Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 39-40 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 39 και 40 μας προσκαλεί να παραμείνουμε με τον Δαβίδ σε εποχές βαθιάς θλίψης και εκπληκτικής απελευθέρωσης. Ο Χένρι δείχνει πώς ο ψαλμωδός παλεύει με τη σιωπή, την αδυναμία και τη ματαιότητα των επίγειων ελπίδων πριν στρέψει πλήρως τα μάτια του προς τον Κύριο. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι ο ειλικρινής θρήνος και η υπομονετική εμπιστοσύνη ανήκουν μαζί στη ζωή της πίστης. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι μέσα από αυτά τα κεφάλαια, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να αριθμούμε τις ημέρες μας σοφά και να αναπαύουμε την ελπίδα μας στον Θεό μόνο. Ας σταθεροποιήσουν τα λόγια του τις καρδιές μας για την ανάγνωση και τη μελέτη που έρχεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τους δύο ψαλμούς και διαβάστε τους αργά, επιτρέποντας στις ειλικρινείς κραυγές και τις βέβαιες αινέσεις τους να διαμορφώσουν τις δικές σας προσευχές. Προσέξτε τη μετάβαση από τη φυλαγμένη σιωπή στην ταπεινή εξάρτηση, και από τον λάκκο της απελπισίας στον στερεό βράχο της απελευθέρωσης. Αφήστε τη συντομία της ζωής και το θαύμα της λύτρωσης να εγκατασταθούν βαθιά μέσα σας καθώς ακούτε τη φωνή του Πνεύματος μέσω των λόγων του Δαβίδ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι αρχίζει σημειώνοντας πώς ο Δαβίδ ανακαλεί την εσωτερική σύγκρουση μεταξύ χάριτος και πάθους.
Ο Δαβίδ εδώ ανακαλεί, και αφήνει καταγεγραμμένο, τις κινήσεις της καρδιάς του υπό τις θλίψεις του· και είναι καλό για εμάς να κάνουμε το ίδιο, ώστε ό,τι σκέφτηκε λανθασμένα να διορθωθεί, και ό,τι σκέφτηκε ορθά να βελτιωθεί την επόμενη φορά.Ο Χένρι στη συνέχεια υπενθυμίζει τις διαθήκες που είχε κάνει ο Δαβίδ για να φυλάξει τη γλώσσα του και να περπατά με προσοχή.
Ι. Θυμήθηκε τις διαθήκες που είχε κάνει με τον Θεό να περπατά με προσοχή, και να είναι πολύ προσεκτικός τόσο σε ό,τι έκανε όσο και σε ό,τι έλεγε. Όταν οποιαδήποτε στιγμή πειραζόμαστε να αμαρτήσουμε, και κινδυνεύουμε να πέσουμε σε αυτήν, πρέπει να θυμηθούμε τους επίσημους όρκους που έχουμε κάνει εναντίον της αμαρτίας, εναντίον της συγκεκριμένης αμαρτίας στην οποία βρισκόμαστε στο χείλος. Ο Θεός μπορεί, και θα, μας υπενθυμίσει αυτούς (Ιερ. 2,20, Είπες, Δεν θα παραβώ), και επομένως οφείλουμε να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας αυτούς. Έτσι έκανε εδώ ο Δαβίδ.Ο Χένρι έπειτα δείχνει τον Δαβίδ να στρέφει τα μάτια και την καρδιά του προς τον ουρανό αφού στοχάστηκε πάνω στη ματαιότητα της ζωής.
Ο ψαλμωδός, αφού στοχάστηκε στη συντομία και την αβεβαιότητα της ζωής, και στη ματαιότητα και την ταραχή του πνεύματος που συνοδεύουν όλες τις παρηγοριές της ζωής, εδώ, σε αυτούς τους στίχους, στρέφει τα μάτια και την καρδιά του προς τον ουρανό. Όταν δεν υπάρχει στερεά ικανοποίηση να βρεθεί στο πλάσμα, αυτή βρίσκεται στον Θεό, και στην κοινωνία μαζί του· και σε αυτόν πρέπει να οδηγηθούμε από τις απογοητεύσεις μας στον κόσμο. Ο Δαβίδ εδώ εκφράζει,Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα τονίζοντας την σταθερή εξάρτηση του Δαβίδ στον Θεό μόνο.
Ι. Την εξάρτησή του από τον Θεό, εδ. 7. Βλέποντας ότι όλα είναι ματαιότητα, και ο άνθρωπος ο ίδιος είναι έτσι, 1. Απελπίζεται για ευτυχία στα πράγματα του κόσμου, και αποκηρύσσει κάθε προσδοκία από αυτόν: «Τώρα, Κύριε, τι περιμένω; Ακόμη και τίποτα από τα πράγματα της αίσθησης και του χρόνου· δεν έχω τίποτα να ευχηθώ, τίποτα να ελπίσω, από αυτή τη γη.» Σημείωσε, Η σκέψη της ματαιότητας και της αδυναμίας της ανθρώπινης ζωής πρέπει να νεκρώσει τις επιθυμίες μας για τα πράγματα αυτού του κόσμου και να χαμηλώσει τις προσδοκίες μας από αυτόν. «Αν ο κόσμος είναι τέτοιο πράγμα, ο Θεός με ελευθερώσει από το να έχω, ή να ζητώ, το μερίδιό μου σε αυτόν.» Δεν μπορούμε να υπολογίζουμε σε σταθερή υγεία και ευημερία, ούτε σε παρηγοριά σε οποιαδήποτε σχέση· γιατί όλα είναι τόσο αβέβαια όσο η παραμονή μας εδώ. «Αν και μερικές φορές ανόητα υποσχέθηκα στον εαυτό μου αυτό και το άλλο από τον κόσμο, τώρα έχω άλλη γνώμη.» 2. Πιάνεται από την ευτυχία και την ικανοποίηση στον Θεό: Η ελπίδα μου είναι σε σένα. Σημείωσε, Όταν οι εμπιστοσύνες των πλασμάτων αποτυγχάνουν, είναι παρηγοριά μας ότι έχουμε έναν Θεό να πάμε, έναν Θεό να εμπιστευθούμε, και έτσι πρέπει να ζωογονηθούμε για να πιάσουμε τόσο πιο σφιχτά αυτόν με την πίστη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι μεταβαίνει στον Ψαλμό 40 τοποθετώντας τον στο πλαίσιο της απελευθέρωσης από βαθιά θλίψη.
Φαίνεται ότι ο Δαβίδ συνέταξε αυτόν τον ψαλμό με την ευκαιρία της απελευθέρωσής του, με τη δύναμη και την καλοσύνη του Θεού, από κάποια μεγάλη και πιεστική θλίψη, από την οποία κινδύνευε να κατακλυστεί· πιθανώς ήταν κάποια θλίψη του νου που προερχόταν από αίσθηση αμαρτίας και της δυσαρέσκειας του Θεού εναντίον του γι' αυτήν· ό,τι και αν ήταν, το ίδιο Πνεύμα που υπαγόρευσε τους αίνους του για εκείνη την απελευθέρωση ήταν μέσα του, την ίδια στιγμή, Πνεύμα προφητείας, μαρτυρώντας για τα παθήματα του Χριστού και τη δόξα που θα ακολουθούσε· ή, πριν το αντιληφθεί, οδηγήθηκε να μιλήσει για το έργο του, και την εκπλήρωση του έργου του, με λόγια που πρέπει να εφαρμοστούν μόνο στον Χριστό· και επομένως πόσο μακριά οι αίνοι που προηγούνται εδώ εκείνης της λαμπρής προφητείας, και οι προσευχές που ακολουθούν, μπορούν με ασφάλεια και ωφέλεια να εφαρμοστούν σε αυτόν, θα αξίζει να εξεταστεί. Σε αυτόν τον ψαλμό, Ι. Ο Δαβίδ καταγράφει την εύνοια του Θεού προς αυτόν στην απελευθέρωσή του από τη βαθιά θλίψη του, με ευγνωμοσύνη προς τον αίνο του, εδ. 1-5. ΙΙ. Από εκεί παίρνει αφορμή να μιλήσει για το έργο της λύτρωσής μας από τον Χριστό, εδ. 6-10. ΙΙΙ. Αυτό του δίνει ενθάρρυνση να προσευχηθεί στον Θεό για έλεος και χάρη τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους φίλους του, εδ. 11-17. Αν, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό, αναμείξουμε πίστη με την προφητεία του Χριστού, και ενωθούμε με ειλικρίνεια με τους αίνους και τις προσευχές που προσφέρονται εδώ, κάνουμε μελωδία με τις καρδιές μας προς τον Κύριο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Κύριος να ανανεώσετε τη διαθήκη σας για να φυλάξετε τη γλώσσα σας; Πώς η συντομία της ζωής αναδιαμορφώνει τις προσδοκίες σας για αυτόν τον κόσμο και την ελπίδα σας στον Θεό; Σε ποια περιοχή περιμένετε ακόμη υπομονετικά τον Κύριο να σας σηκώσει από τον πηλό της λάσπης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς ἀριθμεῖν τὰς ἡμέρας ἡμῶν ὀρθῶς καὶ νὰ ἐλπίζωμεν ἐν Σοὶ μόνῳ, ὅταν πᾶσα ἐπίγειος παρηγορία ἀποδεικνύεται φευγαλέα. Φύλαξον τὰ χείλη ἡμῶν ἀπὸ ἁμαρτωλῆς σιωπῆς καὶ ἀνησύχου παραπόνου, καὶ πλήρωσον ἀντ᾽ αὐτῶν τὰ στόματα ἡμῶν μετὰ προσευχῶν καὶ αἴνων ποὺ ὁδηγοῦν ἄλλους εἰς τὴν λυτρωτικήν Σου χάριν. Ἀνάσυρον ἡμᾶς ἐκ τοῦ βορβόρου λάκκου, στῆσον τοὺς πόδας ἡμῶν ἐπὶ τῆς Πέτρας, καὶ βάλε νέον ᾆσμα εἰς τὰ στόματα ἡμῶν, ἵνα πολλοὶ ἴδωσιν καὶ φοβηθῶσιν καὶ ἐμπιστευθῶσιν εἰς Σέ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →