Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλειών 11-12 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα τελευταία κεφάλαια της βασιλείας του Σολομώντος και ο άμεσος διχασμός του βασιλείου φανερώνουν την κυρίαρχη διακυβέρνηση του Κυρίου επί του λαού της διαθήκης του. Αν και ο Σολομών είχε λάβει σοφία, πλούτο και την υπόσχεση ενός διαρκούς θρόνου, τα τελευταία του χρόνια αποκαλύπτουν την εκπλήρωση της θείας κρίσεως επί της παραβάσεως της διαθήκης. Οι ξένες συμμαχίες και οι ειδωλολατρικές πρακτικές προκάλεσαν τον Κύριο να ενεργήσει σύμφωνα με τον λόγο του που ελέχθη δια του Μωυσέως, όμως η υπόσχεση προς τον Δαβίδ δεν ακυρώθηκε. Η αφήγηση λοιπόν θέτει ενώπιον του αναγνώστη τόσο τη βεβαιότητα των απειλών του Θεού κατά της αποστασίας όσο και τη σταθερότητα του εκλεκτικού του σκοπού. Εν τοις γεγονότοις τούτοις η εκκλησία διδάσκεται ότι ουδείς επίγειος άρχων ή έθνος υψώνεται υπεράνω του διατάγματος του Κυρίου· αυτός ανυψώνει και καταρρίπτει κατά την βουλήν του θελήματός του, διαφυλάττων υπόλειμμα ένεκεν του ονόματός του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς αναγινώσκονται τα κεφάλαια, προσέχετε την ακριβή ακολουθία αιτίας και συνεπείας. Παρατηρήσατε πώς η πολυγαμία του Σολομώντος παρουσιάζεται ουχί ως ιδιωτική αποτυχία αλλά ως δημόσια παράβαση της διαθήκης η οποία οδηγεί στην προσκύνηση ξένων θεών. Σημειώσατε την άμεση ομιλία του Κυρίου προς τον Σολομώντα περί της διαρρήξεως του βασιλείου και της διατηρήσεως μιας φυλής. Σημειώσατε τα όργανα που χρησιμοποιεί ο Θεός — τον Αδερ, τον Ρεζών και τον Ιεροβοάμ — και τον προφητικό λόγον που εδόθη δια του Αχιά. Εν τω δευτέρω κεφαλαίω προσέχετε την συμβουλήν προς τον Ροβοάμ, την επακολουθήσασαν επανάστασιν και την ίδρυσιν αντιπάλου λατρείας εν Βαιθήλ και Δαν. Αι λεπτομέρειαι αύται αποκαλύπτουν την χείρα του Κυρίου η οποία κατευθύνει τα ιστορικά γεγονότα προς εκπλήρωσιν κρίσεως και υποσχέσεως.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κείμενον ανοίγει καταγράφον ότι ο Σολομών ηγάπησε πολλάς ξένας γυναίκας, άμεση παράβασις της απαγορεύσεως του γάμου μετά εθνών των οποίων οι θεοί θα απέστρεφον την καρδίαν από του Κυρίου. Η αφήγησις απαριθμεί τους θεούς που εισήχθησαν — την Αστάρτην, τον Μολόχ, τον Χαμώς, τον Μολόχ — και δηλοί ότι η καρδία του Σολομώντος εστράφη προς ετέρους θεούς, ώστε να οικοδομήση υψηλά και να προσφέρη θυμίαμα. Τούτο δεν παρουσιάζεται ως απλή προσωπική πτώσις αλλά ως η δημοσία αποστασία του βασιλέως, την οποίαν ο Κύριος κηρύττει ως παράβασιν της διαθήκης της εν Σινά. Ένεκα τούτου ο Κύριος αναγγέλλει ότι το βασίλειον θα αποσπασθή από του υιού του Σολομώντος, πλην μια φυλή θα παραμείνη ένεκεν του Δαβίδ και ένεκεν της Ιερουσαλήμ, της πόλεως εκλελεγμένης εκ πασών των φυλών. Η κυριαρχία του Θεού φανερώνεται εν τω μεμετρημένω χαρακτήρι της κρίσεως· το πλήρες μέτρον της οργής συγκρατείται υπό της προτέρας υποσχέσεως. Έπειτα εγείρονται αντίπαλοι — ο Αδερ ο Εδωμίτης, ο Ρεζών ο υιός του Ελιάδα και ο Ιεροβοάμ ο υιός του Ναβάτ — έκαστος προετοιμασθείς υπό του Κυρίου να γίνη άκανθα εν τη πλευρά του Σολομώντος. Προς τον Ιεροβοάμ ο προφήτης Αχιάς παραδίδει τον λόγον ότι δέκα φυλαί θα δοθούν εις την χείρα αυτού, πάλιν μετά της διατηρήσεως μιας φυλής, υπογραμμίζων ότι ο διχασμός δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικού ατυχήματος αλλά θείας αποφάσεως. Μετά τον θάνατον του Σολομώντος ο Ροβοάμ λαμβάνει το βασίλειον αλλά ακολουθεί την συμβουλήν των νέων ανδρών αντί των πρεσβυτέρων. Η σκληρά αυτού απόκρισις προκαλεί την κραυγήν 'Τι μερίς έχομεν εν τω Δαβίδ;' και αι δέκα φυλαί αποχωρούν. Ο Ιεροβοάμ, φοβούμενος την απώλειαν των υπηκόων αυτού εάν συνεχίσωσι να λατρεύωσιν εν Ιερουσαλήμ, ιδρύει μόσχους εν Βαιθήλ και Δαν, κηρύττων 'Ιδού οι θεοί σου, Ισραήλ.' Η πράξις αύτη, λέγει το κείμενον, γίνεται αμαρτία, οδηγούσα τον λαόν εις ειδωλολατρίαν και εξασφαλίζουσα την περαιτέρω κρίσιν του Κυρίου επί του βορειίου βασιλείου. Δια παντός ο Κύριος φαίνεται διατάσσων τα πάντα κατά τον σκοπόν αυτού· ουδένα καρδίαν σκληρύνει άνευ αιτίας, πλην χρησιμοποιεί αυτάς τας αμαρτίας των ανθρώπων προς εκπλήρωσιν του διχασμού ον διέταξε, ενώ διαφυλάττει την γενεάν του Δαβίδ έως ου έλθη το επηγγελμένον Σπέρμα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το τμήμα τούτο των Βασιλειών ευρίσκεται εν αμέσω συνεχεία μετά των προειδοποιήσεων του Δευτερονομίου περί βασιλέων οι οποίοι πληθύνουν γυναίκας και εκτρέπονται προς ετέρους θεούς, και μετά της υποσχέσεως της δοθείσης τω Δαβίδ εν Β' Σαμουήλ 7 ότι ο οίκος και η βασιλεία αυτού θα εδραιωθώσιν εις τον αιώνα. Το αυτό πρότυπον εμφανίζεται εν τη μεταγενεστέρα ιστορία του Ιούδα, όπου ο Κύριος επανειλημμένως παιδεύει πλην ουκ απορρίπτει παντελώς το σπέρμα του Δαβίδ. Οι θεολόγοι της Μεταρρυθμίσεως παρετήρησαν ενταύθα την διάκρισιν μεταξύ της εξωτερικής διοικήσεως της διαθήκης και της εσωτερικής αυτής πραγματικότητος· τα εξωτερικά προνόμια δύνανται να αφαιρεθώσι ενώ ο εκλεκτικός σκοπός παραμένει ασφαλής. Ο διχασμός του βασιλείου προτυπώνει τον μεταγενέστερον χωρισμόν μεταξύ του αληθούς Ισραήλ του Θεού και εκείνων οι οποίοι στηρίζονται μόνον εις την εξωτερικήν καταγωγήν, θέμα αναλαμβανόμενον εν ταις επιστολαίς όταν ο απόστολος διακηρύττει ότι ου πάντες οι εξ Ισραήλ είναι Ισραήλ. Ούτω το χωρίον διδάσκει την εκκλησίαν να λογίζηται αμφοτέρας την αυστηρότητα και την αγαθότητα του Θεού, ο οποίος τηρεί τον λόγον αυτού εν κρίσει και εν ελέει.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αι παρούσαι συμμαχίαι ή αι στοργαί απέσπασαν την καρδίαν από της μοναδικής αφοσιώσεως προς τον Κύριον, και ποίαν μετάνοιαν απαιτεί η διαθήκη; Εις ποίον μέτρον η τάξις της εκκλησίας και της πολιτείας παραμένει ακόμη υπό την κυρίαρχον χείρα του Κυρίου, ώστε η ανθρωπίνη συμβουλή να μη δύναται να ανατρέψη το διάταγμα αυτού; Πώς η διαφύλαξις της γενεάς του Δαβίδ ενθαρρύνει την επιμονήν εν ταις υποσχέσεσιν αι οποίαι παραμένουν βέβαιαι εν Χριστώ, ακόμη και όταν τα ορατά θεσμικά όργανα διαιρώνται ή ελαττούνται;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των πατέρων ημών, ο οποίος ώμοσας καθ' εαυτού ότι η βουλή σου θέλει σταθή, ομολογούμεν ενώπιόν σου την δικαιοσύνην πάσης κρίσεως της εκδοθείσης κατά των παραβατών της διαθήκης. Συ ανύψωσας τον Σολομώντα και κατέρριψας αυτόν κατά τας οδούς αυτού· συ διήρεσας το βασίλειον πλην ουκ έσβεσας τον λύχνον του Δαβίδ. Δώρησαι τη εκκλησία σου εν τη ημέρα ταύτη τον αυτόν σώφρονα φόβον των απειλών σου και την αυτήν πεποίθησιν εις τον εκλεκτικόν σου σκοπόν. Φύλαξον ημάς από της αμαρτίας του Ιεροβοάμ, η οποία εποίησε τον Ισραήλ να αμαρτήση, και διαφύλαξον μεταξύ ημών την καθαράν λατρείαν του ονόματός σου. Μνήσθητι της διαθήκης σου μετά Δαβίδ του δούλου σου, και εν τω Υιώ του Δαβίδ στήριξον τον θρόνον σου εν δικαιοσύνη. Ούτω διάταξον πάντα τα γεγονότα, είτε ευημερίας είτε παιδείας, ώστε ο λαός σου να μάθη να μη πιστεύη εις άρχοντας ουδέ εις ουδέν βραχίονα σαρκός, αλλά εις σε μόνον, τον ποιούντα πάντα καλώς. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.