← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 5-6 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 5-6Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, στρεφόμαστε ξανά στο έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, εκείνη την πλούσια αποθήκη πνευματικής διορατικότητας στους Ψαλμούς. Σε αυτά τα επόμενα δύο κεφάλαια, ο άνθρωπος κατά την καρδιά του Θεού εκχύνει τόσο επείγουσες κραυγές όσο και σταθερή εμπιστοσύνη, δείχνοντάς μας πώς η δίκαιη ψυχή πλησιάζει τον Κύριο εν μέσω αντιπολίτευσης και παιδείας. Είθε το ίδιο Πνεύμα που βοήθησε τον Σπέρτζεον να ανοίξει αυτά τα αρχαία τραγούδια να μας βοηθήσει να λάβουμε την παρηγοριά και τη διερευνητική τους δύναμη σήμερα.
Διαβάστε
Με ήρεμες καρδιές ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 5 και 6 από την αρχή μέχρι το τέλος. Ακούστε την αντίθεση μεταξύ των δικαίων και των ασεβών, την ειλικρινή γλώσσα της μετάνοιας, και την ξαφνική μετατόπιση από την ικεσία στον έπαινο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να γίνει η δική σας προσευχή ενώπιον του Κυρίου που ακούει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινά εξετάζοντας τον αρχαίο τίτλο του Ψαλμού 5. Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. 'Εις τον πρωτοψάλτην εν Νεϊλώθ, Ψαλμός του Δαβίδ.' Η εβραϊκή λέξη Νεϊλώθ προέρχεται από άλλη λέξη, που σημαίνει 'να τρυπάω', 'να διαπερνώ', από όπου προέρχεται να σημαίνει αυλός ή φλάουτο· έτσι ώστε αυτό το τραγούδι πιθανότατα προοριζόταν να ψαλεί με συνοδεία πνευστών οργάνων, όπως το κέρας, η σάλπιγγα, το φλάουτο ή το κορνέτο. Ωστόσο, είναι σωστό να παρατηρήσουμε ότι δεν είμαστε σίγουροι για την ερμηνεία αυτών των αρχαίων τίτλων, διότι η Μετάφραση των Εβδομήκοντα το μεταφράζει, 'Εις τον μέλλοντα κληρονομείν', και ο Αμπέν Έζρα πιστεύει ότι δηλώνει κάποια παλιά και γνωστή μελωδία στην οποία έπρεπε να παιχτεί αυτός ο Ψαλμός. Οι καλύτεροι μελετητές ομολογούν ότι μεγάλη σκοτεινιά καλύπτει την ακριβή ερμηνεία του τίτλου· ούτε αυτό πρέπει να λυπάται πολύ, διότι παρέχει μια εσωτερική απόδειξη της μεγάλης αρχαιότητας του Βιβλίου. Στη συνέχεια εισάγει τον Ψαλμό 6 ως τον πρώτο από τους μετανοητικούς ψαλμούς. Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. Αυτός ο Ψαλμός είναι κοινώς γνωστός ως ο πρώτος από τους ΜΕΤΑΝΟΗΤΙΚΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ, (Οι άλλοι έξι είναι οι Ψαλμοί 32:1-11, 38:, 51:, 102:, 130:1-8, 143:), και σίγουρα η γλώσσα του ταιριάζει καλά στα χείλη ενός μετανοούντος, διότι εκφράζει ταυτόχρονα τη λύπη (Ψαλμός 6:3, 6:6, 6:7), την ταπείνωση (Ψαλμός 6:2, 6:4), και το μίσος για την αμαρτία (Ψαλμός 6:8), που είναι τα αλάνθαστα σημάδια του συντετριμμένου πνεύματος όταν στρέφεται προς τον Θεό. Ω Άγιο Πνεύμα, γέννησε μέσα μας την αληθινή μετάνοια που δεν χρειάζεται να μετανοήσουμε. Ο τίτλος αυτού του Ψαλμού είναι 'Εις τον πρωτοψάλτην εν Νεγινώθ επί της Ογδόης (Α' Χρονικών 15:21), Ψαλμός του Δαβίδ', δηλαδή, στον πρωτοψάλτη με έγχορδα όργανα, επί της ογδόης, πιθανώς την οκτάβα. Κάποιοι πιστεύουν ότι αναφέρεται στην μπάσα ή τενόρο κλείδα, η οποία σίγουρα θα ήταν πολύ κατάλληλη για αυτή τη θρηνητική ωδή. Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια εντοπίζει τη σαφή διαίρεση εντός του ίδιου του Ψαλμού 5. Στίχος 1. Σε όλο τον πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο Ψαλμό, θα έχετε παρατηρήσει ότι το θέμα είναι μια αντίθεση μεταξύ της θέσης, του χαρακτήρα και των προοπτικών των δικαίων και των ασεβών. Σε αυτόν τον Ψαλμό θα παρατηρήσετε το ίδιο. Ο Ψαλμωδός εκτελεί μια αντίθεση μεταξύ του εαυτού του που έγινε δίκαιος με τη χάρη του Θεού, και των ασεβών που του αντιτάχθηκαν. Στο ευσεβές πνεύμα παρουσιάζεται εδώ μια πολύτιμη άποψη του Κυρίου Ιησού, για τον οποίο λέγεται ότι στις ημέρες της σάρκας του, πρόσφερε προσευχές και ικεσίες με δυνατές κραυγές και δάκρυα. ΔΙΑΙΡΕΣΗ. Ο Ψαλμός πρέπει να διαιρεθεί σε δύο μέρη, από τον πρώτο έως τον έβδομο στίχο, και στη συνέχεια από τον όγδοο έως τον δωδέκατο. Στο πρώτο μέρος του Ψαλμού ο Δαβίδ ικετεύει με μεγάλη σφοδρότητα τον Κύριο να ακούσει την προσευχή του, και στο δεύτερο μέρος επαναλαμβάνει το ίδιο έδαφος.
Σκεφτείτε
Στην ικεσία του ψαλμωδού, ο Σπέρτζεον επιμένει στο αίτημα να μην επιπληχθεί με οργή. Στίχος 3. Στίχ. 1. Αφού διαβάσαμε την πρώτη ενότητα, για να την δούμε ως σύνολο, θα την εξετάσουμε τώρα στίχο προς στίχο. 'Κύριε, μη με επιπλήξεις εν τη οργή σου.' Ο Ψαλμωδός γνωρίζει πολύ καλά ότι αξίζει να επιπληχθεί, και αισθάνεται, επιπλέον, ότι η επιπλήξη με κάποια μορφή πρέπει να έρθει πάνω του, αν όχι για καταδίκη, τουλάχιστον για καταδίκη και αγιασμό. 'Ο σίτος καθαρίζεται με τον άνεμο, και η ψυχή με τις παιδείες.' Θα ήταν ανοησία να προσευχηθούμε ενάντια στο χρυσό χέρι που μας πλουτίζει με τα χτυπήματά του. Δεν ζητάει να ανασταλεί εντελώς η επιπλήξη, διότι έτσι θα μπορούσε να χάσει μια ευλογία μεταμφιεσμένη· αλλά, 'Κύριε, μη με επιπλήξεις εν τη οργή σου.' Αν μου υπενθυμίσεις την αμαρτία μου, είναι καλό· αλλά, ω, μη μου την υπενθυμίσεις ως κάποιος που είναι εξοργισμένος εναντίον μου, μήπως η καρδιά του δούλου σου βυθιστεί στην απελπισία. Έτσι λέει ο Ιερεμίας, 'Κύριε, διόρθωσέ με, αλλά με κρίση· όχι εν τη οργή σου, μήπως με φέρεις στο μηδέν.' Πιέζει περαιτέρω τη διαφορά μεταξύ των λέξεων και του αληθινού πνεύματος της προσευχής. Στίχος 2. Στίχ. 1. Υπάρχουν δύο είδη προσευχών—αυτές που εκφράζονται με λόγια, και οι ανείπωτες επιθυμίες που παραμένουν ως σιωπηλές σκέψεις. Οι λέξεις δεν είναι η ουσία αλλά τα ενδύματα της προσευχής. Ο Μωυσής στην Ερυθρά Θάλασσα έκραξε στον Θεό, αν και δεν είπε τίποτα. Ωστόσο, η χρήση της γλώσσας μπορεί να αποτρέψει την απόσπαση της προσοχής, μπορεί να βοηθήσει τις δυνάμεις της ψυχής, και μπορεί να διεγείρει την αφοσίωση. Ο Δαβίδ, παρατηρούμε, χρησιμοποιεί και τους δύο τρόπους προσευχής, και ζητάει για τον έναν ακρόαση, και για τον άλλον εξέταση. Τι εκφραστική λέξη! 'Εξέτασε τη σκέψη μου.' Αν έχω ζητήσει αυτό που είναι σωστό, δώσε μου το· αν έχω παραλείψει να ζητήσω αυτό που χρειαζόμουν περισσότερο, συμπλήρωσε το κενό στην προσευχή μου. 'Εξέτασε τη σκέψη μου.' Ας την εξετάσει η αγία σου ψυχή όπως παρουσιάζεται μέσω του πανένδοξου Μεσίτη μου: τότε εξέτασέ την εν τη σοφία σου, ζύγισέ την στις ζυγαριές, κρίνε την ειλικρίνειά μου, και την αληθινή κατάσταση των αναγκών μου, και απάντησέ μου εν καιρώ για χάρη του ελέους σου!
Απαντήστε
1. Πού στην παρούσα μου πορεία χρειάζομαι περισσότερο τον Κύριο να εξετάσει τόσο τις προφορικές μου προσευχές όσο και τις σιωπηλές μου σκέψεις; 2. Είμαι πρόθυμος ο Κύριος να με επιπλήξει, υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι με οργή αλλά με αγάπη διαθήκης; 3. Πώς η μετατόπιση από το πένθος στον γεμάτο αυτοπεποίθηση έπαινο σε αυτούς τους ψαλμούς διεγείρει τη δική μου ελπίδα στο ακούον αυτί του Θεού;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐρχόμεθα ἐνώπιόν Σου τὸ πρωί με καρδίες ἀνοικτές, ἐμπιστευόμενοι τὸ ἔλεός Σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ ἀκούσῃ τόσο τὰ λόγια μας ὅσο καὶ τὶς ἀνέκφραστες κραυγὲς τῶν ψυχῶν μας. Ὁδήγησέ μας ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Σου, μετέτρεψε κάθε παιδεία εἰς ἔλεος, καὶ κράτησέ μας μακρὰν ἀπὸ τὴν ὁδὸν τῶν ἀσεβῶν, ἵνα φυτευθῶμεν ὡς δένδρα παρὰ τὰ ὕδατα τὰ ζῶντα. Ὅταν ἡ νὺξ πιέζῃ βαρέως καὶ ἡ δύναμίς μας ἐκλείπῃ, ὑπενθύμισέ μας ὅτι ἤκουσας τὴν φωνήν μας, καὶ ἀνάστησέ μας νὰ ψάλλωμεν τοὺς ἐπαίνους Σου με νέα πεποίθησιν εἰς τὴν χάριν Σου. Ἀμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →