Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 9-10 — με τον Brown
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την ανάλυση στίχο προς στίχο του Λευιτικού 9-10. Η έκθεσή τους υπογραμμίζει την προσεκτική έναρξη της ιεροσύνης του Ααρών, την έκδηλη αποδοχή του Κυρίου και την νηφάλια κρίση που ακολούθησε. Με ευλαβική προσοχή στο κείμενο, αυτοί οι μελετητές εντοπίζουν πώς οι θυσίες της παλαιάς διαθήκης έδειχναν πέρα από τον εαυτό τους προς τον τέλειο Αρχιερέα. Τα λόγια τους μας καλούν να προσεγγίσουμε τον ίδιο άγιο Θεό με τον δέος και την υπακοή που απαιτεί ακόμα το ευαγγέλιο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίξτε την Αγία Γραφή σας στα κεφάλαια 9 και 10 του Λευιτικού. Διαβάστε αργά την αφήγηση των πρώτων προσφορών των ιερέων, την κάθοδο της ουράνιας φωτιάς και την ξαφνική κρίση επί του Ναδάβ και του Αβιού. Ακούστε την επανειλημμένη κλήση στην αγιότητα και τη σαφή διάκριση μεταξύ της εντολής λατρείας και της ανθρώπινης επινόησης.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο περιγράφοντας λεπτομερώς τις πρώτες θυσίες που προσφέρθηκαν από τους νεοχειροτονημένους ιερείς.
Στίχος 1. 1-7. Ο Μωυσής κάλεσε . . . Πάρε ένα νεαρό μοσχάρι για προσφορά περί αμαρτίας —Οι οδηγίες σε αυτά τα ιερά πράγματα δίνονταν ακόμα από τον Μωυσή, καθώς οι περιστάσεις ήταν έκτακτες. Αλλά αυτός ήταν μόνο το μέσο επικοινωνίας του θείου θελήματος στους νεοχειροτονημένους ιερείς. Η πρώτη από τις επίσημες πράξεις τους ήταν η θυσία μιας άλλης προσφοράς περί αμαρτίας για να εξιλεωθούν για τις ατέλειες των υπηρεσιών εγκαινίων· και όμως αυτή η θυσία δεν αποτελούνταν από ένα μοσχάρι —τη θυσία που οριζόταν για κάποια συγκεκριμένη παράβαση, αλλά από ένα μοσχάρι, ίσως όχι χωρίς μια σημαντική αναφορά στην αμαρτία του Ααρών με το χρυσό μοσχάρι [ :- ]. Στη συνέχεια ακολούθησε μια ολοκαύτωμα, εκφράζοντας την εκούσια και πλήρη αυτοθυσία τους στην θεία υπηρεσία. Οι νεοχειροτονημένοι ιερείς, αφού έκαναν αυτό για λογαριασμό τους, κλήθηκαν να προσφέρουν μια προσφορά περί αμαρτίας και ολοκαύτωμα για τον λαό, ολοκληρώνοντας την τελετή με μια προσφορά ειρήνης, η οποία ήταν ένα ιερό γεύμα.Στη συνέχεια αφηγούνται την εμφάνιση της δόξας του Κυρίου και την θαυματουργή φωτιά που άναψε το θυσιαστήριο.
Στίχος 24. 24. βγήκε φωτιά από . . . τον Κύριο —Μια φλόγα που προερχόταν από εκείνο το λαμπρό φως που γέμιζε τον άγιο τόπο έλαμψε πάνω στο χάλκινο θυσιαστήριο και άναψε τις θυσίες. Αυτή η θαυματουργή φωτιά —για την κάθοδο της οποίας ο λαός είχε πιθανώς προετοιμαστεί, και την οποία οι ιερείς είχαν εντολή να μην αφήσουν ποτέ να σβήσει ( :- ) —ήταν ένα σημάδι, όχι μόνο της αποδοχής των προσφορών και της εδραίωσης της εξουσίας του Ααρών, αλλά και της πραγματικής κατοικίας του Θεού σε εκείνο τον εκλεκτό τόπο κατοικίας. Τη στιγμή που εθεάθη το επίσημο, αν και ευπρόσδεκτο, θέαμα, μια ταυτόχρονη κραυγή χαράς και ευγνωμοσύνης ξέσπασε από την συγκεντρωμένη εκκλησία, και με στάση βαθύτατης ευλάβειας λάτρεψαν 'έναν παρόντα Θεό'.Προχωρώντας στο κεφάλαιο 10, περιγράφουν την μοιραία αυθάδεια του Ναδάβ και του Αβιού και τη φωτιά που την απάντησε.
Στίχος 2. 2. βγήκε φωτιά από τον Κύριο, και τους κατέφαγε —μάλλον, 'τους σκότωσε'· διότι φαίνεται (Λευιτικόν 10:5) ότι ούτε τα σώματά τους ούτε οι στολές τους καταναλώθηκαν. Η έκφραση, 'από τον Κύριο', υποδηλώνει ότι αυτή η φωτιά βγήκε από τον αγιώτατο τόπο. Στην καταστροφή αυτών των δύο νεαρών ιερέων με την επιβολή μιας φοβερής κρίσης, η σοφία του Θεού ακολούθησε την ίδια πορεία, καταστέλλοντας την πρώτη περίπτωση περιφρόνησης των ιερών πραγμάτων, όπως έκανε στην αρχή της χριστιανικής διακονίας (Πράξεις 5:1-11).
Σκεφτείτε
Σχετικά με την αντίθεση μεταξύ της ατελούς ιεροσύνης του Ααρών και του Χριστού, τονίζουν:
Αυτή η εντολή, 'να κάνει εξιλέωση για τον εαυτό του και για τον λαό' (Σεπτουάγιντα, 'για την οικογένειά σου'), στην αρχή των ιερών λειτουργιών του, παρέχει μια εντυπωσιακή απόδειξη της θείας προέλευσης του ιουδαϊκού συστήματος λατρείας. Σε όλες τις ψευδείς ή διεφθαρμένες μορφές θρησκείας, η μελετημένη πολιτική ήταν να εμπνεύσει τον λαό με την ιδέα της αγιότητας της ιεροσύνης ως προς την αγνότητα και την εύνοια με τη Θεότητα πολύ πάνω από το επίπεδο των άλλων ανθρώπων. Αλλά μεταξύ των Εβραίων οι ιερείς έπρεπε να προσφέρουν για την εξιλέωση των δικών τους αμαρτιών καθώς και των πιο ταπεινών του λαού. Αυτή η ατέλεια της ιεροσύνης του Ααρών, ωστόσο, δεν επεκτείνεται στη διακονία του ευαγγελίου: διότι ο μεγάλος μας Αρχιερέας, ο οποίος εισήλθε για εμάς στην 'αληθινή σκηνή', 'δεν γνώριζε αμαρτία' (Εβραίους 10:10· Εβραίους 10:11).Κλείνουν υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα της ακριβούς υπακοής στις ρητές εντολές του Θεού.
Το νόημα της απολογίας του είναι ότι όλα τα καθήκοντα που αφορούσαν την προσφορά είχαν εκτελεστεί δεόντως και ιερά, εκτός από το εορταστικό μέρος της τελετής, το οποίο αναλογούσε ιδιωτικά στον ιερέα και την οικογένειά του. Και ότι αυτό είχε παραλειφθεί, είτε επειδή η καρδιά του ήταν πολύ απογοητευμένη για να συμμετάσχει στον εορτασμό μιας χαρούμενης γιορτής, είτε επειδή υπέθεσε, από τις τρομακτικές κρίσεις που είχαν επιβληθεί, ότι όλες οι υπηρεσίες εκείνης της περίστασης ήταν τόσο διεφθαρμένες που δεν τις ολοκλήρωσε. Ο Ααρών ήταν σαφώς λάθος. Με ρητή εντολή του Θεού, η προσφορά περί αμαρτίας έπρεπε να φαγωθεί στον άγιο τόπο· και καμία φανταστική άποψη σκοπιμότητας ή ορθότητας δεν έπρεπε να τον οδηγήσει να παραβεί κατά βούληση ένα θετικό καταστατικό. Ο νόμος του Θεού ήταν σαφής και, όπου συμβαίνει αυτό, είναι αμαρτία να αποκλίνεις ούτε μια τρίχα από το μονοπάτι του καθήκοντος.
Απαντήστε
1. Πού στη λατρεία και την υπηρεσία μου μπαίνω στον πειρασμό να αντικαταστήσω τις δικές μου προτιμήσεις με αυτά που ο Θεός έχει σαφώς εντολή;
2. Πώς ο τέλειος Αρχιερέας του ευαγγελίου αλλάζει τον τρόπο που προσεγγίζω την αγιότητα του Θεού σήμερα;
3. Σε ποιον τομέα της ζωής με καλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη ευλάβεια και ακριβή υπακοή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ἅγιε Πάτερ, καθὼς ἐξαπέστειλας πῦρ διὰ νὰ καταναλώσῃ τὰς προσφορὰς τὰς ὁποίας ὁ Ἀαρὼν παρουσίασε κατὰ τὸν λόγον Σου, ἄναψον ἐν ἡμῖν ἁγίαν εὐλάβειαν, ἡ ὁποία ὑπακούει εἰς τὰς ἐντολάς Σου ἄνευ προσθήκης ἢ ἀφαιρέσεως. Διὰ τῆς ἅπαξ γενομένης θυσίας τοῦ ἀναμαρτήτου Ἀρχιερέως ἡμῶν, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ προσφέρωμεν ἀποδεκτὴν λατρείαν καὶ νὰ μὴ μεταχειριζώμεθα ποτὲ ἐλαφρῶς τὴν παρουσίαν Σου. Εἴθε τὸ αὐτὸ πῦρ τὸ ὁποῖον κατανάλωσε τὴν θυσίαν νὰ καθαρίσῃ τώρα τὰς ζωάς μας διὰ τὴν δόξαν Σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →