Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Β' Βασιλέων 13-14 — με τον Brown
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο. Η συνοπτική, στίχο προς στίχο επεξεργασία τους των Β' Βασιλέων 13-14 παρακολουθεί τα τελευταία χρόνια του βόρειου βασιλείου υπό τον Ιωάχαζ, τον Ιωάς και τον Ιεροβοάμ, παράλληλα με τη μικτή βασιλεία του Αμασία της Ιούδα. Με ευλαβική σαφήνεια αυτοί οι ευαγγελικοί μελετητές δείχνουν πώς το έλεος της διαθήκης και ο προφητικός λόγος στήριξαν τον Ισραήλ ακόμη και εν μέσω βαθύτερης αποστασίας. Η έκθεσή τους μας καλεί να διαβάσουμε τη Γραφή ως τη ζωντανή καταγραφή των σχέσεων του Θεού με τον λαό του.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στα κεφάλαια 13 και 14 του Β' Βασιλέων. Διαβάστε αργά τις αφηγήσεις της θλίψης του Ιωάχαζ, της τελευταίας διακονίας του Ελισσαιέ, των νικών και της ήττας του Αμασία, και της αποκατάστασης των συνόρων του Ισραήλ από τον Ιεροβοάμ. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να διαμορφώσει την προσοχή σας πριν ακούσουμε τις μετρημένες εξηγήσεις του σχολιασμού.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεση του κεφαλαίου 13 περιγράφοντας τη βασιλεία του Ιωάχαζ.
Στίχος 1. 1-3. Ιωάχαζ . . . βασίλευσε δεκαεπτά χρόνια —Υπό την κυβέρνησή του, η οποία ακολούθησε την πολιτική των προκατόχων του σχετικά με την υποστήριξη της λατρείας του μόσχου, η αποστασία του Ισραήλ από τον αληθινό Θεό έγινε μεγαλύτερη και πιο επιβεβαιωμένη από την εποχή του πατέρα του Ιηού. Η εθνική τιμωρία, όταν ήρθε, ήταν συνεπώς πιο σκληρή και τα όργανα που χρησιμοποίησε ο Κύριος για να μαστιγώσει το επαναστατημένο έθνος ήταν ο Αζαήλ και ο γιος του και στρατηγός Βεν-αδάδ, στην αντίσταση των διαδοχικών εισβολών των οποίων ο ισραηλιτικός στρατός μειώθηκε και εξασθένησε θλιβερά. Στην ακρότητα της θλίψης του, ο Ιωάχαζ ικέτευσε τον Κύριο, και εισακούστηκε, όχι για τον εαυτό του (Ψαλμοί 66:18· Παροιμίες 1:28· Παροιμίες 15:8), αλλά για την αρχαία διαθήκη με τους πατριάρχες (Παροιμίες 15:8- : ).Στη συνέχεια αφηγούνται τη σκηνή της τελικής ασθένειας του Ελισσαιέ και την επίσκεψη του βασιλιά.
Στίχος 14. 14-19. Ο Ελισσαιέ είχε αρρωστήσει από την ασθένειά του από την οποία πέθανε —Ο θάνατος κάθε ανθρώπου προκαλείται από κάποια ασθένεια, και έτσι ήταν και του Ελισσαιέ. Αλλά υπονοώντας το, φαίνεται να γίνεται σιωπηρά μια αντίθεση μεταξύ αυτού και του προφητικού προκατόχου του, ο οποίος δεν πέθανε. Ο Ιωάς ο βασιλιάς του Ισραήλ κατέβηκε σε αυτόν, και έκλαψε πάνω στο πρόσωπό του —Τον επισκέφθηκε όπου ήταν άρρωστος από αυτή τη θανάσιμη ασθένεια, και εξέφρασε βαθιά λύπη, όχι από τον προσωπικό σεβασμό που έτρεφε για τον προφήτη, αλλά για την ανυπολόγιστη απώλεια που θα προκαλούσε ο θάνατός του στο βασίλειο. πατέρα μου, πατέρα μου! κ.λπ.—(Βλέπε Β' Βασιλέων 2:12). Αυτά τα λόγια φαίνεται να ήταν μια κολακευτική φράση που εφαρμοζόταν σε κάποιον που θεωρούνταν εξέχων φύλακας και σωτήρας της χώρας του. Η συγκεκριμένη εφαρμογή τους στον Ελισσαιέ, ο οποίος, με τις συμβουλές και την προσευχή του, είχε επιτύχει πολλές ένδοξες νίκες για τον Ισραήλ, δείχνει ότι ο βασιλιάς είχε κάποιο μέτρο πίστης και εμπιστοσύνης, το οποίο, αν και αδύναμο, έγινε δεκτό, και προκάλεσε την ευλογία του προφήτη πριν πεθάνει.Στρέφοντας στο κεφάλαιο 14, εξετάζουν την πρώιμη συμπεριφορά του Αμασία ως βασιλιά του Ιούδα.
Στίχος 3. 3-6. Έκανε αυτό που ήταν σωστό στα μάτια του Κυρίου, αλλά όχι όπως ο Δαβίδ ο πατέρας του —Η αρχή της βασιλείας του ήταν εξαιρετική, γιατί έπαιξε το ρόλο ενός συνταγματικού βασιλιά, σύμφωνα με το νόμο του Θεού, αλλά όχι με τέλεια ειλικρίνεια καρδιάς (συγκρίνετε :- ). Όπως στην περίπτωση του πατέρα του Ιωάς, η πρώιμη υπόσχεση διαψεύστηκε από την ακανόνιστη πορεία που ακολούθησε προσωπικά αργότερα στη ζωή του (βλέπε Β' Χρονικών 20:14), καθώς και από τις δημόσιες παρατυπίες που ανέχτηκε στο βασίλειο.
Σκεφτείτε
Στη συνέχεια προσδιορίζουν τον υποσχόμενο σωτήρα για τον Ισραήλ.
Στίχος 5. 5. ένας σωτήρας —Αυτό δεν αναφέρεται σε κάποιον πατριώτη υπερασπιστή ούτε σε κάποια σημαντική νίκη, αλλά στη σωτηρία που επιτεύχθηκε για τον Ισραήλ από τους δύο διαδόχους του Ιωάχαζ, δηλαδή, τον Ιωάς, ο οποίος ανέκτησε όλες τις πόλεις που οι Σύριοι είχαν πάρει από τον πατέρα του ( :- )· και τον Ιεροβοάμ, ο οποίος αποκατέστησε τα προηγούμενα σύνορα του Ισραήλ (Β' Βασιλέων 14:25).Τέλος εξηγούν τον λόγο της πολιτικής επιτυχίας του Ιεροβοάμ.
Στίχος 23. 23. Ιεροβοάμ, ο γιος του Ιωάς βασιλιά του Ισραήλ —Αυτός ήταν ο Ιεροβοάμ Β' ο οποίος, ανακτώντας το χαμένο έδαφος, ανέδειξε το βασίλειο σε μεγάλη πολιτική δύναμη ( :- ), αλλά παρέμεινε στην αγαπημένη θρησκευτική πολιτική των ισραηλιτικών βασιλέων ( :- ). Ενώ ο Θεός του παραχώρησε τόσο μεγάλο μέτρο εθνικής ευημερίας και εξέχουσας θέσης, ο λόγος αναφέρεται ρητά (Β' Βασιλέων 14:26· Β' Βασιλέων 14:27) ότι οι σκοποί της θείας διαθήκης απαγόρευαν ακόμη την ανατροπή του βασιλείου των δέκα φυλών (βλέπε Β' Βασιλέων 14:27- : ).
Απαντήστε
1. Πού βλέπετε την ένταση μεταξύ της επίμονης ειδωλολατρίας του Ισραήλ και της πιστότητας του Κυρίου στη διαθήκη σε αυτά τα κεφάλαια;
2. Πώς η αλληλεπίδραση του Ελισσαιέ με τον Ιωάς αμφισβητεί τη δύναμη της δικής σας πίστης στις υποσχέσεις του Θεού;
3. Ποιες προειδοποιήσεις για την υπερηφάνεια και την ελλιπή υπακοή σας εντυπωσιάζουν από την ιστορία του Αμασία;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, ἐν μέσῳ τῶν κρίσεων τῆς ἀπιστίας ἡμῶν, σὺ ἐξακολουθεῖς νὰ ἐκτείνῃς ἔλεος διαθήκης, ὅπως ἔπραξες ὅτε ὁ Ἐλισαῖος διεκήρυξε τὸν λόγον σου πρὸς τὸν Ἰωάς. Ἐνίσχυσον τὴν κλονιζομένην πίστιν ἡμῶν νὰ σοὶ ἐμπιστευώμεθα καὶ νὰ σοὶ ὑπακούωμεν πλήρως, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνειαν ποὺ φέρει τὴν καταστροφήν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου στήριξον ἡμᾶς μὲ τὴν ἀκλόνητον ἀγάπην ποὺ διατηρεῖ τὸν λαόν σου μέχρις οὗ πᾶσα ὑπόσχεσις πληρωθῇ ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →