Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 20 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το εικοστό κεφάλαιο του Ιωάννη παρουσιάζει την ανάσταση του Χριστού ως τον άξονα πάνω στον οποίο στρέφεται η υπόσχεση της διαθήκης. Εδώ ο Ευαγγελιστής συγκεντρώνει συγκεκριμένους μάρτυρες και τακτικά γεγονότα για να επιβεβαιώσει ότι ο Υιός, παραδομένος σύμφωνα με την καθορισμένη βουλή του Πατέρα, έχει αναστηθεί με την ίδια δύναμη που ζωοποιεί τους νεκρούς. Η αφήγηση προχωρά με μετρημένη εγκράτεια, καταγράφοντας την ανακάλυψη του κενού τάφου, τη μαρτυρία εκείνων που έτρεξαν να δουν, και τις επακόλουθες εμφανίσεις που χορηγήθηκαν σύμφωνα με τον θείο διορισμό και όχι την ανθρώπινη προσδοκία. Σε αυτό το αρχείο η κυριαρχία του Θεού εμφανίζεται τόσο στην απόκρυψη του αναστημένου Κυρίου από μερικούς όσο και στην εκδήλωσή Του σε εκείνους που επιλέχθηκαν να μαρτυρήσουν. Το κεφάλαιο επομένως δεν υπηρετεί απλώς ως ιστορική αναφορά αλλά ως μαρτυρία της διαθήκης, διαβεβαιώνοντας την εκκλησία ότι ο ίδιος Κύριος που σταυρώθηκε τώρα ζει για να εφαρμόσει τα οφέλη της υπακοής Του σε εκείνους που δόθηκαν σε Αυτόν από τον Πατέρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς διαβάζεται το κείμενο, προσέξτε την ακολουθία της ανακάλυψης και της αποκάλυψης: την άφιξη των γυναικών στον τάφο, την αναφορά που μεταφέρθηκε στους μαθητές, την μετρημένη εξέταση των λινοϋφασμάτων, την ιδιωτική συνάντηση που χορηγήθηκε σε έναν, και τις μετρημένες εμφανίσεις στην συγκεντρωμένη ομάδα και στον απόντα. Σημειώστε πώς κάθε στάδιο ξεδιπλώνεται υπό το χέρι του Θεού, με την πίστη να αφυπνίζεται όχι μόνο από την όραση αλλά από τον λόγο που λέγεται στην κατάλληλη ώρα. Παρατηρήστε επίσης την εγκράτεια με την οποία ο αναστημένος Χριστός αποκαλύπτει τον εαυτό Του, παρακρατώντας την πλήρη αναγνώριση μέχρι την καθορισμένη στιγμή και έτσι δείχνοντας ότι τα μάτια της κατανόησης ανοίγονται με δική Του πρωτοβουλία.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με τη Μαρία Μαγδαληνή να έρχεται νωρίς στον τάφο ενώ ήταν ακόμη σκοτάδι. Η πέτρα που έχει αφαιρεθεί σηματοδοτεί ότι ο Πατέρας έχει ήδη ενεργήσει· το σώμα δεν είναι εκεί που το είχαν τοποθετήσει ανθρώπινα χέρια. Αναφέρει στον Πέτρο και στον αγαπημένο μαθητή, οι οποίοι τρέχουν στον τόπο. Ο νεότερος προπορεύεται του πρεσβύτερου, όμως και οι δύο εισέρχονται και παρατηρούν τα λινοϋφάσματα να κείτονται και το σουδάριο διπλωμένο χωριστά. Αυτές οι λεπτομέρειες, καταγεγραμμένες χωρίς επέκταση, λειτουργούν ως σιωπηλοί μάρτυρες ότι καμία βία ή βιασύνη δεν συνόδευσε την αναχώρηση. Οι μαθητές επιστρέφουν, η κατανόησή τους ακόμη μερική, διότι η Γραφή ότι έπρεπε να αναστηθεί δεν είχε ακόμη ανοιχθεί σε αυτούς. Η Μαρία παραμένει, και εν μέσω του κλαυθμού της συναντά δύο αγγέλους των οποίων η ερώτηση στρέφει την προσοχή στην απουσία του σώματος. Γυρίζοντας, συναντά τον αναστημένο Κύριο, όμως δεν τον αναγνωρίζει αμέσως μέχρις ότου την καλέσει με το όνομά της. Η προσφώνηση «Μαρία» λειτουργεί ως η αποτελεσματική κλήση που την ξεχωρίζει από τη γενική ομάδα και την αποκαθιστά στην κοινωνία του λαού της διαθήκης. Η απαγόρευση του προσκολληθείν δείχνει ότι ο προηγούμενος τρόπος συναναστροφής πρέπει να δώσει τη θέση του στη νέα σχέση που θεμελιώνεται από την ανάληψη. Αποστέλλεται στους αδελφούς με το μήνυμα ότι ο Κύριος αναβαίνει προς τον Πατέρα, αναγγέλλοντας έτσι την ολοκλήρωση του επίγειου έργου Του και την εγκαινίαση της ουράνιας μεσιτείας Του. Το βράδυ οι μαθητές είναι συγκεντρωμένοι πίσω από κλειστές πόρτες όταν ο Ιησούς εμφανίζεται ανάμεσά τους. Ο χαιρετισμός Του της ειρήνης δεν είναι απλή χαιρετισμός αλλά η διακήρυξη της συμφιλίωσης που εξασφαλίστηκε με το αίμα Του. Η επίδειξη των χεριών και της πλευράς επιβεβαιώνει την ταυτότητα και εκπληρώνει την προφητική αναγκαιότητα ότι το ίδιο σώμα που υπέφερε έπρεπε να αναστηθεί. Η πνοή του Πνεύματος και η εντολή να συγχωρούνται ή να κρατούνται οι αμαρτίες επενδύουν το αποστολικό αξίωμα με εξουσία που προέρχεται από την ίδια την αποστολή του Υιού. Ο Θωμάς, απών εκείνη την ώρα, αρνείται να πιστέψει μέχρις ότου μπορέσει να βάλει το δάχτυλό του στις πληγές. Οκτώ ημέρες αργότερα ο Κύριος εμφανίζεται πάλι, αυτή τη φορά συμπεριλαμβάνοντας τον Θωμά, και προσκαλεί ακριβώς τη δοκιμασία που προτάθηκε. Η ομολογία που ακολουθεί αναγνωρίζει τόσο την ανθρωπότητα όσο και τη θεότητα του αναστημένου. Ο Κύριος προφέρει μακαρισμό σε εκείνους που πιστεύουν χωρίς να βλέπουν, επεκτείνοντας έτσι την υπόσχεση πέρα από τους πρώτους μάρτυρες σε όλους όσοι δέχονται την αποστολική μαρτυρία. Σε όλη τη διάρκεια, η αφήγηση υπογραμμίζει ότι η πίστη δεν στηρίζεται στη δύναμη της ανθρώπινης αντίληψης αλλά στον λόγο που λέγεται από τον αναστημένο Χριστό και διατηρείται στις Γραφές.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτή η καταγραφή βρίσκεται σε αρμονία με τα προηγούμενα Ευαγγέλια, καθένα από τα οποία παρέχει διακριτές όψεις του ίδιου γεγονότος σύμφωνα με το μέτρο της αποκάλυψης που δόθηκε. Η έμφαση στις τακτικές εμφανίσεις αντιστοιχεί στο πρότυπο που βρίσκεται στις επιστολές, όπου η ανάσταση διακηρύσσεται ως το θεμέλιο της δικαίωσης και το ενέχυρο της μελλοντικής ανάστασης για εκείνους που ενώνονται με τον Χριστό. Η διάκριση μεταξύ των πρώτων μαρτύρων και εκείνων που πιστεύουν μέσω του λόγου τους προλαμβάνει τη δομή της διαθήκης της εκκλησίας, στην οποία το αποστολικό θεμέλιο παραμένει κανονιστικό για όλες τις επόμενες γενιές. Η ίδια κυριαρχία που απέκρυψε τον αναστημένο Κύριο από τον κόσμο και τον αποκάλυψε στους εκλεκτούς συνεχίζεται στην παρούσα εποχή, καλώντας αμαρτωλούς έξω από το σκοτάδι μέσω του οργάνου του κηρυττόμενου λόγου.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποιο μέτρο η παρούσα ανάγνωση αυτού του κεφαλαίου επιβεβαιώνει ή διορθώνει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η δική σας βεβαιότητα για την ανάσταση; Πώς το πρότυπο της θείας πρωτοβουλίας που εμφανίζεται στις εμφανίσεις διαμορφώνει την κατανόησή σας για τα μέσα με τα οποία η πίστη αφυπνίζεται και διατηρείται σήμερα; Πού στις παρούσες περιστάσεις σας ο χαιρετισμός της ειρήνης του Κυρίου απευθύνεται σε συνείδηση ακόμη ταραγμένη από την ανάμνηση της αμαρτίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που ανέστησες τον Υιό Σου από τους νεκρούς σύμφωνα με τη διαθήκη που έγινε με Αυτόν πριν από τη θεμελίωση του κόσμου, χάρισε ώστε η μαρτυρία που καταγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο να γίνει αποτελεσματική στις καρδιές μας. Όπως άνοιξες τα μάτια των πρώτων μαθητών με το Πνεύμα Σου, έτσι φώτισε τις αντιλήψεις μας ώστε να δεχθούμε τον λόγο της ανάστασης όχι ως αναφορά ανθρώπων αλλά ως τη δική Σου βέβαιη υπόσχεση. Φύλαξέ μας από το να απαιτούμε σημεία πέρα από όσα ήδη έδωσες, και στήριξε την πίστη μας στο τετελεσμένο έργο του Υιού Σου, ώστε να πορευόμαστε στην ειρήνη που έχει διακηρύξει και να μαρτυρούμε την ανάληψή Του μέχρις ότου έλθει πάλι. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.