Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 13 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Κάθε ημέρα προσφέρει μια φρέσκια ευκαιρία να αφήσουμε την Γραφή να διαμορφώσει την καρδιά. Σήμερα στρεφόμαστε στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϊ για την Α' Κορινθίους 13, τα σύντομα και εύστοχα σχόλια στίχων που ετοίμασε ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας για απλούς αναγνώστες. Οι περιεκτικές παρατηρήσεις του Ουέσλεϊ διατηρούν την εστίαση στην αγάπη ως το διαρκές κέντρο της χριστιανικής ζωής. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε το ίδιο το κεφάλαιο και στη συνέχεια θα ακολουθήσουμε την καθοδήγηση του Ουέσλεϊ μέσα από επιλεγμένες σημειώσεις που τονίζουν την αναγκαιότητα και την μονιμότητα της αγάπης. Ο στόχος δεν είναι μόνο η πληροφορία αλλά μια ήσυχη πρόσκληση για να βαθύνει η αγάπη στην καθημερινή πρακτική.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Βολευτείτε σε ένα άνετο μέρος και διαβάστε την Α' Κορινθίους 13 αργά, ίσως και δυνατά. Αφήστε κάθε πρόταση να κατασταλάξει χωρίς βιασύνη. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο προχωρεί από εντυπωσιακές αντιθέσεις σε ένα πορτρέτο της υπομονετικής δύναμης της αγάπης και τέλος στην μονιμότητα της αγάπης. Μετά την ανάγνωση, κάντε μια στιγμή σιωπής πριν προχωρήσετε στις σημειώσεις του Ουέσλεϊ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ ανοίγει τις σημειώσεις του για το κεφάλαιο με τον στίχο 1.
Στίχος 1. Αν και λαλώ με όλες τις γλώσσες που υπάρχουν στη γη και με την ευγλωττία αγγέλου, και δεν έχω αγάπη, την αγάπη του Θεού και όλου του ανθρώπινου γένους για χάρη Του, δεν είμαι ενώπιον του Θεού καλύτερος από τα ηχηρά όργανα χαλκού που χρησιμοποιούνταν στη λατρεία κάποιων ειδωλολατρικών θεών. Ή ένα κουδουνιστό κύμβαλο. Αυτό κατασκευαζόταν από δύο κομμάτια κούφου χαλκού, τα οποία χτυπώντας μεταξύ τους παρήγαγαν έναν κρότο αλλά πολύ λίγη ποικιλία ήχου. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Συνεχίζει περιγράφοντας τον χαρακτήρα της αγάπης στον στίχο 4.
Στίχος 4. Η αγάπη μακροθυμεί και είναι χρηστή· η αγάπη δεν ζηλεύει· η αγάπη δεν καυχιέται, δεν υπερηφανεύεται. Η αγάπη του Θεού και του πλησίον μας για χάρη του Θεού είναι υπομονετική προς όλους τους ανθρώπους. Υπομένει όλη την αδυναμία, την άγνοια, τα λάθη και τις ελλείψεις των τέκνων του Θεού· όλη την κακία και την πονηρία των τέκνων του κόσμου· και όλα αυτά όχι μόνο για ένα διάστημα αλλά μέχρι τέλους. Και σε κάθε βήμα προς την υπέρβαση του κακού με το καλό είναι χρηστή, γλυκιά, ήπια, αγαθή. Εμπνέει τον υπομένοντα αμέσως με την πιο αξιαγάπητη γλυκύτητα και την πιο θερμή και τρυφερή στοργή. Η αγάπη δεν ενεργεί βιαστικά — δεν καταδικάζει κανέναν βιαστικά· δεν εκφέρει ποτέ αυστηρή κρίση με ελαφριά ή αιφνίδια θεώρηση των πραγμάτων. Ούτε ενεργεί ή συμπεριφέρεται ποτέ με βίαιο, ισχυρογνώμονα ή βιαστικό τρόπο. Δεν υπερηφανεύεται — Ναι, ταπεινώνει την ψυχή μέχρι τη σκόνη. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ στη συνέχεια αναπτύσσει την υπομονή της αγάπης μέσα από τον στίχο 7.
Στίχος 7. Πάντα υπομένει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη καλύπτει τα πάντα — Ό,τι κακό βλέπει, ακούει ή γνωρίζει ο φιλάνθρωπος για οποιονδήποτε, δεν το αναφέρει σε κανέναν· δεν βγαίνει ποτέ από τα χείλη του, εκτός αν απόλυτο καθήκον τον υποχρεώνει να μιλήσει. Πιστεύει τα πάντα — Δίνει την πιο ευνοϊκή ερμηνεία σε όλα και είναι πάντα έτοιμη να πιστέψει οτιδήποτε μπορεί να ωφελήσει τον χαρακτήρα οποιουδήποτε. Και όταν δεν μπορεί πλέον να πιστέψει το καλό, ελπίζει σε οτιδήποτε μπορεί να δικαιολογήσει ή να ελαττώσει το σφάλμα που δεν μπορεί να αρνηθεί. Όταν δεν μπορεί ούτε να δικαιολογήσει, ελπίζει ότι ο Θεός θα δώσει τελικά μετάνοια προς ζωή. Εν τω μεταξύ υπομένει τα πάντα — Ό,τι μπορεί να επιφέρει η αδικία, η κακία, η σκληρότητα των ανθρώπων. Δεν μπορεί μόνο να κάνει αλλά και να υποφέρει τα πάντα, δια του Χριστού που τον ενδυναμώνει. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Κλείνει το τμήμα αντιπαραβάλλοντας την αγάπη με τα παρερχόμενα χαρίσματα στον στίχο 8.
Στίχος 8. Η αγάπη δεν εκπίπτει ποτέ· αλλά είτε υπάρχουν προφητείες, θα εκλείψουν· είτε υπάρχουν γλώσσες, θα παύσουν· είτε υπάρχει γνώση, θα αφανισθεί. Η αγάπη δεν εκπίπτει ποτέ — Συνοδεύει και στολίζει εμάς στην αιωνιότητα· μας προετοιμάζει για τον ουρανό και τον αποτελεί. Αλλά είτε υπάρχουν προφητείες, θα εκλείψουν — Όταν όλα εκπληρωθούν και ο Θεός είναι τα πάντα εν πάσι. Είτε υπάρχουν γλώσσες, θα παύσουν — Μία γλώσσα θα επικρατήσει μεταξύ όλων των κατοίκων του ουρανού και οι χαμηλές και ατελείς γλώσσες της γης θα λησμονηθούν. Η γνώση επίσης που τώρα τόσο πρόθυμα επιδιώκουμε θα αφανισθεί τότε — Όπως το φως των άστρων χάνεται στο φως του μεσημεριανού ήλιου, έτσι και η παρούσα γνώση μας στο φως της αιωνιότητας. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϊ οδηγεί τις σημειώσεις στο συμπέρασμά τους με τον στίχο 13.
Στίχος 13. Τώρα λοιπόν μένουν πίστη, ελπίδα, αγάπη, αυτά τα τρία· η μεγαλύτερη όμως από αυτές είναι η αγάπη. Πίστη, ελπίδα, αγάπη — Είναι το άθροισμα της τελειότητας στη γη· η αγάπη μόνη είναι το άθροισμα της τελειότητας στον ουρανό. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην ημέρα σας αισθάνεστε την αγάπη πιο απόντα ή πιο αναγκαία; Πώς η έμφαση του Ουέσλεϊ στην υπομονή της αγάπης μπορεί να προσκαλέσει διαφορετική αντίδραση στον ερεθισμό ή την απογοήτευση; Ποια μοναδική πράξη υπομονετικής καλοσύνης θα μπορούσατε να προσφέρετε σε κάποιον σήμερα ως ήσυχη αντήχηση αυτού του κεφαλαίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ἐλεήμον Θεέ, γράψε τὴν ἀγάπη αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου στὶς καρδιές μας, ὥστε νὰ εἴμαστε ὑπομονετικοί καὶ εὐγενικοί, ἀνεχόμενοι τὰ πάντα καὶ ἐλπίζοντες τὰ πάντα χωρὶς φθόνο ἢ ὑπερηφάνεια. Διὰ τῆς ἁγιαστικῆς σου χάριτος, ἄφησε αὐτὴ τὴν ἀγάπη ποὺ ποτὲ δὲν ἀποτυγχάνει νὰ γίνει ἡ σταθερή μας ζωή, ὑπερβαίνοντας κάθε δῶρο μέχρι ἡ πίστη καὶ ἡ ἐλπίδα νὰ παραχωρήσουν τὴ θέση τους στὴν τέλεια ἀγάπη. Διαμόρφωσέ μας σὲ σκεύη τῆς ἁγιότητός σου, ὥστε νὰ σὲ δοῦμε πρόσωπο πρὸς πρόσωπο. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →