Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 29-30 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι χρησμοί που παραδόθηκαν στον προφήτη Ιεζεκιήλ κατά της Αιγύπτου ξεδιπλώνονται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της θείας κυριαρχίας επί των εθνών. Η Αίγυπτος, σύμβολο επί μακρόν της κοσμικής δύναμης και επαναλαμβανόμενη παγίδα για τον λαό της διαθήκης, βρίσκεται εδώ υπό τον άμεσο λόγο του Κυρίου. Τα κεφάλαια αυτά δεν καταγράφουν απλώς πολιτικές αναταραχές· διακηρύσσουν ότι η άνοδος και η πτώση των βασιλειών προέρχονται από το χέρι του ενός αληθινού Θεού που έχει δεσμευθεί με τον Ισραήλ δια της διαθήκης. Οι αξιώσεις του Φαραώ για αυτάρκεια αποκαλύπτονται ως επανάσταση κατά του Δημιουργού που μόνος αυτός συντηρεί ποτάμια, στρατούς και θρόνους. Η κρίση που εκφωνείται υπηρετεί τόσο την αποκατάσταση της τιμής του ονόματος του Θεού όσο και την διδαχή των εξορίστων ότι καμία επίγεια καταφυγή δεν μπορεί να ανατρέψει τους σκοπούς που αυτός έχει ορίσει για τον λαό του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Ιεζεκιήλ 29–30 προσέχοντας την επαναλαμβανόμενη αξίωση ότι ο Κύριος θα ενεργήσει ώστε όλοι να γνωρίσουν ότι αυτός είναι ο Κύριος. Παρατηρήστε την εκτεταμένη μεταφορά του μεγάλου δράκοντα στον Νείλο, την ρητή ονομασία του Ναβουχοδονόσορ ως οργάνου της κρίσεως, την μετρημένη περίοδο σαράντα ετών ερημώσεως και την περιορισμένη αποκατάσταση που ακολουθεί. Σημειώστε πώς τα γειτονικά έθνη παρασύρονται στην μοίρα της Αιγύπτου και πώς το κεφάλαιο κλείνει με την διασπορά της αιγυπτιακής ισχύος. Οι λεπτομέρειες αυτές αποκαλύπτουν την ακριβή εκτέλεση της θείας κρίσεως και όχι τυχαία ιστορική συμφορά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο πρώτος χρησμός απευθύνεται στον Φαραώ ως μέγα δράκοντα που διεκδικεί την κυριότητα του Νείλου. Η αξίωση αυτή δεν είναι ποιητική υπερβολή αλλά άμεση επίθεση κατά του θείου δικαιώματος· ο ποταμός και τα προϊόντα του υπάρχουν μόνο κατά τον διορισμό του Δημιουργού. Επειδή ο Φαραώ είπε «ο ποταμός είναι δικός μου», ο Κύριος διακηρύσσει ότι θα σύρει τον δράκοντα από τα κανάλια του, θα τον ρίξει στην έρημο και θα αφήσει την σάρκα του στα θηρία του αγρού. Η κρίση είναι ολοκληρωτική αλλά μετρημένη: η γη θα μείνει έρημη από την Μιγδώλ έως την Συήνη, ερήμωση μεταξύ ερημώσεων. Το όργανο ορίζεται ρητώς—Ναβουχοδονόσορ, βασιλεύς της Βαβυλώνος—εντούτοις το κείμενο επιμένει ότι ο ίδιος ο Κύριος παραδίδει την Αίγυπτο εις χείρας του ως μισθό για την εκστρατεία κατά της Τύρου. Έτσι η ανθρώπινη δράση και ο θείος διορισμός διατηρούνται μαζί χωρίς σύγχυση. Το κεφάλαιο 30 διευρύνει το πεδίο. Αναγγέλλεται ημέρα του Κυρίου κατά της Αιγύπτου και των συμμάχων της. Η μάχαιρα θα διέλθει δια της γης· τα είδωλα της Μέμφιδος θα συντριβούν και οι άρχοντες των επαρχιών θα ταραχθούν. Η Αιθιοπία, η Πούτ, η Λουδ και οι μεμειγμένοι λαοί θα πέσουν μαζί, αποδεικνύοντας ότι οι κατάρες της διαθήκης κατά της Αιγύπτου επεκτείνονται σε όλους όσοι εμπιστεύονται αυτήν. Η σαραντάχρονη ερήμωση δεν είναι αφανισμός αλλά ταπείνωση που αφήνει υπόλειμμα. Μετά την περίοδο αυτή ο Κύριος θα συναθροίσει πάλι την Αίγυπτο, πλην μόνο σε μειωμένη κατάσταση· ποτέ πλέον δεν θα ασκήσει την κυριαρχία που κάποτε κατείχε. Οι τελευταίοι στίχοι επανέρχονται στην αποστολή του Ναβουχοδονόσορ, υπογραμμίζοντας ότι ακόμη και ο κατακτητής ενεργεί υπό διαταγές που δεν κατανοεί. Σε όλο το κείμενο ο επαναλαμβανόμενος τύπος «θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος» λειτουργεί ως το ερμηνευτικό κλειδί: τα γεγονότα οργανώνονται ώστε τόσο ο Ισραήλ όσο και τα έθνη να αναγνωρίσουν την μόνη κυριαρχία του Θεού της διαθήκης.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Οι χρησμοί αυτοί στέκονται δίπλα στις κρίσεις κατά της Τύρου και της Σιδώνος, σχηματίζοντας μία ενιαία μαρτυρία ότι καμία θαλάσσια ή γεωργική δύναμη δεν μπορεί να προστατευθεί από το διάταγμα του Κυρίου. Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται στο φορτίο του Ησαΐα κατά της Αιγύπτου και στις προειδοποιήσεις του Ιερεμία ότι η συμμαχία με τον Φαραώ φέρνει μόνο απογοήτευση. Στην Καινή Διαθήκη η εικόνα επανεμφανίζεται όταν ο απόστολος ταυτίζει την πνευματική δουλεία με την Αίγυπτο από την οποία η εκκλησία έχει ελευθερωθεί. Η μετρημένη αποκατάσταση που δόθηκε στην Αίγυπτο μετά σαράντα έτη βρίσκει μακρινή αντήχηση στον τρόπο με τον οποίο ο Θεός διατηρεί υπόλειμμα μεταξύ των εθνών ενώ ποτέ δεν τα αποκαθιστά στις πρώην αξιώσεις τους. Η παράδοση λοιπόν ανέγνωσε τα κεφάλαια αυτά ως επιβεβαίωση ότι η ιστορία δεν είναι αγώνας μεταξύ αντίπαλων αυτοκρατοριών αλλά η έκφραση ενός κυρίαρχου θελήματος που χρησιμοποιεί και απορρίπτει βασιλείς σύμφωνα με τον σκοπό του για τον λαό της διαθήκης.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στρέφετε σήμερα το βλέμμα σας για ασφάλεια που ανταγωνίζεται την αξίωση «ο ποταμός είναι δικός μου»; Πώς επηρεάζει την ανάγνωση των σύγχρονων αναταραχών μεταξύ των εθνών η γνώση ότι ο Κύριος ορίζει τόσο την διάρκεια όσο και το όργανο της κρίσεως; Με ποιους τρόπους μπορεί η εκκλησία σήμερα να πειρασθεί να ζητήσει την μειωμένη αποκατάσταση που έλαβε η Αίγυπτος αντί της πλήρους ελευθερίας της διαθήκης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των δυνάμεων, που μόνος συ ορίζεις τα όρια των εθνών και τους καιρούς της ταπεινώσεώς τους, ομολογούμε ότι κάθε θρόνος στέκεται ή πίπτει κατά τον λόγον σου. Δώσε μας χάρη να εμπιστευόμαστε την διαθήκη σου όταν οι επίγειες δυνάμεις φαίνονται ανίκητες και να σε φοβούμεθα όταν αυτές ταπεινώνονται. Φύλαξε την εκκλησία σου από το να στηρίζεται σε οποιονδήποτε βραχίο σαρκός, και δίδαξέ μας να αριθμούμε τας ημέρας μας κατά το μέτρο που συ έχεις ορίσει. Ταπείνωσέ μας υπό την ισχυρήν χείρα σου, ώστε να μη επαναλάβουμε την καύχηση του Φαραώ, και διατήρησέ μας εν τη ελευθερία με την οποίαν ο Χριστός μας ηλευθέρωσε. Ένεκεν του ονόματός σου και της τιμής της διαθήκης σου, εισάκουσε την προσευχήν μας.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.