Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφονίας
Ο Βασιλεύς εν Μέσω Σου: Η Μεταστραφείσα Γλώσσα, τα Συνηγμένα Έθνη και ο Χριστός Χαίρων επί της Εκκλησίας Αυτού
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το τελευταίο κεφάλαιο του Σοφονία περνά από την κρίση στην πλέον τρυφερή υπόσχεση του βιβλίου — ο Βασιλεύς και Θεός που κατοικεί εν μέσω του λαού Του, χαίρων επ' αυτών με χαρά. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει το κεφάλαιο ως την αποκάλυψη του μυστηρίου του Χριστού και της Εκκλησίας Του. Μετά την κατηγορία της αιματηρής πόλεως και των απίστων αρχόντων, προφητών και ιερέων αυτής, ο Θεός υπόσχεται μεγάλη αντιστροφή. 'Τότε θα στρέψω προς τους λαούς καθαράν γλώσσαν, ώστε να επικαλούνται πάντες το όνομα του Κυρίου, να Τον υπηρετούν με μίαν συμφωνίαν' — την οποίαν ο Κύριλλος ερμηνεύει περί της δωρεάς των γλωσσών κατά την Πεντηκοστή, όταν το Πνεύμα μετέστρεψε τας γλώσσας των αποστόλων και τα έθνη ήκουσαν τα θαυμάσια του Θεού έκαστος εν τη ιδία αυτού ομιλία. Οι διεσκορπισμένοι λαοί συναθροίζονται να επικαλεσθούν το εν Όνομα και να υπηρετήσουν υπό ζυγόν ένα. Και τότε η υπόσχεσις ανέρχεται εις την κορυφήν αυτής: 'Ο Κύριος αφήρεσε τας κρίσεις σου… ο Βασιλεύς του Ισραήλ, αυτός ο Κύριος, είναι εν μέσω σου: δεν θα ίδης πλέον κακόν'· και, 'θα χαίρη επάνω σου μετά χαράς· θα αναπαύεται εν τη αγάπη αυτού, θα αγάλλεται επάνω σου μετά ωδής.' Ο Κύριλλος ερμηνεύει τον Βασιλέα εν μέσω ως αυτόν τον Χριστόν, κατοικούντα εν τη Εκκλησία Του διά του Πνεύματος· την χαρούμενον ωδήν ως την ευφροσύνην του Θεού επί κόσμου απελευθερωθέντος από αμαρτίας και θανάτου· και το όλον ως την εκπλήρωσιν του ευαγγελίου της ειρήνης.
Διαβάστε
Ανάγνωσις
Ανάγνωσις Σοφονία 3 — 'Ουαί εις την ρυπαράν και μεμολυσμένην, εις την καταθλίβουσαν πόλιν!… Οι άρχοντες αυτής εντός αυτής είναι λέοντες ωρυόμενοι· οι κριταί αυτής είναι λύκοι εσπερινοί… Οι προφήται αυτής είναι ελαφροί και δόλιοι άνθρωποι· οι ιερείς αυτής εμόλυναν το αγιαστήριον.' 'Διότι τότε θα στρέψω προς τους λαούς καθαράν γλώσσαν, ώστε να επικαλούνται πάντες το όνομα του Κυρίου, να Τον υπηρετούν με μίαν συμφωνίαν. Από πέραν των ποταμών της Αιθιοπίας οι ικέται μου… θα φέρουν την προσφοράν μου.' 'Άσα, θυγάτηρ Σιών· αλάλαξον, Ισραήλ· ευφραίνου και αγάλλου εξ όλης της καρδίας, θυγάτηρ Ιερουσαλήμ. Ο Κύριος αφήρεσε τας κρίσεις σου, εξέβαλε τον εχθρόν σου: ο βασιλεύς του Ισραήλ, αυτός ο Κύριος, είναι εν μέσω σου: δεν θα ίδης πλέον κακόν.' 'Ο Κύριος ο Θεός σου εν μέσω σου είναι ισχυρός· θα σώση, θα χαίρη επάνω σου μετά χαράς· θα αναπαύεται εν τη αγάπη αυτού, θα αγάλλεται επάνω σου μετά ωδής.' 'Ιδού, εν τω καιρώ εκείνω θα εξαλείψω πάντας τους θλίβοντας σε… θα δώσω εις αυτούς αίνον και δόξαν εν πάση γη όπου ενησχύνθησαν. Εν τω καιρώ εκείνω θα σε επαναφέρω… όταν επιστρέψω την αιχμαλωσίαν σου ενώπιον των οφθαλμών σου, λέγει ο Κύριος.'
Μελετήστε
Μελέτη
Τι είναι η 'καθαρά γλώσσα' η στραφείσα προς τους λαούς; Ο Κύριλλος ερμηνεύει αυτήν περί της Πεντηκοστής. Η προφητεία, λέγει, 'εξεδόθη εις τους καιρούς της παροικίας,' και θέτει σημείον της αλλαγής των γλωσσών· διότι όταν κατέβη το Πνεύμα, οι απόστολοι ήρξαντο να λαλώσιν ετέραις γλώσσαις, και τα έθνη ήκουσαν αυτούς — και ούτως ο Θεός εξεπλήρωσε τον λόγον Αυτού:
Θα στρέψω γλώσσαν προς τους λαούς. Ο καρπός ήτο η συναγωγή των εθνών εις το εν Όνομα:
πολλοί και αναρίθμητοι εκ των τότε παρόντων επεκαλέσθησαν το όνομα του Θεού του κατά φύσιν και αληθώς, υπέβαλον τον τράχηλον αυτών υπό τας ευαγγελικάς διατάξεις, και υπηρέτησαν τον Χριστόν. Τότε ο Κύριλλος φθάνει εις την καρδίαν του κεφαλαίου — τον Βασιλέα εν μέσω. Η απελευθέρωσις επιτελείται, λέγει, υπό του Χριστού κατοικούντος μεταξύ των ιδίων αυτού:
έχοντες εν μέσω ημών Εκείνον ο οποίος εφάνη εν τη ομοιώσει καθ' ημάς, τον Βασιλέα πάντων και Θεόν, τουτέστι τον Λόγον εκ του Θεού Πατρός· και ακριβώς
δι' Ου δεν βλέπομεν πλέον κακά. Η μεταστραφείσα γλώσσα συναθροίζει τα έθνη· ο Βασιλεύς εν μέσω αυτών απελευθερώνει αυτά· και η Εκκλησία γεννάται — η Σιών η επικαλουμένη το Όνομα και μηκέτι μέλλουσα να ίδη κακόν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η κορυφή του κεφαλαίου είναι η ακατανόητος νότα ότι αυτός ο Θεός χαίρει επάνω του λαού Αυτού 'μετά ωδής.' Ο Κύριλλος δεν την αμβλύνει· ερμηνεύει αυτήν περί της ευφροσύνης του Θεού επί λελυτρωμένου κόσμου. Όταν ο Χριστός ήλθεν 'εν μέσω ημών,' λέγει, αι χείρες ημών δεν ήσαν πλέον αργαί, αλλά μετεστράφημεν εις αγαθά έργα, και ελάβομεν θάρρος — διότι
ο Χριστός, ων παντοδύναμος ως Θεός, απελευθερώνει και σώζει τους πιστεύοντας εις Αυτόν, κατοικών εν ταις καρδίαις ημών διά του Πνεύματος και φέρων ημίν την χαράν του Αγίου Πνεύματος. Και τότε, εν τη ιδία αυτού κενωτική αγάπη η αποθανούσα 'εις υπέρ πάντων' και αναστάσα, μεταμορφούσα την φύσιν ημών εις καινότητα ζωής,
τότε και ο Χριστός εχάρη επάνω ημών ως εν ευφροσύνη και ως εν ημέρα εορτής. Αύτη είναι η θαυμασία την οποίαν ο προφήτης διέκρινεν: ουχί μόνον ότι οι λελυτρωμένοι χαίρουσιν εν τω Βασιλεί αυτών, αλλά ότι ο Βασιλεύς χαίρει επάνω των λελυτρωμένων — διότι πώς δεν θα έπρεπε το θείον να χαίρη επί των απελευθερωθέντων από αμαρτίας και θανάτου και γενομένων μετόχων του Πνεύματος; Ούτω το τελευταίον κεφάλαιον του Σοφονία θέτει την Εκκλησίαν εν μέσω ανταλλαγής χαράς: η θυγάτηρ Σιών άδει διότι ο Βασιλεύς αυτής είναι εν μέσω αυτής, και ο Βασιλεύς αυτής άδει επάνω αυτής διότι έσωσεν αυτήν. Η καθαρά γλώσσα, τα συνηγμένα έθνη, ο Βασιλεύς εν μέσω, η χαρμόσυνος εορτή — ταύτα είναι το εν μυστήριον του Χριστού εν τη Εκκλησία Αυτού.
Απαντήστε
Απόκρισις
Άκουσον το ευαγγέλιον κεκρυμμένον εν τη αρχαία ταύτη προφητεία. Η 'καθαρά γλώσσα' την οποίαν υπεσχέθη ο προφήτης εξεχύθη κατά την Πεντηκοστήν, και συ ζης εν τη εκπληρώσει αυτής: τα έθνη συνήχθησαν, το εν Όνομα επικαλείται εν πάση γη, και συ είσαι μεταξύ των λαών ων η γλώσσα μετεστράφη εις αίνον. Λάβε το αίνος τούτο — 'Άσον, θυγάτηρ Σιών.' Αλλά γίνωσκε πόθεν έρχεται η χαρά: 'ο βασιλεύς του Ισραήλ, αυτός ο Κύριος, είναι εν μέσω σου.' Ο Χριστός δεν είναι μακράν· κατοικεί εν τη Εκκλησία Αυτού και εν τη καρδία του πιστού διά του Πνεύματος, και διότι είναι εν μέσω σου λέγεταί σοι, 'δεν θα ίδης πλέον κακόν.' Ας σε στηρίξη η παρουσία αύτη κατά παντός φόβου. Και τότε δέξου τον πλέον εκπληκτικόν λόγον πάντων, τον οποίον ο Κύριλλος δεν σε αφίνει να εξηγήσης: ο Θεός 'θα αγάλληται επάνω σου μετά ωδής.' Δεν επιτρέπεται μόνον να χαίρης εν τω Θεώ — ο Θεός χαίρει επάνω σου, ως εν ημέρα εορτής, διότι σε απελευθέρωσεν από αμαρτίας και θανάτου και σε εποίησε μέτοχον του Πνεύματος Αυτού. Ζήσον, λοιπόν, ως εις επί του οποίου ο Βασιλεύς άδει. Μη αφήσης τας χείρας σου να κρέμωνται αργαί· στρέψου εις αγαθά έργα, λάβε θάρρος, και ας αποκριθή η ευφροσύνη σου εις την ιδικήν Του. Διότι ο αυτός Χριστός ο χαίρων επάνω σου είναι παντοδύναμος να σε σώση, και είναι εν μέσω σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο στρέψας προς τους λαούς καθαράν γλώσσαν, ώστε πάντες να επικαλώνται το όνομά Σου και να σε υπηρετούν με μίαν συμφωνίαν: ευλογώ Σε διά την ημέραν της Πεντηκοστής, όταν το Πνεύμα Σου μετέστρεψε τας γλώσσας των αποστόλων Σου και συνήγαγε τα έθνη προς Σε· αρίθμησόν με μεταξύ των αναριθμήτων επικαλουμένων το όνομα του Θεού του κατά φύσιν και αληθώς. Ω Βασιλεύ του Ισραήλ, αυτός ο Κύριος, ο ων εν μέσω της Εκκλησίας Σου και εν τη καρδία παντός πιστού διά του Πνεύματος — Συ δι' Ου δεν βλέπομεν πλέον κακά — κατοίκησον εν μέσω μου και μη με αφήσης να ίδω κακόν, αλλά σώθητι. Λαμβάνω θάρρος, διότι Συ, ων παντοδύναμος ως Θεός, απελευθερώνεις και σώζεις τους πιστεύοντας εις Σε. Και θαυμάζω, ω Χριστέ, επί της χαράς υπέρ πάσαν ελπίδα: ότι Συ χαίρεις επάνω ημών ως εν ευφροσύνη και ως εν ημέρα εορτής, ο αποθανών εις υπέρ πάντων και αναστάς ίνα ποιήσης ημάς καινούς. Ας ζήσω ως εις επί του οποίου ο Βασιλεύς άδει· μη αφήσης τας χείρας μου να κρέμωνται αργαί, αλλά στρέψον με εις αγαθά έργα και εις ευφροσύνην αποκρινομένην εις την ιδικήν Σου. Εις Σε, ω Χριστέ ο Θεός ημών, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →