← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 147-148 — με τον Whedon

Ψαλμοί 147-148Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ειλικρινή Αρμινιανή θέρμη, ο Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τους τελευταίους ψαλμούς Αλληλούια, δείχνοντας πώς η φύση και η ιστορία καλούν τους λυτρωμένους να δοξάσουν. Η έκθεσή του για τους Ψαλμούς 147 και 148 υψώνει τα μάτια μας από τα αποκαταστημένα τείχη και την πτώση της βροχής στον Θεό που συγκεντρώνει τους εξόριστους και εγκαθιδρύει την αιώνια τάξη. Καθώς διαβάζουμε, μελετάμε και προσευχόμαστε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα τραγούδια να αφυπνίσει μέσα μας ευγνώμονα τραγούδια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να μεγαλύνουν τον Κύριο, ας διαβάσουμε δυνατά τους Ψαλμούς 147 και 148. Ακούστε τη διπλή πρόσκληση: πρώτα την κλήση να δοξάσουμε τον Θεό που θεραπεύει τους συντετριμμένους στην καρδιά και μετράει τα αστέρια, μετά τη συμπαντική χορωδία ουρανού και γης που βρίσκει το στέμμα της στον λαό που είναι κοντά του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να διευρύνει το όραμά σας για τον Δημιουργό-Λυτρωτή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας τον Ψαλμό 147 μέσα στην ιστορική του περίσταση. Εισαγωγή. Το θέμα αυτού του ψαλμού είναι, η υπεροχή του επαίνου. Είναι καλό να ψάλλουμε ύμνους στον Θεό μας. Ψαλμοί 147:1. Σε αυτόν και στους τρεις επόμενους ψαλμούς αναγνωρίζουμε τη συνήθη εβραϊκή μέθοδο χρήσης του φυσικού ως τύπου του υπερφυσικού, και έτσι την ανάβαση από τη φύση στον Θεό, από το εξωτερικό στο πνευματικό. Πιστεύεται ότι αυτός ο ψαλμός γράφτηκε κατά την αφιέρωση των τειχών της Ιερουσαλήμ από τον Νεεμία. Στην Μετάφραση των Εβδομήκοντα αποδίδεται στους προφήτες Αγγαίο και Ζαχαρία. Το έτος 457 π.Χ., σύμφωνα με τον Δρ. Hales, ο Έσδρας έφερε από τη Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ δύο χιλιάδες εξόριστους, κυρίως Λευίτες. Περίπου ογδόντα χρόνια νωρίτερα, σύμφωνα με την ίδια αρχή, ο Ζοροβάβελ είχε οδηγήσει πίσω την πρώτη αποικία, και περίπου δεκατρία χρόνια μετά την άφιξη του Έσδρα, ο Νεεμίας, με εντολή του ίδιου βασιλιά, Αρταξέρξη του Μακρόχειρα, γιου του Ασσουήρου του Βιβλίου της Εσθήρ, ήρθε ως κυβερνήτης. Με τη σοφία και την ενέργειά του αποκαταστάθηκαν τα τείχη και οι πύλες της πόλης. Η αφιέρωσή τους ήταν μια εποχή χαρούμενης εορτής, και φαίνεται να συνέβη τον χειμώνα, όταν η άνοιξη ήταν προ των πυλών. Το ευγνώμον αίσθημα του συγγραφέα διεγείρεται, όχι μόνο από τα ολοκληρωμένα τείχη, αλλά και από τις άφθονες βροχές που υπόσχονται πλούσια συγκομιδή. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα κάνει από αυτό δύο ψαλμούς, ο δεύτερος αρχίζει από τον δωδέκατο στίχο. Στη συνέχεια προχωρά στην εισαγωγή του Ψαλμού 148. Εισαγωγή. Είναι χαρακτηριστικό αυτής της τελικής ομάδας των πέντε ψαλμών αλληλούια, ότι καλώντας το σύμπαν, στα έσχατα όρια και την ποικιλία της ύπαρξής του, να δοξάσει τον Ιεχωβά, ο συγγραφέας προάγει την Εκκλησία στην πρώτη γραμμή της μεγάλης χορωδίας. Ο Θεός της φύσης είναι ο Θεός στη Σιών. Κανένα εύρος ανθρώπινης σκέψης δεν μπορεί να υπερβεί την υπέροχη και μεγαλοπρεπή έκταση της ευσεβούς φαντασίας του συγγραφέα, ισάξια μόνο με το όραμα του Ιωάννη, όπως εκτίθεται στην Αποκάλυψη 5:11-14. Η περίσταση του ψαλμού πρέπει να είναι αναλόγως μεγάλη με τον όγκο του επαίνου που καλείται, και υποδεικνύεται στους Ψαλμούς 148:14. Είναι ταυτόσημη με αυτήν ολόκληρης της ομάδας, στην οποία γίνονται σαφείς υπαινιγμοί για εθνική αποκατάσταση. Βλέπε Ψαλμοί 146:7. Ψαλμοί 146:10. Ψαλμοί 147:2. Ψαλμοί 147:13. Ψαλμοί 147:20. Ψαλμοί 149:2. Ψαλμοί 149:7-9. Το μεγαλείο αυτού του έργου σπάνια γίνεται αντιληπτό, ακόμη και από τους βιβλικούς μελετητές. Στη συνέχεια εκθέτει την τριπλή διαίρεση του ψαλμού. Ο όγκος της προφητείας, της ιστορίας και των λυρικών που σχετίζονται με την αιχμαλωσία και την αποκατάσταση, σε σύγκριση με άλλες περιόδους της Παλαιάς Διαθήκης, είναι εκπληκτικά πλήρης, και οι πολιτικές αλλαγές στα έθνη της Δυτικής Ασίας που συνοδεύουν αυτά τα γεγονότα, δεν έχουν τίποτα να τις ξεπεράσει στην αρχαία ιστορία. Η ίδια η αποκατάσταση δεν έχει παράλληλο στην ιστορία των εθνών. Ήταν το θαυμαστό έργο του Θεού. Η αποκατάσταση είναι επίσης ένας τύπος και παράδειγμα του τι θα κάνει ο Θεός για την Εκκλησία του σε όλες τις εποχές. Οι Ψαλμοί 146, 147, 148, στην Μετάφραση των Εβδομήκοντα, αποδίδονται στους προφήτες Αγγαίο και Ζαχαρία. Ο ψαλμός που έχουμε μπροστά μας χωρίζεται, στην πιο γενική του διαίρεση, σε τρία μέρη: Οι Ψαλμοί 148:1-6 περιέχουν μια κλήση στα ουράνια όντα να δοξάσουν τον Θεό. Οι Ψαλμοί 148:7-13, μια παρόμοια κλήση σε όλα τα επίγεια όντα. Ο Ψαλμός 148:14 παρέχει τον λόγο, δηλαδή, τη μεγάλη και ειδική πρόνοιά του προς την Εκκλησία του 'τον λαό που είναι κοντά του'. Ο Whedon συνεχίζει ανιχνεύοντας την κάθοδο του επαίνου από τα ουράνια ύψη στα επίγεια βασίλεια. Στίχος 3. 3. Έχοντας μιλήσει για τον ύψιστο ουρανό, με τους ουράνιους αξιωματούχους του, ο συγγραφέας κατεβαίνει στην περιοχή των ορατών ουρανών. Ήλιος, σελήνη… αστέρια Οι Εβραίοι δεν γνώριζαν τις σχετικές αποστάσεις των ουράνιων σωμάτων. και αν τις γνώριζαν, θα ήταν αδύνατο να δώσουν καλύτερη ταξινόμηση, γιατί ο ήλιος μας είναι απλώς ένα αστέρι, και τα αστέρια είναι απλώς ήλιοι. Η γλώσσα περιλαμβάνει όλους τους πλανητικούς και αστρικούς κόσμους. Συνεχίζοντας την κάθοδο προς τη γη μας, καλεί τα ύδατα που είναι πάνω από τους ουρανούς. Αυτά, σύμφωνα με την εβραϊκή μετεωρολογία, ήταν πάνω από τους κατώτερους ουρανούς, δηλαδή, πάνω από το רקיע, (rakia,) 'στερέωμα', (Γένεσις 1:6-8,) στην ανώτερη περιοχή της ατμόσφαιρας. Εδώ τελειώνει η απαρίθμηση των αυστηρά ουράνιων υπάρξεων. Καλούνται να δοξάσουν τον Θεό ως Δημιουργό τους. Διότι αυτός διέταξε, και δημιουργήθηκαν Η αμεσότητα της πράξης της δημιουργίας ήταν αιτία θαυμασμού, λατρείας και επαίνου. Είναι η πιο υπέροχη σύλληψη δύναμης που εισήλθε ποτέ στον ανθρώπινο νου. Βλέπε Γένεσις 1:0, και Ψαλμοί 33:6. Ψαλμοί 33:9
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει στρέφοντας την προσοχή στον κορυφαίο στίχο του Ψαλμού 148. Στίχος 14. 14. Και υψώνει το κέρας του λαού του… λαός κοντά του Η κορύφωση των έργων του Ιεχωβά, και του οφειλόμενου επαίνου, επιτέλους επιτυγχάνεται. Πάνω από τη δημιουργημένη φύση, πάνω από τα έθνη, πάνω από όλες τις ανθρώπινες τάξεις ηλικίας ή τιμής, κοντά στην καρδιά του Θεού, στέκεται η Εκκλησία, ο πνευματικός Ισραήλ, ο καρπός της λυτρωτικής του αγάπης. Η αναφορά υποθέτει ότι ο Ισραήλ είχε πρόσφατα υψωθεί σε τιμή από την ταπείνωση. Η γλώσσα ταιριάζει στην αποκατάσταση από την αιχμαλωσία. Το γεγονός εξέπληξε τα έθνη, και έγινε το θέμα ενός 'νέου τραγουδιού' επαίνου. Έτσι η ηθική διακυβέρνηση και η λύτρωση θα παραμείνουν για πάντα η διακριτική δόξα του Θεού.
Απαντήστε
1. Πώς η αποκατάσταση της Ιερουσαλήμ διεγείρει τη δική σας ευγνωμοσύνη για το αποκαταστατικό έργο του Θεού στην Εκκλησία σήμερα; 2. Με ποιους τρόπους ο τακτικός έπαινος της δημιουργίας σας καλεί να φέρετε την καθημερινή σας ζωή στην ίδια αρμονία; 3. Πού χρειάζεται περισσότερο να θυμάστε ότι η Εκκλησία στέκεται 'κοντά του' πάνω από κάθε άλλη δόξα;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε των δυνάμεων, που συγκεντρώνεις τους εξόριστους και μετράς τα αστέρια, δέξου τον έπαινό μας αυτή την ημέρα. Σε ευχαριστούμε για τα ξαναχτισμένα τείχη και τις βροχές που υπόσχονται συγκομιδή, σημάδια της πιστής σου διαθήκης. Δώσε να οδηγήσει η Εκκλησία σου, υψωμένη από τη λυτρωτική σου αγάπη, τη χορωδία του ουρανού και της γης σε αδιάκοπο αλληλούια. Κράτησέ μας κοντά στην καρδιά σου, σταθερούς στις εντολές σου, ώστε οι ζωές μας να διακηρύσσουν τη σοφία, τη δύναμη και την αγαθότητά σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →