← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Β' Σαμ 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Σαμουήλ 1-2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 1 και 2 της Β' Σαμουήλ προσφέρει έναν σταθερό, γεμάτο Γραφή οδηγό μέσα από τη λεπτή μετάβαση από τη βασιλεία του Σαούλ σε εκείνη του Δαβίδ. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν την εγκράτεια, τη δικαιοσύνη και τη θλίψη του Δαβίδ, δείχνοντας πώς ένας άνθρωπος κατά την καρδιά του Θεού αντιδρά όταν αλλάζουν τα χέρια της εξουσίας. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να παραμείνουμε με τις παρατηρήσεις του Χένρι ώστε ο ίδιος χαρακτήρας που διαμορφώνεται από το Πνεύμα να αυξηθεί μέσα μας καθώς διαβάζουμε αυτά τα αρχαία γεγονότα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 1 και 2 της Β' Σαμουήλ. Προσέξτε την αναφορά του αγγελιαφόρου, τα δάκρυα του Δαβίδ, την ταχεία εκτέλεση της δικαιοσύνης και το τρυφερό ελεγείο που ακολουθεί. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στις παρατηρήσεις του Χένρι για το πώς ο Δαβίδ τίμησε τόσο τον Θεό όσο και τον πεσμένο βασιλιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή του κεφαλαίου. Στο τέλος του προηγούμενου βιβλίου (με το οποίο αυτό συνδέεται ως συνέχεια της ίδιας ιστορίας) είχαμε την έξοδο του Σαούλ· κατέβηκε σκοτωμένος στον λάκκο, αν και ήταν ο τρόμος των ισχυρών στη γη των ζώντων. Τώρα πρέπει να στραφούμε προς τον ανατέλλοντα ήλιο και να ρωτήσουμε πού είναι ο Δαβίδ και τι κάνει. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Ειδήσεις που του μεταφέρθηκαν στη Σικλάγ για τον θάνατο του Σαούλ και του Ιωνάθαν, από έναν Αμαληκίτη, ο οποίος ανέλαβε να του δώσει μια λεπτομερή αφήγηση γι' αυτό, εδ. 1-10. ΙΙ. Η θλιμμένη υποδοχή αυτών των ειδήσεων από τον Δαβίδ, εδ. 11, 12. ΙΙΙ. Δικαιοσύνη που αποδόθηκε στον αγγελιαφόρο, ο οποίος καυχήθηκε ότι βοήθησε τον Σαούλ να αυτοκτονήσει, εδ. 13-16. IV. Ένα ελεγείο που συνέθεσε ο Δαβίδ με αυτή την ευκαιρία, εδ. 17-27. Και σε όλα αυτά το στήθος του Δαβίδ εμφανίζεται πολύ ευτυχώς απαλλαγμένο από τους σπινθήρες τόσο της εκδίκησης όσο και της φιλοδοξίας, και τηρεί μια πολύ κατάλληλη συμπεριφορά. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την θλιμμένη αντίδραση του Δαβίδ στην είδηση. Εδώ είναι, Ι. Η υποδοχή αυτών των ειδήσεων από τον Δαβίδ. Τόσο μακριά ήταν από το να πέσει σε μεταφορά χαράς, όπως περίμενε ο Αμαληκίτης, που έπεσε σε πάθος κλαυθμού, έσχισε τα ρούχα του (εδ. 11), πένθησε και νήστεψε (εδ. 12), όχι μόνο για τον λαό του Ισραήλ και τον Ιωνάθαν τον φίλο του αλλά και για τον Σαούλ τον εχθρό του. Αυτό το έκανε, όχι μόνο ως άνθρωπος τιμής, τηρώντας εκείνη την ευπρέπεια που απαγορεύει να υβρίζουμε αυτούς που έπεσαν, και απαιτεί να συνοδεύουμε τους συγγενείς μας στον τάφο με σεβασμό, ό,τι κι αν χάσαμε από τη ζωή τους ή κερδίσαμε από τον θάνατό τους, αλλά ως καλός άνθρωπος και άνθρωπος συνειδήσεως, που είχε συγχωρήσει τις αδικίες που του έκανε ο Σαούλ και δεν του κρατούσε κακία. Γνώριζε, πριν το γράψει ο γιος του (Παρ. κδ' 17, 18), ότι αν χαιρόμαστε όταν πέφτει ο εχθρός μας ο Κύριος το βλέπει και δυσαρεστείται· και ότι αυτός που χαίρεται για τις συμφορές δεν θα μείνει ατιμώρητος, Παρ. ιζ' 5. Από αυτό φαίνεται ότι εκείνα τα χωρία στους ψαλμούς του Δαβίδ που εκφράζουν την επιθυμία του και τον θρίαμβό του στην καταστροφή των εχθρών του, δεν προέρχονταν από πνεύμα εκδίκησης ούτε από κάποιο άτακτο πάθος, αλλά από άγιο ζήλο για τη δόξα του Θεού και το δημόσιο καλό· διότι από ό,τι έκανε εδώ, όταν άκουσε τον θάνατο του Σαούλ, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η φυσική του ιδιοσυγκρασία ήταν πολύ τρυφερή, και ότι ήταν ευγενικά διατεθειμένος ακόμη και προς εκείνους που τον μισούσαν. Ήταν πολύ ειλικρινής, αναμφίβολα, στο πένθος του για τον Σαούλ, και δεν ήταν προσποιητό ούτε μόνο αντίγραφο της όψης του. Το πάθος του ήταν τόσο ισχυρό, με αυτή την ευκαιρία, που κίνησε και αυτούς γύρω του· όλοι όσοι ήταν μαζί του, τουλάχιστον για να τον ευχαριστήσουν, έσχισαν τα ρούχα τους, και νήστεψαν μέχρι το βράδυ, σε ένδειξη της θλίψης τους· και πιθανώς ήταν νηστεία θρησκευτική· ταπεινώθηκαν κάτω από το χέρι του Θεού, και προσευχήθηκαν για την αποκατάσταση των ρηγμάτων που έγιναν στον Ισραήλ από αυτή την ήττα. Ο Χένρι δείχνει στη συνέχεια πώς ο Δαβίδ απέδωσε δικαιοσύνη στον αγγελιαφόρο. 1. Ο Δαβίδ εδώ δεν έκανε άδικο. Διότι, (1.) Ο άνθρωπος ήταν Αμαληκίτης. Αυτό, μήπως το παρεξήγησε στην αφήγησή του, τον έκανε να το ομολογήσει δεύτερη φορά, εδ. 13. Εκείνο το έθνος, και ό,τι ανήκε σε αυτό, ήταν καταδικασμένο σε αφανισμό, ώστε, σκοτώνοντάς τον, ο Δαβίδ έκανε αυτό που ο προκάτοχός του έπρεπε να είχε κάνει και απορρίφθηκε επειδή δεν το έκανε. (2.) Ο ίδιος ομολόγησε το έγκλημα, ώστε η μαρτυρία ήταν, με τη συναίνεση όλων των νόμων, επαρκής για να τον καταδικάσει· διότι κάθε άνθρωπος θεωρείται ότι παρουσιάζει τον εαυτό του με τον καλύτερο τρόπο. Αν έκανε όπως είπε, άξιζε να πεθάνει για προδοσία (εδ. 14), κάνοντας αυτό που, είναι πιθανό, άκουσε τον ίδιο τον οπλοφόρο του Σαούλ να αρνείται να κάνει· αν όχι, όμως με το να καυχιέται ότι το έκανε έδειξε ξεκάθαρα ότι αν υπήρχε περίπτωση θα το είχε κάνει, και δεν θα έκανε τίποτα γι' αυτό· και, καυχώμενος γι' αυτό στον Δαβίδ, έδειξε ποια γνώμη είχε γι' αυτόν, ότι θα χαιρόταν γι' αυτό, ως ένας εντελώς όμοιος με τον εαυτό του, το οποίο ήταν μια ανυπόφορη προσβολή σε αυτόν που ο ίδιος είχε αρνηθεί μία και δύο φορές να απλώσει το χέρι του κατά του χρισμένου του Κυρίου. Και το ψέμα του στον Δαβίδ, αν όντως ήταν ψέμα, ήταν ιδιαίτερα εγκληματικό, και αποδείχθηκε, όπως αργά ή γρήγορα θα αποδείξει εκείνη η αμαρτία, ψέμα κατά της ίδιας του της κεφαλής. Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας το έντιμο αποτέλεσμα αυτών των γεγονότων. 2. Έκανε έντιμα και καλά. Με αυτό απέδειξε την ειλικρίνεια της θλίψης του, αποθάρρυνε όλους τους άλλους από το να σκέφτονται κάνοντας το ίδιο να κερδίσουν την εύνοιά του, και έκανε αυτό που πιθανώς θα υποχρέωνε τον οίκο του Σαούλ και θα τους κέρδιζε, και θα τον συνιστούσε στον λαό ως κάποιον που ήταν ζηλωτής για τη δημόσια δικαιοσύνη, χωρίς να λογαριάζει το δικό του ιδιωτικό συμφέρον. Μπορούμε να μάθουμε από αυτό ότι το να δίνουμε βοήθεια σε οποιονδήποτε για να αυτοκτονήσει, άμεσα ή έμμεσα, αν γίνεται εν γνώσει, επιφέρει την ενοχή αίματος, και ότι η ζωή των ηγεμόνων πρέπει να είναι, με ειδικό τρόπο, πολύτιμη για εμάς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στοχάζεται για την ανησυχία του Δαβίδ για την τιμή του Θεού. (3.) Ανησυχούσε βαθιά για την τιμή του Θεού· διότι αυτό είναι που έχει κατά νου όταν φοβάται μήπως οι θυγατέρες των απεριτμήτων, που είναι έξω από τη διαθήκη με τον Θεό, θριαμβεύσουν κατά του Ισραήλ και του Θεού του Ισραήλ, εδ. 20. Οι καλοί άνθρωποι αγγίζονται σε πολύ ευαίσθητο σημείο από τις ονειδισμούς εκείνων που ονειδίζουν τον Θεό. Ο Χένρι σημειώνει τέλος το δημόσιο πνεύμα του Δαβίδ μπροστά στην εθνική απώλεια. (4.) Ανησυχούσε βαθιά για το δημόσιο καλό. Ήταν η ομορφιά του Ισραήλ που σκοτώθηκε (εδ. 19) και η τιμή του δημοσίου που ατιμάστηκε· Οι ισχυροί έπεσαν (αυτό θρηνείται τρεις φορές, (εδ. 19, 25, 27), και έτσι η δύναμη του λαού εξασθενεί. Οι δημόσιες απώλειες είναι αυτές που βαρύνουν περισσότερο την καρδιά ανθρώπων με δημόσιο πνεύμα. Ο Δαβίδ ήλπιζε ότι ο Θεός θα τον έκανε όργανο για να αποκαταστήσει εκείνες τις απώλειες και όμως τις θρηνεί.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να γιορτάσω την πτώση ενός εχθρού αντί να πενθήσω; 2. Πώς μπορώ να ασκήσω την ίδια εγκράτεια που έδειξε ο Δαβίδ ενώ περίμενα τον καιρό του Θεού; 3. Ποια δημόσια ή ιδιωτική απώλεια πρέπει να με κινήσει να μεσιτεύσω αντί να παραμείνω αδιάφορος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, στον απόηχο της πτώσης του Σαούλ κίνησες τον Δαβίδ να θρηνήσει αντί να καυχηθεί, διδάσκοντάς μας να τιμούμε εκείνους που χρίεις και να περιμένουμε τον δικό Σου χρόνο. Διαμόρφωσε μέσα μας την ίδια καρδιά που εργάζεται το Πνεύμα, η οποία κλαίει με αυτούς που κλαίνε, αρνείται την αυτοπροβολή και επιζητεί το καλό του λαού Σου. Κράτησέ μας γρήγορους στο να θρηνούμε κάθε φορά που το όνομά Σου ή η εκκλησία Σου ατιμάζεται, ώστε η γενναιοδωρία και η δικαιοσύνη του Χριστού να χαρακτηρίζουν τις ζωές μας. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →