← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Κατά Λουκάν 14 — με τον Μπάρνς

Λουκάς 14Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της προσεκτικής και ευλαβικής ερμηνείας που χαρακτηρίζει την Πρεσβυτεριανή παράδοση, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις για την Αγία Γραφή του Άλμπερτ Μπάρνς για το κατά Λουκάν κεφάλαιο 14. Ο Μπάρνς καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την κοινωνία τραπέζης του Κυρίου, την παραβολή του μεγάλου δείπνου και τις σοβαρές απαιτήσεις της μαθητείας με σαφήνεια και ποιμαντική θέρμη. Η ερμηνεία του κατά στίχο βοηθά την εκκλησία να ακούσει τη Γραφή εκ νέου. Ακούμε προσδοκώντας ότι το Πνεύμα θα εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες στην καρδιά και τη ζωή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα το κατά Λουκάν κεφάλαιο 14 ολόκληρο. Ας εγκατασταθούν ήσυχα στο νου η αφήγηση της θεραπείας το Σάββατο, η παραβολή του συμποσίου και η πρόσκληση να υπολογίσουμε το κόστος. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε σκηνή να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ξεκινά εξετάζοντας το πλαίσιο του Σαββάτου της πρόσκλησης. Το Σάββατο - Μπορεί να φαίνεται παράξενο ότι ο Σωτήρας μας πήγε να δειπνήσει με έναν άγνωστο άνθρωπο το Σάββατο· αλλά πρέπει να θυμόμαστε: Ότι ταξίδευε, χωρίς δικό του σπίτι, και ότι δεν ήταν πιο ακατάλληλο να πάει εκεί παρά σε οποιονδήποτε άλλο τόπο. Ότι δεν πήγε εκεί για σκοπό συμποσίου και διασκέδασης, αλλά για να κάνει καλό. Ότι καθώς ήταν μαζί αρκετοί από εκείνη την τάξη ανθρώπων, του δόθηκε ευκαιρία να τους απευθυνθεί για το θέμα της θρησκείας και να ελέγξει τις κακίες τους. Αν λοιπόν το παράδειγμα του Ιησού πρέπει να προβληθεί για να επιτρέψει την αποδοχή πρόσκλησης για δείπνο το Σάββατο, πρέπει να προβληθεί ακριβώς όπως ήταν. Αν μπορούμε να πάμε «ακριβώς όπως εκείνος», είναι σωστό. Αν όταν είμαστε μακριά από το σπίτι· αν πηγαίνουμε για να κάνουμε καλό· αν το κάνουμε αφορμή για να ομιλήσουμε για το θέμα της θρησκείας και να πείσουμε τους ανθρώπους να μετανοήσουν, τότε δεν είναι ακατάλληλο. Πέρα από αυτό δεν μπορούμε να επικαλεστούμε το παράδειγμα του Χριστού. Στη συνέχεια ασχολείται με την άμεση ερώτηση του Ιησού προς εκείνους που παρακολουθούσαν. Στίχος 3. Ο Ιησούς, αποκρινόμενος - Το «αποκρίνεσθαι», στις Γραφές, δεν υπονοεί πάντοτε, όπως σε εμάς, ότι είχε ειπωθεί κάτι προηγουμένως. Σημαίνει συχνά απλώς να «αρχίσει» ή να αναλάβει ένα θέμα, ή, όπως εδώ, να σχολιάσει την παρούσα περίπτωση. Είναι νόμιμο ... - Γνώριζε ότι τον παρακολουθούσαν. Αν θεράπευε τον άνθρωπο αμέσως, θα τον κατηγορούσαν. Γι' αυτό πρότεινε το ερώτημα σε αυτούς, και όταν τέθηκε, δεν μπορούσαν να πουν ότι δεν ήταν νόμιμο. Ο Μπάρνς στη συνέχεια αναπτύσσει την αρχή της αληθινής ταπεινοφροσύνης. Στίχος 11. Όποιος υψώνει ... - Αυτό είναι καθολικό μεταξύ των ανθρώπων, και είναι επίσης ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός θα συμπεριφερθεί στους ανθρώπους. Οι «άνθρωποι» θα προσπαθούν διαρκώς να ταπεινώσουν εκείνους που επιχειρούν να υψώσουν τον εαυτό τους· και αποτελεί μέρος του τακτικού σχεδίου του Θεού να ταπεινώσει τους υπερήφανους, να κατεβάσει τους υψηλούς, να ανυψώσει εκείνους που είναι σκυφτοί και να δείξει τις «δικές του» εύνοιες σε εκείνους που είναι φτωχοί και ενδεείς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς τονίζει τον κίνδυνο της τελικής απόρριψης. Στίχος 24. Διότι σας λέγω - Αυτά μπορούν να θεωρηθούν ως τα λόγια του Ιησού, κάνοντας εφαρμογή της παραβολής στους Φαρισαίους ενώπιόν του. Κανείς από εκείνους τους ανθρώπους - Αυτό δεν μπορεί να νοηθεί ότι σημαίνει ότι κανένας «Ιουδαίος» δεν θα σωθεί, αλλά ότι κανείς από εκείνους που τον «είχαν μεταχειριστεί με αυτόν τον τρόπο» - κανείς που είχε απορρίψει τόσο αποφασιστικά την προσφορά του ευαγγελίου - δεν θα σωθεί. Μπορούμε εδώ να δούμε πόσο επικίνδυνο είναι «μία φορά» να απορρίψει κανείς το ευαγγέλιο· πόσο επικίνδυνο είναι να λυπήσει το Άγιο Πνεύμα. Πόσο συχνά ο Θεός εγκαταλείπει για πάντα τον αμαρτωλό που έχει αφυπνιστεί μία φορά και λυπά το Άγιο Πνεύμα. Η πρόσκληση είναι πλήρης και ελεύθερη· αλλά όταν απορρίπτεται και οι άνθρωποι απομακρύνονται από αυτήν θεληματικά, ο Θεός τους αφήνει στον εκλεγμένο δρόμο τους, και βυθίζονται στην καταστροφή και την απώλεια. Πόσο σημαντικό, λοιπόν, είναι να αγκαλιάσει κανείς το ευαγγέλιο «αμέσως»· να δεχθεί την ελεήμονα πρόσκληση και να εισέλθει χωρίς καθυστέρηση στον δρόμο που οδηγεί στον ουρανό! Κλείνει υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα της επίμονης αποφασιστικότητας. Κανείς δεν μπορεί να είναι χριστιανός ο οποίος, όταν κάνει ομολογία, είναι αποφασισμένος μετά από λίγο να επιστρέψει στον κόσμο· ούτε μπορεί να είναι αληθινός χριστιανός αν «προσδοκά ότι θα» επιστρέψει. Αν δεν έρχεται με «πλήρη» σκοπό «πάντοτε» να είναι χριστιανός· αν δεν εννοεί να επιμείνει, με τη χάρη του Θεού, μέσα από όλους τους κινδύνους, και τις δοκιμασίες, και τους πειρασμούς· αν δεν είναι πρόθυμος να σηκώσει τον σταυρό του και να συναντήσει περιφρόνηση, και πενία, και πόνο, και θάνατο, χωρίς να γυρίσει πίσω, «δεν μπορεί» να είναι μαθητής του Κυρίου Ιησού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί η υπερηφάνεια ακόμη να ζητά την καλύτερη θέση στο τραπέζι του Κυρίου; Ποια δικαιολογία έχετε προσφέρει που τώρα ακούγεται κενή δίπλα στην ανοιχτή πρόσκληση του ευαγγελίου; Είστε προετοιμασμένοι, με χάρη, να σηκώσετε κάθε σταυρό αντί να γυρίσετε πίσω;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας, αἵτινες προθύμως καταλαμβάνουσι τὴν ἐσχάτην θέσιν, καθὼς ὁ Υἱός σου ἐντέλλεται, καὶ πλήρωσον ἡμᾶς τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα παρακαλῶμεν ἄλλους νὰ ἔλθωσιν εἰς τὴν ἑορτὴν ἣν ἡτοίμασας. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης προφάσεως τῆς σκληρυνούσης τὴν καρδίαν καὶ λυπούσης τὸ Πνεῦμά σου, καὶ ἐνίσχυσον τὴν ἀπόφασιν ἡμῶν νὰ ἀκολουθήσωμεν τὸν Χριστὸν πάσῃ θυσίᾳ, ἕως ὅτου καθίσωμεν μετ' αὐτοῦ ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν δικαίων. Ταῦτα αἰτούμεθα πρὸς δόξαν αὐτοῦ μόνον. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →