οποίο δέχεστε και μοιράζεστε τον λόγο σήμερα; Σε ποιους τομείς σας καλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη τόλμη που εμπιστεύεται την έγκρισή του πάνω από την ανθρώπινη γνώμη; Πού μπορείτε να ασκήσετε την ίδια ήπια, αυτοπαραχωρητική φροντίδα που περιγράφει ο Γκιλ στο παράδειγμα του Παύλου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος, τὸ ὁποῖον ἐνεργεῖ δυναμικῶς εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας, καλῶν ἡμᾶς νὰ λαλοῦμεν τὸν λόγον Σου μὲ καθαρὰς καρδίας καὶ ἄνευ ἰδιοτελοῦς κινήτρου. Διαμόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ὥστε νὰ διακηρύττωμεν τὸν Χριστὸν μὲ πραότητα καὶ θάρρος, ὑπομένοντες τὴν ἀντίστασιν, ἐνῷ ἀγαπῶμεν ἐκείνους τοὺς ὁποίους θέτεις ὑπὸ τὴν φροντίδα μας. Κράτησον τὰς ζωάς μας εὐαρέστους εἰς Σὲ μόνον διὰ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →