← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

2 Κορινθίους 1 — με τον Brown

Β' Κορινθίους 1Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που προέρχεται από το Υπόμνημα ολόκληρης της Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η κλασική τους εξέταση στίχο προς στίχο του 2 Κορινθίους κεφάλαιο 1 αναπτύσσει τον αρχικό χαιρετισμό του αποστόλου, τη μαρτυρία του για τη θεία παρηγοριά εν μέσω θλίψης, και την υπεράσπισή του για την ειλικρινή συμπεριφορά προς την εκκλησία της Κορίνθου. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή τους, ακούμε την σταθερή μαρτυρία της Γραφής σχετικά με την πιστότητα του Θεού και το έργο του Πνεύματος. Είθε ο Κύριος να δώσει σαφήνεια και πίστη καθώς προσέχουμε τις προσεκτικές τους σημειώσεις σε αυτό το τμήμα της Αγίας Γραφής.
Διαβάστε
Πάρτε το πρώτο κεφάλαιο της δεύτερης επιστολής του Παύλου προς τους Κορινθίους και διαβάστε το αργά με καθαρή φωνή. Παρατηρήστε τον χαιρετισμό, την ευχαριστία για την παρηγοριά, την αφήγηση της απελευθέρωσης από θανάσιμο κίνδυνο, και την εξήγηση των αλλαγμένων ταξιδιωτικών σχεδίων. Αφήστε τις λέξεις να κατασταλάξουν πριν στραφείτε στο υπόμνημα που ακολουθεί.
Μελετήστε
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεση στον στίχο τρία. Στίχος 3. 3. Αυτή η ευχαριστία για την πρόσφατη απελευθέρωσή του αποτελεί μια κατάλληλη εισαγωγή για να κερδίσει την ευνοϊκή τους αποδοχή των λόγων του για το ότι δεν εκπλήρωσε την υπόσχεσή του να τους επισκεφθεί ( :- ). Πατέρας των ελεών —δηλαδή, η ΠΗΓΗ όλων των ελεών (συγκρίνετε Ιακώβου 1:17 · Ρωμαίους 12:1 ). παρηγοριά —που πηγάζει από τα «έλεή» Του που βιώθηκαν. Όπως ένας αληθινός άνθρωπος πίστης, αναφέρει «έλεος» και «παρηγοριά», πριν προχωρήσει να μιλήσει για θλίψεις ( Ρωμαίους 12:1- : ). Η «θλίψη» των πιστών δεν είναι ασυμβίβαστη με το έλεος του Θεού, και δεν γεννά σε αυτούς υποψία γι' αυτό· μάλιστα, στο τέλος αισθάνονται ότι Αυτός είναι «ο Θεός ΠΑΣΗΣ παρηγοριάς», δηλαδή, ο οποίος παρέχει την μόνη αληθινή και τέλεια παρηγοριά σε κάθε περίπτωση ( Ψαλμοί 146:3 · Ψαλμοί 146:5 · Ψαλμοί 146:8 · Ιακώβου 5:11 ). Στη συνέχεια μεταβαίνουν στον στίχο πέντε. Στίχος 5. 5. παθήματα —σε αντίθεση με τη «σωτηρία» ( :- )· όπως η «θλίψη» (στενοχώρια του νου), με την παρηγοριά ή «παράκληση». του Χριστού —Συγκρίνετε :- . Τα παθήματα που υπέστη, είτε από τον Ίδιο, είτε από την Εκκλησία Του, με την οποία θεωρεί τον Εαυτό Του ταυτισμένο ( Ματθαίος 25:40 · Ματθαίος 25:45 · Πράξεις 9:4 · 1 Ιωάννου 4:17-21 ). Ο Χριστός αποκαλεί τα παθήματα του λαού Του δικά Του παθήματα: (1) λόγω της συμπάθειας και της μυστικής ένωσης μεταξύ Αυτού και ημών ( Ρωμαίους 8:17 · 1 Κορινθίους 4:10 )· (2) Υποφέρονται για χάρη Του· (3) Τείνουν προς τη δόξα Του ( Εφεσίους 4:1 · 1 Πέτρου 4:14 · 1 Πέτρου 4:16 ). περισσεύουν εν ημίν —Ελληνικά, «περισσεύουν εις ημάς». Η σειρά των ελληνικών λέξεων που ακολουθούν είναι πιο δυνατή από ό,τι στην αγγλική μετάφραση, «Ούτως δια Χριστού περισσεύει και η παρηγορία ημών». Τα παθήματα (πληθυντικός) είναι πολλά· αλλά η παρηγοριά (αν και ενικός) τα καταπίνει όλα. Η παρηγοριά υπερτερεί σε αυτή την Επιστολή έναντι εκείνης της πρώτης Επιστολής, καθώς τώρα, λόγω του αποτελέσματος της τελευταίας, οι περισσότεροι Κορινθίοι είχαν εντυπωσιαστεί πολύ. Το υπόμνημα στη συνέχεια αναφέρεται στον στίχο δώδεκα. Στίχος 12. 12. Διότι —λόγος για τον οποίο μπορεί να προσβλέπει με αυτοπεποίθηση στις προσευχές τους για αυτόν. η καύχησις ημών —Ελληνικά, «η καύχησις ημών». Όχι ότι καυχάται για τη μαρτυρία της συνείδησής του, ως κάτι για το οποίο να καυχιέται· μάλιστα, αυτή η μαρτυρία είναι το ίδιο το πράγμα στο οποίο συνίσταται η καύχησή του. εν απλότητι —Τα περισσότερα από τα παλαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν, «εν αγιότητι». Η ανάγνωση της αγγλικής μετάφρασης είναι ίσως μια γλωσσική σημείωση από :- [ALFORD]. Ωστόσο, ορισμένα από τα παλαιότερα χειρόγραφα και μεταφράσεις την υποστηρίζουν. εν ειλικρινεία Θεού —κυριολεκτικά, «ειλικρίνεια του Θεού»· δηλαδή, ειλικρίνεια όπως ενώπιον του Θεού ( 1 Κορινθίους 5:8 ). Καυχόμαστε γι' αυτό παρά όλες τις αντιξοότητές μας. Η ειλικρίνεια στα ελληνικά υποδηλώνει τη μη ανάμειξη οποιουδήποτε ξένου στοιχείου. Δεν είχε ύπουλους ή ιδιοτελείς σκοπούς (όπως κάποιοι υπαινίχθηκαν) επειδή δεν τους επισκέφθηκε όπως είχε υποσχεθεί: τέτοιοι σκοποί ανήκαν στους αντιπάλους του, όχι σε αυτόν ( 1 Κορινθίους 5:8- : ). Συνεχίζουν με τον στίχο είκοσι δύο. Στίχος 22. 22. σφραγίσας —Μια σφραγίδα είναι ένα σημάδι που διασφαλίζει την κατοχή ιδιοκτησίας σε κάποιον· το «σφραγίσας» εδώ αντιστοιχεί στο «βεβαιώνων ημάς» ( 2 Κορινθίους 1:21 · 1 Κορινθίους 9:2 ). τον αρραβώνα του Πνεύματος —δηλαδή, το Πνεύμα ως αρραβώνας (δηλαδή, χρήματα που δίνονται από έναν αγοραστή ως εγγύηση για την πλήρη πληρωμή του υποσχεθέντος ποσού). Το Άγιο Πνεύμα δίνεται στον πιστό τώρα ως πρώτη δόση για να τον διαβεβαιώσει ότι η πλήρης κληρονομιά του ως υιού του Θεού θα είναι δική του στο μέλλον ( Εφεσίους 1:13 · Εφεσίους 1:14 ). «Εσφραγίσθητε με το Πνεύμα το Άγιον της επαγγελίας, ό εστιν αρραβών της κληρονομίας ημών, εις απολύτρωσιν της περιποιήσεως» ( Εφεσίους 1:14- : ). Το Πνεύμα είναι η εγγύηση της εκπλήρωσης «όλων των υποσχέσεων» ( 2 Κορινθίους 1:20 ).
Σκεφτείτε
Οι Jamieson, Fausset και Brown τονίζουν το σημείο στον στίχο εννέα. Στίχος 9. 9. Αλλά —«Ναι». εν τω Θεώ τω εγείροντι τους νεκρούς —Είχαμε εγκαταλείψει όλες τις σκέψεις για ζωή, ώστε η μόνη μας ελπίδα ήταν στραμμένη στην επερχόμενη ανάσταση· έτσι στο :- η ελπίδα του για την ανάσταση ήταν αυτό που τον στήριζε στην αντιμετώπιση εχθρών, άγριων σαν θηρία. Εδώ αγγίζει μόνο το δόγμα της ανάστασης, θεωρώντας δεδομένο ότι η αλήθεια του είναι αποδεκτή από τους Κορινθίους, και τονίζοντας τη σημασία του στην πρακτική τους. Κλείνουν το τμήμα με τον στίχο είκοσι τέσσερα. Στίχος 24. 24. Ουχ ότι —δηλαδή, Όχι ότι. Η «Πίστις» εδώ είναι εμφατική. Είχε «κυριαρχία» ή δικαίωμα να τους ελέγχει σε θέματα πειθαρχίας, αλλά σε θέματα «πίστεως» ήταν μόνο «συνεργάτης της χαράς τους» (δηλαδή, στην πίστη, Ρωμαίους 15:13 · Φιλιππησίους 1:25 ). Το ελληνικό είναι, «Ουχ ότι κυριεύομεν υμών της πίστεως». Αυτό το προσθέτει για να μετριάσει τον αυταρχικό τόνο του Φιλιππησίους 1:25- : . Η επιθυμία του είναι να τους προκαλέσει όχι λύπη ( 2 Κορινθίους 2:1 · 2 Κορινθίους 2:2 ), αλλά «χαρά». Το ελληνικό για «συνεργάτες» υποδηλώνει μια αμοιβαία κλίση, ο ένας στον άλλο, όπως οι αμοιβαία υποστηρικτικοί αντηρίδες ενός ιερού κτιρίου. «Δια πίστεως ( 2 Κορινθίους 2:2- : ) στέκεστε»· γι' αυτό καταβάλλω τόσους κόπους για να «βοηθήσω» την πίστη σας, η οποία είναι η πηγή κάθε αληθινής «χαράς» ( Ρωμαίους 15:13 ). Δεν θέλω τίποτα περισσότερο, όχι να κυριαρχήσω στην πίστη σας.
Απαντήστε
1. Σε ποια παρούσα δοκιμασία καλούμαι να λάβω την παρηγοριά που μόνο ο Θεός παρέχει; 2. Πού επέτρεψα στην σαρκική σοφία να χρωματίσει τις υποσχέσεις ή τα σχέδιά μου; 3. Πώς η παρούσα σφράγιση του Πνεύματος ενισχύει την ελπίδα μου μέχρι την ημέρα του Κυρίου Ιησού;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σὲ δοξάζομεν ὡς τὸν Θεὸν πάσης παρηγορίας, τὸν παρακαλοῦντα ἡμᾶς ἐν πάσῃ θλίψει, ἵνα δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς να παρακαλῶμεν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρακλήσεως δι’ ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ σοῦ. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν ταῖς ἀμεταβλήτοις ὑποσχέσεσιν αἱ ὁποῖαι εὑρίσκουν τὸ «Ναί» αὐτῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καὶ σφράγισον ἡμᾶς ἐκ νέου διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὡς ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας ἡμῶν. Χάρισαι ἡμῖν να περιπατῶμεν διὰ πίστεως καὶ οὐχὶ δι’ εἴδους, ἵνα οἱ λόγοι καὶ αἱ ὁδοὶ ἡμῶν ἀναπαύωνται πλήρως ἐπὶ τῆς χάριτός σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →