Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Γ' Βασιλειών 17-18 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Γ' Βασιλειών 17-18 φέρνει νέα σαφήνεια στη δραματική διακονία του Ηλία κατά τις πιο σκοτεινές ημέρες του Ισραήλ. Οι παρατηρήσεις του τονίζουν την κυρίαρχη φροντίδα του Θεού εν μέσω κρίσεως και τους απροσδόκητους τρόπους με τους οποίους η θεία πρόνοια καλύπτει την ανθρώπινη ανάγκη. Καθώς διατρέχουμε αυτά τα κεφάλαια, οι σκέψεις του Χένρι μας προσκαλούν να δούμε το θάρρος του προφήτη και την πιστότητα του Κυρίου με ανανεωμένο θαυμασμό. Αυτό το μάθημα αντλεί απευθείας από τις διαχρονικές παρατηρήσεις του για να καθοδηγήσει τη μελέτη, την προσευχή και την απόκρισή μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 17 και 18 της Γ' Βασιλειών. Ακούστε τη φωνή του Θεού που μιλά μέσα από την ξηρασία, τα θαύματα και την αντιπαράθεση στο όρος Κάρμηλος. Προσέξτε το θάρρος του Ηλία, την πίστη της χήρας και τον δραματικό αγώνα ανάμεσα στον ζωντανό Θεό και τα είδωλα του Βάαλ. Αφήστε την αφήγηση να διεγείρει τόσο δέος όσο και προσωπική εφαρμογή καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε το σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την ξαφνική εμφάνιση και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του Ηλία.
Η ιστορία του Ηλία αρχίζει κάπως απότομα. Συνήθως, όταν εισέρχεται ένας προφήτης, έχουμε κάποια αναφορά για την καταγωγή του, μας λέγεται ποιος ήταν ο πατέρας του και από ποια φυλή· αλλά ο Ηλίας πέφτει (για να το πούμε έτσι) από τα σύννεφα, σαν να ήταν, όπως ο Μελχισεδέκ, χωρίς πατέρα, χωρίς μητέρα και χωρίς γενεαλογία, γεγονός που έκανε μερικούς Ιουδαίους να φανταστούν ότι ήταν άγγελος σταλμένος από τον ουρανό· αλλά ο απόστολος μας έχει διαβεβαιώσει ότι ήταν άνθρωπος υποκείμενος σε παρόμοια πάθη όπως εμείς (Ιακώβου ε' 17), το οποίο ίσως υποδηλώνει, όχι μόνο ότι ήταν επιρρεπής στις κοινές αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης, αλλά ότι, από τη φυσική του ιδιοσυγκρασία, ήταν άνθρωπος με ισχυρά πάθη, πιο θερμός και ορμητικός από τους περισσότερους ανθρώπους, και επομένως πιο κατάλληλος να αντιμετωπίσει τους τολμηρούς αμαρτωλούς της εποχής στην οποία έζησε: τόσο θαυμαστά ο Θεός προσαρμόζει τους ανθρώπους στο έργο για το οποίο τους προορίζει. Άγρια πνεύματα καλούνται σε άγριες υπηρεσίες. Η μεταρρύθμιση χρειαζόταν έναν άνθρωπο σαν τον Λούθηρο για να σπάσει τον πάγο. Παρατηρήστε, 1. Το όνομα του προφήτη: Ελιγιάχου — 'Ο Θεός μου Ιεχωβά είναι αυτός' (έτσι σημαίνει), 'είναι αυτός που με στέλνει και θα με αναγνωρίσει και θα με υποστηρίξει, είναι αυτός στον οποίο θα επαναφέρω τον Ισραήλ και ο οποίος μόνο μπορεί να επιτελέσει αυτό το μεγάλο έργο.' 2. Η χώρα του: Ήταν από τους κατοίκους της Γαλαάδ, στην άλλη πλευρά του Ιορδάνη, είτε της φυλής του Γαδ είτε του μισού Μανασσή, διότι η Γαλαάδ ήταν μοιρασμένη μεταξύ τους· αλλά αν ήταν ιθαγενής κάποιας από αυτές τις φυλές είναι αβέβαιο. Η αφάνεια της καταγωγής του δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην μετέπειτα εξοχότητά του. Δεν χρειάζεται να ρωτάμε από πού είναι οι άνθρωποι, αλλά τι είναι: αν είναι καλό πράγμα, δεν πειράζει αν έρχεται από τη Ναζαρέτ. Ο Ισραήλ ήταν βαριά πληγωμένος όταν ο Θεός τους έστειλε αυτό το βάλσαμο από τη Γαλαάδ και αυτόν τον γιατρό από εκεί. Ονομάζεται Θισβίτης από τη Θισβή, μια πόλη σε εκείνη τη χώρα. Δύο πράγματα έχουμε να παρατηρήσουμε εδώ στην αρχή της ιστορίας του:—Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την τολμηρή αναγγελία της πείνας από τον προφήτη προς τον Αχαάβ.
Ι. Πώς προφήτευσε μια πείνα, μια μακρά και σκληρή πείνα, με την οποία ο Ισραήλ θα τιμωρούνταν για τις αμαρτίες του. Εκείνη η εύφορη γη, λόγω έλλειψης βροχής, θα μετατρεπόταν σε ερημιά, εξαιτίας της ανομίας εκείνων που κατοικούσαν σε αυτήν. Πήγε και το είπε αυτό στον Αχαάβ· δεν το ψιθύρισε στον λαό, για να τον κάνει δυσαρεστημένο προς την κυβέρνηση, αλλά το διακήρυξε στον βασιλιά, στην εξουσία του οποίου ήταν να μεταρρυθμίσει τη γη, και έτσι να αποτρέψει την κρίση. Είναι πιθανό ότι επέπληξε τον Αχαάβ για την ειδωλολατρία και την άλλη κακία του, και του είπε ότι αν δεν μετανοούσε και δεν μεταρρυθμιζόταν, αυτή η κρίση θα ερχόταν στη γη του. Δεν θα υπήρχε ούτε δροσιά ούτε βροχή για μερικά χρόνια, παρά μόνο σύμφωνα με τον λόγο μου, δηλαδή 'Μην περιμένετε τίποτα μέχρι να ακούσετε ξανά από εμένα.' Ο απόστολος μας διδάσκει να κατανοήσουμε αυτό, όχι μόνο ως λόγο προφητείας, αλλά ως λόγο προσευχής, που γύρισε το κλειδί των νεφών, Ιακώβου ε' 17, 18. Προσευχήθηκε με ζήλο (με άγια αγανάκτηση για την αποστασία του Ισραήλ, και άγιο ζήλο για τη δόξα του Θεού, του οποίου οι κρίσεις περιφρονούνταν) να μην βρέξει· και, σύμφωνα με τις προσευχές του, οι ουρανοί έγιναν σαν χαλκός, μέχρι που προσευχήθηκε ξανά να βρέξει. Σε αναφορά σε αυτή την ιστορία λέγεται για τους μάρτυρες του Θεού (Αποκ. ια' 6), Αυτοί έχουν εξουσία να κλείσουν τον ουρανό, ώστε να μην βρέξει στις ημέρες της προφητείας τους. Ο Ηλίας κάνει γνωστό στον Αχαάβ, 1. Ότι ο Κύριος Ιεχωβά είναι ο Θεός του Ισραήλ, τον οποίο είχε εγκαταλείψει. 2. Ότι είναι ζωντανός Θεός, και όχι όπως οι θεοί που λάτρευε, οι οποίοι ήταν νεκρά άλαλα είδωλα. 3. Ότι ο ίδιος ήταν υπηρέτης του Θεού στο αξίωμα, και απεσταλμένος από αυτόν: 'Είναι αυτός ενώπιον του οποίου στέκομαι, για να υπηρετώ σε αυτόν,' ή 'τον οποίο τώρα αντιπροσωπεύω, στη θέση του οποίου στέκομαι, και στο όνομα του οποίου μιλώ, σε πείσμα των προφητών του Βάαλ και των άλσεων.' 4. Ότι, παρά την παρούσα ειρήνη και ευημερία του βασιλείου του Ισραήλ, ο Θεός ήταν δυσαρεστημένος μαζί τους για την ειδωλολατρία τους και θα τους τιμωρούσε γι' αυτό με την έλλειψη βροχής (την οποία, όταν την παρακρατούσε, δεν ήταν στη δύναμη των θεών που υπηρετούσαν να δώσουν· διότι υπάρχει κανείς από τις ματαιότητες των εθνών που μπορεί να δώσει βροχή; Ιερ. ιδ' 22), η οποία θα αποδείκνυε αποτελεσματικά την αδυναμία τους, και την ανοησία εκείνων που άφησαν τον ζωντανό Θεό, για να κάνουν την αυλή τους σε τέτοιους που δεν μπορούσαν να κάνουν ούτε καλό ούτε κακό· και αυτό το επιβεβαιώνει με επίσημο όρκο — Ζει ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, ώστε ο Αχαάβ να στέκεται με περισσότερο δέος μπροστά στην απειλή, καθώς η θεία ζωή δεσμεύεται για την εκπλήρωσή της. 5. Κάνει γνωστό στον Αχαάβ τι ενδιαφέρον είχε στον ουρανό: Θα γίνει σύμφωνα με τον λόγο μου. Με τι αξιοπρέπεια μιλά όταν μιλά στο όνομα του Θεού, ως κάποιος που καταλάβαινε καλά εκείνη την εντολή ενός προφήτη (Ιερ. α' 10), Σε έχω καταστήσει πάνω στα έθνη και πάνω στα βασίλεια. Δείτε τη δύναμη της προσευχής και την αλήθεια του λόγου του Θεού· διότι εκτελεί τη βουλή των αγγελιοφόρων του.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς την πρόνοια του Θεού για τον Ηλία στον χείμαρρο Χερίθ.
ΙΙ. Πώς ο ίδιος φροντίστηκε σε εκείνη την πείνα. 1. Πώς κρύφτηκε. Ο Θεός τον πρόσταξε να πάει και να κρυφτεί δίπλα στον χείμαρρο Χερίθ, εδ. 3. Αυτό προοριζόταν, όχι τόσο για τη διατήρησή του, διότι δεν φαίνεται ότι ο Αχαάβ αναζήτησε αμέσως τη ζωή του, αλλά ως κρίση προς τον λαό, στον οποίο, αν είχε εμφανιστεί δημόσια, θα μπορούσε να είναι ευλογία τόσο με τις διδασκαλίες του όσο και με τη μεσιτεία του, και έτσι να συντομεύσει τις ημέρες της συμφοράς τους· αλλά ο Θεός είχε αποφασίσει ότι θα διαρκούσε τρία χρόνια και μισό, και επομένως, για τόσο καιρό, διέταξε τον Ηλία να κρυφτεί, ώστε να μην παρακαλείται να ανακαλέσει την απόφαση, της οποίας η εκτέλεση είχε πει ότι θα γινόταν σύμφωνα με τον λόγο του. Όταν ο Θεός μιλά για ένα έθνος, για να ξεριζώσει και να καταστρέψει, βρίσκει κάποιον τρόπο ή άλλο να απομακρύνει εκείνους που θα στέκονταν στο χάσμα για να αποτρέψουν την οργή του. Προμηνύει κακό για έναν λαό όταν οι καλοί άνθρωποι και οι καλοί υπηρέτες διατάσσονται να κρυφτούν. Όταν ο Θεός σκόπευε να στείλει βροχή στη γη τότε πρόσταξε τον Ηλία να πάει και να δείξει τον εαυτό του στον Αχαάβ, κεφ. ιη' 1. Προς το παρόν, σε υπακοή στη θεία εντολή, πήγε και κατοίκησε εντελώς μόνος σε κάποιο σκοτεινό και απάτητο μέρος, όπου δεν ανακαλύφθηκε, πιθανώς ανάμεσα στα καλάμια του χειμάρρου. Αν η Πρόνοια μας καλεί σε μοναξιά και απομόνωση, μας ταιριάζει να συμφωνήσουμε· όταν δεν μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι πρέπει να είμαστε υπομονετικοί, και όταν δεν μπορούμε να εργαστούμε για τον Θεό πρέπει να καθίσουμε ήσυχα για αυτόν. 2. Πώς τρεφόταν. Αν και δεν μπορούσε να εργαστεί εκεί, μην έχοντας τίποτα να κάνει παρά να μελετά και να προσεύχεται (που θα βοηθούσε να προετοιμαστεί για τη μετέπειτα χρησιμότητά του), όμως θα έτρωγε, διότι είναι στον δρόμο του καθήκοντός του, και αληθώς θα τρεφόταν, την ημέρα της πείνας θα χορταζόταν. Όταν η γυναίκα, η εκκλησία, οδηγείται στην έρημο, φροντίζεται να τρέφεται και να θρέφεται εκεί, καιρό, καιρούς, και μισό καιρό, δηλαδή τρία χρόνια και μισό, που ήταν ακριβώς ο χρόνος της απόκρυψης του Ηλία. Δείτε Αποκ. ιβ' 6, 14. Ο Ηλίας έπρεπε να πίνει από τον χείμαρρο, και τα κοράκια ορίστηκαν να του φέρνουν τροφή (εδ. 4) και το έκαναν, εδ. 6. Εδώ, (1.) Η προμήθεια ήταν άφθονη, και καλή, και σταθερή, ψωμί και κρέας δύο φορές την ημέρα, καθημερινό ψωμί και τροφή κατάλληλη. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν έτρωγε τόσο πολυτελώς όσο οι προφήτες των άλσεων, που έτρωγαν στο τραπέζι της Ιεζάβελ (κεφ. ιη' 19), και όμως καλύτερα από τους υπόλοιπους προφήτες του Κυρίου, τους οποίους ο Οβαδίας τάιζε με ψωμί και νερό, κεφ. ιη' 4. Δεν ταιριάζει στους υπηρέτες του Θεού, ιδιαίτερα στους υπηρέτες του τους προφήτες, να είναι επιλεκτικοί και περίεργοι για την τροφή τους και να επιθυμούν λιχουδιές και ποικιλίες· αν η φύση συντηρείται, δεν πειράζει αν ο ουρανίσκος δεν ευχαριστιέται· αντί να ζηλεύουμε εκείνους που έχουν πιο λεπτή τροφή, πρέπει να σκεφτόμαστε πόσοι υπάρχουν, καλύτεροι από εμάς, που ζουν άνετα με πιο χονδροειδή τροφή και θα ήταν ευχαριστημένοι με τα υπολείμματά μας. Ο Ηλίας είχε μόνο ένα γεύμα που του έφερναν κάθε φορά, κάθε πρωί και κάθε βράδυ, για να τον διδάξει να μην μεριμνά για την αυριανή ημέρα. Ας μάθουν εκείνοι που έχουν μόνο από χέρι σε στόμα να ζουν πάνω στην Πρόνοια, και να εμπιστεύονται αυτήν για το ψωμί της ημέρας στην ημέρα· ευχαριστείτε τον Θεό για ψωμί αυτή την ημέρα, και ας φέρει η αυριανή ημέρα ψωμί μαζί της. (2.) Οι προμηθευτές ήταν πολύ απίθανοι· τα κοράκια το έφερναν σε αυτόν. Ο Οβαδίας, και άλλοι στον Ισραήλ που δεν είχαν γονατίσει στον Βάαλ, θα είχαν ευχαρίστως φιλοξενήσει τον Ηλία· αλλά αυτός ήταν ένας άνθρωπος μόνος του, και έπρεπε να τρέφεται με εξαιρετικό τρόπο. Ήταν τύπος του Ιωάννη του Βαπτιστή, του οποίου η τροφή ήταν ακρίδες και άγριο μέλι. Ο Θεός θα μπορούσε να στείλει αγγέλους να τον υπηρετήσουν, όπως έκανε αργότερα (κεφ. ιθ' 5) και όπως έκανε στον Σωτήρα μας (Ματθ. δ' 11), αλλά επέλεξε να στείλει με φτερωτούς αγγελιοφόρους άλλης φύσης, για να δείξει ότι όταν ευαρεστείται μπορεί να υπηρετήσει τους δικούς του σκοπούς με τα πιο ταπεινά πλάσματα τόσο αποτελεσματικά όσο με τα πιο ισχυρά. Αν ρωτηθεί από πού τα κοράκια είχαν αυτή την προμήθεια, πώς και πού μαγειρεύτηκε, και αν την απέκτησαν έντιμα, πρέπει να απαντήσουμε, όπως ο Ιακώβ (Γεν. κζ' 20), Ο Κύριος ο Θεός μας την έφερε σε αυτά, του οποίου είναι η γη και το πλήρωμά της, ο κόσμος και εκείνοι που κατοικούν σε αυτόν. Αλλά γιατί κοράκια; [1.] Είναι πουλιά αρπακτικά, άπληστα καταβροχθιστικά πλάσματα, πιο πιθανό να του πάρουν την τροφή, ή να του βγάλουν τα μάτια (Παρ. λ' 17)· αλλά έτσι το αίνιγμα του Σαμψών λύνεται ξανά, Από τον τρώγοντα βγήκε τροφή. [2.] Είναι ακάθαρτα πλάσματα. Κάθε κοράκι κατά το είδος του απαγορευόταν από τον νόμο να τρώγεται (Λευιτ. ια' 15), όμως ο Ηλίας δεν θεώρησε την τροφή που έφερναν χειρότερη γι' αυτό, αλλά έτρωγε και ευχαριστούσε, χωρίς να ρωτάει τίποτα για λόγους συνειδήσεως. Το περιστέρι του Νώε ήταν για αυτόν πιο πιστός αγγελιοφόρος από το κοράκι του· όμως εδώ τα κοράκια είναι πιστά και σταθερά στον Ηλία. [3.] Τα κοράκια τρέφονται με έντομα και σάρκες οι ίδια, όμως έφεραν στον προφήτη τροφή ανθρώπου και υγιεινή τροφή. Είναι κρίμα που εκείνοι που φέρνουν τον άρτο της ζωής σε άλλους πρέπει οι ίδιοι να αρκεστούν σε αυτό που δεν είναι άρτος. [4.] Τα κοράκια μπορούσαν να φέρουν μόνο λίγο, και σπασμένη τροφή, όμως ο Ηλίας ήταν ευχαριστημένος με τέτοια πράγματα που είχε, και ευγνώμων που τρεφόταν, αν και όχι με συμπόσιο. [5.] Τα κοράκια παραμελούν τα δικά τους μικρά, και δεν τα τρέφουν· όμως όταν ο Θεός ευαρεστείται θα θρέψουν τον προφήτη του. Τα μικρά λιοντάρια και τα μικρά κοράκια μπορεί να στερούνται, και να πεινούν, αλλά όχι εκείνοι που φοβούνται τον Κύριο, Ψαλμ. λδ' 10. [6.] Τα κοράκια τα ίδια τρέφονται με ειδική πρόνοια (Ιώβ λη' 41· Ψαλμ. ρμζ' 9), και τώρα έθρεψαν τον προφήτη. Έχουμε βιώσει την ειδική καλοσύνη του Θεού σε εμάς και τους δικούς μας; Ας θεωρήσουμε τους εαυτούς μας υποχρεωμένους από αυτό να είμαστε ευγενείς προς εκείνους που είναι δικοί του, για χάρη του. Ας μάθουμε λοιπόν, Πρώτον, Να αναγνωρίζουμε την κυριαρχία και τη δύναμη του Θεού πάνω σε όλα τα πλάσματα· μπορεί να κάνει ό,τι ευαρεστείται με αυτά, είτε για κρίση είτε για έλεος. Δεύτερον, Να ενθαρρυνόμαστε στον Θεό στις μεγαλύτερες στενοχώριες, και ποτέ να μην τον δυσπιστούμε. Αυτός που μπορούσε να ετοιμάσει τραπέζι στην έρημο, και να κάνει τα κοράκια προμηθευτές, μάγειρες και υπηρέτες στον προφήτη του, είναι ικανός να καλύψει κάθε ανάγκη μας σύμφωνα με τον πλούτο του εν δόξα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στον ξεραμένο χείμαρρο και την αλάνθαστη φροντίδα του Θεού.
Έτσι ο Ηλίας, για μεγάλο διάστημα, τρώει τα μπουκώματά του μόνος, και η προμήθεια νερού, που έχει με συνηθισμένο τρόπο από τον χείμαρρο, τον εγκαταλείπει πριν από εκείνη που έχει με θαύμα. Οι δυνάμεις της φύσης είναι περιορισμένες, αλλά όχι οι δυνάμεις του Θεού της φύσης. Ο χείμαρρος του Ηλία ξεράθηκε (εδ. 7) επειδή δεν έβρεχε. Αν οι ουρανοί αποτύχουν, η γη αποτυγχάνει φυσικά· τέτοιες είναι όλες οι παρηγοριές μας από τα πλάσματα· τις χάνουμε όταν τις χρειαζόμαστε περισσότερο, όπως τους χειμάρρους το καλοκαίρι, Ιώβ στ' 15. Αλλά υπάρχει ένας ποταμός που ευφραίνει την πόλη του Θεού και που δεν στερεύει ποτέ (Ψαλμ. μς' 4), ένα πηγάδι νερού που αναβλύζει σε αιώνια ζωή. Κύριε, δώσε μας αυτό το ζωντανό νερό!
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας σας ζητά ο Θεός να εμπιστευτείτε την πρόνοιά του ακόμα και όταν οι οικείες πηγές στερεύουν;
2. Πώς το θάρρος του Ηλία ενώπιον του Αχαάβ προκαλεί τη δική σας προθυμία να μιλήσετε την αλήθεια;
3. Με ποιους τρόπους μπορεί ο Θεός να σας προσκαλεί να επεκτείνετε φιλοξενία ή γενναιοδωρία όπως η χήρα της Σαρεπτά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, όπως συντήρησες τον Ηλία δίπλα στον χείμαρρο και πολλαπλασίασες το αλεύρι και το λάδι στο δοχείο της χήρας στις ημέρες της ξηρασίας, έτσι και εμάς προμήθευσέ μας σύμφωνα με τον αλάνθαστο Λόγο Σου. Ενδυνάμωσε την πίστη μας να Σε υπακούμε χωρίς δισταγμό και να εμπιστευόμαστε ότι η φροντίδα Σου ποτέ δεν αποτυγχάνει, ακόμα και όταν οι πόροι φαίνονται εξαντλημένοι. Με το Πνεύμα Σου, κράτα τις καρδιές μας προσηλωμένες στον Χριστό, στον Οποίο κάθε υπόσχεση είναι ναι και αμήν. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →