← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 3 — με τον Whedon

Ρωμαίους 3Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής παράδοσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η Αρμινιανή-Ουεσλεϋανή έκθεση του Whedon για το τρίτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής αναπτύσσει το προσεκτικό επιχείρημα του αποστόλου σχετικά με το εβραϊκό πλεονέκτημα, την καθολική καταδίκη και τη δικαιοσύνη του Θεού που αποκαλύπτεται ανεξάρτητα από τον νόμο. Η μετρημένη αλλά ειλικρινής του προσέγγιση τιμά τόσο τη θεία κυριαρχία όσο και την ανθρώπινη ευθύνη, οδηγώντας τους αναγνώστες από την επίσημη ετυμηγορία του νόμου στην ευγενική θεραπεία της πίστης. Εισέρχομαστε σε αυτή τη μελέτη με ευλάβεια, έτοιμοι να ακούσουμε πώς ο Whedon ανιχνεύει τη λογική του αποστόλου μέσα από τις Γραφές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το τρίτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής με πνεύμα προσεκτικής προσοχής. Καθώς ανακηρύσσεται το ιερό κείμενο, είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τόσο την ερευνητική διάγνωση της ανθρώπινης αμαρτίας όσο και τη λαμπρή αναγγελία της δικαίωσης δια της πίστεως. Ακούστε για την προσεκτική ισορροπία μεταξύ των προνομίων του Ισραήλ και της αμερόληπτης κρίσης που θέτει κάθε στόμα σε σιωπή ενώπιον του Θεού. Δεχτείτε τον λόγο ως εκείνοι που επιθυμούν να γίνουν δίκαιοι ενώπιον του δίκαιου Κριτή μέσω του εξιλεωτικού έργου του Χριστού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά εξετάζοντας τα ερωτήματα που τίθενται σχετικά με το εβραϊκό πλεονέκτημα. Στίχοι 1-2. (β.) Παραδοχή του πλεονεκτήματος των Ιουδαίων, κυρίως στα θεία λόγια, Ρωμαίους 3:1-2. Ο Ιουδαίος είναι πολύ δυσαρεστημένος που στα δύο προηγούμενα κεφάλαια ο απόστολος τον τοποθέτησε στο ίδιο επίπεδο ενοχής και καταδίκης με τους Εθνικούς. Ζητάει ποιο πλεονέκτημα επιτρέπει ο απόστολος στον Ιουδαίο, (Ρωμαίους 3:1.) Όχι, καθώς η εβραϊκή απιστία θέτει πραγματικά την πιστότητα του Θεού σε καθαρότερο φως, αυτή η απιστία ήταν μάλλον αξία παρά αμαρτία, (Ρωμαίους 3:5.) Και με τελική έκπληξη ζητάει αν ο Ιουδαίος δεν είναι σε καμία περίπτωση καλύτερος από τον Εθνικό, (Ρωμαίους 3:9.) Ο απόστολος, συνηθισμένος να ακούει τέτοιες αντιρρήσεις στην ποικίλη επιχειρηματολογία του με τους Ιουδαίους στις συναγωγές τους, πολύ συνοπτικά δηλώνει (όχι με τα λόγια του Ιουδαίου, αλλά με τα δικά του) και τις αντικρούει εδώ. Το πλεονέκτημα του Ιουδαίου είναι, συνολικά, η κατοχή της αποκάλυψης του Θεού, (Ρωμαίους 3:2;) ένα πλεονέκτημα που η αποστασία ενός μέρους της φυλής δεν μπορούσε να εξουδετερώσει, (Ρωμαίους 3:3.) Παραδέχεται ότι η πιστότητα του Θεού απεικονίζεται από την εβραϊκή αποστασία, αλλά αρνείται ότι ένα τέτοιο γεγονός μειώνει την δίκαιη τιμωρία τους από τον Θεό, αφού μια τέτοια παραχώρηση θα ανέτρεπε τον ίδιο τον θρόνο κρίσης του Θεού πάνω στον κόσμο, (Ρωμαίους 3:6,) και θα οδηγούσε στην δικαίωση των αμαρτιών μας από το καλό που θα μπορούσε παράνομα να προκύψει από αυτές, (Ρωμαίους 3:8.) Και, τέλος, στην απελπισμένη ερώτηση του Ιουδαίου αν το πλεονέκτημα του Ιουδαίου δεν περιλάμβανε το να είναι ηθικά καλύτερος, δίνει ένα άμεσο και αποφασιστικό όχι, και υποστηρίζει την τρομερή του άρνηση με μια συνεχή περίληψη περικοπών καταδίκης από τις δικές τους Γραφές, (9-20.) Στη συνέχεια αντιμετωπίζει την αντίρρηση ότι η απιστία θα μπορούσε κατά κάποιο τρόπο να αμφισβητήσει την πιστότητα του Θεού. Στίχος 3. (γ.) Ωστόσο, χωρίς να αμφισβητείται η πίστη του Θεού, οι άπιστοι Ιουδαίοι καταδικάζονται, (Ρωμαίους 3:3-4.) 3. Διότι Ο απόστολος απαντά στην κρυφή αντίρρηση που θα μπορούσε να προκύψει στη σκέψη, ότι ο Χριστιανισμός καθιστά το δώρο αυτών των χρησμών στην πραγματικότητα αποτυχία, και έτσι ακυρώνει το πλεονέκτημα του Ιουδαίου. Παραδέχεται ότι από την ανθρώπινη πλευρά υπήρξε αποτυχία λόγω απιστίας· αλλά αυτό δεν αποδεικνύει καμία αποτυχία από την πλευρά του Θεού, και έτσι καμία υποτίμηση του πλεονεκτήματος. Οι αποτυχίες του ανθρώπου μπορεί να ματαιώσουν τις ευγενικές διατάξεις του Θεού, αλλά δεν αναιρούν ούτε μειώνουν την αρχική θεία ευγένειά τους. Μερικοί Αλίμονο! η μεγάλη πλειοψηφία πρέπει να συμπεριληφθεί σε αυτό, το ήπιο 'μερικοί' του αποστόλου. Δεν πίστεψαν Η παρελθούσα απιστία του εβραϊκού λαού, με τον πιο λεπτό τρόπο, μόνο προσδιορίζεται· αλλά η ολική απόρριψη από τους Ιουδαίους και των Ιουδαίων περιλαμβανόταν με τρομερή υποδήλωση. Απιστία… πίστη Η απιστία του ανθρώπου και η πιστότητα του Θεού τίθενται εδώ σε αντίθεση. Και οι δύο πίστεις είχαν δεσμευτεί στην Αβρααμική διαθήκη· του ανθρώπου παραβιάστηκε και του Θεού διατηρήθηκε. Χωρίς αποτέλεσμα; Και έτσι αποδεικνύονται οι χρησμοί του Θεού μάταιο δώρο; Το πλήρες πλεονέκτημα του Ιουδαίου ως ευεργεσία από τον Θεό παραμένει επομένως αδιαμφισβήτητο από την εκούσια απώλειά του. Ας σημειωθεί ότι το αν η πλευρά του Θεού της διαθήκης παραβιάστηκε με αυτόν τον τρόπο είναι το ερώτημα που συζητείται πληρέστερα στους Ρωμαίους 9:6-14. Και αυτή η περικοπή αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα ότι ο αποκλεισμός της απορριφθείσας πλευράς στους Ρωμαίους 9:6-14, βασίστηκε όχι στην 'Θεία Κυριαρχία', αλλά στη δική τους απιστία. Ο Whedon στη συνέχεια οδηγεί το επιχείρημα στο αποφασιστικό του συμπέρασμα σχετικά με τη θέση τόσο του Ιουδαίου όσο και του Εθνικού. Στίχος 9. (ε.) Και έτσι οι Ιουδαίοι δεν είναι καλύτεροι από τους Εθνικούς, με μάρτυρα την ίδια τους την Παλαιά Διαθήκη. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ, ΟΛΟΙ, ΥΠΟ ΝΟΜΟ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ, Ρωμαίους 3:9-20. 9. Τι λοιπόν; Ο Ιουδαίος κάνει τώρα την τελευταία του απελπισμένη προσπάθεια. Είμαστε εμείς οι Ιουδαίοι, λοιπόν, καθόλου καλύτεροι από τους Εθνικούς; Σε πλεονεκτήματα και οφέλη που λάβαμε (Ρωμαίους 3:1-2) η απάντηση είναι ναι· αλλά όσον αφορά τον χαρακτήρα και τη θέση ο απόστολος απαντά με ένα αδυσώπητο Όχι, σε καμία περίπτωση. Αποδείχθηκε Μάλλον, κατηγορήθηκε. Τώρα προχωρά στην απόδειξη της κατηγορίας παραθέτοντας, είτε λεκτικά είτε κατά την έννοια, έναν αριθμό περικοπών της Παλαιάς Διαθήκης, δείχνοντας ότι οι Ιουδαίοι κατηγορούνται με αυτή την αποφασιστική αυθεντία για ενοχή ίση με οποιαδήποτε μπορεί να αποδοθεί στον Εθνικισμό. Οι παραθέσεις είναι από τους Ψαλμούς και τον Ησαΐα. (Βλέπε παραπομπές.) Οι περικοπές περιγράφουν με σκοτεινές πινελιές την διαφθορά του αμετανόητου Ιουδαϊσμού. Και όπως το πρώτο κεφάλαιο έχει περιγράψει αυτή του αμετανόητου Εθνικισμού, έτσι και τα δύο μαζί παρέχουν τη βιβλική εικόνα του τι είναι ο άνθρωπος, εκτός της θείας χάριτος.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει το βαρύ συμπέρασμα ότι ολόκληρος ο κόσμος στέκεται καταδικασμένος υπό τον νόμο. Στίχος 20. 20. Έργα του νόμου Έργα που εκπληρώνουν τον νόμο. Ο νόμος είναι αυτός ο καθολικός νόμος που οι Ιουδαίοι και οι Εθνικοί είναι εξίσου υποχρεωμένοι να υπακούουν, ο νόμος του καθολικού και αιώνιου δικαίου. Αυτός ο νόμος, για τον Ιουδαίο, περιλαμβανόταν ουσιαστικά στον Δεκάλογο· και ο λεγόμενος Μωσαϊκός νόμος ήταν ένα σύστημα ειδικών διατάξεων που σχεδιάστηκαν για να φέρουν τους ανθρώπους σε αρμονία με αυτόν τον κεντρικό νόμο. Δικαιωμένος Καθισμένος ή δηλωμένος από θεία εξουσία δίκαιος, ή συγχωρημένος. Κανείς δεν μπορεί να δικαιωθεί από τον νόμο, γιατί όλοι τον έχουν παραβιάσει. Γνώση της αμαρτίας Ο νόμος, όταν γίνεται σαφώς αντιληπτός και συγκρίνεται με τη δική μας συμπεριφορά και χαρακτήρα, είναι ικανός μόνο να μας καταδικάσει για την αμαρτία, όχι να μας λυτρώσει από αυτήν, ή να μας συγχωρέσει για αυτήν. Ο απόστολος έχει τώρα ολοκληρώσει την εικόνα του για την καθολική ανθρώπινη Καταστροφή. Εθνικός και Ιουδαίος, ολόκληρος ο κόσμος, καταδικάζονται από τον νόμο και είναι ένοχοι ενώπιον του Θεού. Είναι έτοιμος τώρα να αναπτύξει, Τέλος, στρέφει την προσοχή στην κεντρική παράγραφο της επιστολής και στην ανάπτυξη της θεραπείας. Στίχοι 21-31. ΙΙ. Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ. ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. 1. Συνολική Δήλωση της Δωρεάν Σωτηρίας δια της Πίστεως στον Εξιλεωτικό Θάνατο του Χριστού, Ρωμαίους 3:21-31. Αυτή είναι η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ της Επιστολής. Κατά τη σύνθεσή της, ο μεγάλος μας απόστολος επιστρατεύει όλες του τις δυνάμεις για το έργο της συγκέντρωσης σε μία δήλωση της διδασκαλίας του για τη σωτηρία 'κατά το ευαγγέλιό μου'. Η παράγραφος είναι η λύση όλων όσων προηγήθηκαν, και το θέμα όλων όσων ακολουθούν. Περιλαμβάνει τον πυρήνα και την ουσία του θετικού και τέλειου Χριστιανισμού, εναντίον του οποίου η ορθολογιστική αλλά παράλογη απιστία επαναστατεί, είτε Ιουδαϊστική, είτε ημι-Χριστιανική, είτε άθεη, αλλά για πάντα επαναστατεί μάταια.
Απαντήστε
Πώς η αναγνώριση ότι κάθε στόμα σιωπά ενώπιον του Θεού διαμορφώνει την καθημερινή μας πορεία ταπεινότητας; Με ποιους τρόπους η αμερόληπτη προσφορά δικαιοσύνης μέσω της πίστης στον Χριστό διευρύνει το όραμά μας για τη χάρη του Θεού προς όλους τους ανθρώπους; Πού μπορεί ο Κύριος να μας καλεί να αναπαυθούμε πληρέστερα στην εξιλέωση παρά σε οποιαδήποτε δική μας αξία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευγενικέ και άγιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Daniel D. Whedon και για το φως που ρίχνει ο σχολιασμός του στον άγιο λόγο Σου. Χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, μια αληθινή αίσθηση της δικής μας αμαρτωλότητας και της απόλυτης αδυναμίας του νόμου να δικαιώσει. Οδήγησέ μας με το Πνεύμα Σου να αγκαλιάσουμε με ζωντανή πίστη την εξιλέωση που εκτέθηκε στο αίμα του αγαπητού Σου Υιού. Είθε η δικαιοσύνη που είναι δια της πίστεως να εκδηλωθεί στις ζωές μας, και είθε να περπατάμε στην ελευθερία εκείνων που έχουν δικαιωθεί ελεύθερα. Κράτησέ μας από κάθε ψευδή αντίληψη που θα μείωνε τη δικαιοσύνη Σου ή τη χάρη Σου. Στο όνομα του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →