← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο 4-6 — με τον Benson

Δευτερονόμιο 4-6Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Μπένσον για το Δευτερονόμιο 4-6 μας προσκαλεί να δεχτούμε ξανά τον ζωντανό λόγο που διαμόρφωσε τον Ισραήλ και εξακολουθεί να διαμορφώνει μαθητές στην άγια αγάπη και την ακλόνητη υπακοή. Η ποιμαντική του διορατικότητα ανοίγει το αρχαίο κείμενο, ώστε τα διατάγματα και οι κρίσεις του να κατοικούν πλούσια στις καρδιές μας και να καθοδηγούν την καθημερινή μας πορεία με τον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τα ορισμένα κεφάλαια, Δευτερονόμιο 4 έως 6. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον Μωυσή να μας χαρίσει προσεκτικές καρδιές, ώστε η κλήση στην υπακοή, η προειδοποίηση κατά της ειδωλολατρίας και η μεγάλη εντολή να αγαπάμε τον Κύριο τον Θεό μας να βυθιστούν βαθιά στις ψυχές μας και να καρποφορήσουν σε άγια ζωή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπένσον ανοίγει την έκθεσή του στρέφοντας την προσοχή στην επείγουσα κλήση να προσέξουμε τα θεία διατάγματα και τις κρίσεις. Εδάφιο 1. Δευτερονόμιο 4:1. Τώρα λοιπόν, άκου, Ισραήλ. Έχοντας υπενθυμίσει τις έκτακτες ενέργειες της Θείας Πρόνοιας προς αυτούς, τόσο με έλεος όσο και με κρίση, καλεί τώρα ολόκληρη τη συνέλευσή τους, με τον πιο σοβαρό και έντονο τρόπο, να εξετάσουν ποια επίδραση πρέπει να έχουν αυτά τα πράγματα στη συμπεριφορά τους, ανάλογα με τον σκοπό τέτοιων ελέων και κρίσεων· δηλαδή, να τους καταστήσουν ακριβώς υπάκουους στους νόμους του Θεού και στις προφυλάξεις για να μην τον προσβάλλουν· αυτός είναι ο ίδιος ο σκοπός για τον οποίο οδηγήθηκαν στην υποσχεμένη γη, και η απόλυτη προϋπόθεση της ειρηνικής και ευτυχισμένης απόλαυσής της. Μπορούμε να παρατηρήσουμε τον Μωυσή εδώ να μιλά με όλη την δυνατή ενέργεια της γλώσσας. Το μεγαλείο του θέματος στο οποίο βρίσκεται τον εμπνέει με περισσότερη από τη συνηθισμένη θέρμη, και δεν μπορεί να δει το εξαιρετικό προνόμιο και την ευτυχία που δόθηκε στον λαό του, έχοντας θεία διατάγματα και κρίσεις για να τους καθοδηγούν, χωρίς έκσταση και θαυμασμό. Βλέπει την ευτυχία της κατάστασής τους σε αυτό, και αφιερώνει όλο του τον ζήλο και το πνεύμα για να τους κάνει να το αισθανθούν. Δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο παρά μόνο για αυτό, γνωρίζοντας ότι αυτό θα ήταν το παν γι' αυτούς, για να τους κάνει μεγάλους και ευτυχισμένους. Τα διατάγματα. Οι νόμοι που αφορούσαν τη λατρεία και την υπηρεσία του Θεού. Οι κρίσεις. Οι νόμοι που αφορούσαν το καθήκον τους προς τους ανθρώπους. Έτσι αυτά τα δύο περιλαμβάνουν και τις δύο πλάκες, και ολόκληρο τον νόμο του Θεού. Στη συνέχεια περνά στο έκτο κεφάλαιο και παρουσιάζει τη θεμελιώδη διακήρυξη της ενότητας του Κυρίου. Εδάφιο 4. Δευτερονόμιο 6:4. Άκου, Ισραήλ! Το χωρίο που περιέχεται σε αυτό και στο επόμενο εδάφιο, οι Εβραίοι το θεωρούσαν ένα από τα εκλεκτότερα μέρη της Γραφής τους. Το έγραφαν στα φυλακτήριά τους (ή σε λωρίδες περγαμηνής δεμένες στα μέτωπά τους, στους λαιμούς τους, στα στήθη τους ή στους καρπούς τους), και θεωρούσαν όχι μόνο υποχρεωμένοι να το επαναλαμβάνουν δύο φορές κάθε μέρα, αλλά και πολύ ευτυχείς που ήταν έτσι υποχρεωμένοι· έχοντας μεταξύ τους αυτή τη ρήση, 'Ευλογημένοι είμαστε εμείς που, κάθε πρωί και βράδυ, λέμε, Άκου, Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός μας είναι ένας Κύριος!' Ο Ιεχωβά ο Θεός μας είναι ένας Ιεχωβά· 1ον, Ο Θεός που λατρεύουμε είναι ο Ιεχωβά· ένα Ον άπειρα και αιώνια τέλειο, αυτοϋπαρκτό και αυτάρκες. 2ον, Είναι ο μόνος ζωντανός και αληθινός Θεός, αυτός μόνο είναι Θεός, και είναι μόνο ένας. Η σταθερή πίστη σε αυτή την αυτονόητη αλήθεια θα τους όπλιζε αποτελεσματικά ενάντια σε κάθε ειδωλολατρία, η οποία εισήχθη από αυτό το θεμελιώδες λάθος, ότι υπάρχουν πολλοί θεοί. Είναι αναμφισβήτητο ότι υπάρχει ένας Θεός, και ότι δεν υπάρχει άλλος εκτός από αυτόν, Μάρκος 12:32. Ας μην έχουμε, λοιπόν, ούτε ας επιθυμούμε να έχουμε κανέναν άλλο. Ο Μπένσον συνεχίζει αναπτύσσοντας την εντολή να αγαπάμε τον Θεό με όλη την καρδιά, την ψυχή και τη δύναμή μας. Εδάφιο 5. Δευτερονόμιο 6:5. Θα αγαπήσεις τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά. Και είναι αυτή μόνο μια εξωτερική εντολή; Μπορεί τότε κάποιος να πει ότι η διαθήκη του Σινά ήταν απλώς εξωτερική; Με όλη σου την καρδιά. Δεν είναι μόνο η εξωτερική πράξη, αλλά η εσωτερική στοργή του νου που απαιτεί ο Θεός· μια στοργή που επηρεάζει όλες μας τις πράξεις, κρυφά όσο και δημόσια. Πρέπει να τον αγαπάμε, 1ον, Με ειλικρινή αγάπη· όχι μόνο με λόγια και με τη γλώσσα· λέγοντας ότι τον αγαπάμε, όταν οι καρδιές μας δεν είναι μαζί του· αλλά εσωτερικά, και στην αλήθεια, ευχαριστώντας τον. 2ον, Με δυνατή αγάπη· η καρδιά πρέπει να στρέφεται προς αυτόν, με μεγάλη θέρμη και ένταση στοργής. 3ον, Με υπέρτατη αγάπη· πρέπει να αγαπάμε τον Θεό πάνω από κάθε πλάσμα, και να μην αγαπάμε τίποτα άλλο εκτός από αυτόν, παρά μόνο ό,τι αγαπάμε για αυτόν, και σε υποταγή σε αυτόν. 4ον, Με νοήμονα αγάπη, ή με όλη μας την κατανόηση, όπως εξηγείται στο Μάρκος 12:33: πρέπει να τον γνωρίζουμε, και γι' αυτό να τον αγαπάμε, ως εκείνοι που βλέπουν καλό λόγο για να τον αγαπούν. 5ον, Με ολόκληρη και αδιαίρετη καρδιά, ολόκληρο το ρεύμα των στοργών μας να τρέχει προς αυτόν, και να ενώνεται στην αγάπη του. Ω, είθε αυτή η αγάπη του Θεού να χυθεί στις καρδιές μας!
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Μπένσον πιέζει την υπόσχεση του ελέους και της αποκατάστασης στις έσχατες ημέρες. Εδάφια 30-31. Δευτερονόμιο 4:30-31. Στις έσχατες ημέρες. Είτε γενικά σε διαδοχικές εποχές και γενιές, είτε ειδικότερα στις ημέρες του Μεσσία, που συνήθως ονομάζονται στη Γραφή, οι έσχατες, ή τελευταίες ημέρες. Εδώ προλέγεται σαφώς η αποστασία και η δυστυχία του εβραϊκού έθνους στις έσχατες ημέρες, όπως αναλύεται εκτενέστερα στο κεφ. 28. Αλλά το χωρίο δίνει επίσης ενθάρρυνση για να ελπίζουμε στη μεταστροφή και τη λύτρωσή τους· και μάλιστα σε εκείνους τους καιρούς που η περίπτωσή τους θα φαινόταν πιο απελπιστική· όταν θα είχαν εγκαταλείψει τον Θεό και θα είχαν απορρίψει τον Μεσσία, προς το τέλος του κόσμου. Κλείνει εκφράζοντας τη δική του λαχτάρα του Κυρίου για μια καρδιά που φοβάται και τηρεί τις εντολές του για πάντα. Εδάφιο 29. Δευτερονόμιο 5:29. Ω, να υπήρχε μια τέτοια καρδιά μέσα τους! Μια καρδιά να φοβάται τον Θεό, και να τηρεί τις εντολές του για πάντα! Ο Θεός του ουρανού επιθυμεί αληθινά και έντονα τη σωτηρία των φτωχών αμαρτωλών. Έχει δώσει άφθονη απόδειξη ότι είναι έτσι. Μας δίνει χρόνο και χώρο να μετανοήσουμε· με τα ελέη του μας καλεί σε μετάνοια, και περιμένει να είναι ευγενικός· έχει στείλει τον Υιό του να μας λυτρώσει, έχει δημοσιεύσει μια γενική προσφορά συγχώρεσης, έχει υποσχεθεί το Πνεύμα του σε όσους το ζητούν· και έχει πει, ναι, και έχει ορκιστεί, ότι δεν ευχαριστιέται στον θάνατο ενός αμαρτωλού.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Σε ποιον τομέα της ζωής μου το Πνεύμα με καλεί σε πιο ακριβή υπακοή στον λόγο που έχω ήδη λάβει; 2. Πώς φυλάω την καρδιά μου από τα λεπτά είδωλα που ανταγωνίζονται για την αγάπη που ανήκει μόνο στον Θεό; 3. Ποια απλή πρακτική αυτή την εβδομάδα θα με βοηθήσει να κρατήσω την αγάπη του Θεού στο κέντρο της καθημερινής μου συζήτησης και συμπεριφοράς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε και άγιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Ιωσήφ Μπένσον και για το αιώνιο φως του λόγου σου στο Δευτερονόμιο. Χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, καρδιές που πραγματικά σε ακούν και σε αγαπούν με όλη μας τη δύναμη. Κράτησέ μας από κάθε είδωλο και από τη λήθη των ελεών της διαθήκης σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον Μωυσή να κατοικεί σε εμάς, ώστε να περπατάμε με χαρούμενη υπακοή και να διδάσκουμε τα διατάγματά σου σε όσους έρχονται μετά από εμάς. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →