← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 19-20 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιερεμίας 19-20Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στον Ιερεμία 19-20 μας προσκαλεί σε μια σοβαρή περισυλλογή για την κυρίαρχη δύναμη του Θεού και την ευθραυστότητα της ανθρώπινης αυταρέσκειας. Μέσα από την ζωντανή εικόνα του αγγείου του αγγειοπλάστη, ο Καλβίνος καθοδηγεί τους αναγνώστες να δουν πώς η απιστία στη διαθήκη προσκαλεί τη θεία κρίση. Η προσεκτική του ερμηνεία αποκαλύπτει τόσο τη δικαιοσύνη όσο και το έλεος του Θεού, καλώντας κάθε γενιά σε ταπεινή υπακοή. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου σήμερα, ας προετοιμαστούν οι καρδιές μας να δεχτούν τον λόγο που προειδοποιεί και αποκαθιστά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσετε τον λόγο του Κυρίου μέσω των κεφαλαίων 19 και 20 του Ιερεμία. Διαβάστε αργά, παρατηρώντας τις προφητικές πράξεις και τις προειδοποιήσεις που λέγονται στην κοιλάδα του Εννόμ. Αφήστε το κείμενο να αφυπνίσει τόσο ευλάβεια όσο και αυτοεξέταση καθώς σκέφτεστε τις συναλλαγές του Θεού με τον λαό του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το κύριο αντικείμενο των δύο οραμάτων. Βλέπουμε ότι ο Προφήτης στάλθηκε από τον Θεό για να δείξει στον λαό ότι δεν υπήρχε σταθερότητα σε εκείνη την κατάσταση για την οποία καυχώνταν οι υποκριτές· διότι ο Θεός, που είχε ευεργετήσει τον λαό του Ισραήλ με μοναδικές ευεργεσίες, δεν τους διατηρούσε λιγότερο στην κατοχή του από ό,τι ο αγγειοπλάστης. Ο Προφήτης είχε δείξει προηγουμένως στους Ιουδαίους ότι ο αγγειοπλάστης σχημάτιζε τα αγγεία του όπως ήθελε, και επίσης, ότι όταν είχε πάρει τον πηλό και το αγγείο δεν τον ευχαριστούσε, σχημάτιζε άλλο. Αυτή η προφητεία έχει παρόμοια σημασία, όμως είναι διαφορετική, όπως θα δούμε αμέσως. Ο Προφήτης εδώ διατάσσεται να αγοράσει ένα πήλινο αγγείο από τον αγγειοπλάστη, και στη συνάντηση του λαού να το σπάσει, ώστε όλοι να καταλάβουν ότι ήταν σαν πήλινα αγγεία, και ότι έτσι νουθετημένοι για την ευθραυστότητά τους, να μην είναι πλέον υπερήφανοι, σαν να κατείχαν μια σταθερή και αιώνια κατάσταση ευτυχίας. Για τη διαφορά ανάμεσα σε αυτή την προφητεία και την προηγούμενη, ο Καλβίνος γράφει: Αλλά στη μορφή που υιοθετήθηκε, όπως είπα, υπάρχει κάποια διαφορά. Ο Προφήτης είχε εισαγάγει προηγουμένως τον αγγειοπλάστη για να δείξει ότι δεν υπήρχε λιγότερη δύναμη στον Θεό από ό,τι σε έναν θνητό άνθρωπο, επειδή είμαστε ενώπιόν του σαν τον πηλό, ώστε να μπορεί να σχηματίζει και να καταστρέφει τα αγγεία του όπως θέλει· αλλά εδώ ο Προφήτης δείχνει, ότι μολονότι οι Ιουδαίοι είχαν σχηματιστεί για ένα διάστημα, και σχηματιστεί έτσι ώστε να είναι σαν ένα εξαίρετο και όμορφο αγγείο, όμως δεν ήταν μια αιώνια κατάσταση. Και είναι πιθανό ότι όταν είχαν ακούσει ότι ο Θεός μπορούσε, σαν τον αγγειοπλάστη, να τους σχηματίζει και να τους ξανασχηματίζει, είχαν επινοήσει μια διαφυγή, σύμφωνα με ό,τι συνήθως κάνουν οι άνθρωποι που ασχολούνται σοφιστικά με τον Θεό, -- 'Ω, ας είναι έτσι, ο αγγειοπλάστης μπορεί από τον ίδιο πηλό να σχηματίσει τόσο ένα πολύτιμο όσο και ένα άχρηστο αγγείο· αλλά εμείς είμαστε το πολύτιμο αγγείο, και ο Θεός μας έχει δώσει αυτή τη μορφή· διότι όταν έκανε διαθήκη με τον Αβραάμ, τον στόλισε με αυτή τη μοναδική διάκριση· στη συνέχεια έβγαλε τους πατέρες μας από την Αίγυπτο, και τότε προστέθηκε μια καλύτερη μορφή· και αφού τελικά ανέστησε ένα βασίλειο ανάμεσά μας με αυτή την υπόσχεση, ότι ο θρόνος του Δαβίδ θα ήταν αιώνιος, δεν μπορεί να είναι διαφορετικά παρά ότι θα συνεχίσουμε στην κατάστασή μας.' Γι' αυτό ο Προφήτης εκφράζει εδώ περισσότερο από ό,τι στην προηγούμενη προφητεία, ότι όχι μόνο ο Θεός είχε τη δύναμη αγγειοπλάστη στο να σχηματίζει τα αγγεία του, αλλά ότι όταν το αγγείο είναι ήδη σχηματισμένο και κατέχει μεγάλη λαμπρότητα, μπορεί πάλι να σπάσει· δήλωσε αυτό μήπως οι Ιουδαίοι αντιτείνουν λέγοντας, ότι η κατάσταση στην οποία βρίσκονταν υπό τον Δαβίδ και τους απογόνους του θα ήταν αιώνια. Λέει, 'Αυτό δεν είναι τίποτα· διότι το πήλινο αγγείο, μολονότι λαμπρό και κομψό στη μορφή του, μπορεί όμως να σπάσει στο τρίτο ή τέταρτο έτος όχι λιγότερο από ό,τι τη στιγμή που σχηματίζεται, και μπορεί να σπάσει για πάντα,' σύμφωνα με ό,τι υπονοείται στη συνέχεια από την ομοιότητα. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί γιατί ο Θεός πρέπει να αντιμετωπίσει αυστηρά τον λαό. Ο Θεός πρώτα παραπονιέται ότι εγκαταλείφθηκε από αυτούς, επειδή άλλαξαν τη λατρεία που είχε οριστεί στον Νόμο του. Και αυτό είναι που πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά· διότι κανείς δεν θα είχε ομολογήσει πρόθυμα αυτό που τους κατηγόρησε ο Ιερεμίας· θα έλεγαν, -- 'Δεν εγκαταλείψαμε τον Θεό, διότι είμαστε παιδιά του Αβραάμ· αλλά αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να προσθέσουμε στη λατρεία του· και γιατί να θεωρείται μομφή για εμάς, αν δεν είμαστε ικανοποιημένοι με τη δική μας απλή μορφή λατρείας, και προσθέτουμε διάφορες άλλες μορφές· και λατρεύουμε τον Θεό όχι μόνο στον Ναό, αλλά και σε αυτόν τον τόπο· και επιπλέον, δεν φειδόμαστε των δικών μας παιδιών.' Αλλά ο Θεός δείχνει με μία έκφραση ότι αυτές ήταν ελαφρές δικαιολογίες· διότι δεν αναγνωρίζεται παρά μόνο όταν ό,τι διατάσσει και προστάζει γίνεται δεκτό υπάκουα. Ας γνωρίζουμε, ότι ο Θεός εγκαταλείπεται μόλις οι άνθρωποι απομακρύνονται από τον καθαρό λόγο του, και ότι όλοι είναι αποστάτες που στρέφονται εδώ κι εκεί, και δεν ακολουθούν ό,τι εγκρίνει ο Θεός.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει την κρίση με την κατάργηση της διαθήκης για εκείνους που έχουν απομακρυνθεί. Όταν όλοι είχαν γίνει αποστάτες, η διαθήκη, όσον αφορά αυτούς, καταργήθηκε. Τότε ο Θεός δεν μπορούσε να κληθεί, σαν να λέγαμε, σε λογοδοσία, σαν να είχε παραβιάσει τη διαθήκη του μαζί τους, διότι δεν τους όφειλε τίποτα. Είχαν γίνει ξένοι· διότι μέσω της κακίας και της απιστίας τους είχαν απομακρυνθεί από αυτόν. Ο Θεός τότε σχεδίασε να δείξει πόσο μάταιη και πόσο ψεύτικη ήταν η εμπιστοσύνη τους, όταν έλεγαν, 'Είμαστε άγιο γένος, είμαστε κληρονομιά του Θεού·' επειδή είχαν απομακρυνθεί εντελώς από τη διαθήκη που ο Θεός είχε κάνει με τους πατέρες τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου πειράζομαι να αντιμετωπίζω τη διαθήκη του Θεού ως απαραβίαστη εγγύηση παρά ως κάλεσμα σε πιστή υπακοή; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην ελευθερία του Θεού να σπάσει το αγγείο αμφισβητεί τις υποθέσεις μου για ασφάλεια; Με ποιους τρόπους προσκαλούμαι να επιστρέψω στην απλότητα του λόγου του Θεού χωρίς να προσθέτω τις δικές μου επινοήσεις;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ συντρίβων τὰ σκεύη ἐκείνων οἱ ἀποστατοῦντες τῆς διαθήκης σου καὶ στρεφόμενοι πρὸς εἴδωλα, τρέμομεν ἐνώπιον τῶν κριμάτων τῶν διακηρυχθέντων ἐν τῷ λόγῳ σου. Ἀλλὰ ἀναπαυόμεθα ἐν τῷ ἐλέει ὃ ὑπέσχου ἐν Χριστῷ, δι’ οὗ μόνου τοῦ αἵματος ἀναπλάττεις ἡμᾶς ὡς σκεύη κατάλληλα διὰ τὸν κυρίαρχον σκοπόν σου. Μόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἵνα λαλῶμεν καὶ ὑπακούωμεν τὸν λόγον σου ἄνευ φόβου ἢ προσθήκης, ἐμπιστευόμενοι τὴν πιστότητα τῆς διαθήκης σου μέχρι τέλους. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →